Κεφάλαιο 4

Ως Έλληνας Κυνηγός και μέλος του 1ου Κυνηγετικού Συλλόγου Καστοριάς, λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις απαγορεύσεις που ακολουθούν από τις ΕΠΜ  3β οφείλω να αναφέρω πως  η θήρα παγκοσμίως αποτελεί διαχειριστικό εργαλείο, που όχι μόνο δεν προσβάλει το περιβάλλον αλλά το προστατεύει! Είναι μια ενέργεια η οποία ακολουθεί Ευρωπαϊκές οδηγίες, αποτελεί νόμιμη δραστηριότητα που υπάγεται σε αυστηρούς κανονισμούς και νομοθεσίες. Η νομοθεσία μάλιστα στην Ελλάδα θεωρείται ως η αυστηρότερη, τόσο ως προς τα θηρεύσιμα είδη και τους αριθμούς κάρπωσης, όσο και προς τις ημέρες άσκησης θήρας, τις ώρες αλλά και την χρονική περίοδο του έτους όπου επιτρέπεται!
Ο Έλληνας Κυνηγός, ανέκαθεν συνυπήρχε αρμονικά με την φύση, αποτελεί τα μάτια της καθώς η συχνή παρουσία του τον καθιστά ικανό να εντοπίσει φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές-πλημμύρες) να εντοπίσει ζώα που πάσχουν από ασθένειες και να περισυλλέξει δείγματα, να εντοπίσει παράνομες δραστηριότητες, όπως λαθραία υλοτομία και λαθραία συλλογή αρωματικών και θεραπευτικών φυτών τα οποία αποτελούν πολύ συχνό φαινόμενο, ειδικά στις περιοχές όπου συνορεύουν με την γειτονική Αλβανία. Ακόμα και στην πάταξη της λαθροθηρίας έχει συμβάλει στον μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλον χρήστη της γης. Όταν το δημόσιο προσωπικό αδυνατεί, ο κυνηγός είναι ΠΑΝΤΑ παρών. Η απομάκρυνση του από την φύση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει θετικό πρόσημο για την καλύτερη λειτουργία της φύσης.

Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση!

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω και την επιστημονική τεκμηρίωση της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης, εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα  1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται  για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.
Σε ότι αφορά στη Δυτική Μακεδονία, δηλώνουμε αντίθετοι στις προτεινόμενες αυθαίρετα νέες απαγορεύσεις θήρας στο Βέρμιο (154.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) στις Κορυφές του Γράμμου (80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), στο όρος Βέρνον (12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), και στην πρόταση για νέες απαγορεύσεις θήρας για τεράστιες εκτάσεις στο ορεινό τόξο Αριδαίας, από το Όρος Βόρας, ως το όρος Πάϊκο.<!–/data/user/0/com.samsung.android.app.notes/files/clipdata/clipdata_bodytext_260404_220442_461.sdocx–>

Ως Έλληνας Κυνηγός και μέλος του Κυνηγετικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις απαγορεύσεις που ακολουθούν από τις ΕΠΜ 3β οφείλω να αναφέρω πως η θήρα παγκοσμίως αποτελεί διαχειριστικό εργαλείο, που όχι μόνο δεν προσβάλει το περιβάλλον αλλά το προστατεύει! Είναι μια ενέργεια η οποία ακολουθεί Ευρωπαϊκές οδηγίες, αποτελεί νόμιμη δραστηριότητα που υπάγεται σε αυστηρούς κανονισμούς και νομοθεσίες. Η νομοθεσία μάλιστα στην Ελλάδα θεωρείται ως η αυστηρότερη, τόσο ως προς τα θηρεύσιμα είδη και τους αριθμούς κάρπωσης, όσο και προς τις ημέρες άσκησης θήρας, τις ώρες αλλά και την χρονική περίοδο του έτους όπου επιτρέπεται!

Ο Έλληνας Κυνηγός, ανέκαθεν συνυπήρχε αρμονικά με την φύση, αποτελεί τα μάτια της καθώς η συχνή παρουσία του τον καθιστά ικανό να εντοπίσει φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές-πλημμύρες) να εντοπίσει ζώα που πάσχουν από ασθένειες και να περισυλλέξει δείγματα, να εντοπίσει παράνομες δραστηριότητες, όπως λαθραία υλοτομία και λαθραία συλλογή αρωματικών και θεραπευτικών φυτών τα οποία αποτελούν πολύ συχνό φαινόμενο, ειδικά στις περιοχές όπου συνορεύουν με την γειτονική Αλβανία. Ακόμα και στην πάταξη της λαθροθηρίας έχει συμβάλει στον μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλον χρήστη της γης. Όταν το δημόσιο προσωπικό αδυνατεί, ο κυνηγός είναι ΠΑΝΤΑ παρών. Η απομάκρυνση του από την φύση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει θετικό πρόσημο για την καλύτερη λειτουργία της φύσης.

Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση!

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω και την επιστημονική τεκμηρίωση της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης, εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.

Σε ότι αφορά στη Δυτική Μακεδονία, δηλώνω αντίθετος και εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου, στις προτεινόμενες αυθαίρετα νέες απαγορεύσεις θήρας στο Βέρμιο (154.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) στις Κορυφές του Γράμμου (80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), στο όρος Βέρνον (12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), και στην πρόταση για νέες απαγορεύσεις θήρας για τεράστιες εκτάσεις στο ορεινό τόξο Αριδαίας, από το Όρος Βόρας, ως το όρος Πάϊκο.

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κιλκίς , που εκπροσωπεί 1000 μέλη, εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα  1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται  για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που καταλαμβάνει τεράστιες εκτάσεις , από το Όρος Πάικο, μέχρι το Όρος Βόρας, που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.

Συμφωνούμε απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Βελβεντού ‘Τα Πιέρια” μέλη, εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.
Σε ότι αφορά στην περιοχή μας ειδικότερα, δηλώνουμε αντίθετοι στις προτεινόμενες αυθαίρετα νέες απαγορεύσεις θήρας στα Πιέρια όρη και Τιταρο (40.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), στο Βέρμιο (154.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) στις Κορυφές του Γράμμου (80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), στα Πιέρια όρη και Τιταρο (40.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) , στο όρος Βέρνον (12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) και στα Στενά του Αλιάκμονα.
Συμφωνούμε απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Γιαννιτσών, που εκπροσωπεί 700 μέλη, εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ.  , περισσότερα από 200.000 στρ από τα οποία βρίσκονται στο ορεινό τόξο Αριδαίας, για το οποίο προτείνονται σε έκταση 1.450.000 στρ. από το Όρος Πάικο, μέχρι το Όρος Βόρας, περιορισμοί που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.

Δεν εντοπίσαμε την παραμικρή τεκμηρίωση για τις παραπάνω προτάσεις στα κείμενα της ΕΠΜ.

Ούτε γίνεται λόγος για εναλλακτικές λύσεις, αντισταθμιστικά οφέλη κ.α., όπως οφείλει να κάνει η ομάδα μελέτης, όταν απαγορεύει σε τέτοιο βαθμό μία παραδοσιακή υφιστάμενη δραστηριότητα.

Προφανώς η επιστημονική προσέγγιση στο ζήτημα της θήρας, ακυρώνεται από τις προσωπικές αντιλήψεις της ομάδας μελέτης, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για μελέτη αυτού του κόστους και αυτού του επιπέδου.

