Εθνικό θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου (ΕΘΠΙΟ)

Μελέτη

Χάρτες

Χρήσεις

Attachments:

1. _ΕΘΠΙ_ΠΙΝ_ΕΙΔΙΚΩΝ_ΧΡΗΣΕΩΝ_Final.pdf
2. _ΕΘΠΙ_ΠΙΝ_ΕΙΔΙΚΩΝ_ΧΡΗΣΕΩΝ__Final.pdf
3. _ΕΘΠΙ_Πίνακας_Ειδικών_Χρήσεων.pdf
4. -ΕΘΠΙΟ-Ιόνιο.pdf
5. -ΕΘΠΙΟ-Ιόνιο.zip
6. _ΕΘΠΙ_Πίνακας_Ειδικών_Χρήσεων-1.pdf

Θέμα

[ΔΗΜΟΣ ΖΑΧΑΡΩΣ]

Το  παρόν κείμενο αφορά στον σχολιασμό της ΕΠΜ για το ΘΠΙ, όπως αυτή έχει αναρτηθεί, για διαβούλευση, στην  επίσημη ιστοσελίδα του ΥΠΕΝ. Τα σχόλια επικεντρώνονται στην περιοχή του Δήμου Ζαχάρως.

Η πρόταση για την δημιουργία Εθνικού Θαλάσσιου πάρκου στο Ιόνιο, συνοδεύτηκε με την θέση στις 21/07/20255 σε δημόσια διαβούλευση σχετικής Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης με ημερομηνία ολοκλήρωσης την 22/09/25 και ενώ για την εκπόνηση της δεν έλαβε χώρα κανενός τύπου διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, πχ. ΟΤΑ, Επιμελητήρια, Αλιείς, Ξενοδόχοι κλπ. Ως εκ τούτου η ΕΠΜ δεν αντικατοπτρίζει τις προσδοκίες και τις ανάγκες της τοπικής κοινότητας.

Στην παρ. 1.1.3 της υπό εξέταση ΕΠΜ αναφέρεται ότι, μέρος των παραδοτέων είναι τα Παραρτήματα Ι και ΙΙ (Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος και Σχέδιο Διαχείρισης, αντίστοιχα), όπου μετά από την  παράδοσή τους θα γίνει διαβούλευση με τους Φορείς. Αυτά τα Παραρτήματα δεν είναι  αναρτημένα στην ιστοσελίδα της διαβούλευσης. Ακολούθως, η ΕΠΜ αναφέρει ότι τα Παραρτήματα Ι και ΙΙ (Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος και Σχέδιο Διαχείρισης, αντίστοιχα) θα δοθούν με τα κεφάλαια 4 και 5 (τα οποία κεφάλαια είναι διαθέσιμα, ως μέρος της υπό διαβούλευση ΕΠΜ!) και η τελική ΕΠΜ θα δοθεί μετά από ένα (1) μήνα διαβούλευσης (δλδ. στα τέλη Οκτωβρίου 2025). Τούτο σημαίνει ότι το υλικό της διαβούλευσης είναι ελλιπές.

Επι των περιεχομένου, σύμφωνα με την <b>Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για το Θαλάσσιο Πάρκο του Ιονίου</b> εφεξής <b>ΕΠΜ-ΘΠΙ, </b>η περιοχή μελέτης προσδιορίζεται στην ενότητα 1.2 και συγκεκριμένα στην υποενότητα 1.2.1 «<i>Προσδιορισμός και οριοθέτηση περιοχής μελέτης παρούσας ΕΠΜ</i>». Στην ενότητα αυτή μετά την συνοπτική γεωγραφική περιγραφή καταλήγει στο «<i>[…] Στη συνέχεια, εκτείνεται κατά μήκος της παράκτιας ζώνης της Πελοποννήσου, καλύπτοντας περιοχές ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας (Εικόνα 1.2.1-1).</i>» (Σελ: 26 από 1495). Στη συνέχεια ακολουθεί εκτενής περιγραφή κάθε υποπεριοχής όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται: «<i>[…] επιλεγμένα χερσαία τμήματα (Εικόνα 1.2.1-2), όπως οι νησίδες Στροφάδια, </i><b><i>αμμώδεις παραλίες</i></b><i> και βραχώδη ενδιαιτήματα, τα οποία αποτελούν: α) κρίσιμα ενδιαιτήματα φωλεοποίησης της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta (αμμώδεις παραλίες) […]» </i>(Σελ: 28 από 1495) και<i> «[…] συμπεριλήφθηκαν 80 αμμώδεις παραλίες στις οποίες αναπαράγεται το είδος θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta, οι οποίες εντοπίζονται στη νήσο της Ζακύνθου, της Κεφαλονιάς και της Λευκάδας και στα παράλια της Πελοποννήσου (βλ. Εικόνα 1.2.1-2) […]»</i>(Σελ: 29 & 30 από 1495).

Επιπλέον αναφέρεται ότι<i> «[…] ενσωματώθηκαν παραλίες που υποστηρίζουν ωοτοκία, και οι οποίες αξιολογήθηκαν ως περιοχές με δυναμική υποστήριξης αναπαραγωγικών προσπαθειών, αλλά για τις οποίες τα δεδομένα είναι </i><b><i>ελλιπή</i></b><i>, λόγω απουσίας συστηματικής καταγραφής της φωλεοποίησης και εκτίμησης του συνολικού αριθμού φωλιών […]» </i>και <i>«[… ] η τελική επιλογή και ενσωμάτωση των παραλιών πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τον ΑΡΧΕΛΩΝ – Σύλλογο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας, ο οποίος διαθέτει την πιο εκτενή και ολοκληρωμένη γνώση σχετικά με τις αναπαραγωγικές δραστηριότητες των θαλάσσιων χελωνών στην περιοχή μελέτης. Σημαντικές πληροφορίες για τις παραλίες της Ν. Πελοποννήσου, παραχωρήθηκαν από ερευνητές που δραστηριοποιούνται για χρόνια στην περιοχή (σσ. κος Κ. Τενεκετζής Κώστας)</i> […]» (Σελ: 26 από 1495).

<b>Με βάση τα ανωτέρω, έχουμε να επισημάνουμε τα εξής</b>:

<b>Α.</b> Δεν έχουν δοθεί οι συντεταγμένες των ζωνών του ΘΠΙ, αλλά ούτε και αναλυτικοί χάρτες, καθιστώντας δύσκολο την κατανόηση της περιοχής μελέτης. Η έλλειψη αυτή καθιστά δύσκολη την πρόσβαση στην  πληροφορία, που είναι κύριο ζητούμενο σε μια διαδικασία διαβούλευσης. Αντίθετα, στην σελ. 33 από 1495 αναφέρεται ότι «<i>Η συνολική έκταση της θαλάσσιας περιοχής μελέτης της παρούσας ΕΠΜ ανέρχεται σε 17.691 km², ενώ η συνολική έκταση των χερσαίων τμημάτων υπολογίζεται σε 19 km²</i>» ενώ στη σελίδα 40 από 1495 αναφέρεται ότι: «<i>Με την προσθήκη των ανωτέρω χερσαίων περιοχών, η τελική έκταση του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου ανέρχεται συνολικά σε 17.968 km², εκ των οποίων 17.691 km² αφορούν σε θαλάσσιες περιοχές και 277 km² σε χερσαίες περιοχές</i>». <b>Από τις δύο αναφορές όμως, προκύπτει διαφορά σχετικά με την επιφάνεια των χερσαίων εκτάσεων</b>.

Παράλληλα, στην εικόνα 1.2.1-2 παρουσιάζεται το σύνολο της Περιοχής Μελέτης μαζί με τις χερσαίες περιοχές που συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου. Από την μελέτη της εικόνας προκύπτει ότι, σε όλο το μήκος του Κυπαρισσιακού κόλπου μήκους 65 χλμ δεν έχει επισημανθεί ούτε βραχώδες ενδιαίτημα ούτε νησίδα σημασίας, παρά μόνο <b>ένα</b> <b>(1)</b> σημείο παραλίας ωοτοκίας <i>Caretta caretta.</i>

Πιο συγκεκριμένα από τον πίνακα 1.2.1-1 «<i>Παραλίες ωοτοκίας Caretta caretta που συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου</i>», η μοναδική καταγραφή που φαίνεται να αφορά την περιοχή του Δήμου Ζαχάρως είναι η α/α 31 στην περιοχή Κυπαρισσιακός Κόλπος που εντοπίζεται μεν στα όρια του Δήμου Ζαχάρως άλλα <b>καταγράφεται ως Δήμος Τριφυλίας </b>(Σελ: 32 από 1495). Από την καταγραφή αυτή προκύπτει ότι, υπάρχει λανθασμένος εντοπισμός, καθώς βάση της ονομασίας το σημείο παραπέμπει σε άλλο Δήμο σε γειτονική γεωγραφικά περιοχή. Ενισχυτικό της θέσης αυτής είναι και το γεγονός, πως εάν ένα μόνο σημείο θα έπρεπε να επισημανθεί ως παραλία ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας, αυτό θα ήταν νοτίως του Δήμου Ζαχάρως και πάντως έξω από τα όρια αυτού και συγκεκριμένα στις περιοχές – παραλίες Ελαία, Αγιαννάκης και Βουνάκι, οι οποίες βρίσκονται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Τριφυλίας. Οι παραλίες αυτές αποτελούν παραλίες ωοτοκίας θαλάσσιων χελώνων και για αυτό στο παρελθόν είχε εκδοθεί ακόμη και Υπουργική Απόφαση σχετικά με την αναστολή οικοδομικών αδειών στο πλαίσιο σύνταξης της τότε ΕΠΜ του Κυπαρισσιακού Κόλπου.

Επιπρόσθετα, όπως προκύπτει στην ενότητα 2.2.2.1.3 «Θαλάσσια ερπετά» και από την εικόνα 2.2.2.1.3-1 (σελ. 208 από 1495) όπου παρουσιάζονται τα είδη Θαλάσσιων ερπετών στο σύνολο του Θαλάσσιου Πάρκου, ενώ στα 65 χλμ του Κυπαρισσιακού κόλπου με μία (1) θέση εντοπισμένη προτείνονται σύνθετα μέτρα προστασίας (θαλάσσια & χερσαία), στις εκτός Κυπαρισσιακού Κόλπου περιοχές όπου και εντοπίζεται πλήθος άλλων γεωγραφικών θέσεων ωοτοκία<b>ς ή/και τροφοληψίας σε ιδιαίτερα υψηλή συγκέντρωση (δλδ σε μικρότερο μήκος ακτών) δεν προτείνεται ανάλογης έντασης σύνθετο καθεστώς προστασίας (θαλάσσιο & χερσαίο)</b>. Και αυτό παρότι, ο Κυπαρισσιακός κόλπος απουσιάζει σαν γενική θέση από τις περιοχές που εμφανίζονται οι κυριότερες απειλές έναντι των Caretta caretta όπως αναφέρεται στην Σελ. 207 από 1495, ενώ σύμφωνα και με την πιο πρόσφατη εκτίμηση της κατάστασης διατήρησης του πληθυσμού από τον Κόκκινο Κατάλογο των απειλούμενων ειδών της IUCN, ο Μεσογειακός πληθυσμός των Caretta caretta κατατάχτηκε ως ελάχιστης ανησυχίας (Casale, 2015), όπως και αυτός σε επίπεδο Ελλάδας, με αυξητική τάση του πληθυσμού (Koutrouditsou, 2024). Τέλος για την GR2330008 – «Θαλάσσια περιοχή κόλπου Κυπαρισσίας: Ακρ. Κατάκολο – Κυπαρισσία» (ΕΖΔ) και συγκεκριμένα για την Caretta caretta δεν έχουν θεσμοθετηθεί Στόχοι Διατήρησης (ΦΕΚ 1807/Β/22.03.2023), καθώς τα συλλεχθέντα δεδομένα θεωρήθηκαν ανεπαρκή.

<b>Β.</b> Αναφορικά με τα εξεταζόμενα στοιχεία και δεδομένα της ανθρωπογενούς δραστηριότητας, στην ενότητα 1.2.3 «<i>Διοικητική Διαίρεση</i>» όπου γίνεται αναλυτική περιγραφή των διοικητικών περιφερειών, περιφερειακών ενοτήτων και Δήμων που περιλαμβάνονται και άρα μελετώνται, <b>ο Δήμος Ζαχάρως εξαιρείται πλήρως (Σελ: 42 από 1495)</b>. Ενώ επίσης δεν υπάρχει αναφορά ούτε στον Δήμο Ανδρίτσαινας-Κρεστένων ο οποίος παρότι έχει πολύ μικρό μέτωπο στον Κυπαρισσιακό κόλπο εξακολουθεί να γειτνιάζει και να είναι όμορος. Η εξαίρεση του ΟΤΑ του Δήμου Ζαχάρως απεικονίζεται και στην εικόνα 1.2.3-1 «<i>Διοικητική διαίρεση της χερσαίας περιοχής που γειτνιάζει με την περιοχή μελέτης</i>». Στην εικόνα αυτή φαίνεται με ευκρίνεια ότι η απουσία του Καλλικρατικού Δήμου Ζαχάρως <b>δεν αποτελεί εκ παραδρομής απουσία, καθώς η συνέχεια των παραλιακών Δήμων διακόπτεται στην εν λόγω θέση (Σελ: 43 από 1495)</b>.

Ο Δήμος Ζαχάρως επίσης εξαιρείται από το σύνολο της ενότητας 2.3. «<i>Κοινωνικά και Οικονομικά</i>» στοιχεία της μελέτης <b>ΕΠΜ-ΘΠΙ. </b>Συγκεκριμένα δεν πραγματοποιείται καμία αναφορά στον Δήμο Ζαχάρως όσον αφορά τις Χωροταξικές ρυθμίσεις, τις Κοινωνικές δραστηριότητες και τάσεις και ειδικότερα στα Δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά καθώς και στην Οικονομική Ανάπτυξη & Διάρθρωση, όπως επίσης και στα χαρακτηριστικά χρήσεων και δραστηριοτήτων. Κατά συνέπεια δεν αξιολογούνται και οι επιπτώσεις σε αυτές τις διαστάσεις. Επιπλέον από την απουσία μελέτης των παραπάνω προφανώς και δεν μπορούν να εντοπιστούν/καταγραφούν και αξιολογηθούν οι πιέσεις και απειλές που δέχονται τα θαλάσσια ερπετά και συγκεκριμένα η θαλάσσια χελώνα στην υποενότητα 2.3.4.3 «Πιέσεις / Απειλές στα θαλάσσια ερπετά» Σελ. 449 από 1495.

Λόγω της εξαίρεσης αυτής, δεν μπορούν να εκτιμηθούν και αξιολογηθούν οι δυνητικές συγκρούσεις μεταξύ της διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος και των οικονομικών δραστηριοτήτων, καθώς για ένα μέτωπο μήκους 17 χλμ απουσιάζει η καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης του παραλιακού μετώπου του Δήμου Ζαχάρως. Συγκεκριμένα η ΟΧΕ Αμμωδών παραλιών είναι ελλιπής καθώς αναφέρεται σε ανάπτυξη, κατασκευή, και λειτουργία οικιστικών, εμπορικών, βιομηχανικών, ψυχαγωγικών περιοχών και υποδομών (PF01, PF05, PF10, PF12), με δρόμους, μονοπάτια, σιδηροδρομικές γραμμές και συναφείς υποδομές <b>που δεν έχουν καταγραφεί</b> Σελ: 597 & 598 από 1495.

Επίσης, από τις χρήσεις που προτείνονται στην ΖΩΝΗ 36ΜΘ, δεν δύναται να αξιολογηθεί η προτεινόμενη λύση (Ε) στην ενότητα 4.3.5 «<i>Εξέταση εναλλακτικών λύσεων</i>». Αυτό συμβαίνει διότι από την στιγμή που εξαιρείται από την περιοχή μελέτης ο Δήμος Ζαχάρως τότε δεν δύναται να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις της προτεινόμενης λύσης στις Ανθρωπογενείς δραστηριότητες και στο οικονομικό περιβάλλον (Κριτήριο 6) & Αναπτυξιακή προοπτική (Κριτήριο 7) πόσο μάλλον να θεωρηθούν «<i>ως εξαιρετικά κατάλληλη και αναμένεται να έχει θετικές επιπτώσεις</i>» λαμβάνοντας μέγιστο βαθμό το 2.

<b>Γ.  </b>Σύμφωνα με την <b>ΕΠΜ-ΘΠΙ</b> και συγκεκριμένα στην ενότητα 1.2.2 «<i>Προσδιορισμός ορίων Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου</i>» αναφέρεται ότι η περιοχή μελέτης, περιλαμβάνει το σύνολο των θαλάσσιων τμημάτων που εντάσσονται στο προτεινόμενο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου, καθώς και επιλεγμένες παράκτιες και βραχώδεις εκτάσεις και νησίδες. (Σελ: 40 από 1495). Στη συνέχεια αναγνωρίζεται ότι τμήματα του τελικού ορίου του προτεινόμενου πάρκου περιλαμβάνονται σε άλλο έργο και συγκεκριμένα στο «<i>Σύνταξη ΕΠΜ, Ειδικών Εκθέσεων και Σχεδίων Διαχείρισης για περιοχές του Δικτύου Natura 2000</i>» και συγκεκριμένα οι περιοχές GR2330005 και GR2550005 στην <b>ΕΠΜ 5β «Εκπόνηση ΕΠΜ και ΣΔ για τις περιοχές Natura 2000 των Περιφερειακών Ενοτήτων Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας και Ηλείας»</b>. Να σημειωθεί πως η αναφερόμενη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και Σχέδιο Διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών ΕΠΜ 5β, που προβλέπεται στο Π.Δ Προστασίας του Κυπαρισσιακού Κόλπου του 2018, βρίσκεται στο τελικό στάδιο για ανάρτηση σε Διαβούλευση, καθώς έχει οριστεί ως καταληκτική ημερομηνία το τέλος Σεπτεμβρίου.

Για τις παραπάνω περιοχές, και ειδικότερα για τα χερσαία τους τμήματα, η περιγραφή, ανάλυση και αξιολόγηση των χερσαίων προστατευτέων αντικειμένων, οι προτάσεις για ζώνες προστασίας, καθώς και οι επιτρεπόμενες ειδικές χρήσεις ανά ζώνη, αναφέρεται στην <b>ΕΠΜ-ΘΠΙ </b>ότι θα περιλαμβάνονται και καθορίζονται από τις ανωτέρω μελέτες (5α, 5β, 7α και 10β), <b>γεγονός το οποίο όμως έρχεται σε αντίθεση από την ίδια την</b> <b>ΕΠΜ-ΘΠΙ  η οποία στην Σελ: 40 από 1495 αναφέρει: «</b><i>Η παρούσα μελέτη καταγράφει και αξιολογεί τα προστατευτέα αντικείμενα της εν λόγω περιοχής, προτείνει ζώνες προστασίας και καθορίζει τις επιτρεπόμενες ειδικές χρήσεις και ρυθμίσεις για τις ανωτέρω θαλάσσιες και χερσαίες εκτάσεις που περιλαμβάνονται στην περιοχή μελέτης.</i>». Η ίδια αναφορά περιλαμβάνεται και στην ενότητα <b>4.2.2 Πρόταση οριοθέτησης και χαρακτηρισμού προστατευόμενης περιοχής σελ. 700 από 1495.</b>

Σύμφωνα με την ΕΠΜ-ΘΠΙ στην υποενότητα 5.3.3 «<i>Περιγραφή Μέτρων Διαχείρισης</i>» περιγράφονται αναλυτικά και εξειδικεύονται τα προτεινόμενα μέτρα διαχείρισης που καταγράφηκαν στο Κεφάλαιο 5.3.1. Για κάθε μέτρο παρουσιάζονται, όπου έχουν εφαρμογή, πληροφορίες οι οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν Φορέα υλοποίησης, Εκτιμώμενο κόστος & προϋπολογισμό για την υλοποίηση του μέτρου και Πηγή χρηματοδότησης. Από την αναφορά αυτή και καθώς ορισμένες χερσαίες εκτάσεις όπως η ΖΠΦ 36ΜΘ εμπίπτει και σε άλλες μελέτες (ΕΠΜ 5β, ΤΠΣ Δήμου Ζαχάρως) <b>προκύπτει το ζήτημα των διπλών φορέων υλοποίησης, διαφορών στους προϋπολογισμούς και διπλών ή/και τριπλών χρηματοδοτήσεων κλπ</b>.

Πέραν των ανωτέρω και παράλληλα με τις δύο (2) ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες στα όρια του Δήμου Ζαχάρως εκπονείται και το ΤΠΣ του Προγράμματος «Κωνσταντίνος Δοξιάδης». Τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ) είναι σύνολα κειμένων, διαγραμμάτων και χαρτών με τα οποία καθορίζονται χωροταξικά, πολεοδομικά και περιβαλλοντικά ζητημάτων, σχετικών με τη χωρική ανάπτυξη και οργάνωση μιας περιοχής μελέτης. Για τον λόγο αυτό και επειδή το ΤΠΣ αποτελεί εργαλείο ανάπτυξης για τον Δήμο Ζαχάρως και έχει ήδη ολοκληρωθεί η Α΄Φάση του, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προβλέψεις του όσον αφορά τον αναπτυξιακό χαρακτήρα της περιοχής.

<b>ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ</b>

Μεταξύ των Δήμων του Κυπαρισσιακού Κόλπου ο Δήμος Ζαχάρως περιλαμβάνει στα διοικητικά του όρια την μεγαλύτερη επιφάνεια των περιοχών του Δικτύου Natura (χερσαίες εκτάσεις). Εκτός των διάφορων τεχνικών ελλείψεων που αναφέρονται παραπάνω και οδηγούν στην μη ορθή διαδικασία διαβούλευσης, στην μη σαφή περιοχή μελέτης, καθώς και στην έλλειψη τεκμηρίωσης των προτεινόμενων μέτρων, μετά από οκτώ (8) χρόνια από την δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος «Προστασία Κυπαρισσιακού Κόλπου», στο ΦΕΚ 391/Δ/3-10-2018, βρίσκεται σε τελική φάση τόσο το έργο «<i>Σύνταξη ΕΠΜ, Ειδικών Εκθέσεων και Σχεδίων Διαχείρισης για περιοχές του Δικτύου Natura 2000</i>» και συγκεκριμένα για τις περιοχές GR2330005 και GR2550005 στην ΕΠΜ 5β «Εκπόνηση ΕΠΜ και ΣΔ για τις περιοχές Natura 2000 των Περιφερειακών Ενοτήτων Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας και Ηλείας». Επίσης, συντάσσεται το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΤΠΣ) του Δήμου Ζαχάρως, στο πλαίσιο του Προγράμματος του Υπουργείου Περιβάλλοντος «Κωνσταντίνος Δοξιάδης». Και τα δύο αυτά έργα θα λάβουν την νομική μορφή Προεδρικών Διαταγμάτων και έχουν σαν αντικείμενο μελέτης, την ρύθμιση των χερσαίων και έως τον αιγιαλό εδαφών του Δήμου Ζαχάρως, τόσο των περιοχών εντός Natura (ΕΠΜ & ΣΔ 5β) όσο και αυτών εκτός (Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο).

