Κεφάλαιο 4

EPM7B_PFC.3.2_EPM 2_TA3_ΤΒ_v4_Kefalaio-4 – Το τεύχος αφορά το Κεφάλαιο 4 του Τεύχους Μελέτης της ΕΠΜ και περιλαμβάνει:

• Τον καθορισμό των προστατευόμενων περιοχών και του πλαισίου για την προστασία του προστατευτέου αντικειμένου (χαρακτηρισμός προστατευόμενων περιοχών, καθορισμός ζωνών προστασίας ανά περιοχή και καθορισμός όρων προστασίας ανά ζώνη)
• Την περιγραφή του πλαισίου διοίκησης των περιοχών

ΕΠΜ7B_Kefalaio-4_TTA – αφορά το υποστηρικτικό αρχείο στο Κεφάλαιο 4

ΧΑΡΤΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΖΩΝΟΠΟΙΗΣΗΣ

Χ0.1 ΕΠ ΛΗΜΝΟΥ-ΑΓ.ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας του Εθνικού Πάρκου Λήμνου – Αγίου Ευστρατίου (ELNP41101), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.2 ΕΠ ΛΕΣΒΟΥ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας του Εθνικού Πάρκου Λέσβου (ELNP41103), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.3 ΣΠΠΒ ΒΟΡΕΙΑ ΧΙΟΣ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βόρειας Χίου (ELBA41301), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.4 ΠΠΒ ΑΝΤΙΨΑΡΑ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησιά Αντίψαρα & νησίδες Δασκαλιό, Μαστρογιώργι, Πρασονήσι, Κάτω Νησί, Μεσιακό, Κουτσουλιά & Θαλάσσια Ζώνη (ELBA41302), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.5 ΠΠΒ BENETIKO
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησίδα Βενέτικο (ELBA41304), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.6 ΠΠΒ ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βραχονησίδες Καλόγεροι και Θαλάσσια ζώνη (ELBA41305), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.7 ΣΠΠΒ ΟΡΕΙΝΗΣ ΣΑΜΟΥ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ορεινή Σάμος (ELBA41208), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.8 ΣΠΠΒ ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΣΑΜΟΥ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Υγρότοποι Σάμου (ELBA41201), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

Χ0.9.1 ΣΠΠΒ ΙΚΑΡΙΑΣ-ΦΟΥΡΝΩΝ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ικαρίας – Φούρνων (ELBA41204), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης, στην Ικαρία.

Χ0.9.2 ΣΠΠΒ ΙΚΑΡΙΑΣ-ΦΟΥΡΝΩΝ
Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ικαρίας – Φούρνων (ELBA41204), όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης, στους Φούρνους.

ΑΡΧΕΙΑ ΖΩΝΟΦΥΛΛΩΝ

ΕΠΜ7Β_4.2_12_Ζωνόφυλλο_ELNP41101_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας του Εθνικού Πάρκου Λήμνου – Αγίου Ευστρατίου (ELNP41101), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_13_Ζωνόφυλλο_ELNP41103_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας του Εθνικού Πάρκου Λέσβου (ELNP41103), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_14_Ζωνόφυλλο_ELBA41305_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βραχονησίδες Καλόγεροι και Θαλάσσια ζώνη (ELBA41305), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_15_Ζωνόφυλλο_ELBA41302_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησιά Αντίψαρα & νησίδες Δασκαλιό, Μαστρογιώργι, Πρασονήσι, Κάτω Νησί, Μεσιακό, Κουτσουλιά & Θαλάσσια Ζώνη (ELBA41302), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας και οι ρυθμίσεις ανά πολύγωνο περιφερειακής ζώνης.

ΕΠΜ7Β_4.2_16_Ζωνόφυλλο_ELBA41304_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας της Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησίδα Βενέτικο (ELBA41304), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_17_Ζωνόφυλλο_ELBA41301_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βόρειας Χίου (ELBA41301), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_18_Ζωνόφυλλο_ELBA41204_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ικαρίας – Φούρνων (ELBA41204), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_19_Ζωνόφυλλο_ELBA41208_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ορεινή Σάμος (ELBA41208), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΕΠΜ7Β_4.2_20_Ζωνόφυλλο_ELBA41201_v2
Φύλλα των ζωνών προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Υγρότοποι Σάμου (ELBA41201), όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΠΙΝΑΚΕΣ ΧΡΗΣΕΩΝ ΑΝΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΖΩΝΗ

ΕΠΜ7Β_4.2_3_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELNP41101_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας του Εθνικού Πάρκου Λήμνου – Αγίου Ευστρατίου (ELNP41101).