Συμφωνούμε απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

<b>ΕΠΜ (3β) ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ</b>

<b>ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΑΘ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΜ3β, τμήμα 2:</b>

<b>Εισαγωγή</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ) συμμετέχει στη διαβούλευση του έργου “Εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ), Σύνταξη Προεδρικών Διαταγμάτων Προστασίας και Σχεδίων Διαχείρισης για Περιοχές του Δικτύου Natura 2000” και συγκεκριμένα για την ΕΠΜ 3β: Τμήμα 2: Περιοχές Natura 2000 του Βερμίου και του Ορεινού Τόξου Αριδαίας, ως ενδιαφερόμενο μέρος των διαλαμβανομένων σε αυτή.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η επιστημονική ομάδα της ΚΟΜΑΘ, αποτελούμενη από 5 Δασολόγους και 2 Δασοπόνους, εξειδικευμένη σε θέματα διαχείρισης της θήρας, εξέτασε λεπτομερώς τη μελέτη και παρακάτω παραθέτει τεκμηριωμένα σχόλια – στοιχεία, με τα οποία καταρρίπτει πολλούς ατεκμηρίωτους και μη επιστημονικούς ισχυρισμούς των μελετητών, οι οποίοι προτείνουν εκτεταμένες απαγορεύσεις θήρας στην περιοχή, με πολλαπλασιασμό των μη επιτρεπόμενων για τη θήρα εκτάσεων. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει πως είναι πλήρως αντίθετη σε αυτή τη μελέτη, σε ότι αφορά στην προσέγγιση του κυνηγιού και τις προτεινόμενες νέες απαγορεύσεις θήρας. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει ότι θα λάβει κάθε πρόσφορο μέτρο για να μην οδηγηθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο να αποδεχθεί τις προτάσεις της εν λόγω ΕΠΜ για τη θήρα, οι οποίες θα είναι απολύτως επιβαρυντικές για τους κυνηγούς.</span>

<b>Α. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί της διαδικασίας της διαβούλευσης</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα δύο τμήματα της  ΕΠΜ3β, αφορούν σε επτά προστατευόμενες περιοχές που βρίσκονται σε εννέα Περιφερειακές Ενότητες : Πέλλα, Πιερία, Ημαθία, Φλώρινα, Καστοριά, Κιλκίς, Κοζάνη, Λάρισα και Ιωάννινα.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η συνολική έκταση που καλύπτουν οι επτά παραπάνω προστατευόμενες περιοχές είναι  3.198.812 στρ.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα περιεχόμενα των δύο τμημάτων της ΕΠΜ3β (κείμενα, χάρτες και πίνακες), ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες σελίδες.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η έκταση των προστατευόμενων περιοχών, αλλά και η έκταση των περιεχομένων της ΕΠΜ3β, καθιστά πρακτικά αδύνατη την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και τη συμμετοχή στη διαβούλευση, η οποία διαρκεί μόλις ένα μήνα από τις 4/3/2026, ως και τις 4/4/2026, με τρεις ενημερωτικές ημερίδες στο διάστημα αυτό, σε Λιτόχωρο, Έδεσσα και Καστοριά.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η παραπάνω διαπίστωση, επιβεβαιώνεται από την ιδιαίτερα περιορισμένη ως μηδαμινή συμμετοχή φορέων και πολιτών, τόσο στα σχόλια της διαβούλευσης, όσο και στις ημερίδες παρουσίασης των τμημάτων των ΕΠΜ σε Λιτόχωρο, Έδεσσα και Καστοριά. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αν ισχύουν τα όσα ανέφερε η ομάδα μελέτης στην ημερίδα στο Λιτόχωρο, πως η μελέτη ολοκληρώθηκε πριν 3 χρόνια, εγείρονται ακόμη έντονα ερωτηματικά για τους λόγους που οδήγησαν στο να δοθεί ελάχιστος χρόνος σε φορείς και πολίτες να τοποθετηθούν, στo πλαίσιo της διαβούλευσης της συγκεκριμένης ΕΠΜ.</span>

<b>Β. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί των προτάσεων της ΕΠΜ3β τμήμα 2, για τη θήρα.</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΕΠΜ3β, τμήμα 2, έχει σαν αντικείμενο τις προστατευόμενες περιοχές του ορεινού τόξου Αριδαίας και του Βερμίου.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ομάδα μελέτης προτείνει την ίδρυση 135 ζωνών προστασίας στο ορεινό τόξο Αριδαίας, (Βόρας, Τζένα Πίνοβο, Πάικο, Στενά Αψάλου και Μογλενίτσας): με συνολική έκταση  1.889.805 στρ. και 18 ζωνών προστασίας στο Βέρμιο, με συνολική έκταση 253.996 στρ.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Σε αυτές τις εκτάσεις προτείνονται από την ΕΠΜ 116.748 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο Ορεινό τόξο Αριδαίας και 152.496 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο Βέρμιο. Συνολικά προτείνονται δηλαδή 269.244 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο τμήμα 2 της ΕΠΜ3β.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Εκτός αυτών, σε 1.439.318 στρ. στο ορεινό τόξο Αριδαίας, οι μελετητές προτείνουν  “θήρα υπο ορους” και συγκεκριμένα </span><i><span style=”font-weight: 400;”>“Θήρα μόνο των ειδών: Λαγός, Αγριόχοιρος, Σιταρήθρα, Φάσσα, Αγριοπερίστερο, Ορτύκι , Τσίχλα, Δενδρότσιχλα, Κοκκινότσιχλα, Γερακότσιχλα, Μπεκάτσα, Κιρκίρι, Πρασινοκέφαλη. Απαγορεύσεις θήρας των συγκεκριμένων παραπάνω ειδών βάσει των ετήσιων σχετικών αποφάσεων περί ρυθμίσεων θήρας του ΥΠΕΝ, υπερισχύουν των διατάξεων του παρόντος. Η θήρα επιτρέπεται μόνο σε απόσταση μεγαλύτερη των 500μ. από τις κτηνοτροφικές μονάδες/ πρόχειρα καταλύματα/ πολυλειτουργικά αγροκτήματα/ ιππικά κέντρα, καθώς και σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 μ. από τις οδούς οποιασδήποτε κατηγορίας και από τα υδάτινα σώματα ρέοντα ή μη. Δεν επιτρέπεται η εκγύμναση κυνηγετικών σκύλων.”</span></i><span style=”font-weight: 400;”> </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Προτείνεται επομένως για 1,5 εκ στρ.: </span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>απαγόρευση της θήρας για δεκαοκτώ από τα τριάντα ένα είδη θηρεύσιμων πτηνών. </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>απαγόρευση θήρας σε απόσταση 500 μ. από πρόχειρα καταλύματα, όταν με την ισχύουσα νομοθεσία επιτρέπεται σε 250 μ. από πόλεις. </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>απαγόρευση θήρας σε απόσταση μικρότερη των 100 μ. από κάθε κατηγορία δρόμου, κάτι που συνιστά στην πράξη πλήρη απαγόρευση του κυνηγιού στο σύνολο της έκτασης των 1.500.000 στρ. και αποτελεί πρωτοφανές γεγονός. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ στο κεφ. 4, σελ. 10 της ΕΠΜ3β , τμήμα 2, αναφέρεται: “</span><i><span style=”font-weight: 400;”>Σύμφωνα με τις οδηγίες της επιβλέπουσας Υπηρεσίας, οι προβλέψεις των ΕΠΜ για τη θήρα θα έχουν τελικά ως εξής: “Επιτρέπεται το κυνήγι σύμφωνα με την ισχύουσα τη δεδομένη χρονική στιγμή νομοθεσία. Τροποποίηση των όρων και των ορίων σχετικά με το κυνήγι μπορεί να γίνει μετά από τη γνώμη του ΟΦΥΠΕΚΑ ανάλογα με τα επιστημονικά δεδομένα σχετικής μελέτης και την έκδοση σχετικού κανονισμού. Επιτρέπεται η έκδοση απαγορευτικών διατάξεων για τη θήρα λόγω έκτακτων αναγκών από τις αρμόδιες δασικές αρχές”. </span></i>

<span style=”font-weight: 400;”>Παρόλα αυτά, οι μελετητές στη συνέχεια γράφουν: “</span><i><span style=”font-weight: 400;”>Στο πλαίσιο αυτό οι προτεινόμενες ρυθμίσεις για τη θήρα που παρουσιάζονται στα επόμενα κεφάλαια της παρούσας μελέτης, έχουν ως σκοπό να αποτελέσουν τεκμηριωμένες εισηγήσεις τόσο προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΦΥΠΕΚΑ, όσο και προς τις αρμόδιες δασικές αρχές, ώστε να μπορούν να τις εφαρμόσουν εντός των ορίων της περιοχής μελέτης με στόχο την ορθολογική διαχείριση της θήρας και την προστασία της βιοποικιλότητας.” </span></i>