<b>Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό και προς αποφυγή συγχύσεων και νομικών επικαλύψεων, οφείλει να εξαιρεθεί από την εξεταζόμενη ΕΠΜ-ΘΠΙ, πλήρως και εν συνόλω η όποια παρέμβαση προτείνεται από αυτήν σε χερσαία περιοχή του Δήμου Ζαχάρως</b>.

 

[Γιώργος Γκάφας – Καθηγητής Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας]

<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Παρακαλώ λάβετε υπόψη την παρακάτω τοποθέτηση επί του κειμένου της μελέτης</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><u><b>Γενικό σχόλιο</b></u></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Τα προτεινόμενα σχέδια για τα δυό Θαλάσσια Πάρκα αποτελούν μια εξαιρετική πρωτοβουλία και αξίζουν συγχαρητήρια στους συγγραφείς του πονήματος. Εξαίρουν πραγματικά την σημασία της Προστασίας της Βιοποικιλότητας, καθώς οι περιοχές αυτές είναι όντως σημαντικές για τη θαλάσσια ζωή με πολλά ‘hot-spots’ και περιοχές υψίστης οικολογικής σημασίας. Επίσης, παραθέτουν προτάσεις για βιώσιμη ανάπτυξη, ιδιαιτέρως μέσω του Οικοτουρισμού και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Σαν γενικό σχόλιο, για τις αναφερόμενες στη μελέτη των κύριων ανθρωπογενών πιέσεων που δέχεται το θαλάσσιο περιβάλλον, δεν τεκμηριώνεται επαρκώς πως θα αντισταθμιστούν οι αλιευτικές δραστηριότητες/πιέσεις με εν δυνάμει εναλλακτικές λύσεις, αλλά ούτε πως θα μειωθεί η όχληση από την ναυσιπλοΐα. Δεν αναφέρονται Μέτρα/Εγκύκλιοι. Επίσης, δεν υπάρχει στοχοθεσία για την εποπτεία, ούτε ποιοι φορείς θα συμμετέχουν, πως θα γίνεται (επί της διαδικασίας) κτλ, καθώς απουσιάζει έστω ένας τυπικός κώδικας δεοντολογίας (κυρώσεις, συμμόρφωση κτλ). </span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><b>Ως επιπλέον σχόλιο δεν αναφέρεται καθόλου οι επιδράσεις των χερσαίων εκμεταλεύσεων</b></span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”> (απόβλητα κτηνοτροφίας/γεωργίας/υδατοκαλλιέργειας/βιομηχανίας) από τα παρακείμενα μεγάλα αστικά κέντρα και πως αυτές θα περιοριστούν, οι οποίες αποτελούν και αυτές σημαντικό κομμάτι, αν όχι το σημαντικότερο, στην κατάσταση και επιβάρυνση των θαλασσών.</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><u><b>Ειδικά σχόλια επί της επιστημονικής προσέγγισης – Ελλείψεις – Προτάσεις </b></u></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Για να σταθώ όμως και στη καθαυτό ανάγκη δημιουργίας του θαλάσσιου πάρκου, που είναι η προστασία της Βιοποικιλότητας, η βιβλιογραφία και η επιστημονική προσέγγιση της παρούσας είναι αρκετά περιορισμένη. Επί παραδείγματι, οι τιμές που αναφέρονται σε πληθυσμιακά μεγέθη αφορούν στο “απογραφικό” μέγεθος (census size) και όχι στο δραστικό πληθυσμιακό μέγεθος (population effective size). Υπάρχουν περιπτώσεις στη διεθνή βιβλιογραφία όπου πληθυσμοί έχουν ανακάμψει σε μέγεθος αλλά η “ποιότητα” (μετρούμενη ως δραστικό πληθυσμιακό μέγεθος) του πληθυσμού όσον αφορά την γενετική ποικιλομορφία είναι εξαιρετικά μικρή (π.χ. Hoelzel et al., 2024) καθιστώντας τον πληθυσμό ιδιαιτέρως ευάλωτο σε περιβαλλοντικές πιέσεις.</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Η καταγεγραμμένη τόσο βιβλιογραφικά, αλλά και όπως διατυπώνεται στη παρούσα μελέτη, μείωση των πληθυσμών έχει οδηγήσει σε σημαντικό κατακερματισμό (fragmentation) των πληθυσμών οδηγώντας σε υψηλά επίπεδα ομομιξίας (inbreeding). Τα υψηλά επίπεδα ομομιξίας έχουν ως αποτέλεσμα την μειωμένη γενετική ποικιλότητα ειδών και κατ’επέκταση την μειωμένη αρμοστηκότητα των ατόμων ενός πληθυσμού (Gkafas et al., 2019; Gkafas et al., 2020). Επίσης, αρκετά είδη στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν υψηλό δείκτη γενετικών προσμίξεων (genetic admixture), που μπορεί να εξυπηρετεί γεωγραφικά ενδιάμεσο κόμβο μετακίνησης πληθησμών. Έτσι, “χαρακτηρίζοντας” μια περιοχή προστατευόμενη και την διπλανή όχι εγείρει ερωτήματα για τα ορθά μέτρα διαχείρισης, ιδιαίτερα στο θαλάσσιο περιβάλλον όπου δεν υπάρχουν διακριτά όρια.</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Από την άλλη στο Ιόνιο και στο Αιγαίο έχει παρατηρηθεί η παρουσία ζωνών υβριδισμού (hybrid zones) όπου έχει καταγραφεί πρόσμιξη ατόμων διαφορετικών ειδών, όπως το ολοθούριο (Gkafas et al., 2023), ο αχινός και η φούσκα (Konstantinidis et al., 2017), βενθικά είδη που αποτελούν σημαντικά εμπορικά αλιεύματα και οικολογικοί δείκτες ποιότητας νερού. </span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><b>Είδη τα οποία απουσιάζουν από τα είδη – στόχοι από την παρούσα μελέτη.</b></span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”> Επίσης, η περιοχή του Αιγαίου αποτελεί για πολλά είδη το όριο εξάπλωσης τους, γεγονός που οδηγεί σε δημιουργία γενετικής διαφοροποίησης σε σχέση με πληθυσμούς του ίδιου είδους δυτικότερα (π.χ. Sarantopoulou et al., 2024).</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Από την άλλη, υπάρχουν εργασίες για πληθυσμιακή δυναμική κητωδών στην περιοχή Ιονίου – Αιγαίου όπως π.χ. ζωνοδέλφινο (Gkafas et al., 2017, Pardalis et al., 2021) στενόρυγχο δελφίνι (Komnenou et al., 2022), αλλά και για τον ζιφιό (Pardalis et al, 2024; Komnenou et al., 2025) που απουσιάζουν από την παρούσα μελέτη. Επι προσθέτως, ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο που δεν θίγεται καθόλου είναι ο ρόλος της γενετικής ποικιλότητας στην ανθεκτικότητα/ευαλωτότητα των θαλάσσιων θηλαστικών σε παθογόνα. Αρκετές εργασίες στην περιοχή μελέτης ενισχύουν την παρουσία της μειωμένης ανθεκτικότητας των κητωδών λόγω υψηλής ομοζυγωτίας (αποτέλεσμα ομομιξίας/inbreeding) καθιστώντας τέτοιες μελέτες προτεραιότητα για την βιοπαρακολούθηση της υγείας των πληθυσμών (Komnenou et al., 2021; Koitsanou et al., 2022; Athinaiou et al., 2023).</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Σημαντική παρατήρηση είναι ότι δεν αξιοποιείται καθόλου το Εθνικώς Συντονισμένο Δικτύο Παρακολούθησης και Διαχείρισης Εκβρασμών Ειδών Θαλάσσιας Άγριας Πανίδας (ΥΠΕΝ/ΔΔΦΠΒ/55417/1958), έτσι ώστε περιστατικά εκβρασμών να αντιμετωπίζονται με τον καλύτερο από επιστημονικής άποψης τρόπο διασφαλίζοντας στο μέτρο του δυνατού α) την προστασία των ειδών για τη διατήρηση του γενετικού αποθέματός τους, β) την ευζωία των ατόμων των ειδών, γ) την προστασία της δημόσιας υγείας, δ) την συλλογή χρήσιμων επιστημονικών δεδομένων, ε) την εκπαίδευση, πληροφόρηση και ευαισθητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών, του κοινού και των άμεσα εμπλεκόμενων κοινωνικών ομάδων σε θέματα διαχείρισης, προστασίας και αρμονικής συνύπαρξης με την άγρια θαλάσσια πανίδα.</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><b>Η λίστα των ειδών που είναι σημαντικής σημασίας στις περιοχές μελέτης δεν αποτυπώνεται πλήρως.</b></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><u><b>Γενικό συμπέρασμα</b></u></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Η λίστα των ειδών σαφώς και δεν πρέπει να περιορίζεται όπως είναι καταγεγραμμένη στην παρούσα μελέτη, και προφανώς λείπουν γενετικά δεδομένα της δυναμικής πληθυσμών και ο ρόλος της ομομιξίας, της παρουσίας παθογόνων και των εξελικτικών πιέσεων που δρουν σε συνάρτηση με τις περιβαλλοντικές πιέσεις. Επίσης, δεν διατυπώνεται η πιστότητα οικολογικού θώκου (site fidelity) ειδών, ιδιαιτέρως της μεγαπανίδας που σχηματίζουν τοπικούς πληθυσμούς (όπως το ζωνοδέλφινο – Gkafas et al., 2017). Τέλος, αρκετά είδη λόγω μορφολογικών ομοιοτήτων, είναι δύσκολο να αναγνωριστούν ορθά με τις κλασικές κλείδες αναγνώρισης, με αποτέλεσμα την λανθασμένη εκτίμηση της αφθονίας και κατανομής των ειδών (π.χ. η κοινή γλώσσα με την Αιγυπτιακή – Sarantopoulou et al., 2025) ειδικά εάν έχει χρησιμοποιηθεί η μέθοδος “Citizen Science” όπου στηρίζεται στη γνώμη απλών πολιτών. Για το λόγο αυτό απαιτείται σε ιδιαίτερες περιπτώσεις η μοριακή ταυτοποίηση των ειδών. Επίσης, δεν αναφέρονται νέες τεχνικές/μέθοδοι εκτίμησης αφθονίας και κατανομής ειδών όπως αυτή του περιβαλλοντικού DNA (π.χ. Akritopoulou et al., 2024; Akritopoulou et al., 2025).</span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”><b>Πρόταση για επιστημονική ερευνητική μελέτη για τα σχέδια δράσης των ειδών</b></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Οι περιβαλλοντικές διαταραχές, τόσο φυσικές όσο και ανθρωπογενείς, έχουν την ικανότητα να επηρεάζουν τη συμπεριφορά, την αφθονία και την κατανομή των πληθυσμών των ειδών. Αυτές οι διαταραχές είναι καταγεγραμμένο ότι δύναται να επηρεάσουν τη γενετική ποικιλομορφία, την αρμοστικότητα και την προσαρμογή των ειδών στους υπό πίεση οικοτόπους. Ωστόσο, ελάχιστες μελέτες είναι διαθέσιμες για τη φύση και το βαθμό τέτοιων αλλαγών λόγω της σχετικής σπανιότητας της εποχικής γενετικής δειγματοληψίας φυσικών πληθυσμών. Επομένως, η αντιμετώπιση αυτού του γνωστικού χάσματος έχει υψηλό ενδιαφέρον τόσο για τους υπεύθυνους πολιτικούς φορείς, όσο και για τη διατήρηση και διαχείριση φυσικών πληθυσμών και των ενδιαιτημάτων τους από τις μονάδες διαχείρισης. Προτείνεται:</span></span></p>

• <p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>διαρκής βιοπαρακολούθηση, ιδιαιτέρως της μεγαπανίδας (κητώδη, πτερυγιοπόδια, χελώνες) </span></span></p>
• <p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>καταγραφή της γενετικής ποικιλομορφιας, ομομιξίας κτλ,</span></span></p>
• <p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>καταγραφή</span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”> της υγείας των ζώων </span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>(εκβρασμοί, νεκροψίες) </span></span><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>και της σχέσης γενετικού προφίλ με θνησιμότητα/ανθεκτικότητα.</span></span></p>

<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span lang=”el-GR”>Αν αυτές οι προϋποθέσεις προστεθούν στις ήδη υπάρχουσες της παρούσας μελέτης, τα Θαλάσσια Πάρκα μπορούν να γίνουν ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης, που προστατεύει τον πολύτιμο φυσικό πλούτο της Ελλάδας για τις μελλοντικές γενιές, ενώ ταυτόχρονα προάγη την διατήρηση και διαχείριση των ειδών.</span></span></p>
<p align=”justify”></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”>Γεώργιος Α. Γκάφας</span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”>Αν. Καθηγητής</span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”>Τμ. Γεωπονίας, Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος</span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”>Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας</span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”el-GR”><b>Βιβλιογραφία</b></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>1. Gkafas GA, Exadactylos A, Rogan E, Raga JA, Reid R and Hoelzel (2017). Biogeography and temporal progression during the evolution of striped dolphin population structure in European waters. </span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Journal of Biogeography</i></span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>, 00,1-11</span></span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>2. Konstantinidis I, Gkafas GA, Karamitros G, Lolas A, Antoniadou C, Vafidis D, Exadactylos A (2017). Population structure of two benthic species with different larval stages in the eastern Mediterranean sea. </span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Journal of Environmental Protection and Ecology </i></span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>18,</span></span></span></span></span> <span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>930-939</span></span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>3. Gkafas GA, Hatziioannou M, Malandrakis EE, Tsigenopoulos CS, Karapanagiotidis IT, Mente E, Vafidis D, Exadactylos A (2019). Heterozygosity-Fitness Correlations and Generation Interval of the Norway lobster in the Aegean Sea, eastern Mediterranean. </span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Journal of Biological Research-Thessaloniki</i></span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> 26, 14 DOI: 10.1186/s40709-019-0103-0</span></span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>4. Gkafas GA, de Jong M, Exadactylos A, Aznar FJ, Raga JA, Hoelzel (2020). Sex-specific impact of inbreeding on pathogen load in the striped dolphin. </span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Proceedings of the Royal Society B</i></span></span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> 287, 20200195</span></span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>5. Komnenou A, Gkafas GA, Kofidou E, Sarantopoulou J, Exadactylos A, Tounta E, Koemtzopoulos K, Dendrinos P, Karamanlidis AA, Gulland F, </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>Papadopoulos E (2021).</span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> First Report of </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Uncinaria hamiltoni</i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> in Orphan Eastern Mediterranean Monk Seal Pups in Greece and its Clinical Significance. </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Pathogens</i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>, 10, 1581. </span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><u><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>https://doi.org/10.3390/pathogens10121581</span></span></span></span&gt;</u></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>6. Pardalis SV, Komnenou A, Exadactylos A, Gkafas GA (2021). Small Scale Fisheries, Dolphins and Societal Challenges: A Case Study in the City of Volos, Greece. </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Conservation</i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> 1, 7. </span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>https://doi.org/10.3390/conservation1020007</span></span></span></span></span></p&gt;
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>7. Koitsanou E, Sarantopoulou J, Komnenou A, Exadactylos A, Dendrinos P, Papadopoulos E, Gkafas GA (2022). First Report of the Parasitic Nematode Pseudoterranova spp. Found in Mediterranean Monk Seal (Monachus monachus) in Greece: Conservation Implications. </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Conservation</i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>, 2, 122–133.</span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>8. Komnenou A, George Gkafas, Aimilia Drougas, Pantelis Sarris, Evangelia Kofidou, Joanne Sarantopoulou, Athanasios Exadactylos, Manuel Garcia-Hartman (2022) First documented alive stranding of a </span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Steno bredanensis</i></span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> in Salamina Island, Aegean Sea, Greece. 33rd Conference of the European Cetacean Society, Abstract, 5-7 April 2022, Ashdod, Israel, pp 83</span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>9. Athinaiou A., Sarantopoulou J., Komnenou A., Papadopoulos E., Exadactylos A., Gkafas G.A. (2023). From Atlantic to Greece. The Case of Nasal Mite in Mediterranean Monk Seal. </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Examines Mar Biol Oceanogr.</i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> 6(3). EIMBO. 000640</span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>10. Gkafas GA, Sarantopoulou J, Apostologamvrou C, Antoniadou C, Exadactylos A, Fleris G, Vafidis D. (2023). Admixture of Holothurian Species in the Hellenic Seas (Eastern Mediterranean) as Revealed by RADseq. </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Sustainability, </i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>15(15):11493. </span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><u><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>https://doi.org/10.3390/su151511493</span></span></span></span&gt;</u></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>11. Akritopoulou E, Exadactylos A, Komnenou A, Drougas A, Sarantopoulou J, Gkafas GA (2024). Validation of eDNA methodology in marine mammals detection: Novel detection of mediterranean monk seal (Monachus monachus) in Amvrakikos Gulf (preliminary results). 5th International Congress on Applied Ichthyology, Oceanography, and Aquatic Environment- HydroMediT, 30 May – 2 June 2024, Mytilene, Lesvos, Greece, 425-428</span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”>12. </span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>Hoelzel AR, Gkafas GA, Kang H. et al. (2024). Genomics of post-bottleneck recovery in the northern elephant seal. </span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Nat Ecol Evol</i></span></span></span></span><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> 8, 686–694. </span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><u><span style=”color: #222222;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>https://doi.org/10.1038/s41559-024-02337-4</span></span></span></span&gt;</u></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”>13. Pardalis S., Exadactylos E., Komnenou A., Drougas A., Akritopoulou E., Sarantopoulou J., Gkafas G.A. (2024). Threats on Marine Mammals: an Anthropological Perspective. Glob J Arch & Anthropol. 13(4): 555869. </span></span><span style=”color: #000080;”><u><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”>DOI:10.19080/GJAA.2024.13.555869</span></span></u></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>14. Akritopoulou E, Exadactylos A, Komnenou A, Sarantopoulou J, Kofidou E, Drougas A, Gkafas GA (2025). eDNA analysis revealed the presence of Cuvier’s beaked whale (</span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Ziphius cavirostris</i></span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>) in shallow waters in Greece, Eastern Mediterranean Sea. European Cetacen Society, 14-16 May 2025, Ponta Delgada, Azores, Portugal, GE-08.</span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>15. </span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>Komnenou A, Drougas A, Hartmann MG, Psalla D, Gkafas GA, Evridiki Kontemeniotou E, Akritopoulou E, Kofidou E, Hatiris GA, Fernandez A (2025).Stranding Events and Causes of Mortality of Beaked Whales (</span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Ziphius cavirostris</i></span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>) in Greece: A Review of 30 Years of Strandings Data. 16</span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”>^{<span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>th</span></span></span>}</span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> ICZEGAR, 3-6 July 2025, Athens, Greece, 100.</span></span></span></span></p>
<p class=”western” align=”justify”><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>16. Sarantopoulou J, Gkafas GA, Pardalis S, et al. (2025). Fish mislabel beyond financial profit. The case of Sanger sequencing and high resolution melting RT-PCR for the identification of </span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Merluccius merluccius</i></span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>, </span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Solea solea</i></span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> and </span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”><i>Anguilla anguilla</i></span></span></span></span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”> in the Greek markets. J Biol Res-Thessalon (2025) 31:2 </span></span></span></span><span style=”color: #000080;”><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>https://doi.org/10.26262/jbrt.v32i0.10035</span></span></span></span&gt;</span><span style=”color: #00000a;”><span style=”font-family: times new roman, serif;”><span style=”font-size: small;”><span lang=”en-US”>.</span></span></span></span></p>

[ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ “ΑΛΚΥΩΝ”]

Ο Κορινθιακός είναι μία κλειστή θαλάσσια περιοχή που ανήκει από το 2018 στις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000.

Το γεγονός  ότι  δεν συμπεριλαμβάνεται στις περιοχές των Εθνικών θαλάσσιων Πάρκων που ανακοινώθηκαν από την Κυβέρνηση, μόνο από λάθος μπορεί να έχει συμβεί. Το 2018 που έγιναν οι εργασίες για τον καθορισμό θαλάσσιων περιοχών Natura 2000,  ο Κορινθιακός χαρακτηρίστηκε από τους εμπλεκομένους στην διαδικασία από πλευράς Πολιτείας , ίσως η πιο ιδιαίτερη αλλά και πιο μελετημένη  θαλάσσια περιοχή  της Ελλάδας.