ΕΠΜ7Β_4.2_4_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELNP41103_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας του Εθνικού Πάρκου Λέσβου (ELNP41103).

ΕΠΜ7Β_4.2_5_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41305_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βραχονησίδες Καλόγεροι και Θαλάσσια ζώνη (ELBA41305).

ΕΠΜ7Β_4.2_6_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41302_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησιά Αντίψαρα & νησίδες Δασκαλιό, Μαστρογιώργι, Πρασονήσι, Κάτω Νησί, Μεσιακό, Κουτσουλιά & Θαλάσσια Ζώνη (ELBA41302).

ΕΠΜ7Β_4.2_7_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41304_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησίδα Βενέτικο (ELBA41304).

ΕΠΜ7Β_4.2_8_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41301_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βόρειας Χίου (ELBA41301).

ΕΠΜ7Β_4.2_9_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41204_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ικαρίας – Φούρνων (ELBA41204).

ΕΠΜ7Β_4.2_10_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41208_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ορεινή Σάμος (ELBA41208).

ΕΠΜ7Β_4.2_11_Πίνακας_ειδικών_χρήσεων_γης_ανά_ζώνη_ELBA41201_v2
Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Υγρότοποι Σάμου (ELBA41201).

Χάρτης 8 – Οριοθέτηση προστατευτέου αντικειμένου – Ζωνών προστασίας

Θέμα

[ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΡΕΣΙΩΝ ’Ο ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ’]

 

Ο  ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΡΕΣΙΩΝ «Ο ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ» έχοντας ιστορία άνω των 50 ετών , δείχνει πάντα ενδιαφέρον για την περιβαλλοντικά υπεύθυνη ανάπτυξη του ιδιαίτερου τόπου καταγωγής μας, της Ερεσού και επιθυμούμε να συμβάλλουμε στην παρούσα διαβούλευση  σχετικά με την ΕΠΜ σχεδίου διαχείρησης  των περιοχών Natura 2000 με τις παρακάτω επισημάνσεις.