<span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης, έχοντας μελετήσει αναλυτικά τα προστατευταία αντικείμενα, τις απειλές και γενικότερα το σύνολο των περιεχομένων της ΕΠΜ 3β, δεν εντόπισε ούτε στο ελάχιστο, τεκμηρίωση για τις παραπάνω προτάσεις νέων απαγορεύσεων θήρας, οι οποίες κατ΄επέκταση, μόνο αυθαίρετες μπορούν να χαρακτηριστούν.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τη διαπίστωση αυτή τη βασίζουμε στα εξής:</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ομάδα μελέτης ως μη συμβατή δραστηριότητα με τη διαχείριση και την προστασία στις προστατευόμενες περιοχες της ΕΠΜ3β, αναφέρει μόνο τη θήρα !</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Το Βέρμιο είναι χαρακτηρισμένο ως Ειδική Ζώνη διατήρησης (οδηγία για τους οικοτόπους – δεν έχει ΖΕΠ). Η συνολική έκταση της προστατευόμενης περιοχής είναι 254.000 στρ. Σήμερα απαγορεύεται η θήρα σε 100.000 στρ. (ΚΑΖ: Δάσος Δήμου Νάουσας και Δασών Σελίου – Τσανάκλι και Γιαννακοχωρίου, ΚΑΖ: Κουτσόχωρι, ΚΑΖ: Ξηρολείβαδο). Σαν είδος προτεραιότητας αναφέρεται ο λαγόγυρος στα μεγάλα υψόμετρα. Η ΕΠΜ προτείνει πλήρη απαγόρευση θήρας (254.000 στρ.)με το χαρακτηρισμό Ζώνη Προστασίας της Φύσης (ΖΠΦ), σε όλη την έκταση της προστατευόμενης περιοχής, χωρίς αποκλιμάκωση του βαθμού προστασίας με Ζώνες διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ) ή Ζώνες βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ). Αυτό καταργεί την έννοια της ζωνοποίησης που αποτελεί μέσο για την επίτευξη του σκοπού (προστασία) στις περιοχές μελέτης. Ως είδος προτεραιότητας γα το Βέρμιο, αναφέρεται ο λαγόγυρος, ο οποίος δεν επηρεάζεται ουτε στο ελάχιστο από την άσκηση της θήρας στη διάρκεια των τεσσάρων μηνών (15/9 – 10/1) που ασκείται θήρα (λαγός και πετροπέρδικα) στα ενδιαιτήματά του, τα οποία συχνά καλύπτονται από χιόνι το Χειμώνα, και ισχύουν περεταίρω , έκτακτες απαγορεύσεις θήρας λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, όπως προβλέπεται από τη δασική νομοθεσία.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η κυνηγετική δραστηριότητα έχει μειωθεί σε ποσοστό 70-80 % τα τελευταία 20 χρόνια. Η εξέλιξη αυτή, δεν αποτυπώνεται σε κανένα σημείο της μελέτης.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αναφορές όπως “η θήρα στερεί τροφή από σημαντικά είδη της πανίδας όπως ο χρυσαετός”, πέραν του ότι είναι άτοπες, δεν αναλύονται με βάση τη φθίνουσα πορεία της κυνηγετικής δραστηριότητας που αναφέρουμε παραπάνω.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Σε σύνολο 212 προτεινόμενων ζωνών προστασίας (στα δύο τμήματα της ΕΠΜ3Β), στους πίνακες των χρήσεων γης, στο κεφ. 4, δεν επιλέγεται η θήρα ως επιτρεπόμενη χρήση ούτε σε μία. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν υπάρχει καμία αναφορά για τη θήρα στις απειλές των προτεινόμενων ζωνών προστασίας όπου προβλέπονται οι νέες απαγορεύσεις θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν γίνεται καμία αναφορά, ή προσέγγιση για αντισταθμιστικά οφέλη στις προτεινόμενες νέες απαγορεύσεις θήρας</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν φαίνεται να ζητήθηκαν  στοιχεία από την πλέον αρμόδια Δασική Υπηρεσία (ΥΠΕΝ) για θέματα που αφορούν τη θήρα. Ως εκ τούτου δεν αξιολογείται, ούτε στο ελάχιστο, η διαχρονική εξέλιξη της άσκησης της θήρας (κυνηγετική πίεση – επισκεψιμοτητα, αριθμός κυνηγετικών αδειών, θεσμικό πλαίσιο – υφιστάμενοι περιορισμοί κλπ) στις 7 προστατευόμενες περιοχές των δύο ΕΠΜ. Εφόσον, ζητήθηκαν τέτοια στοιχεία και δεν κατέστη δυνατό να τα αποστείλει η Δασική Υπηρεσία, οι μελετητές μπορούσαν να απευθυνθούν στους θεσμικά αναγνωρισμένους και συνεργαζόμενους με το ΥΠΕΝ φορείς που σχετίζονται με την κυνηγετική δραστηριότητα, τις Κυνηγετικές Οργανώσεις. Κάτι που δεν έγινε. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Γενικά, η μελέτη δείχνει μια απαξίωση ως προς τη Δασική Υπηρεσία, αφού αναφέρεται ελάχιστα ή και καθόλου, και δεν λαμβάνονται υπόψη τα νομοθετικά εργαλεία που εκδίδει ετησίως αυτή για τη διαχείριση της θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν αναλύονται οι πιθανές συνέπειες σε περίπτωση εφαρμογής των προτεινόμενων εκτεταμένων νέων απαγορεύσεων θήρας σε διάφορα ζητήματα, για μερικά από τα οποία το κράτος έχει την ακριβώς αντίθετη με τη μελέτη, θεσμοθετημένη πολιτική,  όπως:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>·</span><span style=”font-weight: 400;”>οι συνέπειες στους κυνηγούς που βλέπουν τη δραστηριότητά τους να περιορίζεται αναίτια κατά χώρο, σε καιρό που περιορίζεται επισης σε χρόνο για άλλους λόγους (οικονομικούς κλπ)</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>ο υπερπληθυσμος του αγριόχοιρου, η μείωση του οποίου αποτελεί σταθερό στόχο του κράτους τα τελευταία χρόνια, για την προστασία της αγροτικής οικονομίας,</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>το δημογραφικό στις παραμεθόριες περιοχές</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>η αντιμετώπιση νόσων όπως η Αφρικανική Πανώλη των Χοίρων, η λύσσα κλπ (ενεργητική επιτήρηση), που αποτελούν στόχο του ΥΠΑΑΤ</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>η απουσία του ανθρώπινου παράγοντα (κυνηγοί), οι οποίοι αποδεδειγμένα αποτελούν την μοναδική εθελοντική ομάδα που συνδράμει ουσιαστικά τις προσπάθειες των αρμόδιων υπηρεσιών σε περιπτώσεις δασικών πυρκαγιών, φυσικών καταστροφών,  εντοπισμού αγνοούμενων κ.α. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για το πώς θα ελεγχθεί η εφαρμογή – τήρηση νέων διαχειριστικών μέτρων, ούτε (το κυριότερο), σε ποιο βαθμό ελέγχθηκε στο παρελθόν η εφαρμογή – τήρηση των διαχειριστικών μέτρων που ισχύουν σήμερα</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ταύτιση της απαγόρευσης θήρας με την προστασία της πανίδας από την ομάδα μελέτης, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την Ευρωπαϊκή και Εθνική νομοθεσία και τα κανονιστικά πλαίσια, και συγκεκριμένα με τα εξής έγγραφα – αποφάσεις:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Το έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου αναφέρεται πως η θήρα είναι δραστηριότητα συμβατή με τους σκοπούς προστασίας των περιοχών του δικτύου Natura.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Την Υπουργική Απόφαση για την Εθνική Στρατηγική για τα δάση όπου η θήρα αναγνωρίζεται ως διαχειριστικό εργαλείο.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Τις ετήσιες Υπουργικές Ρυθμιστικές Αποφάσεις Θήρας.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Τις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις για την αντιμετώπιση της Αφρικανικής Πανώλης των Χοίρων.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Την 1660/2022 Απόφαση του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της αίτησης ακύρωσης της Ρυθμιστικής Απόφασης Θήρας 2021-2022. </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Συνολικά το θεσμικό πλαίσιο βάσει του οποίου έχουν θεσπιστεί τα Καταφύγια Άγριας Ζωής και οι Προστατευόμενες Περιοχές της χώρας μέχρι σήμερα.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η συστηματική απόκλιση από κάθε έννοια επιστημονικού λόγου και τεκμηρίωσης στις προτεινόμενες από την ΕΠΜ 3β, τμήμα 2, νέες απαγορεύσεις θήρας στο ορεινό τόξο Αριδαίας και το Βέρμιο, αποτυπώνεται απόλυτα στην απάντηση που έδωσε ο εκπρόσωπος της ομάδας μελέτης , κ. Γιαννάκης, στην ημερίδα για την παρουσίαση της ΕΠΜ στην Έδεσσα στις 24/3/2026, όπου δήλωσε πως η θήρα ήταν συμβατή δραστηριότητα με τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος πριν 12.000 χρόνια, αλλά σήμερα έχει πάψει να είναι!</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Συνοψίζοντας με βάση τα παραπάνω:</span>