Στο Βόρειο αλλά και στο Νότιο τμήμα του πλησίον της ακτογραμμής υπάρχουν μεγάλα λιβάδια Ποσειδωνίας  μικρού πλάτους λόγων των μεγάλων κλίσεων του βυθού και μήκους πολλών χιλιομέτρων τα οποία έχουν χαρτογραφηθεί μόνο σε ένα μικρό τμήμα της ακτογραμμής.  Η αρχική μελέτη του ΕΛΚΕΘΕ καταγραφής με ακρίβεια της Ποσειδωνίας   σε τμήμα του Κορινθιακού  από την Ναύπακτο έως πριν το Γαλαξίδι, κατέληξε στα σαφή συμπεράσματα (και χάρτες) ότι τα λιβάδια της αναπτύσσονται σε λεπτές λωρίδες κατά μήκος των ακτών και επειδή είναι μικρής συνολικής έκτασης  αναλογικά με τυπικές ακτές αβαθών νερών άλλων περιοχών, γι’ αυτό είναι πολύτιμη και πρέπει να αντιμετωπιστεί με ειδική μεταχείριση. Σε μετέπειτα πανελλαδική καταγραφή της  Ποσειδωνίας από το  ΕΛΚΕΘΕ πάλι, με χοντρικά τυπικά Ευρωπαϊκά κριτήρια ακτών ανοιχτών θαλασσών όπου βάση  των προδιαγραφών της μελέτης  ο κάναβος ήταν πλευράς ενός χιλιομέτρου, το ποσοστό της επιφάνειας της Ποσειδωνίας ήταν (όπως ήταν ήδη γνωστό) μικρό  ποσοστό της  επιφάνειας του κάθε τετραγωνικού χιλιομέτρου του χάρτη της μελέτης με αποτέλεσμα όπως ήταν αναμενόμενο στο μεγαλύτερο μήκος της ακτογραμμής να παρουσιάζεται ψευδώς ότι δεν υπάρχει ποσειδωνία.  Και πάλι οι επιστήμονες του ΕΛΚΕΘΕ μας ανέφεραν ότι ο Κορινθιακός χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης πέραν των τυπικών διεργασιών που αφορά ακτές ανοιχτών θαλασσών και για αυτό είναι ενήμερες οι αρμόδιες αρχές της Πολιτείας.  Αρκετά χρόνια μετά, συζητάτε την χωροθέτηση θαλάσσιων πάρκων αλλά η ιδιαίτερη αντιμετώπιση της Ποσειδωνίας του Κορινθιακού εκκρεμεί παρά την πολύ μεγάλη σοβαρότητα του θέματος!

Επίσης στον βυθό του Κορινθιακού υπάρχουν μεγάλες αποικίες από γοργονίες του είδους Paramuricea Clavata και επίσης αποικίες του σπάνιου κοραλίου Dendrophyllia Ramea. Έχει ανακηρυχθεί περιοχή ΙΜΜΑ ( Σημαντική περιοχή για τα θαλάσσια θηλαστικά- Δελφίνια, Φάλαινες, Φώκιες) από την Παγκόσμια Ένωση για την Προστασία της Φύσης IUCN.

Μέχρι σήμερα δεν έχει παρθεί ούτε έχει προγραμματιστεί κάποιο διαχειριστικό μέτρο για την προστασία των ειδών που από την Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία ορίζονται ως εξέχουσας προτεραιότητας και προστασίας και αναφέρονται στο ΦΕΚ 4519/2018  που ανακοινώθηκε για τον Κορινθιακό και τον εντάσσει στις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000.

Όπως όλοι γνωρίζουμε αλλά πολλοί υπεύθυνοι πεισματικά αγνοούν και αδιαφορούν οι περιβαλλοντικές πιέσεις που δέχεται ο Κορινθιακός Κόλπος είναι διαχρονικά όλο και μεγαλύτερες. Μπορούμε αρχικά να αναφερθούμε  στα μεγάλα αλιευτικά σκάφη που εισέρχονται στο Κόλπο με τα συρόμενα εργαλεία να αποκολλούν κάθε μορφή χλωρίδας και πανίδας.  Η υπεραλίευση του Κορινθιακού με τα πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, έχει ήδη μετρήσιμα αρνητικά αποτελέσματα  με ραγδαία αρνητική εξέλιξη, καταγεγραμμένα και ομολογημένα δημοσίως από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές και επαναλαμβανόμενες αναφορές σε ΜΜΕ με πανελλαδική δημοσιότητα.

Οι μεγάλες βιομηχανικές μονάδες του Κορινθιακού έως σήμερα δεν έχουν εκπονήσει καμία ειδική μελάτη αντιμετώπισης των προβλημάτων που προκαλούν όπως π.χ. κάποιο πρόγραμμα αποκατάστασης του βυθού από την επικάθιση της ερυθράς ιλύος. Εκκρεμεί η μελέτη και οργάνωση της αντιμετώπισης της  διάβρωση των ακτών που προκύπτει από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις που έχουν διακόψει την ροή και εκβολή των  ποταμών που συντηρούσαν με φερτά υλικά τις παραλίες για χιλιάδες χρόνια. Εκκρεμεί η  δημιουργία ή μη, στο Βόρειο τμήμα του, Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών ΠΟΑΥ με υποβάθμιση του θαλάσσιου Περιβάλλοντος και πολλές αρνητικές επιπτώσεις στις ακτές και τις τοπικές οικονομίες, η μελέτη και αντιμετώπιση  των αγωγών που οδηγούν στη θάλασσα λύματα από Βιολογικούς καθαρισμούς πόλεων ή εργοστασίων που υπολειτουργούν και όλα αυτά μαζί με την διέλευση δεκάδων χιλιάδων σκαφών κάθε έτος δημιουργούν ένα ασφυκτικό κλοιό έχοντας ήδη δημιουργήσει μία ταχέως ασφυκτικά αυξανόμενη κατάσταση.

Επειδή προφανώς δεν κινδυνεύει μόνο το θαλάσσιο περιβάλλον με την μείωση των ιχθυοαποθεμάτων μέχρι και την εξαφάνιση κάποιων ειδών της χλωρίδας και της πανίδας αλλά η ποιότητα της ζωής των κατοίκων, η βιώσιμη ανάπτυξη,  όλες οι οικονομικές, τουριστικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες που εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο Κορινθιακός Κόλπος επιβάλλουν η Πολιτεία να ξεκινήσει από το ελάχιστο που  μπορεί να κάνει για μια ιδιαίτερη σε διεθνές επίπεδο θάλασσα.

Δεδομένου ότι με απόλυτη ευθύνη της Πολιτείας , εκκρεμούν όλες αυτές οι μελέτες που θα έπρεπε να έχουν εκπονηθεί για τη χωρική καταγραφή των ιδιαίτερων στοιχείων της βιοποικιλότητας του Κορινθιακού, παρά την πλήρη γνώση που έχουν λάβει επαναλαμβανόμενα όλες οι αρμόδιες αρχές όλων των κυβερνήσεων τα τελευταία πολλά χρόνια,  στην παρούσα φάση η μόνη υπεύθυνη αντιμετώπιση είναι ο Κορινθιακός  να χαρακτηριστεί στο σύνολό του  ως Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο. Λόγω της ιδιαιτερότητας από πολλές πλευρές και της μορφολογίας του θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε όλη την έκτασή του και όχι τμηματικά. Δεδομένου ότι αυτό θα πρέπει να συνυπάρξει με την αναγκαιότητα ανθρώπινων δραστηριοτήτων στις ακτές του Κορινθιακού,   στην παρούσα φάση θα πρέπει να αναφερθεί  ότι αφορά μια μεταβατική φάση όπου η μόνη τρέχουσα επιλογή είναι το προσωρινό πάγωμα περαιτέρω ανάπτυξης επιβαρυντικών δραστηριοτήτων και να προβλεφθεί η έναρξη όλων των απαραίτητων μελετών (που επί δεκαετίες υπόσχεται ως αυτονόητες αλλά δεν εκτελεί η Πολιτεία), ώστε στην συνέχεια να προσδιοριστούν οι λεπτομέρειες των ορίων και όρων για την προστασία επιμέρους περιοχών ώστε  η προστασία να έχει σαν αποτέλεσμα και την  ταυτόχρονη δυναμική οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής (έχουμε καταθέσει επαναλαμβανόμενα σχετικές προτάσεις).

Ανεξάρτητα από το εάν  η μέχρι σήμερα ελλιπής και  ανεύθυνη αντιμετώπιση του Κορινθιακού Κόλπου ως ιδιαίτερη πολύτιμη  και ευαίσθητη κλειστή θάλασσα, είναι τυχαία ή αφορά την παρασκηνιακή υποστήριξη κάποιων μεμονωμένων ιδιωτικών συμφερόντων, σε κάθε περίπτωση η εγκατάλειψή του στην σημερινή πορεία θα αποτελέσει έγκλημα όχι μόνο περιβαλλοντικό αλλά και οικονομικό με τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις στην Εθνική Οικονομία.  Η Ομοσπονδία μας έχει την τύχη να καλείται να υποστηρίξει το περιβάλλον σε μία συγκυρία, <u>όπου η προστασία του συγκεκριμένου περιβάλλοντος ταυτίζεται απόλυτα με την μοναδική αναπτυξιακή κατεύθυνση στην οποία ο Κορινθιακός Κόλπος θα συμβάλει στο ΑΕΠ της χώρας μας υπερπολλαπλάσια απ’ ότι αποδίδει σήμερα και ακόμη περισσότερο από όπου θα καταλήξει ο Κορινθιακός  εάν  συνεχιστεί η περιβαλλοντική και οικονομική παρακμή του.</u>

Η Ομοσπονδία των Οικολογικών Οργανώσεων του Κορινθιακού Κόλπου όλα τα χρόνια είναι μπροστά στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει οι θαλάσσιες και παραθαλάσσιες περιοχές του Κορινθιακού αναδεικνύοντας τα προβλήματα, καταγγέλλοντας όλες τις παραβάσεις και προτείνοντας λύσεις, από εμάς λοιπόν που καλούμαστε να συμμετέχουμε στην εθνική διαβούλευση ξεκάθαρα το αίτημα μας και η πρόταση μας είναι να συμπεριληφθεί ο Κορινθιακός Κόλπος στα Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα.

Είμαστε στην διάθεσή σας να καταθέσουμε ξανά τις προτάσεις μας και να τεκμηριώσουμε όσο αναλυτικά χρειαστεί βάση επιστημονικών αναφορών και στην βάση της παγκόσμιας πραγματικότητας κάθε ισχυρισμό μας και κάθε πρότασή μας.

 

[ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ]

Ο πρόεδρος των αλιέων Δήμου Μεγανησίου
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ
Θέλω να επισημάνω στον κύριο Υπουργό τις απόψεις μου , για τους χάρτες που απονεμήθηκαν από τον αρμόδιο υπάλληλο της περιφέρειας Λευκάδος.
1. Η μη προσέλευση των επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών, περιμετρικά της νήσου «Φορμίκουλα» , της νήσου «Άτοκου», της νήσου «Αρκούδι» και πολλών άλλων περιοχών είναι καταστροφική για τους αλιείς. Εμείς ως αλιείς ποτέ δεν πειράξαμε τα ζώα αυτά (φώκιες , δελφίνια , χελώνες) παρόλο που οι ζημιές που αυτά μας προκαλούν είναι τεράστιες. Βάση ενδείξεων το έτος 1960 στην νήσο «Φορμίκουλα» υπήρχαν μόνο δύο φώκιες αντιθέτως σήμερα λέγεται ότι ο αριθμός τους ανέρχεται στις 15-20. Αντιθέτως στο μικρότερο χωριό του Μεγανησίου «Βαθύ» το έτος 1960 ο αριθμός των μαθητών ανερχόταν στους 60 σήμερα στο Βαθύ υπάρχουν περίπου 4 μαθητές. Επομένως εμάς ποιος μας προστατεύει; Με την απαγόρευση των νήσων αυτών εάν εμείς ρίξουμε τα δίχτυα περικυκλικα των νήσων στα νόμιμα όρια που ορίζουν οι νέοι χάρτες , είναι πιθανό αυτά να βγουν εκτός της ασφαλούς ζώνης που ορίζουν οι χάρτες και να καταστρέψουν τα δίχτυα μας ακόμη και αν εμείς είμαστε στα νόμιμα όρια. Επομένως ποιος μας προστατεύει;
2. Θεωρώ ότι η ρύπανση είναι ο κύριος παράγοντας που έχει προκαλέσει την μείωση των αποθεμάτων.
3. Η βιντσοτρατα είναι σε αναστολή 13 χρόνια , που είναι τα αποθέματα για το μαριδάκι;
4. Τον Φεβρουάριο η αλίευση του βακαλάου με χρήση διχτυών απαγορεύεται διότι το ψάρι αυτό βρίσκεται στην περίοδο της αναπαραγωγής παράλληλα όμως επιτρέπεται την ίδια χρονική περίοδο η αλίευση του με μηχανότρατα.
Για τους ανωτέρω λόγους δεν αποδεχόμαστε τα μέτρα αυτά διότι συμβάλουν στο τέλος της αλιείας στην περιοχή μας.

[Γεράσιμος Λαβδας]

1. Τίτλος: Σώστε τον Χελωνίτη Κόλπο – Όχι άλλες τράτες στη θάλασσά μας

   Κείμενο:
   Ζούμε στον Νομό Ηλείας, δίπλα σε μια θάλασσα που μας χάρισε ζωή, τροφή και εργασία για γενιές ολόκληρες. Σήμερα όμως, βλέπουμε τον Χελωνίτη Κόλπο να καταστρέφεται από την αλιεία με τράτες. Οι τράτες σαρώνουν τον βυθό, αφανίζουν τα ψάρια και διαλύουν το θαλάσσιο οικοσύστημα.

   Αν συνεχίσουμε έτσι, οι επόμενες γενιές δεν θα έχουν ούτε θάλασσα να χαρούν ούτε επάγγελμα να ακολουθήσουν. Οι επαγγελματίες ψαράδες του τόπου μας, που ζουν τα παιδιά τους από τη θάλασσα, σε λίγο δεν θα έχουν τίποτα να ψαρέψουν.

   Ο Χελωνίτης Κόλπος είναι ένας φυσικός θησαυρός που αξίζει να προστατευτεί. Ζητούμε από τις αρμόδιες αρχές να τον κατατάξουν σε θαλάσσιο πάρκο, για να σωθεί ο βυθός, να ξαναγεμίσει η θάλασσα ζωή και να διασφαλιστεί το μέλλον των παιδιών μας.

   Ας μην αφήσουμε τη θάλασσά μας να σβήσει.

[ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΚΑΒΒΑΔΑΣ]

ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΛΙΕΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ

https://drive.google.com/file/d/1JyFnDLuLONETyvHi2UvulNLQwA__x_jp/view?usp=drivesdk

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ του ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΚΑΒΒΑΔΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

[Ιωαννης κοτσιφας]

Πρέπει να γίνει θαλάσσιο πάρκο στην περιοχή για τον τουρισμό και για να έχουμε ψάρια να δίνουμε στον κόσμο… είμαστε πάντα τελευταίοι στην ηλεια πρέπει να υπάρχει ανάπτυξη τουλάχιστον εδώ.. πρέπει να γίνει θαλάσσιο πάρκο στην περιοχή για το καλό της ανάπτυξης μας…

[Hugh Govan]

Dear Convener,

It is gratifying to see the opportunity for public consultation you are providing. I am not a resident of the area but would like to make an observation.

From my scan of the documents it is not clear what the process has been in terms of properly consulting local communities. I wonder if you could please clarify how the process has respected the terms of the Global Biodiversity Framework’s Target 3 “integrated into wider landscapes, seascapes and the ocean, while ensuring that any sustainable use, where appropriate in such areas, is fully consistent with conservation outcomes, recognizing and respecting the rights of indigenous peoples and local communities”, Target 4 ” to enable participation at all levels of government, with a view to fostering the full and effective contributions of women, youth, indigenous peoples and local communities, civil society organizations, the private and financial sectors, and stakeholders from all other sectors” and Target 22 “Ensure Participation in Decision-Making and Access to Justice and Information Related to Biodiversity for all”?

In addition it would be important to ensure that enough information on the consultation and inclusivity processes is provided so that it is possible to assess whether the process meets the terms of The Convention on Access to Information, Public Participation in Decision-Making and Access to Justice in Environmental Matters (Aarhus Convention) which is binding on Greece and particularly regarding Public Participation in Decision-Making (Article 6–8).

Dr Hugh Govan

Member, IUCN World Commission Protected Areas

 

[Ηρώ Τσαρμποπούλου-Φωκιανού]

Σχόλια και παρατηρήσεις της Greenpeace επί της 

Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) για το Θαλάσσιο Πάρκο του Ιονίου (Μάιος 2025)

 

ΣΥΝΟΨΗ 

 

Η Greenpeace Greece χαιρετίζει την πρωτοβουλία της κυβέρνησης για  την εγκαθίδρυση δύο νέων προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών στις περιοχές του Ιονίου και τον Νοτίων Κυκλάδων. Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μια κίνηση προς την σωστή κατεύθυνση , η οποία θα ευθυγραμμίσει την Ελλάδα με τους στόχους που έχουν τεθεί από το  Πρωτόκολλο Kunming Montreal για τη Βιοποικιλότητα, το Στρατηγικό σχέδιο δράσης για τη Μεσόγειο post-2020 και την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα 2030. Παράλληλα η εγκαθίδρυση των δύο πάρκων, υπερβαίνοντας τον στόχο 30%, δύναται να φέρει την Ελλάδα σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια προστασίας της θάλασσας. Η Greenpeace υπογραμμίζει την καίρια σημασία σύντομης ολοκλήρωσης της διαδικασίας και εισαγωγής των δύο περιοχών σε πλαίσιο νόμου.

Παράλληλα η Greenpeace Greece εντοπίζει και καταθέτει τα παρακάτω σχόλια.

 

Ι. Γενικά Σχόλια 

 
<p style=”text-align: center;”>ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ: </p>
 

Η δημόσια διαβούλευση πρέπει να είναι μια διαδικασία διαλόγου, συμμετοχής και κατάθεσης στοιχείων, τεκμηριωμένων επιχειρημάτων και απόψεων, που θα διασφαλίζει τη συναίνεση και τη δέσμευση όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, ο διάλογος θα πρέπει να είναι ανοιχτός και να γίνεται με διαφάνεια. Από τις δυο ΕΠΜ προκύπτει ένας προβληματισμός αναφορικά με την μη ουσιαστική εμπλοκή των τοπικών κοινοτήτων και των συμφερόντων των αντίστοιχων stakeholders στον σχεδιασμό, μελέτη, χαρτογράφηση της προστατευόμενης περιοχής. Παρότι η μελέτη κατατίθεται προς διαβούλευση, αυτό το σχήμα δεν εμπλέκει ουσιαστικά τις τοπικές κοινωνίες σε επίπεδο διακυβέρνησης.

Η συμμετοχή των τοπικών κοινοτήτων σε προηγούμενη φάση καθιέρωσης προστατευόμενων περιοχών Natura- που τώρα υπάγονται στο νέο πλάνο- κρίνεται ανεπαρκής , ενώ προτείνεται μια πιο ουσιαστική συμμετοχή των κοινοτήτων στον παρόν σχέδιο. Η σημασία συμμετοχής των κοινοτήτων στις δυο νέες προστατευόμενες περιοχές κρίνεται αναγκαία, καθώς:

 

• Οι δύο νέες περιοχές περικλείουν πολυάριθμους νομούς, περιφέρειες και κοινότητες που σε συνδυασμό με την νησιωτικότητα, εισάγουν επιπλέον δυσκολίες. Για την ομαλή και standardised λειτουργία, επίβλεψη και φύλαξη του κάθε πάρκου κρίνεται αναγκαία η ουσιαστική εμπλοκή και η εξασφάλιση συναίνεσης των κοινοτήτων στο νέο πλαίσιο που θα προλαμβάνει τις ακυρωτικές αντιδράσεις εφαρμογής των αναμενόμενων ΠΔ.
• Η απαγόρευση αλιείας με τράτα σε όλες τις ΘΠΠ της Ελλάδας έως το 2030, ξεκινώντας από τα θαλάσσια εθνικά πάρκα ως το 2026 <u>(ΣΜΠΕ ΙΟΝΙΟΥ σελ 76)</u>, επικυρώνει την ανάγκη ουσιαστικού διαλόγου με τις τοπικές κοινότητες λόγω του μεγάλου αριθμού δραστήριων σκαφών και αδυναμία οριζόντιων αποζημιώσεων, ειδικά στο Ιόνιο.
• Αντίστοιχο ζήτημα κρίνεται πιθανό να εγερθεί αναφορικά με τις υπάρχουσες προβλέψεις για δημιουργία διευρυμένων περιοχών ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειων.

Ειδική πρόταση

Όπως έχουν στηρίξει οι οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών και στο παρελθόν, με μορφή πρότασης Νόμου η συμμετοχή του κοινού σε διαβουλεύσεις για περιβαλλοντικά θέματα, η ενίσχυση συμμετοχής τοπικών κοινωνιών και η ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών εν γένει, κρίνεται αναγκαία., Παρόλα αυτά, διαπιστώνεται ότι οι δύο δημοσιευμένες περιβαλλοντικές μελέτες για τις περιοχές του Αιγαίου και Ιουνίου δεν εμπλέκουν αρκούντως τις τοπικές κοινότητες ούτε προβλέπουν στρατηγικής συν- διαχείρισης των Πάρκων.

Κρίνεται αναγκαία η σωστή ενημέρωση των τοπικών κοινοτήτων για τις βλέψεις των προστατευόμενων περιοχών και της προστασίας τους και η χαρτογράφηση των προβληματισμών σημαντικών stakeholders (αλλιείς, εστίαση, εργαζόμενοι στη θάλασσα κ.α.)

Έστω και την τελευταία στιγμή, και σίγουρα πριν την έκδοση των ΠΔ, προτείνεται να γίνουν παρουσιάσεις των ΣΜΠΕ σε τοπικό επίπεδο με κύριο στόχο να καταγραφούν και να απαντηθούν τυχόν ανησυχίες. Μια τέτοια προσέγγιση κρίνεται αναγκαία: όχι μόνο θα προλάβει αντιδράσεις και αρνητικές διαθέσεις απέναντι στις νέες ΘΠΠ, αλλά θα εξασφαλίσει διόδους δημοκρατίας και επικοινωνίας, θεμελιακό ζητούμενο των διαδικασιών διαβούλευσης.

 
<p style=”text-align: center;”><u>Γενικό Σχόλιο</u></p>
Οι δυο ΣΜΠΕ καταδεικνύουν τεκμηριωμένα την μεγάλη ανάγκη συντονισμού υπουργείων για την ουσιαστική και ομαλή θεσμοθέτηση και λειτουργία των δυο ΘΠΠ.

Συγκεκριμένα κρίνεται θεμελιακή η σύμπραξη μεταξύ Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας- Υπουργείου Εθνικής Άμυνας- Υπουργείου Τουρισμού – Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών. Η ανάγκη αυτή προκύπτει λόγω αλληλοεπικάλυψης των ΘΠΠ (και ειδικά του Ιουνίου) με περιοχές στρατιωτικών ασκήσεων, έντονης τουριστικής δραστηριότητας (η οποία μάλλον προβλέπεται να ενταθεί σύμφωνα με την στόχευση των ΣΜΠΕ) και εκτεταμένης θαλάσσιας κυκλοφορίας, απόρροια του προτεινόμενου αναπτυξιακού μοντέλου.