• • <u>Ως προς την ζώνη ΖΔΟΕ</u><u>-27</u> είναι σημαντικό να  εξακολουθήσει η αποκλειστική  χρήση του νερού του φράγματος Ερεσού για την άρδευση του κάμπου της Ερεσού ,λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκε άλλωστε.  Είναι επιτακτική ανάγκη  να μεριμνήσει η αρμόδια αρχή για τον καθαρισμό και τη συντήρηση του.
  • Συμφωνούμε με την απαγόρευση εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην συγκεκριμένη ζώνη.
  • Προτείνουμε να προβλεφθούν Πολιτιστικές εγκαταστάσεις  όπως προβλέπει το Π.Δ. 59/2018 για τις ΖΔΟΕ-  στο ανατολικό τμήμα του κάμπου της Ερεσού όπου υπάρχουν εκτεταμένοι αρχαιολογικοί χώροι της αρχαίας και βυζαντινής Ερεσού. Κυρίως όμως υπάρχουν αρκετά μεγάλες δημοτικές εκτάσεις («Συκεώνας Σχολειού», «Παναγιάς Λιές») που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τον «Θεοφράστειο Βοτανικό Κήπο» και σχετική «Βοτανική βιβλιοθήκη».
  • O δρόμος από Ερεσό για Σίγρι μέσω Τζιχλιώντας, σωστά παραμένει τοπικής αξίας για την εξυπηρέτηση κτηνοτρόφων και περιπατητών. Πρέπει να αποκλειστεί η μεταροπή του σε δρόμο εμπορικών μεταφορών υπερτοπικής σημασίας. Υπάρχει πάντως ανάγκη κατασκευής γεφυριού με τεχνικό έργο, διότι όσα (3-4 φορές) γεφύρια χτίστηκαν τον 20ό αιώνα, όλα παρασύρθηκαν από τον χείμαρρο Τζιχλιώντα.
  • <u>Μελέτη/χάραξη αγροτικού οδικού δικτύου και για την ΖΔΟΕ-27 και την ΖΒΔΦΠ-13.</u> Το να μη επεκτείνονται ή να μη διαπλατύνονται οι υπάρχοντες δρόμοι χωρίς ποτέ να έχει μελετηθεί το πρόβλημα, μας δημιουργεί έντονο σκεπτικισμό. Οι πραγματικοί δρόμοι που υπάρχουν σήμερα είναι από την αρχαιότητα, με μόνη εξαίρεση τον δρόμο Ερεσού-Σκάλας Ερεσού. Αλλά και αυτός θέλει διαπλάτυνση και αναμόρφωση λόγω των συχνών θανατηφόρων ατυχημάτων. Τις τελευταίες δεκαετίες όλο και πιο συχνά, τσιμεντοστρώνονται κοίτες χειμάρρων για να γίνουν δρόμοι! Αυτό είναι περιβαλλοντικά απαράδεκτο. Πρέπει να γίνει ένα μελετημένο δίκτυο αγροτικών δρόμων και να ελευθερωθούν οι κοίτες των χειμάρρων. Δεν είναι δυνατόν ΜΟΝΑΧΑ να απαγορεύουμε διάνοιξη νέων αγροτικών δρόμων ή την διαπλάτυνση των παλαιών, διότι μοιραία θα καταλήξουμε να τσιμεντοστρώνουμε χειμάρρους κάτι που είναι χειρότερο από έγκλημα: ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!<u>Ως προς την Ζώνη Προστασίας της Φύσης ΖΠΦ-21 </u>συμφωνούμε απολύτως με την απαγόρευση οιασδήποτε δόμησης με την επισήμανση ότι καλό θα ήταν  να  οριοθετηθεί η περιοχή  του αδόμητου με συντεταγμένες  ΕΓΣΑ ώστε να είναι σαφής . Δεδομένου οτι δεν υπάρχει για την Ερεσό Σχέδιο Χωρικής οικιστικής οργάνωσης πόλης  (ΣΧΟΟΑΠ,  θεωρούμε οτι η μελέτη ορθά προστατεύει την περιοχή αυτή ( εκβολές  χειμάρρου  Χαλάνδρα υγρότοπος Υ411LES028 – Δυτικό Άκρο της παραλίας Ερεσού) καθώς είναι ο κατεξοχήν πόλος έλξης  τουρισμού  ακριβώς διότι παραμένει έως σήμερα αδόμητος , ένας τόπος φυσικής ομορφιάς. Μάλιστα, στο ΦΕΚ Δ, 181/16-4-2019 «Έγκριση αναθ/σης του Περιφερειακού Χωροταξ. Πλαισίου της Περιφ. Β.Αιγαίου και Περιβαλλοντική Έγκριση αυτού», στην Ζώνη 3 της Νοτιοδυτικής Λέσβου η Παραλία Ερεσού κατονομάζεται ρητά ως «<u>ιδιαίτερο χαρακτηριστικό»,</u> ενός <u>«τοπίου διεθνούς αξίας</u>».   Ο σύλλογος μας με αίτηση του προς το ΥΠΕΚΑ  τον Μάρτιο του 2024, ζήτησε να χαρακτηρισθεί η παραλία Αφεντέλι  της Ερεσού , «απάτητη» κατά τον Ν.5092/4 -3-24, Άρθρο 6, παρ.5  με το σκεπτικό ότι ο νόμος ,σε περιοχές ΝΑΤURA2000 ,τον παλαιό αιγιαλό που συνορεύει με απάτητη παραλία (Ν.5092/4.3.2024, Άρθρο 22, παρ. 1, τον καθιστά ως ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ ΠΡΑΓΜΑ (Αστικός Κώδικας, Άρθρα 966, 967 & 968 με κοινή περιγραφή «ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ – ΚΟΙΝΑ – ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ»)  και οχι ως εκποιήσιμη ιδιωτική περιουσία του  Δημοσίου (ΕΤΑΔ).  Η απάντηση που λάβαμε  ήταν θετική προς το αίτημά μας καθώς μας είπαν οτι περιλαμβάνεται στην ΚΥΑ (ΦΕΚ Β ‘ 2364) πλην όμως δεν περιλαμβάνονταν στο ΦΕΚ αυτό. Τούτο σημαίνει ότι ο παλαιός αιγιαλός παραμένει στην ιδιοκτησια της ΕΤΑΔ ως ΙΔΙΩΤΙΚΗ περιουσία του Δημοσίου με δικαίωμα παραχώρησης του  με πώληση ή ενοικίαση σε επιχειρήσεις με όποια επακόλουθα θα έχει κάτι τέτοιο.  Ζητούμε την συνηγορία σας να αναγνωριστεί ως «απάτητη παραλία» ώστε ο συνορεύων με αυτό κηρυγμένος -με το ίδιο ΦΕΚ 36, Δ, 14-2-2012- Παλαιός Αιγιαλός, να πάψει να είναι εκποιήσιμη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου, αλλά να γίνει ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ  ΠΡΑΓΜΑ.
    Αυτά τα αναφέρουμε και για έναν ακόμη λόγο που αφορά στις επιτρεπόμενες χρήσεις εντος της ΖΠΦ-21 , τα αναψυκτήρια και τις επιχειρήσεις διάθεσης ομπρελών και ξαπλωστρών. Επισημαίνουμε οτι επί σειρά ετών δραστηριοποιούνται στην περιοχή αυτή τρεις τέτοιες επιχειρήσεις και θεωρούμε ότι πρέπει να παραμείνουν τόσες ώστε να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της παραλίας. Ζητάμε να το λάβετε υπόψη και να δηλώσετε αυτόν τον αριθμό   ως όριο της χρήσης αυτής  με αναστρέψιμες κατασκευές έως  50τμ με φυσικά υλικά .
    • <u>Ως προς τη ΖΒΔΦΠ-13</u> : α) διαφωνούμε ως προς το μέγεθος που προσδιορίζει η μελέτη για τις πολιτιστικές εγκαταστάσεις (1200τ.μ) . Θεωρούμε ότι τέτοιες χρήσεις μπορούν να οριστούν έως 200τ.μ. εκτός εάν οριστεί διαφορετικά από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο.