• <span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μaκεδονίας Θράκης δηλώνει αντίθετη στο σύνολο των προτεινομένων νέων απαγορεύσεων ή ρυθμίσεων θήρας στην περιοχή μελέτης. </span>
• <span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης, θεωρεί πως οι προτάσεις της ΕΠΜ, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν  “τεκμηριωμένη” εισήγηση για τη ρύθμιση της θήρας στο μέλλον, όπως ισχυρίζονται οι μελετητές, με δεδομένο το γεγονός πως δεν εντοπίζεται ούτε στο ελάχιστο, τεκμηρίωση για τις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνουν για το ορεινό τόξο Αριδαίας και το Όρος Βέρμιο.</span>

<b>Υπόμνημα – Ένσταση επί της προτεινόμενης Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) για το Όρος Βόρας / Αίτημα τροποποίησης επιτρεπόμενων χρήσεων γης στη Ζώνη Προστασίας της Φύσης (ΖΠΦ-02.1)</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Αξιότιμοι κύριοι/κυρίες,</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) που αφορά τις προστατευόμενες περιοχές του Όρους Βόρα (GR1240008 και GR1240001) καταθέτουμε την παρούσα τεκμηριωμένη ένσταση. Αντικείμενο της ένστασής μας αποτελεί ο μη ορθός καθορισμός των επιτρεπόμενων χρήσεων γης εντός της </span><b>Ζώνης Προστασίας της Φύσης 2.1 (ΖΠΦ-02.1)</b><span style=”font-weight: 400;”>, και συγκεκριμένα η παράλειψη ρητής πρόβλεψης για τη χωροθέτηση, κατασκευή και λειτουργία </span><b>Ορειβατικών Καταφυγίων</b><span style=”font-weight: 400;”> και </span><b>Ορειβατικών/Πεζοπορικών Μονοπατιών</b><span style=”font-weight: 400;”>.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η απουσία της εν λόγω πρόβλεψης δημιουργεί νομική ασάφεια, η οποία οδηγεί σε de facto απαγόρευση μιας υποδομής που είναι απολύτως αναγκαία, φιλική προς το περιβάλλον και νομικά κατοχυρωμένη. </span>

<b>Ζητούμε την άμεση τροποποίηση του σχεδίου βάσει των παρακάτω:</b>

1. <b> Εννοιολογική και Λειτουργική Διάκριση (Το Καταφύγιο δεν είναι Ξενοδοχείο – Τουριστικό Κατάλυμα)</b><span style=”font-weight: 400;”> Η ΕΠΜ ορθώς απαγορεύει τα συμβατικά τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχεία, resort) στις ΖΠΦ, σύμφωνα με το Άρθρο 14 του Π.Δ. 59/2018. Ωστόσο, αποτελεί θεμελιώδες μεθοδολογικό σφάλμα η εξίσωση ενός ορειβατικού καταφυγίου με τα συμβατικά τουριστικά καταλύματα. Το καταφύγιο (ειδικά σε υψόμετρα και υποαλπικά οικοσυστήματα όπως αυτά της ΖΠΦ-02.1 της υπό εξέταση περιοχής) αποτελεί </span><b>υποδομή δημοσίου συμφέροντος</b><span style=”font-weight: 400;”> καθώς λειτουργεί ως:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Βάση περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και έρευνας.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Σταθμός παροχής πρώτων βοηθειών και καταφύγιο έκτακτης ανάγκης (διάσωση στο βουνό).</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Σημείο επιτήρησης (πυροφύλαξη) για τις Δασικές και Πυροσβεστικές Υπηρεσίες.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Ορθολογική χωροθέτηση των δράσεων ορειβασίας και περιήγησης οι οποίες μέχρι σήμερα ασκούνται ανεξέλεγκτα</span>

2. <b> Περιβαλλοντική Συμβατότητα και Ουσιαστική Προστασία της ΖΠΦ-02.1</b><span style=”font-weight: 400;”> Ο βασικός στόχος της ΖΠΦ-02.1 στον Βόρα είναι η προστασία των υποαλπικών λιβαδιών (ως βασικό ενδιαίτημα) και της ορνιθοπανίδας. Η διεθνής πρακτική διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών αποδεικνύει ότι η δημιουργία ορειβατικών καταφυγίων </span><b>προστατεύει</b><span style=”font-weight: 400;”> τα ευαίσθητα οικοσυστήματα, καθώς:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>«Διοχετεύει» και ελέγχει χωρικά τους επισκέπτες, αποτρέποντας την άναρχη διάσχιση των βιοτόπων, την ανεξέλεγκτη ελεύθερη κατασκήνωση και την εκτός δρόμου κίνηση (off-road) που υποβαθμίζει τη χλωρίδα.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Εξυπηρετεί την “ήπια αναψυχή”, η οποία άλλωστε συγκαταλέγεται στις ρητά επιτρεπόμενες δραστηριότητες της εν λόγω ζώνης.</span>

3. <b> Εναρμόνιση με την Εθνική Νομοθεσία</b><span style=”font-weight: 400;”> Η ΕΠΜ οφείλει να βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με την κείμενη δασική και περιβαλλοντική νομοθεσία, η οποία προκρίνει τέτοιου είδους υποδομές:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><b>Ν. 998/1979 (Άρθρα 45 & 56):</b><span style=”font-weight: 400;”> Η δασική νομοθεσία προβλέπει διαχρονικά και κατηγορηματικά ότι η δημιουργία ορειβατικών καταφυγίων (ως έργα ορεινού τουρισμού ειδικής μορφής) και δικτύου μονοπατιών αποτελούν επιτρεπτή επέμβαση εντός δασών και δασικών εκτάσεων.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><b>Ν. 5024/2023 (ΦΕΚ 29/Α/2023) & Ν. 5106/2024 (ΦΕΚ 106/Α/2024):</b><span style=”font-weight: 400;”> Η πρόσφατη νομοθεσία του ΥΠΕΝ ενθαρρύνει σαφώς τη βιώσιμη ανάπτυξη των ορεινών όγκων. Ο Ν. 5106/2024 διασαφηνίζει ότι εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν την «οικολογική μετακίνηση» και την οικοτουριστική δραστηριότητα αποτελούν </span><b>συμβατές επεμβάσεις</b><span style=”font-weight: 400;”> εντός των περιοχών του δικτύου Natura 2000, συμπεριλαμβανομένων των Ζωνών Προστασίας της Φύσης, εφόσον δεν θίγεται το προστατευτέο αντικείμενο. Η οριζόντια απαγόρευση από πλευράς της ΕΠΜ ακυρώνει την αναπτυξιακή και οικοτουριστική βούληση του νομοθέτη. Επίσης, το σύνολο της ισχύουσας Δασικής Νομοθεσίας συμπεριλαμβανομένων των προδιαγραφών των ορειβατικών καταφυγίων και μονοπατιών κρίθηκε απόλυτα συμβατή με την προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και δεν μπορεί να μην συμπεριλαμβάνεται στα προτεινόμενα μέτρα διαχείρισης της ΕΠΜ.</span>

4. <b> Συμβατότητα με τις Κατευθυντήριες Γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Δίκτυο Natura 2000  </b><span style=”font-weight: 400;”>Επισημαίνεται ότι η καθολική απαγόρευση χωροθέτησης ορειβατικών καταφυγίων και μονοπατιών έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (βλ. “Sustainable tourism and Natura 2000: Guidelines, initiatives and good practices”). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποσαφηνίζει ρητά ότι το δίκτυο Natura 2000 δεν συνιστά απομονωμένα “strict nature reserves”, αλλά προωθεί τη συμβίωση της βιώσιμης ανθρώπινης δραστηριότητας με τη διατήρηση της φύσης. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Άρθρου 6(3) της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, η συμβατότητα των έργων πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση μέσω της Δέουσας Εκτίμησης και να μην επιβάλλονται εκ των προτέρων (a priori) οριζόντιες απαγορεύσεις. Ειδικά για την ήπια υπαίθρια αναψυχή, οι οργανωμένες ορειβατικές υποδομές (καταφύγια) και τα σηματοδοτημένα μονοπάτια αναγνωρίζονται διεθνώς ως βέλτιστα “ε</span><b><i>ργαλεία διαχείρισης της επισκεψιμότητας</i></b><span style=”font-weight: 400;”>”, διότι αποτρέπουν την ανεξέλεγκτη διάσπαρτη πίεση στα ευαίσθητα οικοσυστήματα. Η μη συμπερίληψη των ανωτέρω αποτελεί μια πολύ σημαντική έλλειψη και αστοχία της μελέτης ΕΠΜ η οποία πρέπει να αξιολογηθεί σε αυτό το στάδιο της διαβούλευσης πριν από μια πιθανή προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με οικονομικές συνέπειες για το ΥΠΕΝ και την περιβαλλοντική πολιτική της Ελλάδας.</span>