Το ζητούμενο για την Greenpeace δεν είναι απλώς η δημιουργία ΘΠΠ αλλά η ουσιαστική λειτουργία τους με σκοπό την ανάκαμψη της θαλάσσιας ζωής

Σε πολλά σημεία οι δυο ΣΜΠΕ περιγράφουν υπαρκτά προβλήματα και τα αναλύουν, λιγότερο ή περισσότερο, αλλά δεν προκύπτει πάντα πώς η θέσπιση των δύο νέων ΘΠΠ θα μετριάσει αυτά τα περιγραφόμενα προβλήματα.

Άρα δεν προκύπτει παντού ο ρόλος που θα παίξει η ΘΠΠ στην προστασία της θάλασσας πέραν μιας χαρτογράφησης των σημαντικών ενδιαιτημάτων. Πχ η ΣΜΠΕ Ιονίου κάνει εξαιρετική δουλειά στο να περιγράψει τη βιοποικιλότητα της περιοχής και τους κατά είδους κινδύνους, αλλά πέραν της περιγραφής της υπάρχουσας κατάστασης δεν υπάρχει πάντα περιγραφή των νέων ρυθμιστικών μέτρων.

Η χρήση ποσοτικών έναντι ποιοτικών κριτηρίων για την τεκμηρίωση των επιλεχθέντων περιοχών υπαγωγής στην ΘΠΠ δεν κρίνεται πάντα επαρκής.

Συγκεκριμένα το κριτήριο κάλυψης Κατανομής (100> p. >15%) δεν είναι πάντοτε ενδεικτικό της σημασίας προστασίας, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Ελληνικής Τάφρου. Αντίστοιχα, παρότι χρησιμοποιούνται ποιοτικά κριτήρια (ευαλωτότητας κ.α.) για τα προστατευτέα είδη χλωρίδας και πανίδας, η λογική δεν συνάδει με την κατάτμηση των ενδιαιτημάτων τους. Κρίνεται ότι τα επιλεχθέντα κριτήρια στοιχειοθέτησης των δυο ΘΠΠ είναι κατά τόπους ανεπαρκή και χρήζουν δεσμεύσεων ισχυροποίησης (βλ δεσμεύσεις διεύρυνσης προστατευμένης περιοχής, οικολογικών διαδρόμων, προτεραιοποίησης περιβαλλοντικών στόχων).

• Άρθρο 2.1.1 /ΣΜΠΕ Ιονίου και Προσάρτηση υπαρχόντων πάρκων:

Η Μελέτη διατείνεται ότι: .” Η θεσμοθέτηση του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου, που εφάπτεται με αυτές τις περιοχές, αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω την προστασία τους, δεδομένου ότι θα προσαρμοστούν και επικαιροποιηθούν, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, οι υφιστάμενοι όροι, “ (Σελ. 33).  Παραταύτα, το πώς θα επικαιροποιηθούν αυτές οι περιοχές δεν ορίζεται. Η Greenpeace εγείρει ερώτημα αναφορικά με το πώς θα μεριμνηθεί η επικαιροποίηση και όχι υποτίμηση των σημερινών καθεστώτων προστασίας, ειδικά αναφορικά με περιοχές Απόλυτης Προστασίας που τυχόν προστεθούν στη νέα ΘΠΠ.

 

• Διοίκηση Πάρκου.  Δεδομένου ότι στα σχέδια περιλαμβάνονται υπάρχουσες προστατευόμενες περιοχές και πάρκα, τα οποία τελούν ήδη υπό καθεστώς κάποιας προστασίας, υπάγονται σε φορείς και διευθύνονται από δομές, προκύπτει ένα ερώτημα αναφορικά με τη διαχείρισή τους. Η Greenpeace Greece θέτει ερώτημα αναφορικά με το ποιος φορέας θα αναλάβει την επιτήρηση όλων των νέων εκτάσεων και πώς θα λειτουργήσει αναφορικά με τις υπάρχουσες δομές; Θα υπάρξει κάποια διαδικασία μετάβασης;

Τίθεται ερώτημα, αναφορικά με την επιτήρηση των δύο πάρκων, ειδικά αναφορικά με την επιτήρηση πρακτικών – όπως το ψάρεμα με τράτα- που θα τεθούν εκτός νόμου. Πώς θα αντιμετωπιστεί το “Ζήτημα” προσωπικών δεδομένων που έχει τεθεί  ως αντεπιχείρημα επιτήρησης σκαφών/ τρατών από global fishing watch. Θα ενταχθεί επίσημα στο σύστημα επιτήρησης η καταγραφή που θα γίνεται απο το Global Fishing Watch?

Ειδική πρόταση

Η Greenpeace Greece παραπέμπει σε σχετική έκθεση της WWF για τη διαχείριση, η οποία δύναται να αποτελέσει βάση σχεδιασμού της αποτελεσματικής επιτήρησης και των απαραίτητων διοικητικών αλλαγών. Υπογραμμίζεται η σημασία να μην υποβαθμιστούν τα υπάρχοντα καθεστώτα προστασίας μέσω της ένταξής τους στο νέο πάρκο. Επίσης εφίσταται προσοχή στη διαχείριση απορριμμάτων στην περιοχή μιας και επηρεάζουν αρνητικά και το προστατευτέο αντικείμενο άμεσα και έμμεσα, όπως καταδεικνύουν οι μελέτες. Η ευθύνη του φορέα στη διαχείριση των απορριμμάτων κρίνεται προβληματική.
<p style=”text-align: center;”>ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ</p>
Η μελέτη Ιονίου περιλαμβάνει ένα εκτενές πλάνο παρακολούθησης της οικολογικής κατάστασης των προστατευτέων αντικειμένων. Η Greenpeace τονίζει ότι κάθε πρωτοβουλία παρακολούθησης/ συλλογής δεδομένων/ συλλογής πληροφοριών κ.ο.κ. Οφείλει να διέπεται κυρίως από τις αρχές της διαφάνειας και της ουσιαστικής συμμετοχής ώστε να διασφαλίζεται η επιτυχία του εγχειρήματος- εναλλακτικά κάθε πρωτοβουλία θα βρίσκει απέναντί της μέλη της κοινωνίας των πολιτών και των τοπικών κοινοτήτων. Κρίνεται αναγκαίο όπου υπάρχει διαδικασία συλλογής πληροφορίας να αποσαφηνίζεται πού θα αποθηκεύεται αυτή η πληροφορία, πώς θα χρησιμοποιείται και από ποιον και ποιος θα έχει πρόσβαση σε αυτήν.

 

ΙΙ. Ειδικά Σχόλια και Προτάσεις 

 
<p style=”text-align: center;”><u>Α. Ecosystem approach/ οικοσυστημική προσέγγιση:</u></p>
 

Εντοπίζεται μια σχετική σημασία των οικοσυστημάτων η οποία δεν αντανακλά την οικοσυστημική  προσέγγιση ή την βιολογική πραγματικότητα των υπό προστασία ειδών (όπως φυσητήρες) .

• <u>1.1.1. / ΣΜΠΕ Ιονίου)</u> Για παράδειγμα ενώ περιγράφονται τα στοιχεία αξιολόγησης ειδών (δεν είναι σαφές πώς καλύπτονται τα κριτήρια όταν τέμνονται τα ίδια τα οικοσυστήματα των υπό συζήτηση ειδών.
• Για παράδειγμα η ανάλυση στο <u>παράρτημα vi/ σελ 569 </u>περί σημαντικών περιοχών για θαλάσσια  θηλαστικά και η πρόταση να αποτελέσει το Ιόνιο σημαντικό παίκτη στην προστασία και βελτίωση της κατάστασης των θαλάσσιων θηλαστικών έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την κατάτμηση των ενδιαιτημάτων τους, το αναπτυξιακό μοντέλο που προτείνεται και την αδειοδότηση εξορυκτικών δραστηριοτήτων.
• Αντίστοιχα ανεπαρκές κρίνεται το σκεπτικό που αναλύεται στην<u> v) Κάλυψη Κατανομής (575</u>). Παρότι η συμπερίληψη 100% > P > 15% οικοτόπων στο πάρκο είναι σημαντική, κρίνεται ότι ποιοτικά παρά ποσοτικά κριτήρια θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην αξιολόγηση της συμβολής του Πάρκου- παράδειγμα Ελληνικής Τάφρου.
• <u>1.1.1.2i (σελ 570)</u>   Παρότι η μελέτη αξιολογεί ότι καλύπτει ικανοποιητικά το κριτήριο σχετικής κάλυψης κατανομής του είδους (100% ≥ p > 15%) κρίνεται ότι αυτό το κριτήριο δεν απαντά ικανοποιητικά στις ανησυχίες περί κατάτμησης , υπερ εκμετάλλευσης και κινδύνων που ελλοχεύουν στην περιοχή του Ιονίου ειδικά για τα κητώδη.

 

1. <u>οριοθέτηση του Πάρκου</u>

 

<u>Το άρθρο 1.2.1 /ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

Ορίζει την Ελληνική Τάφρο ως “πυρήνα υψηλής βιοποικιλότητας” (σελ. 27)

Ορίζει την Ελληνική Τάφρο ως “ οικολογικά ή βιολογικά σημαντική περιοχή” (σελ. 35)

Ορίζει τον “Κρίσιμο Οικότοπο Κητωδών Νοτιοδυτικής Κρήτης και Ελληνικής Τάφρου (σελ. 35).

Ορίζει ότι η “  υψηλή περιβαλλοντική αξία της περιοχής αναδεικνύεται, μεταξύ άλλων, από το γεγονός ότι περιλαμβάνει” (…) Σημαντικά θαλάσσια ενδιαιτήματα χαρισματικής θαλάσσιας μεγαπανίδας (σελ. 36).

 

Οι αναμφίβολα σημαντικές και αληθείς αυτές αναφορές αναιρούνται εν μέρει από την αυθαίρετη κατάτμηση των αναφερθέντων ενδιαιτημάτων από τα όρια του πάρκου. Ενδεικτικά, παρότι πράγματι ένα μεγάλο ενδιαίτημα χαρισματικής μεγαπανίδας συμπεριλαμβάνεται στο προτεινόμενο πάρκο, η σύγκριση των χαρτών της Μελέτης με αυτούς άλλων φορέων (πχ ACCOBAMS) δείχνουν μια σαφή απόκλιση η οποία παραμένει ατεκμηρίωτη στην Μελέτη.  Ενώ αναγνωρίζεται η αναμφίβολη σημασία της Ελληνικής Τάφρου δεν τεκμηριώνεται το κριτήριο κατάτμησης και υπαγωγής ενός κομματιού της στην προτεινόμενη περιοχή, έναντι άλλου, ακόμη και με βάσει το κριτήριο Κάλυψης Κατανομής (σελ 575). Ενδεικτικά, οι χάρτες που συμπεριλαμβάνονται στη μελέτη και αποδεικνύουν την σημασία του προστατευτέου για τα κητώδη, συγκριτικά με τους αντίστοιχους χάρτες που δείχνουν την έκταση της Τάφρου και την σημασία τους για τα ίδια είδη. Εντοπίζεται λοιπόν μια ποσοτική αλλά όχι απαραίτητα ποιοτική αντιμετώπιση του στόχου 30%, καθώς οικοσυστήματα αναγνωρισμένης σημασίας μένουν απροσάρτητα και άρα εκτός προστασίας. Η μη τήρηση της οικοσυστημικής προσέγγισης τεκμαίρεται σε 3 σημεία:

1. Υπάρχουσα Κατάσταση. 

Στο Άρθρο 2.1.6.4/ ΣΜΠΕ Ιονίου  (σελ 109) αναγνωρίζεται ότι :

“η ευρύτερη περιοχή διατρέχεται από κεντρικούς ναυτιλιακούς διαύλους με υψηλή πυκνότητα κυκλοφορίας, φιλοξενεί πλήθος τουριστικών δραστηριοτήτων και σκαφών αναψυχής, έχει έντονη αλιευτική δραστηριότητα, αποτελεί κεντρικό πεδίο σεισμικών ερευνών για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, και περιλαμβάνεται στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων (περιοχές Αντικυθήρων και βόρειας Κέρκυρας). Όλες οι ανωτέρω δραστηριότητες εισάγουν ενέργεια στο θαλάσσιο περιβάλλον και αναμένεται τουλάχιστον να διατηρήσουν, και δυνητικά να αυξήσουν, τα επίπεδα υποθαλάσσιου θορύβου σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη κλίμακα. “

 

Θα ήταν επόμενη η θέσπιση ενός προστατευτικού καθεστώτος να συνεπάγεται κάποιες κινήσεις που θα μετριάζουν αυτούς τους υπαρκτούς κινδύνους και θα στοχεύουν στη βελτίωση της κατάστασης. Εφόσον η μελέτη αναγνωρίζει αυτές τις υπάρχουσες προκλήσεις, έκπληξη προκαλεί η μη πρόβλεψη διαχείρισής τους μέσω ρυθμιστικών ή/και απαγορευτικών ρυθμίσεων. Η θεσμοθέτηση της ΘΠΠ αναμένεται να βελτιώνει την υπάρχουσα κατάσταση ώστε να προστατεύσει τα υπό συζήτηση είδη. Σε αντίθετη περίπτωση ελλοχεύει ο κίνδυνος η ΘΠΠ να λειτουργήσει απλά επικοινωνιακά ή ως τουριστική attraction. 

 

<u>2.3.1.3.3/ ΣΜΠΕ Ιονίου: </u>

Απαιτείται άμεση ολοκλήρωση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό.
<p style=”text-align: center;”>Β. Αναπτυξιακές Προτάσεις:</p>
Προκύπτουν ερωτήματα αναφορικά με την ευθυγράμμιση των στόχων της περιβαλλοντικής μελέτης με τις αναπτυξιακές προτάσεις, ειδικά στην περιοχή του Ιονίου εντός των ορίων της προστατευόμενης περιοχής. Συγκεκριμένα, στα άρθρα:

• <u>3.1.2.1/ ΣΜΠΕ Ιονίου (σελ 343)</u>: Κρουαζιέρα – Σκάφη αναψυχής: Προτείνεται η ανάπτυξη υποδομών διεθνούς και περιφερειακής κρουαζιέρας, με έμφαση στους λιμένες της Κέρκυρας και του Αργοστολίου, ενώ εξετάζεται η δημιουργία περιφερειακών θεματικών κρουαζιέρων για μικρά και μεγάλα νησιά. Για προσεγγίσεις κρουαζιερόπλοιων προτείνονται έργα στη Λευκάδα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και την Ιθάκη […] Επιπλέον, προωθείται η ένταξη των ταχύπλοων σκαφών στις θαλάσσιες διασυνδέσεις τόσο μεταξύ των νησιών όσο και μεταξύ των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας.

 

 

Δεδομένης της αλληλοεπικάλυψης των προτεινόμενων λιμανιών που θα φιλοξενούν πλοία κρουαζιέρας και των περιοχών υψηλής σημασίας για κητώδη, έκπληξη προκαλεί η μη συμπερίληψη μέτρων ρύθμισης, απαγόρευσης, και μετρίασης των επιπτώσεων στα προστατευόμενα είδη. Η απειλή των πλοίων κρουαζιέρας απέναντι στα κητώδη είναι καταγεγραμμένη διεθνώς  , , . Η  ανάλυση στο <u>παράρτημα vi/ σελ 569 </u>περί σημαντικών περιοχών για θαλάσσια  θηλαστικά και η πρόταση να αποτελέσει το Ιόνιο σημαντικό παίκτη στην προστασία και βελτίωση της κατάστασης των θαλάσσιων θηλαστικών έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την κατάτμηση των ενδιαιτημάτων τους, το αναπτυξιακό μοντέλο που προτείνεται και την αδειοδότηση εξορυκτικών δραστηριοτήτων.

 

Παρότι η μελέτη αναγνωρίζει  τους κινδύνους που επιφέρει ο τουρισμός και η ναυσιπλοΐα, ειδικά για σημαντικά είδη (ζιφιός, φυσητήρας, δελφίνια), <u>προτείνει </u>την παράκτια και θαλάσσια ανάπτυξη, σε μορφή κρουαζιερόπλοιων, ταχύπλοων, καταδυτικών κ.ο.κ. Από την ανάλυση αυτή λείπει ένα βασικό κομμάτι πρόβλεψης συγκρούσεων μεταξύ τουρισμού και άγριας πανίδας και mitigation αυτών. Αίσθηση προκαλεί η, όχι μόνο μη απαγόρευση / έλεγχος, τουριστικών δραστηριοτήτων όπως κρουαζιερόπλοια, αλλά η προτροπή από μεριάς της ΣΜΠΕ προς τέτοια έργα.

Αυτή η στάση προς την παράκτια ανάπτυξη εναντιώνεται, αν όχι στο γράμμα, σίγουρα στο πνεύμα των νομοθεσιών για την προστασία της φύσης και καταδεικνύει μια σχετική και προβληματική προτεραιοποίηση από μεριάς της Μελέτης.

 

• <u>Άρθρο 2.3.1.2.1/ ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

 

<u>(σελ. 341) </u>Στο πλαίσιο της γαλάζιας ανάπτυξης (αξιοποίηση με παράλληλα προστασία θαλάσσιου περιβάλλοντος) προτείνονται από τη μελέτη οι παρακάτω δραστηριότητες: “την ανάπτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων, όπως οι θαλάσσιες μεταφορές, ο θαλάσσιος και παράκτιος τουρισμός, η εξόρυξη ορυκτών πόρων και υδρογονανθράκων, η αλιεία, οι υδατοκαλλιέργειες, τα ερευνητικά δίκτυα, η βιοτεχνολογία και οι νέες τεχνολογίες”.

Απαιτείται προσοχή και αναδιατύπωση. Η παράθεση αυτών των δραστηριοτήτων συνάδει μάλλον περισσότερο με το αναπτυξιακό μοντέλο που έχει επιφέρει σημαντικές πιέσεις και υποβάθμιση στο περιβάλλον παρά με προτεραιοποίηση περιβαλλοντικής προστασίας. Ο όρος γαλάζια ανάπτυξη παραμένει ασαφής και αόριστος επιτρέποντας έτσι τη σύγχυση αειφόρων στρατηγικών με μη περιβαλλοντικά βιώσιμες πρακτικές όπως οι εξορύξεις. Σχετική βιβλιογραφία καταδεικνύει το ασύμβατο της συμπερίληψης εξορύξεων στο μοντέλο της “γαλάζιας ανάπτυξης” (,  λόγω της συμβολής του 1ου στην κλιματική κρίση). H Greenpeace καλεί σε επαναξιολόγηση και αποσαφήνιση του όρου γαλάζια ανάπτυξη και την μη συμπερίληψη των εξορύξεων στη ρητορική της βιωσιμότητας.

 

<u>(σελ.343):</u> Κρουαζιέρα – Σκάφη αναψυχής: Προτείνεται η ανάπτυξη υποδομών διεθνούς και περιφερειακής κρουαζιέρας, με έμφαση στους λιμένες της Κέρκυρας και του Αργοστολίου, ενώ εξετάζεται η δημιουργία περιφερειακών θεματικών κρουαζιέρων για μικρά και μεγάλα νησιά. Για προσεγγίσεις κρουαζιερόπλοιων προτείνονται έργα στη Λευκάδα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και την Ιθάκη. Επιπλέον, προτείνεται η ενίσχυση της θαλάσσιας διασύνδεσης μεταξύ νησιών και η δημιουργία ενός δικτύου μαρίνων και τουριστικών καταφυγίων (π.χ., Φισκάρδο, Κάτω Κατελειός). Επιπλέον, προωθείται η ένταξη των ταχύπλοων σκαφών στις θαλάσσιες διασυνδέσεις τόσο μεταξύ των νησιών όσο και μεταξύ των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας. Στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός δικτύου μαρίνων και τουριστικών καταφυγίων στο Ιόνιο Πέλαγος, δίνεται προτεραιότητα στα σκάφη αναψυχής, με έμφαση στα λιμάνια των εδρών των Περιφερειακών Ενοτήτων (Π.Ε.). Παράλληλα, προωθείται η πύκνωση του δικτύου τουριστικών λιμένων (π.χ., Φισκάρδο, Κάτω Κατελειός), καθώς και η ανάπτυξη καταφυγίων και αγκυροβολίων (π.χ., στο Βαθύ Ιθάκης, όπου απαιτείται ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων)

 

Η Greenpace θέτει ερώτημα σε σχέση με τον ρόλο τέτοιων προτάσεων στα πλαίσια περιβαλλοντικής μελέτης για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Υπενθυμίζεται ότι στόχος/ προτεραιότητα της μελέτης είναι η στοιχειοθέτηση της προστασίας του οικοσυστήματος και όχι η τουριστική ανάπτυξη. Η σύσταση από μεριάς της μελέτης για ανάπτυξη πρακτικών δυνητικά βλαβερών προς το προστατευτέο αντικείμενο (οικοσυστήματα, κητώδη, Ποσειδωνία) κρίνεται προβληματική. Το αναπτυξιακό μοντέλο που περιλαμβάνει κρουαζιέρες, ταχύπλοα, σκάφη αναψυχής και υποστηρικτικά έργα είναι καταρχήν ασύμβατο με την εγκαθίδρυση και διαχείριση μιας προστατευόμενης περιοχής, ενώ μπορεί να ειναι συμβατό μόνο υπό όρους.

Κρίνεται αναγκαία η αναθεώρηση και αναδιατύπωση του προτεινόμενου αναπτυξιακού μοντέλου με τρόπο που να συνάδει με την προστασία της βιοποικιλότητας, του φυσικού περιβάλλοντος και του τοπίου.

 

<u>(Σελ. 344)</u> “Επιπλέον, διερευνάται η σύνδεση της Περιφέρειας με αγωγούς φυσικού αερίου που υλοποιούνται μέσω διακρατικών συμφωνιών, όπως οι αγωγοί Poseidon και East Med.”