5. <b> Προστασία του Δικαιώματος της Ιδιοκτησίας και Συνταγματική Αναλογικότητα</b><span style=”font-weight: 400;”> Επιπροσθέτως, επισημαίνεται ότι στο Όρος Βόρας εντοπίζονται 2 </span><b>συνιδιόκτητα δάση</b><span style=”font-weight: 400;”> μας. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές εκπόνησης των ΕΠΜ (Ν. 4685/2020), η μελέτη οφείλει να συνεκτιμά το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τις υφιστάμενες κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες (γεγονός που δεν έγινε). Η επιβολή καθολικής απαγόρευσης στην εγκατάσταση ήπιων υποδομών ορεινού τουρισμού σε μια ιδιωτική/συνιδιόκτητη δασική έκταση, τη στιγμή που αυτές οι υποδομές επιτρέπονται ρητά από τη δασική νομοθεσία (Ν. 998/1979), συνιστά υπέρμετρο περιορισμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ιδιοκτησίας (Άρθρο 17 του Συντάγματος). Η απαγόρευση αυτή παραβιάζει την </span><b>Αρχή της Αναλογικότητας</b><span style=”font-weight: 400;”>, καθώς η προστασία του οικοσυστήματος μπορεί να επιτευχθεί εξίσου αποτελεσματικά μέσω της συνολικής οργάνωσης και του ελέγχου, χωρίς να απαιτείται η πλήρης στέρηση της δυνατότητας των ιδιοκτητών να διαχειρίζονται και να αξιοποιούν ήπια την περιουσία τους. Άλλωστε, η διαχείριση και εκμετάλλευση των συνιδιόκτητων δασοκτημάτων γίνεται εδώ και δεκαετίες υπό την αυστηρή εποπτεία και έλεγχο της δασικής υπηρεσίας σε εφαρμογή της εξίσου αυστηρής δασικής νομοθεσίας, η οποία στοχεύει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος ως αυτονόητη υποχρέωση.</span>

6. <b> Υπερβάλλουσα οριοθέτηση των Ζωνών Προστασίας της Φύσης με συνεπαγόμενες αυστηρές απαγορεύσεις</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Στην υπό διαβούλευση ΕΠΜ 3β Τμήμα 2 – Περιοχές Natura 2000 του Βερμίου και του Ορεινού Τόξου Αριδαίας (για τις περιοχές Natura 2000 GR1240008 & GR1240001) ΔΕΝ τεκμηριώνεται επαρκώς η εκτεταμένη έκταση των Ζωνών Προστασίας της Φύσης. Επίσης,  είναι σημαντικό να ενημερώσετε ποια δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν για την οριοθέτηση των Ζωνών για την προστασία ειδών. Πώς αξιολογήθηκαν τα δεδομένα που λήφθηκαν υπόψη και κατά πόσο αυτά είναι αξιόπιστα για την λήψη της απόφασης ζωνοποίησης. </span>

<b>ΑΙΤΗΜΑ</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, προκειμένου η ΕΠΜ να καταστεί ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και νομικά άρτια, </span><b>αιτούμαστε τη ρητή προσθήκη</b><span style=”font-weight: 400;”> στον πίνακα επιτρεπόμενων χρήσεων των Ζωνών </span><b>ΖΠΦ-02.1</b><span style=”font-weight: 400;”> (και αντίστοιχα ΖΠΦ-01.1) των κάτωθι ειδικών δραστηριοτήτων:</span>

<li aria-level=”1″><b><i>Εγκατάσταση, κατασκευή, λειτουργία και εκσυγχρονισμός Ορειβατικών Καταφυγίων, ως συνοδά έργα προστασίας του περιβάλλοντος και ήπιας αναψυχής.</i></b>

<li aria-level=”1″><b><i>Διάνοιξη, συντήρηση, σήμανση και λειτουργία ορειβατικών / πεζοπορικών μονοπατιών.</i></b>

<li aria-level=”1″><b><i>Η  ΕΠΜ να εναρμονιστεί με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εγκαταλείποντας τη λογική των a priori οριζόντιων απαγορεύσεων στις ήπιες δραστηριότητες (όπως ο οικοτουρισμός και οι παραδοσιακές χρήσεις), και να υιοθετήσει την αρχή της κατά περίπτωση Δέουσας Εκτίμησης, καθιστώντας τις τοπικές κοινωνίες συμμάχους και όχι αντιπάλους στην προστασία του περιβάλλοντος.</i></b>

<span style=”font-weight: 400;”>Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή προσκόμιση επιπλέον στοιχείων. Το παρόν υπόμνημα να κοινοποιηθεί στους αρμόδιους γνωμοδοτούντες φορείς και στον ανάδοχο μελετητή.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Με εκτίμηση,</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Νικόλαος Σαχαρίδης</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Νόμιμος εκπρόσωπος Συνιδιοκτητών δασών Χασανάκος και Κρέμνα – Σαμπάνα</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αλέξιος Οικονόμου</span>

<span style=”font-weight: 400;”>MSc Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος</span>

<b> Ενσταση και Αίτημα τροποποίησης </b>

<span style=”font-weight: 400;”>Αξιότιμοι κύριοι/κυρίες,</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) που αφορά τις προστατευόμενες περιοχές του Όρους Βόρα (GR1240008 και GR1240001) καταθέτουμε την παρούσα τεκμηριωμένη ένσταση. Αντικείμενο της ένστασής μας αποτελεί ο μη ορθός καθορισμός των επιτρεπόμενων χρήσεων γης εντός της </span><b>Ζώνης Προστασίας της Φύσης 2.1 (ΖΠΦ-02.1)</b><span style=”font-weight: 400;”>, και συγκεκριμένα η παράλειψη ρητής πρόβλεψης για τη χωροθέτηση, κατασκευή και λειτουργία </span><b>Ορειβατικών Καταφυγίων</b><span style=”font-weight: 400;”> και </span><b>Ορειβατικών/Πεζοπορικών Μονοπατιών</b><span style=”font-weight: 400;”>.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η απουσία της εν λόγω πρόβλεψης δημιουργεί νομική ασάφεια, η οποία οδηγεί σε de facto απαγόρευση μιας υποδομής που είναι απολύτως αναγκαία, φιλική προς το περιβάλλον και νομικά κατοχυρωμένη. </span>

<b>Ζητούμε την άμεση τροποποίηση του σχεδίου βάσει των παρακάτω:</b>

1. <b> Εννοιολογική και Λειτουργική Διάκριση (Το Καταφύγιο δεν είναι Ξενοδοχείο – Τουριστικό Κατάλυμα)</b><span style=”font-weight: 400;”> Η ΕΠΜ ορθώς απαγορεύει τα συμβατικά τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχεία, resort) στις ΖΠΦ, σύμφωνα με το Άρθρο 14 του Π.Δ. 59/2018. Ωστόσο, αποτελεί θεμελιώδες μεθοδολογικό σφάλμα η εξίσωση ενός ορειβατικού καταφυγίου με τα συμβατικά τουριστικά καταλύματα. Το καταφύγιο (ειδικά σε υψόμετρα και υποαλπικά οικοσυστήματα όπως αυτά της ΖΠΦ-02.1 της υπό εξέταση περιοχής) αποτελεί </span><b>υποδομή δημοσίου συμφέροντος</b><span style=”font-weight: 400;”> καθώς λειτουργεί ως:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Βάση περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και έρευνας.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Σταθμός παροχής πρώτων βοηθειών και καταφύγιο έκτακτης ανάγκης (διάσωση στο βουνό).</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Σημείο επιτήρησης (πυροφύλαξη) για τις Δασικές και Πυροσβεστικές Υπηρεσίες.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Ορθολογική χωροθέτηση των δράσεων ορειβασίας και περιήγησης οι οποίες μέχρι σήμερα ασκούνται ανεξέλεγκτα</span>

2. <b> Περιβαλλοντική Συμβατότητα και Ουσιαστική Προστασία της ΖΠΦ-02.1</b><span style=”font-weight: 400;”> Ο βασικός στόχος της ΖΠΦ-02.1 στον Βόρα είναι η προστασία των υποαλπικών λιβαδιών (ως βασικό ενδιαίτημα) και της ορνιθοπανίδας. Η διεθνής πρακτική διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών αποδεικνύει ότι η δημιουργία ορειβατικών καταφυγίων </span><b>προστατεύει</b><span style=”font-weight: 400;”> τα ευαίσθητα οικοσυστήματα, καθώς:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>«Διοχετεύει» και ελέγχει χωρικά τους επισκέπτες, αποτρέποντας την άναρχη διάσχιση των βιοτόπων, την ανεξέλεγκτη ελεύθερη κατασκήνωση και την εκτός δρόμου κίνηση (off-road) που υποβαθμίζει τη χλωρίδα.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Εξυπηρετεί την “ήπια αναψυχή”, η οποία άλλωστε συγκαταλέγεται στις ρητά επιτρεπόμενες δραστηριότητες της εν λόγω ζώνης.</span>

3. <b> Εναρμόνιση με την Εθνική Νομοθεσία</b><span style=”font-weight: 400;”> Η ΕΠΜ οφείλει να βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με την κείμενη δασική και περιβαλλοντική νομοθεσία, η οποία προκρίνει τέτοιου είδους υποδομές:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><b>Ν. 998/1979 (Άρθρα 45 & 56):</b><span style=”font-weight: 400;”> Η δασική νομοθεσία προβλέπει διαχρονικά και κατηγορηματικά ότι η δημιουργία ορειβατικών καταφυγίων (ως έργα ορεινού τουρισμού ειδικής μορφής) και δικτύου μονοπατιών αποτελούν επιτρεπτή επέμβαση εντός δασών και δασικών εκτάσεων.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><b>Ν. 5024/2023 (ΦΕΚ 29/Α/2023) & Ν. 5106/2024 (ΦΕΚ 106/Α/2024):</b><span style=”font-weight: 400;”> Η πρόσφατη νομοθεσία του ΥΠΕΝ ενθαρρύνει σαφώς τη βιώσιμη ανάπτυξη των ορεινών όγκων. Ο Ν. 5106/2024 διασαφηνίζει ότι εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν την «οικολογική μετακίνηση» και την οικοτουριστική δραστηριότητα αποτελούν </span><b>συμβατές επεμβάσεις</b><span style=”font-weight: 400;”> εντός των περιοχών του δικτύου Natura 2000, συμπεριλαμβανομένων των Ζωνών Προστασίας της Φύσης, εφόσον δεν θίγεται το προστατευτέο αντικείμενο. Η οριζόντια απαγόρευση από πλευράς της ΕΠΜ ακυρώνει την αναπτυξιακή και οικοτουριστική βούληση του νομοθέτη. Επίσης, το σύνολο της ισχύουσας Δασικής Νομοθεσίας συμπεριλαμβανομένων των προδιαγραφών των ορειβατικών καταφυγίων και μονοπατιών κρίθηκε απόλυτα συμβατή με την προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και δεν μπορεί να μην συμπεριλαμβάνεται στα προτεινόμενα μέτρα διαχείρισης της ΕΠΜ.</span>

4. <b> Συμβατότητα με τις Κατευθυντήριες Γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Δίκτυο Natura 2000  </b><span style=”font-weight: 400;”>Επισημαίνεται ότι η καθολική απαγόρευση χωροθέτησης ορειβατικών καταφυγίων και μονοπατιών έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (βλ. “Sustainable tourism and Natura 2000: Guidelines, initiatives and good practices”). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποσαφηνίζει ρητά ότι το δίκτυο Natura 2000 δεν συνιστά απομονωμένα “strict nature reserves”, αλλά προωθεί τη συμβίωση της βιώσιμης ανθρώπινης δραστηριότητας με τη διατήρηση της φύσης. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Άρθρου 6(3) της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, η συμβατότητα των έργων πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση μέσω της Δέουσας Εκτίμησης και να μην επιβάλλονται εκ των προτέρων (a priori) οριζόντιες απαγορεύσεις. Ειδικά για την ήπια υπαίθρια αναψυχή, οι οργανωμένες ορειβατικές υποδομές (καταφύγια) και τα σηματοδοτημένα μονοπάτια αναγνωρίζονται διεθνώς ως βέλτιστα “ε</span><b><i>ργαλεία διαχείρισης της επισκεψιμότητας</i></b><span style=”font-weight: 400;”>”, διότι αποτρέπουν την ανεξέλεγκτη διάσπαρτη πίεση στα ευαίσθητα οικοσυστήματα. Η μη συμπερίληψη των ανωτέρω αποτελεί μια πολύ σημαντική έλλειψη και αστοχία της μελέτης ΕΠΜ η οποία πρέπει να αξιολογηθεί σε αυτό το στάδιο της διαβούλευσης πριν από μια πιθανή προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με οικονομικές συνέπειες για το ΥΠΕΝ και την περιβαλλοντική πολιτική της Ελλάδας.</span>

5. <b> Προστασία του Δικαιώματος της Ιδιοκτησίας και Συνταγματική Αναλογικότητα</b><span style=”font-weight: 400;”> Επιπροσθέτως, επισημαίνεται ότι στο Όρος Βόρας εντοπίζονται 2 </span><b>συνιδιόκτητα δάση</b><span style=”font-weight: 400;”> μας. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές εκπόνησης των ΕΠΜ (Ν. 4685/2020), η μελέτη οφείλει να συνεκτιμά το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τις υφιστάμενες κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες (γεγονός που δεν έγινε). Η επιβολή καθολικής απαγόρευσης στην εγκατάσταση ήπιων υποδομών ορεινού τουρισμού σε μια ιδιωτική/συνιδιόκτητη δασική έκταση, τη στιγμή που αυτές οι υποδομές επιτρέπονται ρητά από τη δασική νομοθεσία (Ν. 998/1979), συνιστά υπέρμετρο περιορισμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ιδιοκτησίας (Άρθρο 17 του Συντάγματος). Η απαγόρευση αυτή παραβιάζει την </span><b>Αρχή της Αναλογικότητας</b><span style=”font-weight: 400;”>, καθώς η προστασία του οικοσυστήματος μπορεί να επιτευχθεί εξίσου αποτελεσματικά μέσω της συνολικής οργάνωσης και του ελέγχου, χωρίς να απαιτείται η πλήρης στέρηση της δυνατότητας των ιδιοκτητών να διαχειρίζονται και να αξιοποιούν ήπια την περιουσία τους. Άλλωστε, η διαχείριση και εκμετάλλευση των συνιδιόκτητων δασοκτημάτων γίνεται εδώ και δεκαετίες υπό την αυστηρή εποπτεία και έλεγχο της δασικής υπηρεσίας σε εφαρμογή της εξίσου αυστηρής δασικής νομοθεσίας, η οποία στοχεύει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος ως αυτονόητη υποχρέωση.</span>

6. <b> Υπερβάλλουσα οριοθέτηση των Ζωνών Προστασίας της Φύσης με συνεπαγόμενες αυστηρές απαγορεύσεις</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Στην υπό διαβούλευση ΕΠΜ 3β Τμήμα 2 – Περιοχές Natura 2000 του Βερμίου και του Ορεινού Τόξου Αριδαίας (για τις περιοχές Natura 2000 GR1240008 & GR1240001) ΔΕΝ τεκμηριώνεται επαρκώς η εκτεταμένη έκταση των Ζωνών Προστασίας της Φύσης. Επίσης,  είναι σημαντικό να ενημερώσετε ποια δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν για την οριοθέτηση των Ζωνών για την προστασία ειδών. Πώς αξιολογήθηκαν τα δεδομένα που λήφθηκαν υπόψη και κατά πόσο αυτά είναι αξιόπιστα για την λήψη της απόφασης ζωνοποίησης. </span>

<b>ΑΙΤΗΜΑ</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, προκειμένου η ΕΠΜ να καταστεί ρεαλιστική, εφαρμόσιμη και νομικά άρτια, </span><b>αιτούμαστε τη ρητή προσθήκη</b><span style=”font-weight: 400;”> στον πίνακα επιτρεπόμενων χρήσεων των Ζωνών </span><b>ΖΠΦ-02.1</b><span style=”font-weight: 400;”> (και αντίστοιχα ΖΠΦ-01.1) των κάτωθι ειδικών δραστηριοτήτων:</span>

<li aria-level=”1″><b><i>Εγκατάσταση, κατασκευή, λειτουργία και εκσυγχρονισμός Ορειβατικών Καταφυγίων, ως συνοδά έργα προστασίας του περιβάλλοντος και ήπιας αναψυχής.</i></b>

<li aria-level=”1″><b><i>Διάνοιξη, συντήρηση, σήμανση και λειτουργία ορειβατικών / πεζοπορικών μονοπατιών.</i></b>