Η Greenpeace θέτει ερώτημα αναφορικά με τους προτεινόμενους αγωγούς ορυκτού αερίου και την σύνδεσή τους με ευρύτερο δίκτυο. Αναφέρεται η μελέτη σε υποθαλάσσιους αγωγούς; Πού θα βρίσκονται αυτοί οι αγωγοί και με τι περιβαλλοντικές προδιαγραφές θα αδειοδοτηθούν;

 

<u>Άρθρο 2.3.1.2.1 (σελ 348). “ v)</u> Ένταξη θαλάσσιων σπηλαίων σε θεματικές θαλάσσιες διαδρομές, σε συνδυασμό με κολυμβητικές ακτές με πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα. “

Εφίσταται η προσοχή στην υπερ εκμετάλλευση σπηλαίων για την προστασία της μεσογειακής φώκιας.

 

Το <u>άρθρο 2.3.4.4 (σελ 453</u>) εξηγεί την Υψηλής έντασης και μόνιμη απειλή των κρίσιμων χερσαίων ενδιαιτημάτων (σπηλιές και παραλίες). Η αναγνώριση αυτού του κινδύνου δε μπορεί να παραγνωριστεί και σίγουρα δε μπορεί να συμβαδίσει με την πρόταση εκμετάλλευσης των σπηλαίων για τουρισμό.  Υπενθυμίζεται η μεγάλη σημασία του οικοσυστήματων σπηλαίων για τη μεσογειακή φώκια! Υπενθυμίζεται ότι λόγω στωικού και ντροπαλού χαρακτήρα του είδους καθώς και ελλιπών δεδομένων, είναι πολύ πιθανό τα ζώα να χρησιμοποιούν σπήλαια εκτός του καταγεγραμμένου δικτύου. Είναι σημαντικό το οικοσύστημα αυτό να προστατευτεί.

 

<u>Άρθρο 2.3.5.2 (σελ 551)</u>. Αναφορικά με το έργο ΙΟΝΙΑΝ και το σχετικό υποβρύχιο καλώδιο, τίθεται ερώτημα αναφορικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η μελέτει παραθέτει τα οφέλη του έργου για τις επικοινωνίες και τη συνδεσιμότητα, ωστόσο δεν παρατίθενται οι σχετικές περιβαλλοντικές μελέτες. Και πάλι κρίνεται αστοχία από μεριάς της περιβαλλοντικής μελέτης η άκριτη αποδοχή αναπτυξιακών σχεδίων και η παράβλεψη των επιπτώσεων στα προστατευτέα αντικείμενα τα οποία δύναται να επηρεαστούν αρνητικά από τα συγκεκριμενα έργα, όπως δείχνει η σχετική βιβλιογραφία(, ,  ,

 

Ειδική Πρόταση

Όπου υπάρχει μια αναγνωρισμένη προϋπάρχουσα προβληματική συνθήκη, κρίνεται αναγκαία η διαχείρισή της με ρυθμιστικά και απαγορευτικά μέσα και σίγουρα όχι η επιδείνωση της με επιπρόσθετες πιέσεις.

Κρίνεται αναγκαία η μελέτη της επίδρασης και των επιπτώσεων των προτεινόμενων τουριστικών διαδρομών, καθώς και το περιβαλλοντικό κόστος των υποστηρικτικών εγκαταστάσεων που περιγράφονται στην μελέτη.

Κρίνεται απαραίτητη η συνεργασία των εμπλεκόμενων υπουργείων και αρχών με στόχο την ευθυγράμμιση περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών στόχων. Κρίνεται αναγκαία η υιοθέτηση περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων,τόσο από μεριάς της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, όσο και από την πλευρά της πολιτειας και της διοίκησης συνολικά.

Κρίνεται κρίσιμη η επαναξιολόγηση αναπτυξιακών/ τουριστικών πρωτοβουλιών όπως η εισαγωγή κρουαζιερόπλοιων, τα τουριστικά σχέδια που περιλαμβάνουν εκμετάλλευση των σπηλαίων καθώς και οι προτάσεις που εντάσσονται στην γαλάζια ανάπτυξη. Κρίνεται αναγκαία η αποσαφήνιση του όρου Γαλάζια Ανάπτυξη και η εις βάθος ανασκόπηση περί συμβατότητας εξορυκτικού μοντέλου με βιώσιμη ανάπτυξη- έμφαση στις προτάσεις υποβρύχιων αγωγών. Κρίνεται αναγκαία η ουσιαστική αναδιατύπωση του αναπτυξιακού μοντέλου και ανακατεύθυνση του προς τον οικοτουρισμό και τον ποιοτικό τουρισμό όπως προτείνεται στη ΣΜΠΕ Νοτίων Κυκλάδων. Κατ’ ελάχιστο κρίνεται κρίσιμη η εκπόνηση συμπληρωματικής μελέτης που θα  που θα χαρτογραφήσει τις διαδρομές των κητωδών και ενημερώσει τη χάραξη θαλάσσιων οδών προς τα τουριστικά πλοία ώστε να αποφεύγονται διαδρομές σημασίας για τα κητώδη. Κρίνονται απαραίτητες ρυθμιστικές τροποποιήσεις αναφορικά με τη θαλάσσια μετακίνηση ώστε να προστατεύουν τα κητώδη.

Ενδεικτικά:

• Χρήση γεωπληροφοριακών συστημάτων για αποφυγή όχλησης ζώων στις κρίσιμες για αυτά περιοχές από πλοία/ κρουαζιερόπλοια/ ιστιοπλοϊκά κ.ο.κ. ,
• Η νομοθέτηση για ελαχιστοποίηση της ταχύτητα (κάτω από 10 κόμβους) σε περιοχές σημασίας για τα κητώδη.

 

Για παράδειγμα<u> (4.3.4.4.3- ΖΠΦ1, ΖΠΦ-02)</u> η μελέτη προτείνει μέγιστη ταχύτητα 20 κόμβων εντός ενδιαιτημάτων κρίσιμων για τα κητώδη. Η ταχύτητα κρίνεται υψηλή και προτείνεται να μειωθεί στους 10 κόμβους, .

Για την ΖΠΦ-25 / 26.12.7 (σελ 988) επισημαίνεται παράλειψη, καθώς δεν αναφέρονται όρια ταχυτήτων στους διαδρόμους σκαφών, ενώ σε κανένα σχετικό με τα ενδιαιτήματα μεγαπανίδας άρθρο δεν προτείνεται μέγιστος αριθμός σκαφών/ ημερησίως και έλεγχος της κυκλοφορίας- Χρήση AIS

 

• Κατά παράδειγμα του άρθρου 26.12.7 (σελ 1022) προτείνεται οι απαγορεύσεις που ορίζονται σε σχέση με τους θαλάσσιους διαδρόμους κίνησης σκαφών για τη προστασία της χελώνας, να ισχύουν και σε περιοχές σημαντικών ενδιαιτημάτων για τα θηλαστικά. Συγκεκριμένα προτείνεται η ρητή:
• Μείωση ταχύτητας
• Απαγόρευση ταΐσματος
• Απαγόρευση κάθε δραστηριότητας που παράγει θόρυβο καθώς και τα θαλάσσια σπορ κάθε μορφής εξαιρουμένων των δια ανθρώπινης δύναμης προωθούμενα θαλάσσια μέσα αναψυχής (πχ. κανό, – θαλάσσια ποδήλατα).

 

• Καθολική εκπαίδευση στους σχετικούς με τα πλοία stakeholders (Κρουαζιερόπλοια, τουριστικά πλοία, σκάφη, ιστιοπλοϊκά κ.α.) και καθιέρωση MO με βάσει τις αρχές που έχει θέση το IWC για θέαση φαλαινών. Παρότι εντός Ιονίου αντενδείκνυται η θέαση φαλαινών, η υιοθέτηση των προτεινόμενων αρχών κρίνεται δόκιμη καθώς ορίζει ένα best practice αναφορικά με τις ταχύτητες σε διόδους που χρησιμοποιούν τα ζώα .
• Περιορισμός των τουριστικών δραστηριοτήτων στα σπήλαια προκειμένου να προστατευτεί η εύθραυστη οικολογία της μεσογειακής φώκιας.
• Δημιουργείται ανησυχία αναφορικά με την πρόταση παρέκκλισης του ΠΔ 59/2018 ώστε να επιτρέπεται η ελεύθερη κατάδυση σε περιοχές που αποτελούν κρίσιμα ενδιαιτήματα για την χελώνα και άλλα είδη. Επισημαίνεται ότι η κατάδυση με ή χωρίς εξοπλισμό μπορεί να προκαλεί όχληση στα ζώα. Προτείνεται η σύνταξη code of Practice για κατάδυση εντός των ΘΠΠ με την ενεργό συμβολή των σχετικών περιβαλλοντικών οργανώσεων, η οποία θα περιλαμβάνει ασφαλείς αποστάσεις και συμπεριφορά απέναντι στα άγρια ζώα.
• Προτείνεται να μην επιτραπεί παρέκκλιση από το ΠΔ 59/2018 ειδικά αναφορικά με τις επιτρεπόμενες χρήσεις (άρθρο 52). Μια ΘΠΠ οφείλει να διατηρεί και να βελτιώνει την υπάρχουσα νομοθεσία, όχι να την αναιρεί όπου κρίνει ότι είναι υπερβολικά αυστηρή. Η Greenpeace προτείνει η νέα ΘΠΠ να μην μειώσει το καθεστώς προστασίας και να μην αυξήσει τις επιτρεπόμενες χρήσεις που ορίζεται από το ΠΔ 59/2018.  Το σχόλιο από μεριάς της μελέτης ότι το ΠΔ έρχεται σε αντίθεση με “την ανάγκη συνέχισης των παραλιών από λουόμενους για αναψυχή” προκαλεί ανησυχία σε σχέση με την προτεραιότητα της μελέτης και τον στόχο θέσπισης του ΘΠΠ. ( σελ 1049).

 
<p style=”text-align: center;”><u>Ενυδρείο/ ΣΜΠΕ Ιονίου:</u></p>
Μεγάλη ανησυχία προκαλεί η πρόταση της μελέτης για δημιουργία ενυδρείου και η συνδυαστική πρόταση κέντρου αποθεραπείας τραυματισμένων θαλάσσιων χελωνών, για τους εξής λόγους:

• Η λέξη ενυδρείο δεν ορίζεται και αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης και ανησυχίας για το σε τι είδη αναφέρεται. Υπενθυμίζεται ότι σειρά περιβαλλοντικών οργανώσεων έχουν διαχρονικά επικρίνει την δημιουργία ενυδρείων για λόγους ευζωίας, οικολογίας και εκπαίδευσης, ,
• Δεν προκύπτει λογικά η σχέση της θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής, με στόχο της την προστασία των άγριων ειδών και των οικοσυστημάτων τους, με τη δημιουργία ενός ενυδρείου, ειδικά εφόσον δεν τελεί χρέη rehabilitation center.
• Προκαλεί ανησυχία η σύγχυση του ενυδρείου με το κέντρο αποθεραπείας, καθότι οι δύο θεσμοί έχουν εξαιρετικά διαφορετική στόχευση και προσέγγιση.
• Υπενθυμίζεται ότι της διάσωσης και αποθεραπείας τραυματισμένων θαλάσσιων χελωνών ηγείται η οργάνωση ΑΡΧΕΛΩΝ, εδώ και 2 δεκαετίες. Απαιτείται αποσαφήνιση στο ρόλο των ΜΚΟ με επιστημονική και διαχειριστική εμπειρία, όπως ο ΑΡΧΕΛΩΝ και η MEDASSET, στην επίβλεψη και διαχείριση του προτεινόμενου κέντρου αποκατάστασης. Κρίνεται αναγκαία η ουσιαστική συμβολή και καθοδήγηση από οργανώσεις με τεκμηριωμένο και διεθνώς αναγνωρισμένο know how στο αντικείμενο.

 

Επιπλέον, η συμπερίληψη αυτών των προτάσεων στο άρθρο <u>2.3.1.2.1 </u>, υπο άρθρο <u>γ. “Τουρισμός Καταδύσεων Αναψυχής και Θαλάσσιου Αθλητισμοί”( σελ.347)</u> υποδηλώνει ότι το πρόσημο αυτών των προτάσεων δεν είναι προστατευτικό απέναντι στα υπό προστασία είδη. Προσοχή απαιτείται στην προτροπή τουριστικών δραστηριοτήτων σε ευαίσθητα οικοσυστήματα όπως τα λιβάδια Ποσειδωνίας <u>( σελ 347)</u> Μια τέτοια προσέγγιση αντιβαίνει το πνεύμα μιας μελέτης με στόχο την προστασία της θαλάσσιας περιοχής και των ειδών που διαβιούν σε αυτήν.

 

Συνδυαστικά, εγείρεται ανησυχία αναφορικά με την πρόταση της μελέτης για παρέκκλιση από το <u>Π.Δ. 59/2018 (Σελ 982) </u> αναφορικά με την παρακολούθηση της θαλάσσιας πανίδας. Πέραν του προσδιορισμού αυτών των δραστηριοτήτων από το Σχέδιο Διαχείρισης της περιοχής, προτείνεται η εμπλοκή και η συνέχιση της εμπλοκής των σχετικών περιβαλλοντικών οργανώσεων ώστε να μεριμνηθεί η ουσιαστική προστασία των ειδών.

 

Ειδική πρόταση

Η Greenpeace καλεί σε επαναξιολόγηση και αποσαφήνιση του σχεδίου για ενυδρείο και κέντρο αποθεραπείας. Κρίνεται αναγκαία η ουσιαστική εμπλοκή περιβαλλοντικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο κομμάτι της διαχείρισης, προστασίας και αποθεραπείας άγριων ζώων. Κρίνεται αναγκαίος ο επαναπροσδιορισμός στόχου και προσεγγίσεων προς ένα προστατευτικό, οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης, ειδικά στα πλαίσια μιας τέτοιας μελέτης.
<p style=”text-align: center;”><u>Γ. Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας & Εξορύξεις  </u></p>
 

Στη Μελέτη εντοπίζονται προβληματικές διατυπώσεις και ασαφείς στρατηγικές αναφορικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την πράσινη μετάβαση. Με ανησυχία εντοπίζεται μια άκριτη υιοθέτηση του αναπτυξιακού μοντέλου εξορύξεων υδρογονάνθρακα, που αντιβαίνει όχι μόνο στην ουσιαστική ενεργειακή μετάβαση, αλλά και στην προστασία των βιοτόπων. Ενώ η ίδια μελέτη εντοπίζει τις συνέπειες των εξορύξεων και των σεισμικών ερευνών για είδη υπό προστασία, παράλληλα η ανάπτυξη του τομέα υδρογονανθράκων λαμβάνεται ως δεδομένη. Συγκεκριμένα:

 

• <u>Άρθρο 2.3.3.1.3 ΣΜΠΕ Ιονίου (σελ. 397): </u>“ Η ανάπτυξη του τομέα υδρογονανθράκων στο Ιόνιο εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική της Ελλάδας για την ενεργειακή μετάβαση, λαμβάνοντας υπόψη τις δεσμεύσεις της χώρας για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και την προώθηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.”

 

Προκαλεί ανησυχία η άκριτη αποδοχή του εξορυκτικού μοντέλου σε τέτοια εγγύτητα με το προστατευτέο αντικείμενο του Ιονίου και η μη πρόβλεψη μετριασμού των αρνητικών συνεπειών που αυτό θα επιφέρει στα προστατευόμενα οικοσυστήματα (κατάτμηση ενδιαιτημάτων, σεισμικές έρευνες, ηχορύπανση, αυξημενη θαλάσσια κυκλοφορία, γενικευμένη δραστηριότητα κ.α.).

Παράλληλα υπογραμμίζεται ότι τυχόν εκπομπές απο τις εξορύξεις ΔΕΝ περιλαμβάνονται στο αντίστοιχο εθνικό σχέδιο – ΕΣΕΚ καθιστώντας την δέσμευση απέναντι στους υδρογονάνθρακες αυθαίρετη.

Συνδυαστικά εντοπίζεται μια ανισορροπία στην στάση απέναντι στο εξορυκτικό μοντέλο και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, όπως τα αιολικά πάρκα. Ενδεικτικά, ενώ οι συνέπειες των εξορύξεων καταγράφονται, η μελέτη δεν προβλέπει κάποια ρυθμιστική ή απαγορευτική κίνηση. Αντίθετα, η μελέτη φαίνεται να διατηρεί μια αρνητικότερη και πιο ρυθμιστική στάση απέναντι στα αιολικά πάρκα. Συγκεκριμένα:

 

• <u>Άρθρο 2.3.1.2.1/ ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

 

<u>(σελ 342):</u> Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ): Η ανάπτυξη των ΑΠΕ εναρμονίζεται με το σχετικό Ειδικό Πλαίσιο, ενώ η χωροθέτησή τους πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη ναυσιπλοΐα και τις τουριστικές δραστηριότητες στον παράκτιο και θαλάσσιο χώρο. Προτιμάται η ανάπτυξη υπεράκτιων αιολικών πάρκων για την προστασία του τουρισμού

<u>(Σελ 346)  </u>

Στον θαλάσσιο χώρο προωθείται η ανάπτυξη υπεράκτιων αιολικών πάρκων. Οι προτεινόμενες χωρικές ενότητες για ΑΠΕ εντοπίζονται κυρίως στην Περιφερειακή Ενότητα (Π.Ε.) Κέρκυρας, Η επιλογή των περιοχών λαμβάνει υπόψη παραμέτρους όπως η ναυσιπλοΐα και η εγγύτητα σε τουριστικά ανεπτυγμένες περιοχές, διασφαλίζοντας την ομαλή συνύπαρξη με άλλες δραστηριότητες. Αντίθετα, ο παράκτιος χώρος δεν κρίνεται κατάλληλος για την ανάπτυξη αιολικών πάρκων, προκειμένου να προστατευτεί η τουριστική δραστηριότητα και να διατηρηθεί η φυσική αισθητική των παραλιών.

 

• <u>Άρθρο 2.3.4.5 (σελ 441)</u> Ειδικότερα οι υπεράκτιες αναπτύξεις αιολικών πάρκων συνδέονται με πολυάριθμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ρύπανσης με βαρέα μέταλλα από την αυξημένη κυκλοφορία των πλοίων και την ανάδευση των ιζημάτων του βυθού κατά τη διάρκεια των διαδικασιών ανάπτυξης και μελλοντικού παροπλισμού ΥΑΠ
• <u>3.3.1.3 / ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

οι περιοχές οι οποίες ανήκουν στο δίκτυο Natura 2000 θα πρέπει να παραμείνουν άθικτες από τα έργα και τις δραστηριότητες του προγράμματος και ότι τα όποια έργα απαιτούνται για την προετοιμασία και τελική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων θα πρέπει να χωροθετούνται σε απόσταση τουλάχιστον ενός χιλιομέτρου από τα όρια των προστατευόμενων περιοχών.

Πώς συνάδει αυτό με την αιγιαλίτιδα ζώνη; 

 

<u>Ενδεικτικά: Άρθρο 2.3.5.3.1 & 2.3.5.4 / ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

Η ανάπτυξη Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων (ΥΑΠ) μπορεί να επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στην ορνιθοπανίδα, της περιοχής, όπως ο Αρτέμης (Calonectris diomedea), ο Θαλασσοκόρακας (Gulosus aristotelis desmarestii) και ο Αιγαιόγλαρος (Ichthyaetus audouinii). Οι βασικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν: 

 

Οι υφιστάμενες και μελλοντικές αναπτυξιακές δυνατότητες Έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή μελέτης και ειδικά στα Οικόπεδα 10 και Ιονίου ενδέχεται να επιφέρουν επιπτώσεις στο προστατευτέο αντικείμενο που αφορά τόσο στα είδη όσο και στους οικοτόπους. . Σαφής υφολογική διαφορά που δεν αιτιολογείται με οποιονδήποτε αντικειμενικό τρόπο.

Παρότι και οι δυο μέθοδοι παραγωγής ενέργειας έχουν αναμφίβολα συνέπειες στο οικοσύστημα, παρατηρείται μια ανισοβαρής εστίαση στις αρνητικές συνέπειες των αιολικών πάρκων, και αναντίστοιχη με την εστίαση στις αρνητικές συνέπειες των εξορυκτικών δραστηριοτήτων. Η διαφορά αυτή στην εστίαση δεν αντιστοιχούν στο πραγματικό μέγεθος απειλής των μεν και δε. Ενδεικτικά, οι αρνητικές συνέπειες των αιολικών πάρκων αφορούν: όχληση και πρόσκρουση με πτηνά (που μπορεί να μετριαστεί με τις απαραίτητες περιβαλλοντικές μελέτες και σωστό χωροταξικό σχεδιασμό), όχληση και ηχορύπανση (κατά την κατασκευή), μπορούν να αποτραπούν και μετριαστούν μερικώς με τήρηση περιβαλλοντικών όρων αναφορικά με την τοποθέτησή τους. ΟΙ αρνητικές συνέπειες των εξορύξεων αφορούν: επικίνδυνη όχληση με τη μορφή σεισμικών ερευνών, συνεχή όχληση κατά τη λειτουργία τους, διατάραξη οικοσυστήματος, συνεχεις εκπομπές επικίνδυνων θερμοκηπιακών αερίων και κίνδυνο ατυχημάτων. Επομένως, παρότι καμία εκ των δύο επιλογών δεν είναι οικοσυστημικά ουδέτερη, παρατηρείται ότι η έντονη επίκριση της μιας και η άκριτη αποδοχή απαιτεί, στα πλαίσια μιας μελέτης περιβαλλοντικής συνέπειας,  επαναξιολόγηση και αναδιατύπωση με αυστηρά οικοσυστημικούς όρους.

Τέλος,  επίκληση σε αισθητικά κριτήρια και την επίδραση τους στον τουρισμό (στην περίπτωση των αιολικών πάρκων) απαιτεί αναδιατύπωση και χρήζει αντι-επιχειρήματος για τις αρνητικές επιπτώσεις που επιφέρουν στον τουρισμό οι εξορύξεις, οι κίνδυνοί τους και τα λοιπά υποστηρικτικά έργα, ,  ,

 

Παράλληλα, ακόμη και όπου η μελέτη ανγνωριζει και παραθέτει τους υπαρκτούς κινδύνους που προκύπτουν από τις εξορύξεις, δεν αντιπροτείνει κάποια λύση και σίγουρα δεν καθιστά σαφές πώς θα αλλάξει η περιγραφόμενη κατάσταση μετά την θεσμοθέτηση του πάρκου.