<li aria-level=”1″><b><i>Η  ΕΠΜ να εναρμονιστεί με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εγκαταλείποντας τη λογική των a priori οριζόντιων απαγορεύσεων στις ήπιες δραστηριότητες (όπως ο οικοτουρισμός και οι παραδοσιακές χρήσεις), και να υιοθετήσει την αρχή της κατά περίπτωση Δέουσας Εκτίμησης, καθιστώντας τις τοπικές κοινωνίες συμμάχους και όχι αντιπάλους στην προστασία του περιβάλλοντος.</i></b>

<span style=”font-weight: 400;”>Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή προσκόμιση επιπλέον στοιχείων. Το παρόν υπόμνημα να κοινοποιηθεί στους αρμόδιους γνωμοδοτούντες φορείς και στον ανάδοχο μελετητή.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Με εκτίμηση,</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Γεώργιος Σαχαρίδης</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Συνιδιοκτήτης δασών Χασανάκος και Κρέμνα – Σαμπάνα</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αλέξιος Οικονόμου</span>

<span style=”font-weight: 400;”>MSc Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος</span>

ΘΕΜΑ:  Απόψεις επί του έργου με τίτλο: «Εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών, Σύνταξη Προεδρικών Διαταγμάτων Προστασίας και Σχεδίων Διαχείρισης», ΕΠΜ 3β: Τμήμα 2–περιοχές Natura 2000 του Βερμίου και του Ορεινού τόξου Αριδαίας.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι την ίδια περίοδο εκπονείται και το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Έδεσσας, θεωρούμε απαραίτητη τη συνεργασία μεταξύ των μελετητικών ομάδων, ώστε να διασφαλιστεί η συνοχή και να αποφευχθεί η εφαρμογή αντικρουόμενων προεδρικών διαταγμάτων.

Υπενθυμίζουμε ότι η τοπική οικονομία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον αγροτικό τομέα. Σημαντικός αριθμός καλλιεργούμενων εκτάσεων εμπίπτει σε ζώνες Natura, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις αγροτεμάχια που βρίσκονται σε δασικές εκτάσεις δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί ως προς τη χρήση τους, καθώς εκκρεμούν σχετικές αποφάσεις του αρμόδιου Υπουργείου. Για τον λόγο αυτό, κρίνεται σκόπιμο να αναδιατυπωθεί ο όρος «νομίμως υφιστάμενα αγροτεμάχια», ώστε να καλύπτει και τις περιπτώσεις αυτές.

Παράλληλα, η επιβολή περιορισμών στη διάνοιξη νέων οδών και στη βελτίωση του υφιστάμενου οδικού δικτύου δημιουργεί σημαντικά εμπόδια στην ανάπτυξη της περιοχής. Η δυσχέρεια μετακίνησης επηρεάζει τόσο τους κατοίκους όσο και τους επισκέπτες, ενώ περιορίζει και τη διακίνηση των τοπικών προϊόντων. Για τον λόγο αυτό, θεωρούμε αναγκαία τη διατήρηση, αναβάθμιση και στοχευμένη βελτίωση του οδικού δικτύου, με σεβασμό στο περιβάλλον και με στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας, της συνδεσιμότητας και της τοπικής οικονομίας.

Επιπλέον, για την κάλυψη των αναγκών ύδρευσης και άρδευσης, ο Δήμος αξιοποιεί ένα εκτεταμένο δίκτυο γεωτρήσεων και λιμνοδεξαμενών, σε συμφωνία με τα εγκεκριμένα Σχέδια Διαχείρισης λεκανών απορροής και Κινδύνων Πλημμύρας των Υδατικών Διαμερισμάτων Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας (EL09 και EL10). Ωστόσο, στη μελέτη δε γίνεται αναφορά στη δυνατότητα κατασκευής νέων ή αντικατάστασης υφιστάμενων γεωτρήσεων, γεγονός που ενδέχεται να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην κάλυψη των αναγκών της περιοχής.

Αναφορικά με τα Μικρά Υδροηλεκτρικά Έργα (ΜΥΗΕ), επισημαίνεται ότι λειτουργούν εδώ και δεκαετίες και συμβάλλουν ουσιαστικά στην τοπική ανάπτυξη. Υποστηρίζουν την άρδευση, ενισχύουν την αγροτική παραγωγή και παρέχουν ενέργεια σε τοπικό επίπεδο, μειώνοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις. Η ενδεχόμενη απαγόρευσή τους θα είχε αρνητικές συνέπειες, όπως αύξηση του κόστους παραγωγής, μείωση της ανταγωνιστικότητας και απώλεια θέσεων εργασίας, ενώ θα επηρέαζε και τα έσοδα της τοπικής αυτοδιοίκησης και το περιφερειακό ΑΕΠ. Δεδομένου ότι τα έργα αυτά λειτουργούν σε αρμονία με το περιβάλλον και έχουν κοινωνική αποδοχή, θεωρούμε ότι θα πρέπει να προβλέπεται η συνέχιση και ο εκσυγχρονισμός τους με σύγχρονους περιβαλλοντικούς όρους.

Αντίστοιχα, η γενικευμένη απαγόρευση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας περιορίζει τις δυνατότητες ενεργειακής ανάπτυξης και αυτάρκειας της περιοχής. Πιο αποτελεσματική προσέγγιση θα ήταν η χωροθέτηση μικρής κλίμακας έργων, τα οποία ενσωματώνονται στο περιβάλλον και ενισχύουν τις τοπικές κοινωνίες, χωρίς να θίγουν τα προστατευόμενα οικοσυστήματα.

Τέλος, η μη πρόβλεψη για τη χωροθέτηση και λειτουργία ορειβατικών καταφυγίων και δικτύων πεζοπορικών μονοπατιών δημιουργεί στην πράξη ένα καθεστώς απαγόρευσης για υποδομές που είναι αναγκαίες και περιβαλλοντικά συμβατές. Η οργανωμένη ανάπτυξη τέτοιων υποδομών συμβάλλει στην προστασία των οικοσυστημάτων, καθώς κατευθύνει την επισκεψιμότητα και αποτρέπει άναρχες δραστηριότητες. Παράλληλα, εντάσσεται στην ήπια αναψυχή και στον οικοτουρισμό, ενώ προβλέπεται και από την ισχύουσα νομοθεσία ως επιτρεπτή επέμβαση σε δασικές και προστατευόμενες περιοχές, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Κατά συνέπεια, θεωρούμε ότι η μελέτη θα πρέπει να ενσωματώνει τις σχετικές προβλέψεις, με σαφείς όρους προστασίας του περιβάλλοντος και βιώσιμης αξιοποίησης της περιοχής

Έχει αποσταλεί μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς την ομάδα των μελετητών, στο οποίο περιλαμβάνονται οι χάρτες με τις περιοχές για τις οποίες ζητείται να συμπεριληφθούν στη μελέτη με προσθήκη χρήσεων, καθώς και τα αντίστοιχα ψηφιακά αρχεία σε μορφή DXF και shapefile.

Τσίτση Μαρία

Γεωλόγος MSc

Ειδικός σύμβουλος Δημάρχου Έδεσσας

Η προσέγγιση της μελέτης εμφανίζει ισχυρή οικολογική τεκμηρίωση, ωστόσο αναδεικνύεται ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης της χωροταξικής και τεχνικοοικονομικής διάστασης, ώστε να διασφαλίζεται ο συνδυασμός της προστασίας των βιοτικών στοιχείων με τις προτεινόμενες χρήσεις με τρόπο χωρικά εφαρμόσιμο και προσαρμοσμένο στις πραγματικές συνθήκες και ανάγκες της περιοχής.

Ιδιαίτερα ως προς την πρωτογενή παραγωγή, η πρόβλεψη επιτρεπόμενων χρήσεων σε τόσο περιορισμένη έκταση δεν ανταποκρίνεται στη χωρική διάρθρωση των εκμεταλλεύσεων, οι οποίες εκτείνονται σε διάσπαρτα αγροτεμάχια. Ο περιορισμός εγκατάστασης βασικών υποδομών όπως για παράδειγμα αγροτικές αποθήκες και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, δημιουργεί ζητήματα λειτουργικότητας και βιωσιμότητας.