Ενδεικτικά:

<u>Αρθρο 2.3.4.4 / ΣΜΠΕ Ιουνίου : </u>οι εξορύξεις φυσικού αερίου και πετρελαίου δραστηριότητες εξόρυξης, δραστηριότητες που προκαλούν θαλάσσια ρύπανση και  οι σχετικές γεωτεχνικές έρευνες πεδίου  περιγράφονται και αξιολογούνται ως Υψηλής έντασης και μακροχρόνια μόνιμη απειλή για το ζωνοδέλφινο, το ρινοδέλφινο , το κοινό δελφίνι , το σταχτοδέλφινο τομ φυσητήρας και τον ζιφιό- όλα δηλαδή τα υπό προστασία κητώδη. Δεδομένης της τεκμηριωμένης αυτής αναγνώρισης και της ανησυχητικής εγγύτητας των ενδιαιτημάτων των κητωδών με τα block εκμετάλλευσης και ειδικά το Block 10, δεν προκύπτει πώς θα διαχειριστεί η ΘΠΠ Ιονίου αυτή τη συνθήκη και πώς θα καταφέρει να προστατεύσει ουσιαστικά τα είδη από αυτόν τον κίνδυνο.

 
<p style=”text-align: center;”>Δ. Αλιεία</p>
Συρόμενα εργαλεία 

• <u>Άρθρο 2.3.3.1.1/ ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

Η μελέτη παραθέτει τις ισχύουσες απαγορεύσεις και ρυθμιστικές νομοθεσίες για την αλιεία. Στη λίστα δεν περιλαμβάνεται ακόμη η δέσμευση -01 για απαγόρευση αλιείας με τράτα σε όλες τις ΘΠΠ της Ελλάδας έως το 2030, ξεκινώντας από τα θαλάσσια εθνικά πάρκα ως το 2026 <u>(σελ76)</u>. Επιπλέον οι ισχύουσες ρυθμίσεις κρίνονται ελλιπείς καθώς ορίζουν απαγορεύσεις σε σχέση με την απόσταση από την ακτή, σε σχέση με τα λιβάδια Ποσειδωνίας και συγκεκριμένες εποχές τον χρόνο. Όμως δεν παρατίθενται ούτε προτείνονται από μεριάς της μελέτης ρυθμίσεις αναφορικά με τα προστατευτέα ενδιαιτήματα. Σημειώνεται μια σχετική αλληλοεπικάλυψη περιοχών αλιείας με συρόμενα- Ελληνικής Τάφρου- ενδιαιτημάτων κητωδών. Κρίνεται ότι από μέρους της μελέτης και δεδομένου του στόχου να προστατευτούν κρίσιμα οικοσυστήματα, θα μπορούσε εκτός της παράθεσης της υπάρχουσας νομοθεσίας να υπάρχει μια ενεργητική στάση περαιτέρω  ενημέρωσής της ούτως ώστε να εναρμονίζεται η αλιευτική δραστηριότητα με τον στόχο της Μελέτης- που είναι η διαφύλαξη του οικοσυστήματος του Ιουνίου και των ειδών.

 

• <u>Άρθρο 2.3.4.3 / ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

“Παρεμπίπτουσα αλιεία και τυχαία θανάτωση λόγω αλιευτικών δραστηριοτήτων (bycatch): Η τυχαία σύλληψη σε αλιευτικά εργαλεία αποτελεί ίσως την σημαντικότερη πίεση/απειλή για το είδος (χελώνα caretta caretta) στον θαλάσσιο χώρο της Μεσογείου και του Ιονίου Πελάγους καθώς και έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες θνησιμότητας. Τα κυριότερα αλιευτικά εργαλεία που εμπλέκονται στην τυχαία σύλληψη των θαλάσσιων χελωνών περιλαμβάνουν τα στατικά δίχτυα και παραγάδια, τα κυκλωτικά πελαγικά δίχτυα (γρι-γρι) και τις τράτες βυθού” – Ένταση Υψηλή

Περιγράφεται η υπαρκτή απειλή της αλιείας και δη αυτού του είδους απέναντι στο προστατευτέο αντικείμενο, αλλά δεν προτείνεται λύση και σίγουρα δεν καθίσταται σαφές πώς θα μετριαστεί αυτή η πραγματικότητα με την θέσπιση της ΘΠΠ

2. Υδατοκαλλιέργειες

 

Οι υδατοκαλλιέργειες αναγνωρίζονται ως ένας υπαρκτός κίνδυνος για πολλά είδη της πανίδας στην ΘΠΠ- ενδεικτικά στον πίνακα 3.3-1 και 3.3-2 οι σχετικές με τις υδατοκαλλιέργειες απειλές (προς είδη και οικοτόπους) αριθμούν τις 276.

 

<u>2.3.3.1.2.: </u>

“Στο θαλάσσιο τμήμα της περιοχής μελέτης και σε σχετική γειτνίαση με αυτό καθώς και στο όμορο σε αυτό χερσαίο τμήμα, εντοπίζονται (βλ. Πίνακα 2.3.3.1-2 και Εικόνα 2.3.3.1-7): ▪ 44 πλωτές μονάδες εκτροφής, εκ των οποίων οι 38 βρίσκονται εντός της περιοχής μελέτης και οι υπόλοιπες σε μικρή απόσταση από τα όρια της περιοχής, ▪ 5 μονάδες πάχυνσης εσωτερικών υδάτων, εκ των οποίων οι 4 βρίσκονται στα παράλια των Π.Ε. Αχαΐας και Ηλείας και η μία στην Λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας στη Μεσσηνία σε μικρή απόσταση από την περιοχή μελέτης ▪ 2 ιχθυογεννητικοί σταθμοί και 8 συσκευαστήρια προϊόντων ιχθυοκαλλιέργειας, οι οποίες εγκαταστάσεις εντοπίζονται στην άμεση ευρύτερη χερσαία περιοχή.”

 

Η μελέτη περιγράφει την υπάρχουσα κατάσταση αλλά δεν την σχολιάζει  ούτε σχολιάζει πώς η νομοθέτησης της ΘΠΠ θα αλλάξει την υπάρχουσα κατάσταση. Προκύπτει το ερώτημα – αν η νομοθέτηση της ΘΠΠ δεν αλλάζει το καθεστώς (αναφορικά και με τις ιχθυοκαλλιέργειες) – ποιο είναι το νόημα νομοθέτησης της ΘΠΠ; Αντίστοιχα, όλα τα προβλήματα που αναγνωρίζονται στο άρθρο 2.3.4.2 ως παροντικές και μελλοντικές απειλές δε φαίνεται να ενημερώνουν καθόλου τις προτάσεις που κάνει κατά τα άλλα η μελέτη αναφορικά με το σημερινό αναπτυξιακό μοντέλο.

 

<u>Άρθρο 2.3.1.2.1/ ΣΜΠΕ Ιόνίου  (σελ 345)</u>. Απαιτείται αναδιατύπωση ώστε η “Αποφυγή συγκρούσεων… αλιευτικά πεδία” να περιλαμβάνει ρητά την αποφυγή συγκρούσεων με σημαντικά ενδιαιτήματα (τροφοληπτικα, αναπαραγωγικά) των προστατευόμενων ειδών και αποφυγή διατάραξης/ όχλησής τους και όχι μόνο την αποφυγή όχλησης με την τουριστική δραστηριότητα.

 

Ειδική Πρόταση

Δεδομένης της πρόσβασης σε πληροφοριακά συστήματα GIS, προτείνεται η χαρτογραφική αποτύπωση της αλληλοεπικάλυψης αδειοδοτημένων ιχθυοκαλλιεργειών με α.  Τα καταγεγραμμένα ενδιαιτήματα των υπό προστασία ειδών (ειδικά κητωδών και χελωνών που έχουν καταγεγραμμένες τάσεις διάδρασης με τις καλλιέργειες) β. Ιχθυαποθεμάτων γ. Προτεινόμενων buffer zones μεταξύ των ιχθυοκαλλιεργειών προς αποφυγή επικίνδυνων για τα ζώα διαδράσεων. Στη σελ 354/ ΣΜΠΕ Ιονίου καταγράφονται οι περιορισμοί στους οποίους υπόκεινται η τοποθέτηση υδατοκαλλιεργιών (σε σχέση με σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος, αεροδρόμια, οικισμούς, αιολικά πάρκα κ.α.) αλλά όχι σε σχέση με σημαντικά αναπαραγωγικά ή τροφοληπτικά πεδία των προστατευόμενων ειδών με εξαίρεση τα λιβάδια Ποσειδωνίας.

 
<p style=”text-align: center;”>Ε. Μεταξύ των 2 Ερευνών </p>
 

Παρότι οι δυο ΣΜΠΕ αφορούν ξεχωριστές περιοχες με διαφορετικες γεωμορφολογικά και κοινωνιολογικά χαρακτηριστικά, η θέαση τους συνδυαστικά δεν είναι παράλογη.

Καταρχάς, οι δυο μελέτες ανακοινώθηκαν μαζί εκφράζοντας μια προσπάθεια ενιαίας περιβαλλοντικής πολιτικής και μια αλλαγή ρότας από την αποσπασματική άσκηση προστατευτικών μέτρων.

Δευτερευόντως, η σημαντική χωρική εγγύτητα των 2 πάρκων επιβάλλει μια κοινή προσέγγιση. Επισημαίνεται ότι η απόσταση μεταξύ των ορίων των δυο πάρκων (ΝΑ όριο ΘΠΠ Ιονίου- Αντικύθηρα) και ΝΔ όριο ΘΠΠ Αιγαίου Ανάνες είναι μόλις 105.km. Αυτό σημαίνει ότι εκ των πραγμάτων σε κάποιο έστω ποσοστό τα δυο πάρκα αφορούν ίδια οικοσυστήματα, κοινά ενδιαιτήματα και κοινά είδη. Με βάση λοιπόν την οικοσυστημική προσέγγιση κρίνεται απαραίτητο τα μέτρα προστασίας στο μεν και στο δε να αντιπαραβάλλονται και να αναλυθούν μαζί.

Τρίτον, πολλά από τα προστατευτέα αντικείμενα των δυο πάρκων είναι κοινά, σημαντικά εκ των οποίων η μεσογειακή φώκια, ο ζιφιός, ο φυσητήρας και τα δελφίνια. Και πάλι λοιπόν, με βάση την οικοσυστημική προσέγγιση και την αυτονόητη αναγνώριση ότι τα ζώα δεν γνωρίζουν σε ποια θαλάσσια περιοχή ή προστατευτικό καθεστώς υπόκεινται, η θέαση των πάρκων πρέπει να γίνεται από κοινού.

Τέλος, η συνδυαστική θέαση των πάρκων συνάδει με την λογική ενοποίησης των προστατευόμενων περιοχών στη χώρα.

 

Λαμβάνοντας αυτά υπόψη λοιπόν προκύπτουν κάποιες ενδιαφέρουσες αποκλίσεις από τις 2 ΣΜΠΕ:

 

1. Μέγεθος και scope 

Αίσθηση προκαλεί η τεράστια διαφορά μεγέθους των δυο μελετών, η μεθοδολογία και τα εργαλεία. Δεδομένου ότι και στο Ιόνιο και στο Αιγαίο οι ΘΠΠ καλύπτουν μια τεράστια περιοχή με έντονο χαρακτήρα νησιωτικότητας, δεν προκύπτει λογικά η λογική της απόκλισης. Τα εργαλεία χαρτογράφησης και η φέρουσα ικανότητα της μελέτης στο Ιόνιο φαίνεται να υπερτερεί σημαντικά έναντι αυτής στο Αιγαίο, παρότι η οικολογική σημασία των περιοχών της ΘΠΠ Αιγαίου δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Για παράδειγμα η χρήση γεωπληροφοριακών συστημάτων GIS θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη στη Μελέτη του Αιγαίου, ειδικά αναφορικά με τα φωλιάσματα και τις μετακινήσεις της προστατευτέας ορνιθοπανίδας. Βάσει της πρότασης της μελέτης για εγκαθίδρυση ζώνης πλάτους 3 νμ από αποικίες πτηνών και φωλιές φωκών, η ουσιαστική χαρτογράφηση αυτών των εκτάσεων κρίνεται αναγκαία.

 

2. Στόχευση και χαρακτήρας

 

Αναφορικά με τον Τουρισμό:

Η ΣΜΠΕ Αιγαίου: εστιάζει στον “Ποιοτικό τουρισμό “ τις “φυσιολατρικές υπηρεσίες” ενώ προτείνει μια θετική σύνδεση μεταξύ τουρισμού και διαχείρισης του ΘΠΠ με στόχο την ευαισθητοποίηση.  (Σελ. 88)

Αντίθετα, η ΣΜΠΕ Ιονίου αποδέχεται ένα πιο επιθετικό αναπτυξιακό μοντέλο, που προαπαιτεί σειρά έργων  και υποδομών, με την μαζική τουριστικοποίηση και αστικοποίηση της περιοχής του Ιονίου στον ορίζοντα.

Η απόκλιση μεταξύ των 2 ερευνών είναι αισθητή και απολύτως προβληματική.

 
<p style=”text-align: center;”><u>Στ.  Στρατιωτικές Ασκήσεις </u></p>
 

<u>Άρθρο 2.3.3.1.6/ ΣΜΠΕ Ιονίου</u>

Προκαλεί ανησυχία η σύμπτωση περιοχών στρατιωτικών ασκήσεων με ενδιαιτήματα υψηλής σημασίας για κητώδη θηλαστικά. Η αρνητική αυτή αλληλοεπικάλυψη υποδηλώνει την ανάγκη συντονισμού μεταξύ Υπουργείων για την ουσιαστική και εις βάθος προστασία της θάλασσας και των οικοσυστημάτων.

 

<u>Μάλιστα οι στρατιωτικές ασκήσεις αναγνωρίζονται ως μακροχρόνια πίεση υψηλής έντασης για τον ζιφιό  (σελ 472)</u>

 
<p style=”text-align: center;”>ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ</p>
 

• Αλιεία: Προτείνεται η οριοθέτηση των αλιευτικών πεδίων από τις αρμόδιες υπηρεσίες και η ορθή διαχείρισή τους, ώστε να αντιμετωπιστεί η υπεραλίευση.
• Για τις περιοχές του δικτύου Natura 2000 προτείνεται η άμεση θεσμοθέτηση ζωνών προστασίας και ο καθορισμός επιτρεπόμενων χρήσεων γης, περιορισμών στη δόμηση και στην άσκηση θαλάσσιων δραστηριοτήτων

– Προτάσεις για τις ακτές: i) Αποτροπή διάνοιξης νέων οδών πρόσβασης και οδών παράλληλων με την ακτογραμμή. ii) Χαρακτηρισμός των ακτών ως Περιοχές Προστασίας με καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης. iii) Αντιμετώπιση της διάβρωσης των ακτών. iv) Υλοποίηση έργων και δράσεων για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.

• Εξετάζεται η απαγόρευση δραστηριοτήτων, όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο, όπως αλιεία, αγκυροβολία ή υποβρύχιες δραστηριότητες με αναπνευστικές συσκευές, καθώς και η απαγόρευση οποιασδήποτε δράσης ή κατασκευής έργου που θα μπορούσε να βλάψει τον αρχαιολογικό χώρο.

 

• Διερεύνηση περιορισμού ή απαγόρευσης έργων που ενδέχεται να επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις, όπως εξόρυξη υδρογονανθράκων, καταδυτικά πάρκα, λιμενικές εγκαταστάσεις και άλλες παρεμβάσεις.
• Άμεση ολοκλήρωση και θεσμοθέτηση των διαχειριστικών σχεδίων των προστατευόμενων περιοχών του δικτύου NATURA 2000. Άμεση και αποτελεσματική ενεργοποίηση των Φορέων Διαχείρισης. Προγραμματισμός και υλοποίηση των προβλεπόμενων δράσεων στα εγκεκριμένα διαχειριστικά σχέδια.  Δημιουργία περιφερειακού παρατηρητηρίου προστατευόμενων περιοχών, θεμάτων βιοποικιλότητας και περιβάλλοντος

 

Η Greenpeace τονίζει ότι κάθε πρωτοβουλία παρακολούθησης/ συλλογής δεδομένων/ συλλογής πληροφοριών κ.ο.κ. Οφείλει να διέπεται κυρίως από τις αρχές της διαφάνειας και της ουσιαστικής συμμετοχής ώστε να διασφαλίζεται η επιτυχία του εγχειρήματος- εναλλακτικά κάθε πρωτοβουλία θα βρίσκει απέναντί της μέλη της κοινωνίας των πολιτών και των τοπικών κοινοτήτων. Κρίνεται αναγκαίο όπου υπάρχει διαδικασία συλλογής πληροφορίας να αποσαφηνίζεται πού θα αποθηκεύεται αυτή η πληροφορία, πώς θα χρησιμοποιείται και από ποιον και ποιος θα έχει πρόσβαση σε αυτήν. 

 

• Το Πάρκο δημιουργείται λόγω της μεγάλης σημασίας της περιοχής για τα θαλάσσια θηλαστικά, όπως τα κητώδη είδη Physeter macrocephalus, Ziphius cavirostris και Stenella coeruleoalba, που διαβιούν κυρίως στην πελαγική ζώνη των βαθιών νερών της ηπειρωτικής κατωφέρειας και τρέφονται κυρίως στη μεσοπελαγική και βαθυπελαγική ζώνη (>200 m) (βλ. Κεφάλαιο 2.2.2.1.2). Η Δέσμευση 02 αναφέρει επίσης τη σημασία των βαθιών υδάτων του Πάρκου όπου υπάρχουν σχηματισμοί κοραλλιών και βαθύβια κοράλλια (βλ. Κεφάλαιο 2.2.2.1.4), που αποτελούν βιογενείς οικοτόπους υψηλής αξίας για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Καθώς οι τύποι οικοτόπων και τα είδη της βαθιάς θάλασσας δεν αντιπροσωπεύονται επαρκώς στο δίκτυο Natura 2000 (Mazaris et al., 2018) και δεδομένης της στόχευσης της Δέσμευσης 02, δόθηκε μεγαλύτερη βαρύτητα στη ζώνη >200 m. Συνεπώς, ο αλγόριθμος έλυσε πρώτα ένα δισδιάστατο πρόβλημα στη βαθυμετρική ζώνη >200 m, προσδιορίζοντας σημαντικές περιοχές που αντιστοιχούν στην κατώτατη βαθυμετρική ζώνη

 

• Οι ζώνες απόλυτης προστασίας: ΖΑΠΦ-01 Φορμίκουλα, ΖΑΠΦ-02 Σεκάνια, ΖΑΠΦ-03 Κυθήρων και Αντικυθήρων, ΖΑΠΦ-04 Βιότοποι αναπαραγωγής φώκιας

Ζώνες προστασίας της φύσης: ΖΠΦ-42, ΖΠΦ-43, ΖΠΦ-45

Ζώνες διατήρησης Οικοτόπων και ειδών: ΖΔΟΕ-02, ΖΔΟΕ-03, ΖΔΟΕ-05

• 12.7 (σελ 1022) οι απαγορεύσεις σε θαλάσσιους διαδρόμους κίνησης σκαφών για την προστασία της χελώνας κρίνονται σωστές και προτείνεται η υιοθέτησή τους και για την προστασία άλλων ειδών.
• 3.4.5.1 ρυθμίσεις περιορισμού θορύβου, ρυθμίσεις για μείωση συγκρούσεων μεγάλων διερχόμενων πλοίων με κητώδη. Είναι σημαντικό οι αναγραφόμενες προτάσεις να τηρηθούν και να ακολουθηθούν, ώστε να προστατευθούν ουσιαστικά τα είδη πανίδας που απειλούνται από τις  εξορυκτικές δραστηριότητες της περιφερειακής ζώνης Α.

 

• Κρίνονται θετικές οι προτεινόμενες δράσεις εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης ειδικά για τους επαγγελματίες της αλιείας. Τονίζεται η σημασία αυτές οι δράσεις να έχουν συνέχεια και να προβλέπουν επίσης την συλλογή τοπικών γνώσεων, ανησυχιών και σκέψεων από τις τοπικές κοινότητες. Οι προτεινόμενες δράσεις είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση και δημιουργούν την ευκαιρία καλλιέργειας μιας ουσιαστικής σχέσης των τοπικών κοινοτήτων με τον φορέα διαχείρισης και ουσιαστικής εμπλοκής τους στην φύλαξη του πάρκου. Είναι λοιπόν σημαντικό να μην καταστούν αυτές οι δράσεις σεμινάρια/ ημερίδες διεκπεραιωτικού χαρακτήρα αλλά να είναι ουσιαστικές και ανθρωποκεντρικές. Κρίνεται σημαντική η χρήση citizen science που αποβλέπει στην ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινότητας στα επιστημονικά δεδομένα και την διαχείριση του πάρκου.

 

• 5 Πρόταση Προγράμματος Παρακολούθησης. προτείνεται η ουσιαστική εμπλοκή των τοπικών κοινοτήτων. Η χρήση του citizen science κρίνεται αναγκαία καθώς καλύπτει το κενό του shifting baselines, ενώ ως bottom-up πρακτική μπορεί να ενισχύει τις σχέσεις κοινότητας και προστατευτέου αντικειμένου. Η σημασία χρήσης δεδομένων από τους χρήστες του πάρκου (επαγγελματίες στην αλιεία) είναι σημαντική και προτείνεται το ουσιαστικό χτίσιμό της. Υπενθυμίζεται άλλωστε ότι οι επαγγελματίες στην αλιεία έχουν την μεγαλύτερη πιθανότητα διάδρασης με άγρια είδη όπως η μεσογειακή φώκια, η χελώνα και τα κητ΄δω και άρα οι πληροφορίες τους (και η προθυμία συνεργασίας ) είναι αναγκαίες.

Η Greenpeace τονίζει ότι κάθε πρωτοβουλία παρακολούθησης/ συλλογής δεδομένων/ συλλογής πληροφοριών κ.ο.κ. Οφείλει να διέπεται κυρίως από τις αρχές της διαφάνειας και της ουσιαστικής συμμετοχής ώστε να διασφαλίζεται η επιτυχία του εγχειρήματος- εναλλακτικά κάθε πρωτοβουλία θα βρίσκει απέναντί της μέλη της κοινωνίας των πολιτών και των τοπικών κοινοτήτων. Κρίνεται αναγκαίο όπου υπάρχει διαδικασία συλλογής πληροφορίας να αποσαφηνίζεται πού θα αποθηκεύεται αυτή η πληροφορία, πώς θα χρησιμοποιείται και από ποιον και ποιος θα έχει πρόσβαση σε αυτήν. 

ttps://www.wwf.gr/images/pdfs/Policy_brief_final_draft_signed_off.pdf

https://www.wwf.gr/images/pdfs/Policy_brief_final_draft_signed_off.pdf

https://www.wwf.gr/images/pdfs/Policy_brief_final_draft_signed_off.pdf

https://www.ekathimerini.com/news/243307/wwf-warns-against-hydrocarbon-exploration-off-zakynthos/

https://earth.org/new-report-reveals-horrific-suffering-of-fish-in-captivity-calls-for-a-ban-on-touch-tanks-and-an-end-to-the-capture-of-fish-from-the-wild/#:~:text=%E2%80%9CBut%20most%20animal%20welfare%20research,%E2%80%9Cno%E2%80%9D%20to%20visiting%20aquariums.

https://www.marinebio.org/creatures/marine-life-in-captivity-exploring-the-pros-and-cons/#:~:text=Ethical%20Concerns%20and%20Animal%20Welfare:%20A%20major,can%20lead%20to%20stress%2C%20reduced%20lifespan%2C%20and

https://vancouverhumanesociety.bc.ca/posts/listen-to-majority-on-zoos-aquariums/#:~:text=It’s%20virtually%20impossible%20for%20a,result%20is%20extreme%20neurological%20distress.

https://iwc.int/private/downloads/RQjCQUOPdaiCUdz3vUu99g/IWC68-General-Principles-for-WW.pdf

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0308597X24004949

https://www.miteco.gob.es/content/dam/miteco/es/biodiversidad/temas/biodiversidad-marina/aroc/cetacean-protection-measures.pdf

https://www.marinemammal.org.au/approachdistance

https://www.fisheries.noaa.gov/resource/map/recommended-shipping-lanes-protect-whales-map-gis-data#:~:text=Resources-,Recommended%20Shipping%20Lanes%20to%20Protect%20Whales%20Map%20&%20GIS%20Data,More%20Information

https://www.esri.com/about/newsroom/blog/duke-maps-models-right-whale-movement#:~:text=Because%20the%20survival%20of%20the,that%20helps%20safeguard%20marine%20species.

https://archipelago.gr/el/potential-hydrocarbon-exploration-in-greece-will-blue-or-black-growth-be-the-choice/#:~:text=be%20the%20choice?-,Potential%20hydrocarbon%20exploration%20in%20Greece%2C%20will%20Blue%20or%20Black%20Growth,focus%20on%20%E2%80%9CBlack%20Growth%E2%80%9D.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0962629822000841#:~:text=The%20above%20statement%2C%20written%20in,and%20Oceans%20Canada%2C%202021).

https://tethys.org/activities-overview/conservation/ship-strike-mitigation/traffic-and-collisions/

https://wwfwhales.org/ship-strikes-underwater-noise

https://worldcetaceanalliance.org/what-we-do/protecting-whales-from-ship-strikes/#:~:text=Becoming%20%E2%80%9CWhale%20Aware%E2%80%9D%20to%20protect,ship%20strikes%20occur%20per%20year.

Ηρώ Τσαρμποπούλου-Φωκιανού

Greenpeace Greece

Mobile: +30 6984617028

 

[ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ]

Η Περιφερειακές ζώνες Α και Β με τις αντίστοιχες ρυθμίσεις τους της παραγράφου 4.3.4.5 ΔΕΝ αποτυπώνονται στους χάρτες

[ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ]

<h4>Το θαλάσσιο πάρκο στο Ιόνιο πολιορκημένο από τις πλατφόρμες των εξορύξεων υδρογονανθράκων.</h4>
<h4>Η εικόνα του θαλάσσιου πάρκου στο Ιόνιο πέλαγος έγινε γνωστή μέσω της είδησης για την οριοθέτηση νέου θαλάσσιου «οικοπέδου» στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά της Πελοποννήσου μετά από την εκδήλωση ενδιαφέροντος για έρευνα υδρογονανθράκων της αμερικάνικης εταιρείας Chevron. (εικόνα 3) Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε στις 20 Ιανουαρίου 2025 ότι αποδέχθηκε  την εκδήλωση ενδιαφέροντος και ότι θα προχωρήσει στην έκδοση της σχετικής απόφασης. Σαν έτοιμη από καιρό η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) κατέθεσε την ίδια μέρα και τη σχετική Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.</h4>
Είναι προφανές ότι η υπό παραχώρηση έκταση βρίσκεται πάνω σε τμήμα της «ελληνικής τάφρου», που το θαλάσσιο πάρκο υποτίθεται ότι έρχεται να προστατεύσει! .Η Ελληνική Τάφρος εκτείνεται από τη βόρεια Κεφαλονιά μέχρι τη νότια Ρόδο και είναι η περιοχή όπου η ευρασιατική συναντά την αφρικανική τεκτονική πλάκα. Σε αποστάσεις 3-10 χλμ. από την ακτή, το βάθος φτάνει ήδη τα 1.000 μ., ενώ εκεί βρίσκεται και το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, το γνωστό Φρέαρ Οινουσσών στα ανοιχτά της Πύλου, όπου το βάθος ξεπερνά τα 5 χλμ. Ο ρόλος της στην επιβίωση όλων των απειλούμενων ειδών θαλάσσιων θηλαστικών που απαντώνται, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο είναι κρίσιμος

[Χελμης Γεράσιμος]

Είμαι κάτοικος της παράκτιας ζώνης του Χελωνίτη κόλπου! Είχαμε με την σύζυγό μου την συνήθεια να επισκεπτόμαστε τα τρία λιμανάκια της ευρύτερης περιοχής(Γλύφα, Παλούκι, Σκαφιδιά) στην αναζήτηση φρέσκου και ποιοτικού ψαριού! Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση είναι απελπιστική καθώς οι ψαριες των επαγγελματιών είναι όλο και μικρότερες! Αναρωτιέμαι για ποιον λόγο η περιοχή μας εξαιρέθηκε από το νέο θαλάσσιο πάρκο Ιονίου; Η επιβίωση των επαγγελματιών αλιέων της περιοχής εξαρτάται από αυτό καθώς θα προστατευθούν τα ιχθυοαποθεματα από το καταστροφικό εργαλείο της μηχανοτρατας αλλά και εν δυνάμει η τοπική οικονομια!

Απαιτείται άμεση ένταξη του Χελωνίτη κόλπου στο νέο θαλάσσιο πάρκο Ιονίου!

[Ματσούκας Ιωάννης]

Σαν κάτοικος του Δήμου Ήλιδας δεν μπορώ να καταλάβω την μη ένταξη του χελωνιτη κολπου άστο θαλάσσιο πάρκο Ιονίου. Πριν χρόνια πηγαίναμε στα λιμανάκια της περιοχής κ είχανε να διαλέξουμε από μια τεράστια ποικιλία και ποσότητα από τις ωραίες τω τοπικών αλιέων! Πλέον μόνο θλίψη μου προκαλεί η αναζήτηση ποιοτικού ψαριού από τους ψαράδες της περιοχής μου καθως οι ψαριες τους είναι για κλάματα! Απαιτείται άμεση ένταξη του χελωνιτη κολπου στο θαλάσσιο πάρκο Ιονίου για να έχουν τροφή και τα παιδιά μας !

[Δημάκης Νικόλαος]

Αξιότιμε ΓΓ Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδατων κυριε Πέτρο Βαρελίδη(Μεσογειων 119 Αθηνα, τηλ: 2131513849-50), νιώθω ιδιαίτερη χαρά και τιμή που επικοινωνώ μαζί σας.

Ονομάζομαι Δημάκης Νικόλαος, είμαι μόνιμος κάτοικος Ανδραβίδας του Ν.Ηλειας και επικοινωνώ μαζί σας, τόσο εκ της θεσεώς μου, ώς Συνεργάτης του Αντιπεριφερειαρχη Δυτικης Ελλάδας σε θέματα Εξυπηρέτησης του Πολίτη και Ψηφιακής Διακυβερνησης, κυρίου Βασιλόπουλου Θεόδωρου, οσο ομως και στα πλαίσια της εντονότατης δραστηριότητάς μου, αυτής του Ενεργού Πολίτη.

Σκοπός της επικοινωνίας μου μαζί σας, είναι τα όσα σχετίζονται με την δημιουργία του Θαλασσίου Πάρκου Ιονίου Πελάγους, ενός σημαντικότατου θέματος, που εμπίπτει στις αρμοδιότητές σας.

Το Θαλάσσιο Πάρκο του Ιονίου, θα ξεκινάει απο την περιοχή βόρεια της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, απο τις νησίδες Αρκούδι και Άτοκος(δεν είναι γνωστό αν θα περιλαμβάνει και τις Εχινάδες νήσους), και θα περιλαμβάνει την θαλάσσια ζώνη όλης της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου, φθάνοντας μέχρι τα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα.

Πρόκειται για ένα σημαντικό τμήμα της Ελληνικής τάφρου, περιοχή που είναι γνωστή για την παρουσία απειλούμενων κητωδών και θα περιλαμβανει 12 περιοχες Natura, αλλα και περιοχες εκτος Natura.

Τα ακριβή του όρια, θα καθοριστουν επειτα απο ειδική επιστημονικη μελέτη και δεν θα καθοριστούν με πολιτικούς όρους. Οι εν λόγω μελέτες, θα καθορίσουν και τις επιτρεπόμενες χρήσεις.

Βεβαίως, εντός του συγκεκριμένου Θαλασσιου Πάρκου, βρίσκεται και το “οικόπεδο 10”, ανοιχτά του Κυπαρισσιακού κολπου, το γνωστό οικοπεδο εξορυξεων, στο οποιο έχουν ολοκληρωθεί οι σεισμικές έρευνες και αξιολογούνται τα αποτελεσματά τους, ώστε να προχωρήσει η ερευνητική γεώτρηση, οπότε είναι ένα ζητούμενο, τι ακριβώς θα συμβεί με αυτό;

Επίσης, συμφωνα με ανακοίνωση του υπυργού Αγροτικής Ανάπτυξης, η αλιεία με μηχανότρατες, μέσα στα Εθνικά Πάρκα της χώρας(το υφιστάμενο της Αλοννήσου και τα δύο νέα, Αιγαίου και Ιονίου, για κάποιον λόγο δεν αναφέρθηκε το Εθνικό Πάρκο Ζακύνθου), θα απαγορευθεί απο το 2026.

Το μέτρο αυτό, θα επεκταθεί σταδιακά και στίς υπόλοιπες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές, έως το 2030. Για τον λόγο αυτον, οι αλιείς θα λάβουν αντισταθμιστικά οφέλη για την απώλεια τους εισοδηματός τους, επειδή, εκτός απο τα Εθνικά Πάρκα, δεν θα επιτρέπεται να ψαρεύουν και σε μία ζώνη, γύρω απο τα “μελλοντικά” υπεράκτια Αιολικά Πάρκα.

Τέλος, ο υπουργός αναφέρθηκε στις 122 εναπομείνασες βιτζότρατες(εχουν αποσυρθεί σχεδόν όλες σε όλη την Ε.Ε) και ανέφερε οτι δεν θα δοθεί άλλη παράταση.

Σύμφωνα με δηλώσεις αρμοδιων, υπαρχουν εξασφαλισμένες χρηματοδοτησεις(Εθνικοί πόροι, Ταμείο Ανάκαμψης, δικαιώματα ρύπων κλπ), ώστε να δημιουργηθει ενα υπερσύγχρονο σύστημα παρακολούθησης με drones και ραντάρ, που θα μεταδίδουν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, αλλα και σκαφη επέμβασης απο το Λιμενικό Σώμα για την φύλαξη.

Αξιότιμε κύριε Γενικέ Γραμματέα, αξίζει επισης να σας αναφέρω, οτι μετα απο επικοινωνία που είχα με τον Σύλλογο αλιέων Αλιευτικού Καταφυγίου Παλουκίου(Αμαλιάδα Ηλείας), μου προσκόμισαν ενα υπομνημα, στο οποίο αναφέρουν την ανάγκη επέκτασης του Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου Πελάγους, σε όλο το μήκος και πλάτος του Χελωνίτη κόλπου, επειδή όπως υποστηρίζουν, σε όλη την έκταση του Χελωνίτη κολπου, ο οποιος να σημειωθεί οτι εκτείνεται απο το ακρωτήριο στο Αρκούδι, έως το ακρωτήριο του Κατακόλου, υπαρχουν σημαντικού μεγεθους λιβαδια ποσειδωνίας(θαλάσσιο φυτό), που ειναι προστατευομενο είδος για την βιοποικιλότητα της θάλασσας και τα οποια εχουν υποστει τεραστιες ζημιες απο τα συρόμενα αλιευτικά εργαλεια.

Επίσης επισημαίνουν, οτι ο Χελωνίτης κόλπος, παιζει σημαντικό ρόλο για την διαιώνιση του είδους της χελώνας caretta-caretta, καθώς σε αυτόν, συγκεντρώνεται πλήθος απο αυτες κατά την εποχη του ζευγαρώματος.

Τέλος οπως αναφερουν, ενα Θαλάσσιο Πάρκο, θεωρούν οτι θα βοηθούσε στην αύξηση των ιχθυοαποθεμάτων, με αποτέλεσμα οι παράκτιοι αλιείς, να αυξήσουν το εισοδημά τους, επωφελεία ολης της τοπικής οικονομιας.

Αξιότιμε κύριε ΓΓ, μετά τα ανωτέρω, και πεπεισμένος οτι θα μου απαντήσετε συντομα και με κάθε σαφήνεια, σας ευχαριστώ θερμότατα εκ των προτέρων.

Με βαθυτατη εκτιμηση και απεριόριστο σεβασμό.

Δημάκης Νικολαος

[Βασίλειος Σκουρφούντας]

Ως ιδιοκτήτης εστιατοριου στην περιοχή Παλούκι Αμαλιάδας θα ηθελα να εκφράσω την άποψη μου πως μια τέτοια απόφαση για την περιοχή μας δεν θα ειναι προς όφελος κανενός. Είμαστε στην περιοχή 10+ χρόνια και ολα αυτά τα χρόνια προμηθεύομαστε ψαρια απο τους τοπικούς ψαράδες μας. Όταν αρχίσαμε είχαμε 30 ψαράδες τώρα τα τελευταία 3 χρόνια εχουν μείνει μόνο 15 ψαράδες απο τους οποίους ειναι οι 3 ενεργοί και οι πιο μικροι σε ηλικία. Αυτό εχει ως αποτέλεσμα να στρεφόμαστε εμεις οι καταστηματαρχες τις περιοχής να βρούμε φρέσκα ψαρια σε άλλες περιοχές και νόμους τις περιοχής μας και με μεγαλύτερα κόστοι για εμάς και πολλές φορές να μένουμε και χωρίς προμήθειες.

Ελπίζω να ακουστούν όλων οι γνώμες και να γίνει το καλύτερο για την περιοχή μας και για την στήριξη της τοπικής μας κοινωνίας.

Με εκτίμηση

Σκουρφουντας Βασίλειος

[MORAITIS ALEXANDROS]

Σύλλογος Επαγγελματιών Αλιέων «Ο Ποσειδών»
Παλούκι, Αμαλιάδα

Αξιότιμοι κύριοι,

Ο Σύλλογος Επαγγελματιών Αλιέων «Ο Ποσειδών» συμμετέχει με υπευθυνότητα στη δημόσια διαβούλευση για τη δημιουργία του Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου, εκφράζοντας τις θέσεις και τις αγωνίες των παράκτιων αλιέων της περιοχής μας.

Χαιρετίζουμε τη δημιουργία του Πάρκου ως ένα αναγκαίο βήμα προς την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και την εξασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος για τη θάλασσα και τις κοινωνίες που εξαρτώνται από αυτήν. Ωστόσο, θεωρούμε παράλογο και ανεξήγητο τον αποκλεισμό του Χελωνίτη Κόλπου – της θαλάσσιας ζώνης που εκτείνεται από το Ακρωτήριο Κατάκολο έως το Ακρωτήριο Αρκούδι – από τον σχεδιασμό του Πάρκου.

Ο Χελωνίτης Κόλπος αποτελεί περιοχή με υψηλή περιβαλλοντική αξία:

Είναι τόπος αναπαραγωγής και διατροφής για θαλάσσιες χελώνες, κητώδη και μεσογειακές φώκιες.

Τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, τροφοδοτούν το οικοσύστημα και ενισχύουν τα ιχθυοαποθέματα.

Η ένταξή του θα δώσει προστιθέμενη αξία στο Πάρκο, καθιστώντας το πιο ολοκληρωμένο και λειτουργικό.

Αντιθέτως, η εξαίρεσή του στερεί ουσιαστικά οφέλη:

Το τμήμα που δεν εντάσσεται είναι πολύ μικρό σε μέγεθος ώστε να έχει σημαίνουσα συμβολή στη μέση αλιεία.

Τα ιχθυαποθέματα του εν λόγω τμήματος έχουν ήδη καταρρεύσει και δεν προσφέρουν οικονομικά στην τοπική κοινωνία.

Μόνο εάν προστατευθεί και αποκατασταθεί μπορεί με την πάροδο του χρόνου να στηρίξει ξανά την παράκτια αλιεία και, κατ’ επέκταση, την τοπική οικονομία.

Η πραγματικότητα της παράκτιας αλιείας είναι σκληρή:

Από πάνω από 30 μέλη που αριθμούσε ο Σύλλογος πριν 30 χρόνια, σήμερα απομένουν λιγότεροι από 15.

Μόνο τρεις είναι κάτω των 45 ετών, κανείς μικρότερος των 40. Οι υπόλοιποι είναι 65 ετών και άνω.

Με μαθηματική ακρίβεια, σε 5 χρόνια δεν θα υφίσταται σύλλογος λόγω έλλειψης μελών, ενώ σε δέκα χρόνια δεν θα υπάρχει παράκτια αλιευτική δραστηριότητα στην περιοχή μας.

Αν δεν ενταχθεί ο Χελωνίτης Κόλπος στο Θαλάσσιο Πάρκο, η κατάρρευση αυτή θα επιταχυνθεί, οδηγώντας όχι μόνο σε περιβαλλοντική αλλά και σε κοινωνική απώλεια. Αντιθέτως, η προστασία του θα δώσει ελπίδα, θα αναγεννήσει τα αποθέματα και θα δημιουργήσει προοπτικές για την προσέλκυση νέων στο επάγγελμα, ώστε η αλιευτική μας παράδοση να μη σβήσει.

Ζητούμε, λοιπόν, με σεβασμό αλλά και επιμονή, την ένταξη του Χελωνίτη Κόλπου στο Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου. Είναι μια απόφαση που θα δικαιώσει το εγχείρημα, θα ενισχύσει τη βιωσιμότητα της αλιείας και θα προσφέρει ουσιαστικά στην προστασία του θαλάσσιου πλούτου της χώρας μας.

Με εκτίμηση,
Ο Πρόεδρος
Για το Δ.Σ. του Συλλόγου Επαγγελματιών Αλιέων «Ο Ποσειδών»

Γεράσιμος Κρινας

[Spyros Vazoyras]

Ο Πατραϊκός κόλπος εκπέμπει sos δεν είναι δυνατόν σε έναν τόσο μικρό κόλπο να μπαίνουν 40 μηχανότρατες που αλιεύουν 40μιλια ημερήσιος και μέσα σε 3 μέρες να τον κάνουν νεκροταφείο έχουν φτιάξει σκάφη σιδερένια με μεγάλες δυνατότητες που πιστεύω ότι είναι υπερβολικό να αλιεύουν σε τόσο μικρούς κόλπους

[Μάριος Αραμπατζής]

Ιδιαίτερα υποκριτική η στάση της Κυβέρνησης με την παρουσίαση αυτών τον δύο θαλάσσιων πάρκων. Στο Εθνικό Πάρκο Ιονίου, είναι ολοφάνερη η εξαίρεση του οικοπέδου στον Κυπαρισσιακό κόλπο, για τον σκοπό των εξορύξεων στην περιοχή. Ακόμη, η πρόταση αυτή της κυβέρνησης αφήνει περιθώρια για ατασθαλίες και παραβιάσεις, χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες . Άρα λοιπόν, είναι οξύμωρο το πως η κυβέρνηση ανακοινώνει την προστασία των περιοχών αυτών, ενώ είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για κάτι που θα μείνει ενδεχομένως μόνο στα χαρτιά, και που εντάσσεται στο εθνικό νομικό πλαίσιο μόνο και μόνο για την ευθυγράμμιση της χώρας -τυπικά και μόνο- με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, μετά την κύρωση της BBNJ τον Μάη του 2025.

Ο περιορισμός φαινομένων όπως π.χ. η ήδη περιορισμένη ερασιτεχνική αλιεία, δεν είναι η λύση του προβλήματος. Κρίνεται απαραίτητη η απαγόρευση των εξορύξεων ορυκτών και η ουσιαστική προστασία των βυθών από τις θαλάσσιες εξορύξεις βαθέων υδάτων (DSM).

[ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ]

”Είναι προφανές ότι η υπό παραχώρηση έκταση βρίσκεται πάνω σε τμήμα της «ελληνικής τάφρου», που το θαλάσσιο πάρκο υποτίθεται ότι έρχεται να προστατεύσει! «Η Ελληνική Τάφρος εκτείνεται από τη βόρεια Κεφαλονιά μέχρι τη νότια Ρόδο και είναι η περιοχή όπου η ευρασιατική συναντά την αφρικανική τεκτονική πλάκα. Σε αποστάσεις 3-10 χλμ. από την ακτή, το βάθος φτάνει ήδη τα 1.000 μ., ενώ εκεί βρίσκεται και το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, το γνωστό Φρέαρ Οινουσσών στα ανοιχτά της Πύλου, όπου το βάθος ξεπερνά τα 5 χλμ. Ο ρόλος της στην επιβίωση όλων των απειλούμενων ειδών θαλάσσιων θηλαστικών που απαντώνται, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο είναι κρίσιμος»”

Θαλάσσια πάρκα στη μέγγενη της γεωπολιτικής

 

 

 

[ΚΑΡΕΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΕΙΠΛΟΥΣ)]

Ένας μεγάλος αριθμός  ευαισθητοποιημένων σε θέματα    περιβάλλοντος  πολίτες  καθώς και  επιστήμονες, ιδιοκτήτες καταδυτικών
κέντρων και αυτοδύτες θεωρούν απαραίτητη τη δημιουργία θαλασσίων
πάρκων οπωσδήποτε στον Κορινθιακό αλλά και κατά δεύτερο λόγο στον
Πατραϊκό κόλπο και προσυπογράφουν αυτή μας την εισήγηση. Θα αναφερθούμε  μόνο στον Πατραϊκό και Δυτικό Κορινθιακό που γνωρίζουμε  καλά και έχουμε κάνει έρευνες πεδίου και αποτυπώσεις.