Τέλος, η σύνδεση των προτεινόμενων ρυθμίσεων με τη στόχευση της κοινωνικά δίκαιης ανάπτυξης δεν επιτυγχάνεται επαρκώς. Η ενίσχυση δραστηριοτήτων που συνδέονται με την τοπική παραγωγή και τον τουρισμό (αγροτουρισμός, μικρής κλίμακας τουριστικές μονάδες, οικοτεχνίες, τοπική μεταποίηση, κτηνοτροφικές μονάδες, υλοτομία) κρίνεται αναγκαία για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των τοπικών κοινωνιών και θα πρέπει να ενσωματώνεται με σαφείς όρους στο προτεινόμενο πλαίσιο ρυθμίσεων.

Στα πλαίσια της δημόσιας διαβούλευσης για την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ 3β – Τμήμα 2) των περιοχών Natura 2000 του Βερμίου και του Ορεινού Τόξου Αριδαίας,

ως κάτοικος της Αλμωπίας, Οικονομολόγος και Αντιδήμαρχος Αλμωπίας σας καταθέτω κάποιες παρατηρήσεις μου. Καθώς ήδη έχουν κατατεθεί κάποιες σημαντικές παρατηρήσεις για συγκεκριμένα ζητήματα, θα κάνω αναφορά κυρίως για τρόπο που εκπονήθηκαν οι προτάσεις της ομάδας εργασίας.

Η παρούσα ΕΠΜ που έχει τεθεί σε διαβούλευση παραβλέπει πλήρως την τοπική  κοινωνική κατάσταση και την οικονομική δραστηριότητα της Αλμωπίας, τον σχεδιασμό της Περιφερειακής  αυτοδιοίκησης και των Δήμων είτε στα πλαίσια του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου, την αποτύπωση των δραστηριοτήτων στον πρωτογενή και στον αγροτικό τομέα, στη μεταποιητικό τομέα, στις τουριστικές υποδομές και την τουριστική ανάπτυξη, στα συγκοινωνιακά έργα, στη λειτουργία και ανάπτυξη των ΑΠΕ κ.ά..

Γιατί πως μπορεί να εξηγηθεί η ακύρωση ουσιαστικά μεγάλων έργων που συνδέονται με την περιοχή μας όπως :

• Η συνοριακή διάβαση με την Βόρεια Μακεδονία και κατ, επέκταση η σύνδεση με την Εγνατία οδό, καθώς μάλιστα αποτελεί μέρος Διεθνούς συμφωνίας
• Η Διασύνδεση του Χιονοδρομικού Κέντρου Καιμακτσαλαν με τα Λουτρά Πόζαρ και τα χιονοδρομικά κέντρα της Ημαθίας.
• Η επέκταση του Προαστιακού σιδηροδρόμου μέσω Γιαννιτσών – Έδεσσας με επέκταση στην Αλμωπία
• Η επέκταση και εκσυγχρονισμού τοπικών μεταποιητικών βιοτεχνιών  και βιοτεχνιών αγροτικών προϊόντων
• Η ανάπτυξη και ο εκσυχγρονισμός των Λουτρών Πόζαρ.
• Η υλοτομία με σύγχρονα μέσα και υποδομές
• Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
• Η επέκταση και η βελτίωση της αγροτικής και δασικής οδοποιίας
• Νέα εγγειοβελτιωτικά έργα
• Και τόσα άλλα.

Η προσέγγιση των μελετητών, μετατρέπει συλλήβδην ολόκληρες περιοχές σε Ζώνες Απόλυτης Προστασίας (ΖΑΠ) και Ζώνες Προστασίας της Φύσης (ΖΠΦ) με σκοπό τον αποκλεισμό κάθε δραστηριότητας, με τρόπο αντιεπιστημονικό.

Η προτεινόμενη μελέτη παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις σοβαρά σε μεθοδολογικό, νομικό και κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Aπ΄ όσο γνωρίζουμε, κατά τη φάση σύνταξης των προτάσεων της ΕΠΜ δεν υπήρξε συνεργασία με θεσμικούς και συλλογικούς φορείς της περιοχής μας, ούτε μας έγινε με κάποιο τρόπο γνωστό ο χρόνος και ο τρόπος εργασίας των μελετητών. Δεν υπήρξε η απαραίτητη συνεργασία με το Δήμο Αλμωπίας πάρα μόνο κάποιες τηλεφωνικές επικοινωνίες, με τα Επιμελητήριο Πέλλας, με επαγγελματικούς φορείς, με την τοπική κοινωνία, δεν ελήφθησαν στοιχεία της οικονομικής και της κοινωνικής ζωής του τόπου.

Από την προηγούμενη αναθεώρηση του  2011 μέχρι το 2021, ανάμεσα στις δύο απογραφές πληθυσμού, η Ανατολική Αλμωπία είχε μείωση πληθυσμού 42%, στοιχείο συνταρακτικό εάν λάβουμε υπόψη μας και την ηλικιακή σύνθεση αυτού του πληθυσμού.

Η προστασία του περιβάλλοντος δεν επιτυγχάνεται μέσω της χωρικής απομόνωσης και της οικονομικής εξαθλίωσης της τοπικής κοινωνίας. Η προστασία της βιοποικιλότητας απαιτεί επιστημονική ακρίβεια, σεβασμό στην τοπική κοινωνία και πραγματική προστασία του περιβάλλοντος.

Για αυτό προτείνω στην ομάδα εργασίας να ξεκινήσει άμεσα τη εργασία πεδίου καλύπτοντας τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειες της προτεινόμενης μελέτης, χωρίς οριζοντιοποιήσεις και γενικεύσεις, σε συνεργασία τους φορείς και τους ανθρώπους της περιοχής.

Η μελέτη πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση με χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων  και όρων. Με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών και της ποιότητας ζωής.

Η προστασία του περιβάλλοντος δεν επιτυγχάνεται μέσω της χωρικής απομόνωσης και της οικονομικής εξαθλίωσης της τοπικής κοινωνίας. Η προστασία της βιοποικιλότητας απαιτεί επιστημονική ακρίβεια, σεβασμό στην τοπική κοινωνία και πραγματική προστασία του περιβάλλοντος.

Ως Έλληνας Κυνηγός και μέλος του 1^ου Κυνηγετικού Συλλόγου Καστοριάς, λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις απαγορεύσεις που ακολουθούν από τις ΕΠΜ  3β οφείλω να αναφέρω πως  η θήρα παγκοσμίως αποτελεί διαχειριστικό εργαλείο, που όχι μόνο δεν προσβάλει το περιβάλλον αλλά το προστατεύει! Είναι μια ενέργεια η οποία ακολουθεί Ευρωπαϊκές οδηγίες, αποτελεί νόμιμη δραστηριότητα που υπάγεται σε αυστηρούς κανονισμούς και νομοθεσίες. Η νομοθεσία μάλιστα στην Ελλάδα θεωρείται ως η αυστηρότερη, τόσο ως προς τα θηρεύσιμα είδη και τους αριθμούς κάρπωσης, όσο και προς τις ημέρες άσκησης θήρας, τις ώρες αλλά και την χρονική περίοδο του έτους όπου επιτρέπεται!

Ο Έλληνας Κυνηγός, από ανέκαθεν συνυπήρχε αρμονικά με την φύση, αποτελεί τα μάτια της καθώς η συχνή παρουσία του τον καθιστά ικανό να εντοπίσει φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές-πλημμύρες) να εντοπίσει ζώα που πάσχουν από ασθένειες και να περισυλλέξει δείγματα, να εντοπίσει παράνομες δραστηριότητες, όπως λαθραία υλοτομία και λαθραία συλλογή αρωματικών και θεραπευτικών φυτών τα οποία αποτελούν πολύ συχνό φαινόμενο, ειδικά στις περιοχές όπου συνορεύουν με την γειτονική Αλβανία. Ακόμα και στην πάταξη της λαθροθηρίας έχει συμβάλει στον μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλον χρήστη της γης. Όταν το δημόσιο προσωπικό αδυνατεί, ο κυνηγός είναι ΠΑΝΤΑ παρών. Η απομάκρυνση του από την φύση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει θετικό πρόσημο για την καλύτερη λειτουργία της φύσης.

Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση!

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω και την επιστημονική τεκμηρίωση της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης, εκφράζω την πλήρη αντιθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα  1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται  για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.

Σε ότι αφορά στη Δυτική Μακεδονία, δηλώνουμε αντίθετοι στις προτεινόμενες αυθαίρετα νέες απαγορεύσεις θήρας στο Βέρμιο (154.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) στις Κορυφές του Γράμμου (80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), στο όρος Βέρνον (12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), και στην πρόταση για νέες απαγορεύσεις θήρας για τεράστιες εκτάσεις στο ορεινό τόξο Αριδαίας, από το Όρος Βόρας, ως το όρος Πάϊκο.