 

Την  περιοχή που προτείνουμε   να γίνει θαλάσσιο πάρκο στον Πατραϊκό την
επιλέξαμε  μετά από χρόνια μελέτης και  συζητήσεων με ανθρώπους με κοινούς
προβληματισμούς λαμβάνοντας υπ’ όψιν  και τα συμφέροντα επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή

Η περιοχή στον Πατραϊκό έχει μήκος περίπου 14
χιλιόμετρα , πλάτος 400 μέτρα και εμβαδό 5600 στρέμματα. Οι κίτρινες κουκίδες
είναι ιστορικά ναυάγια που είναι και καταφύγια ψαριών και θαλάσσιας ζωής
Οι μωβ κουκίδες είναι θέσεις που έχουμε προτείνει να γίνουν τεχνητοί
ύφαλοι με βυθίσεις κατασκευών ή κάποιου παλιού πλοίου. Στην περιοχή
υπάρχουν και κάποιες μικρές ξέρες (βασικά μεγάλα μονόπετρα) ενώ ο βυθός
είναι αμμώδης και με λίγες φυκιάδες.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3LYXaSHSLnOmajPLtjdMKlimrbjIF6XXFT7sJTNhsnI7vvoYmj6_c2C2plBRAJ-C8zHhi-EjyE0wReeZuvc941XDr-0X0Q9Xb2n33yPO3GPCLvo55RgxDL38dFZzexrysY008ZU22xk3TDAylNZaFNFsxuMYrMyI0bZIhGJsHFaopqNyNgK0KKK49C8Rv/s1024/2e6ac50a-49e5-4b5a-a4f5-93ff7028e0af.jpg

 

Με την πράσινη γραμμή δείχνουμε  την περιοχή που έχουν προγραμματιστεί να
γίνουν έργα αντιδιάβρωσης με υποθαλάσσιους προβόλους. (εάν δεήσει η Περιφέρεια και ο Δήμος και αποφασίσουν να εκμεταλλευτούν τα κονδύλια που εγκρίνονται από καιρό εις καιρόν και μένουν τελικώς ανεκμετάλλευτα)  Το ακρωτήριο  Πάπας που είναι μέσα στην περιοχή είναι απαγορευμένη περιοχή του Πολεμικού Ναυτικού και ούτως ή άλλως απαγορεύεται το ψάρεμα μέχρι την άκρα
Κουνουπέλι και είναι και προστατευμένη περιοχή Natura (Εθνικό
πάρκο Στροφυλιάς. Υγρότοπος Διεθνούς Σημασίας και προστατεύεται και από τη
Σύμβαση Ramsar (Ν.Δ. 191/1974) )
https://necca.gov.gr/mdpp/m-d-ethnikou-parkou-ygrotopon-kotychiou-strofylias-kai-prostatevomenon-periochon-dytikis-peloponnisou/
Με το ροζ χρώμα είναι μια περιοχή με μεγάλα λιβάδια ποσειδωνίας , μήκους
περίπου 2 χιλιομέτρων και προτείνουμε απαγόρευση  μόνο για  αγκυροβολία έως 100 μέτρα από την ακτή. (2000 στρέμματα μόνο απαγόρευση αγκυροβολίας) .

 

 

Όσον αφορά τον Δυτικό Κορινθιακό κόλπο που είναι ένα ιδιαίτερο και ευαίσθητο οικοσύστημα και ζουν  προστατευόμενα  είδη προτείνουμε  ένα  κομμάτι  μήκους περίπου 8 χιλιομέτρων, πλάτους 400 μέτρων και εμβαδού 3200 τετραγωνικών μέτρων γιατί εκεί υπάρχουν αποικίες από γοργονίες του είδους Paramuricea clavata και το σπάνιο κοράλι Dendrophyllia ramea . Η περιοχή με γοργόνιες σημειώνεται με κόκκινη κοκκίδα ενώ αυτή με κοράλια Dendrophyllia με λευκή. H περιοχή αυτή αλιεύεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από  παράκτιους και ψαροντουφεκάδες και παρ’ όλα αυτά αντιστέκεται γιατί  ζωή εκεί υπάρχει ακόμα και έχει φανεί πως η περιοχή επανακάμπτει ευκολότερα  στην ανθρώπινη παρέμβαση και υπεραλίευση.

 

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPsB4PKLepD9YO-WoSIq24_lx7W8UrFNAaxB3ZDVNlPdOVQh8-NkI7LfKmAdtpOv-byw4r7bFmAh2PLde2rrgmm0U12Ivr3uSdk-JoiG1FwqCQz6jZxjy-XMFjy5H6mA7w1nK5CpgF8x6TV3W4W_ZrqYDXh0GhmGcQkT30uINkitVjmyoOVWxeL3eai_81/s1357/c3f4578b-db09-42c8-a4bd-f023808e76e9.jpg

 

Είναι βασικό να  τονίσουμε ότι με την απαγόρευση της αλιείας σε μια σχετικά μικρή περιοχή θα υπάρξουν  άμεσα αποτελέσματα στην αύξηση του πληθυσμού των ψαριών τα οποία βγαίνοντας από τα όρια του  πάρκου τα αμέσως επόμενα χρόνια που θα έχει συντελεστεί η αναγέννηση της περιοχής θα δίνουν μεγαλύτερες ψαριές στους αλιείς. Όσον αφορά τον Ανατολικό  Κορινθιακό αναμένεται να εισηγηθούν για το τι πρέπει να γίνει αρμόδιοι  φορείς και πολίτες που γνωρίζουν καλύτερα την περιοχή και τα σπάνια είδη ψαριών και φυτών που ζουν εκεί. Ο Πατραϊκός και ο Κορινθιακός πρέπει να διασωθούν και τα θαλάσσια πάρκα είναι η ΜΟΝΗ και η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ μας ελπίδα….

[Κωνσταντίνος Λεγατος]

<p style=”text-align: left;”>Όταν θα υπάρξει πραγματικό ενδιαφέρον για τον τόπο μας θα πρέπει να υπάρξουν και δυνατές αποφάσεις ..Λύσεις πάντα υπάρχουν .</p>
64 έτη πέρασαν και δεν βλέπω φως ..Μόνο αν συμφαιρει μερικούς μερικούς καταστρέφουν τον τόπο μας ..

Είναι τόσο μολυσμένα τα ύδατα μας ,από της ιχθυοκαλλιέργειας και ψάρεμα οσο δεν πάει από τους ερασιτέχνες ψαράδες ,και ότι και να κανείς δεν σώζεται η κατάσταση ..οι ψαράδες επαγγελματίες είναι σε απόγνωση,,πεινάνε .

Ιδέες υπάρχουν..τα λέμε χρόνια αλλά ..

Κωνσταντίνος Λεγατος Αστακός Αιτωλοακαρνανίας..

[Αθανάσιος]

Συμφωνώ με απαγόρευσης κ με την προστασία του περιβάλλοντος το έχουμε ανάγκη.

[HCPY Ένωση Επαγγελματιών Θαλάσσιου Τουρισμού]

Τα θαλάσσια πάρκα τα + και τα –
Η διαβουλευση θα απεικονίσει απόψεις αλλά και τα defau των συνεπειών που θα δημιουργήσει στον θαλάσσιο τουρισμό. Στο σεβαστό ποσοστο του ΑΕΠ που αποκομίζει η χώρα από το yachting ίσως η οποια αλλαγή επιφέρει δυσάρεστες εκπλήξεις, οπως και στους επαγγελματίες του χώρου. Ας βρούμε βιώσιμες λύσεις που θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να υποδεχόμαστε τον υψηλό τουρισμό μας χωρίς ήττες. Οι επαγγελμετιες του χώρου και ειδικά η περιφέρεια περιμένουν από αυτήν την πηγή να ισοσκελίσουν το τα έξοδα του έτους. Η Ελλάδα είναι από τις πρωτοπόρους Χωρες στον θαλάσσιο τουρισμό, απεικονίζοντας αυτό το έτος αύξηση 17% σε σύγκριση με άλλες Χώρες της Μεσογείου. Ας μην το διαπραγματευτούμε αυτή την φορά.

[ΛΟΥΡΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ]

Καλή η εξαγγελία για απαγόρευση της Μηχανότρατας, μάλιστα εγώ προσωπικά στα εξήντα ένα (61) μου χρόνια, το ακούω για πρώτη φορά από επίσημα χείλη στην Χώρα μας, αλλά παράλληλα θα ήθελα να θέσω και μερικά ερωτήματα:

Μπορούμε να ασχοληθούμε σοβαρά με το Θαλάσσιο Περιβάλλον, το οποίο παρεμπιπτόντως, είναι τετραπλάσιο από την Στεριά στην Χώρα μας, χωρίς να μιλήσουμε για τους Παράκτιους Ψαράδες μας, που αποτελούν και τον πολυπληθέστερο Ευρωπαϊκό Στόλο, και δραστηριοποιούνται στην Χώρα μας, εδώ και χιλιάδες χρόνια;

Η ολική απαγόρευση της Αλιείας, (ούτε αγκίστρι στην θάλασσα,,), είναι Επιστημονική προσέγγιση για Προστασία του Θαλασσίου Περιβάλλοντος.., ή απλά η τελευταία λύση και μια παραδοχή ότι είμαστε ανίκανοι να εφαρμόσουμε οτιδήποτε.., και από την πλήρη ασυδοσία.., πάμε στην ολική απαγόρευση;

Χρειαζόμαστε Τεχνητούς Υφάλους για να αυξήσουμε τα ιχθυαποθέματα; Μήπως χρειαζόμαστε και Γεωπόνους για τους Αγρότες της θάλασσας; Γιατί δεν βάζουμε τους Βιολόγους, (με άλλη ειδικότητα από αυτή του Βιολόγου – Ιχθυολόγου), να κάνουν όλη την δουλειά και με τους Αγρότες της Στεριάς;

Θέλουμε τους Παράκτιους Ψαράδες μας, (με την Dream Team Αλιείας που θα δημιουργήσουμε), να είναι Πρωταγωνιστές στο Αιγαίο, Μεσόγειο και Ευρώπη, για θέματα Αλιείας και Θαλασσίου Περιβάλλοντος και σήμερα, αλλά και στο Μέλλον;

Εάν στα παραπάνω οι απαντήσεις είναι προφανείς, τότε το επόμενο ερώτημα έρχεται μόνο του: Πως μπορούμε να δημιουργήσουμε την Dream Team Αλιείας που χρειαζόμαστε;

Εδώ οι απαντήσεις είναι σχετικά περιορισμένες:

Χρειαζόμαστε εκπαίδευση για Νέους Ψαράδες, [ενδεχομένως Σχολές Αλιείας – Καραβομαραγκών από το ΕΛΓΟ, (όπως έχουμε άλλες Αγροτικές Σχολές, για τους Αγρότες της Στεριάς)],

στους κάπως μεγαλύτερους Ψαράδες, χρειάζεται βοήθεια από Επιστήμονες (π.χ. Γεωπόνους, με ειδίκευση στην Αλιεία), χρειάζεται Ευρωπαϊκή Εμπειρία για τα Ευρωπαϊκά όργανα Αλιείας και πως παίρνονται οι αποφάσεις στις Βρυξέλες, καλύτερο, ασφαλέστερο και πιο ξεκούραστο εισόδημα,

[εκτός από ενισχύσεις για την Απώλεια Εισοδήματος που υφίστανται (βλέπε θαλάσσια θηλαστικά, ξενικά είδη, απώλειες λόγω εκτάκτων καιρικών φαινομένων κ.α.), μεγαλύτερη ασφάλεια κατά την εργασία, έλεγχος της αγοράς, (νόμιμα και απόλυτα ιχνηλατιμένα προϊόντα, μεσάζοντες κ.α.),

ενίσχυση – προώθηση, του Αλιευτικού Τουρισμού, (που είναι όμως, διαφορετικό προϊόν από αυτό που περιγράφετε στο Νόμο 4582/2028, Άρθρο 4 Παράγραφο 9 και στο Νόμο 5121/2024, Άρθρο 24, με τις επισκέψεις σε Ιχθυοκαλλιέργειες), οπότε θα πρέπει να συνεχίσει το έργο της, η Ομάδα Εργασίας για την προώθηση του Αλιευτικού Τουρισμού με Επαγγελματία Ψαρά, (σε εφαρμογή του Μνημονίου, δείτε πολλές πληροφορίες στην διεύθυνση: https://www.minagric.gr/2013-04-05-10-13-09/ministry-example/ypaat-grafeio-typou/deltiatypou/12493-dt170222b), μέχρι να γίνουμε ‘ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ’
(μια και πρόκειται για το Καλύτερο Ευρωπαϊκό Αγροτικό Ποιόν που διαθέτουμε, δείτε πολλές σχετικές πληροφορίες και στην Πλατφόρμα μας http://www.fishingtrips.gr )].

Εάν κάνουμε τα παραπάνω, μήπως η προστασία του Θαλασσίου Περιβάλλοντος, έρχεται μόνη της; Μήπως η Αμοργός (δείτε σχετικό δημοσίευμα στην διεύθυνση: https://www.kathimerini.gr/politics/563773714/mitsotakis-gia-amorgo-paradeigma-pros-mimisi-i-protovoylia-gia-freno-stin-alieia/), μας δείχνει εδώ και χρόνια, τον δρόμο;

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

[Ηλίας τσώλης]

1. Επιπτώσεις της αλιείας στη θάλασσα

Περίπου 1/3 των ψαριών είναι υπεραλιευμένα. Από το 90% το 1974 σε 66% το 2017 ήταν βιώσιμαdia (https://en.wikipedia.org/wiki/Fish). Μείωση μεγέθους ψαριών Π.χ. στον ποταμό Μεκόνγκ, τα μεγαλύτερα ψάρια έχασαν έως 40% του μεγέθους τους σε 7 χρόνια από την υπεραλίευση (https://www.theguardian.com/environment/2025/aug/11/mekong-river-megafish-shrunk-by-half-study-overfishing-dams-climate-crisis).

Σύμφωνα με το IPCC και άλλες μελέτες, αν παραμείνουν οι τρέχουσες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, έως το 94 % των κοραλλιών θα βρίσκονται σε διαδικασία διάβρωσης ως το 2050. Σε περίπτωση αύξησης κατά 1.8 °C ή περισσότερο, μέχρι και το 99 % του παγκόσμιου κοραλλιού μπορεί να χαθεί (https://www.businessinsider.com/great-barrier-reef-could-disappear-by-2050-why-2019-10)

Το 2021, η Sussex Inshore Fisheries and Conservation Authority (IFCA) ψήφισε έναν νόμο (byelaw) που απαγορεύει την αλιεία με έρμα (bottom trawling) σε έκταση περίπου 117 τετρ. μιλίων (≈ 302 km²), από Shoreham-by-Sea έως Selsey — με στόχο τη φυσική ανάκτηση των κοραλλιογενών υφάλων (kelp forests) και των οικοτόπων τους. Προτάσεις για την επέκταση της απαγόρευσης βυθοκόρησης (bottom trawling) σε 41 θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές (Marine Protected Areas) σε ολόκληρη την Αγγλία, που θα καλύπτουν περίπου 30.000 km² — προκειμένου να προστατευθεί η θαλάσσια βιοποικιλότητα
(https://www.reuters.com/sustainability/climate-energy/uk-seeks-extend-ban-bottom-trawling-fishing-english-seas-2025-06-08/?)

2. Ενδείξεις ενσυναίσθησης & νοημοσύνης στα ψάρια και ασπόνδυλα

Μελέτες υποστηρίζουν ότι οκτάποδοι, αστακοί και καβούρια αντιλαμβάνονται πόνο και είναι συνειδητά. Στο Ηνωμένο Βασίλειο επεκτάθηκε η νομοθεσία για προστασία τους (https://www.lse.ac.uk/research/research-for-the-world/politics/the-science-of-feeling-why-octopuses-lobsters-and-crabs-require-legislative-protection)

Έρευνες δείχνουν ότι ενδέχεται να έχουν συναισθήματα όπως φόβο, αγωνία, ή επιθυμία — ιδιαίτερα στα κεφαλόποδα και καρκινοειδή (https://studyfinds.org/octopuses-squid-crabs-emotions/)

Τα ψάρια και ασπόνδυλα αντιλαμβάνονται αλλαγές στο περιβάλλον — αποφεύγουν πόνο και επικίνδυνες καταστάσεις (https://news.yorku.ca/2022/03/24/do-octopuses-squid-and-crabs-have-emotions/)

Altrichthys (δαμσελφίς υφάλων)
Σε έρευνες στο κοραλλιογενή ύφαλο, μελετήθηκε ότι μέλη του γένους Altrichthys προστατεύουν όχι μόνο τα δικά τους μικρά, αλλά και μικρά άλλων ψαριών. Συχνά φροντίζουν μικτά “κοπάδια” νεαρών, που περιλαμβάνουν και ψάρια άλλων ειδών ή διαφορετικών οικογενειών (https://phys.org/news/2019-10-reef-fish-young-advantage.html)

Ορισμένα είδη, ειδικά σε λίμνες όπως η Τανγκανίκα, ζουν σε μεγάλα συνεργατικά οικογενειακά «σπίτια» με πολλά άτομα και γενετικές ομάδες μαζί. Όλοι—γονείς και συγγενείς—συμβάλλουν στη φροντίδα των νεαρών, ακόμα και όταν δεν είναι δικά τους (https://maxstrandberg.com/articles/care_of_young.htm)

Χώρες που κύρηξαν θαλάσσια είδη ότι πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες στην ζωή.
α) Για τα δελφίνια: ινδία “non-human persons” Απαγορεύτηκαν δελφινάρια, αιχμαλωσία κητωδών
β) Νήσοι του Ειρηνικού: μέσω συνθήκης, Δικαίωμα στην ελευθερία, φυσική ζωή, περιβάλλον
γ) Νότια Κορέα (Νησί Jeju): Θέλουν να δώσουν νομική υπόσταση σε δελφίνια
δ) Άλλες χώρες Δεδομένη προστασία, όχι απαραίτητα personhood Π.χ. Φινλανδία, Παναμάς, Αργεντινή σε άλλα είδη & πλαίσια

3. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Μάλιστα αποδίδετε στον πυθαγόρα ότι είχε πει τα παρακάτω από Οβίδιος, Ιάμβλιχος, Εύδοξος και Πορφύριος:

«Άνθρωποι, σταματήστε να μολύνετε τα σώματά σας με ασεβείς τροφές… Η γη… σας προσφέρει τροφή χωρίς να σκοτώνει ή να χύνει αίμα».

«Τι αδικία είναι να καταπίνουμε σάρκα στη δική μας σάρκα, να παχαίνουμε τα άπληστα σώματά μας στριμώχνοντας άλλα σώματα… δεν μπορείς να ικανοποιήσεις τις πεινασμένες επιθυμίες… παρά μόνο καταστρέφοντας κάποια άλλη ζωή!»

Μία ιστορία που αποδίδετε επίσης στον πυθαγόρα: Ο Πυθαγόρας περπατούσε στην παραλία και είδε έναν ψαρά που είχε πιάσει μεγάλο αριθμό ψαριών. Ο φιλόσοφος, πιστός στην αρχή του ότι δεν πρέπει να σκοτώνουμε ζώα, αγόρασε όλα τα ψάρια. Αντί να τα κρατήσει, τα απελευθέρωσε ξανά στη θάλασσα. Η κίνηση αυτή παρουσιάζεται ως παράδειγμα της συμπόνιας του προς όλα τα ζωντανά όντα και της πεποίθησής του ότι οι ψυχές των ζώων είναι ισάξιες με των ανθρώπων.

Πυθαγόρεια σχολή

Η Πυθαγόρεια Σχολή (6ος αι. π.Χ.) είχε πολύ αυστηρούς κανόνες διατροφής και τρόπου ζωής. Οι μαθητές όφειλαν να ακολουθούν ένα είδος αυστηρής χορτοφαγίας — κάτι που σήμερα θα λέγαμε σχεδόν veganism. Καμία κατανάλωση ζώων, Αποχή από κρέας και ψάρι: Σε πολλά κείμενα αναφέρεται ότι απαγορευόταν κάθε μορφή κρέατος

Σκεπτικό: Η αποχή από ζωικά τρόφιμα θεωρούνταν μέρος της κάθαρσης της ψυχής και της απομάκρυνσης από τη βία.

 

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Οικοτορυσιμός
Αντί της αλιείας, δραστηριότητες όπως φωτογράφιση και βαρκάδες μπορούν να προωθήσουν βιώσιμο θαλάσσιο τουρισμό (παρόμοιες ιδέες αναφέρονται ως πρόταση σε σχετικές συζητήσεις).

ΨΑΡΕΜΑ
Το να αφαιρούμε τη ζωή από οποιοδήποτε ον, δεν είναι σωστό. Είμαι 7 χρόνια βίγκαν, δεν τρώω τπτ ζωικό. Πάω γυμναστήριο, είμαι χειμερινός κολυμβητής, ποδήλατο πολλά χλμ. Έχω φίλους πρωταθλητές ποδηλασίας Έλληνες, φίλη που θήλαζε και ήταν έγκυος και ήταν βίγκαν (ladypapaya), φίλη που δουλεύει σε γυμναστήρια και είναι χρόνια βίγκαν. Ο ηθοποιός Κοψιδάς είναι βίγκαν χρόνια και είχε μπει στο survivor.

Το ΨΑΡΕΜΑ καταστρέφει το περιβάλλον ή/και τη ζώη. Πρέπει να απαγορευτεί. Αντίθετα ο οικοτουρισμός όπου οι βαρκάδες θα προσφέρουν εξορμήσεις με υποβρύχιες φωτογραφίες ειδών είναι πολύ καλύτερο και βοηθάει στην εκπαίδευση και οι ψαράδες δεν θα μείνουν άνεργοι.

[Συντάκτης]

Απαντήσεις