    Β) Δεν αναφέρεται καμία  εξειδίκευση/ προυπόθεση όσον αφορά στους θρησκευτικούς χώρους . Καλό θα ήταν να διευκρινισθεί το μέγεθος  π.χ  εξωκλήσι 40τμ .

    Γ)Τα αναψυκτήρια που προβλέπονται  θα πρέπει να είναι στο μέγεθος καντίνας δηλ εως 50 τμ με φυσικά υλικά (ξύλο,πέτρα) .

    Δ) Αναφέρονται τουριστικές εγκαταστάσεις έως 150 κλίνες. Θεωρούμε οτι μέχρι να γίνει Μελέτη Φέρουσας Τουριστικής Ικανότητας  δεν πρέπει να γίνει καμία νέα τουριστική εγκατάσταση. Θα πρέπει πρώτα να οριστεί ο βαθμός κορεσμού του τόπου για τη δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων  σε συνάρτηση με τη διαθεσιμότητα των φυσικών πόρων – νερό, αποχέτευση,καλλιέργειες και ντόπιος πληθυσμός ώστε να μη γίνει η τουριστική πίεση αφόρητη.

    • <u>Ως προς την ζώνη ΖΔΟΕ</u><u>-27</u> είναι σημαντικό να  εξακολουθήσει η αποκλειστική  χρήση του νερού του φράγματος Ερεσού για την άρδευση του κάμπου της Ερεσού ,λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκε άλλωστε.  Είναι επιτακτική ανάγκη  να μεριμνήσει η αρμόδια αρχή για τον καθαρισμό και τη συντήρηση του.
    • Συμφωνούμε με την απαγόρευση εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην συγκεκριμένη ζώνη.
    • Προτείνουμε να προβλεφθούν Πολιτιστικές εγκαταστάσεις  όπως προβλέπει το Π.Δ. 59/2018 για τις ΖΔΟΕ-  στο ανατολικό τμήμα του κάμπου της Ερεσού όπου υπάρχουν εκτεταμένοι αρχαιολογικοί χώροι της αρχαίας και βυζαντινής Ερεσού. Κυρίως όμως υπάρχουν αρκετά μεγάλες δημοτικές εκτάσεις («Συκεώνας Σχολειού», «Παναγιάς Λιές») που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τον «Θεοφράστειο Βοτανικό Κήπο» και σχετική «Βοτανική βιβλιοθήκη».
    • O δρόμος από Ερεσό για Σίγρι μέσω Τζιχλιώντας, σωστά παραμένει τοπικής αξίας για την εξυπηρέτηση κτηνοτρόφων και περιπατητών. Πρέπει να αποκλειστεί η μεταροπή του σε δρόμο εμπορικών μεταφορών υπερτοπικής σημασίας. Υπάρχει πάντως ανάγκη κατασκευής γεφυριού με τεχνικό έργο, διότι όσα (3-4 φορές) γεφύρια χτίστηκαν τον 20ό αιώνα, όλα παρασύρθηκαν από τον χείμαρρο Τζιχλιώντα.
    • <u>Μελέτη/χάραξη αγροτικού οδικού δικτύου και για την ΖΔΟΕ-27 και την ΖΒΔΦΠ-13.</u> Το να μη επεκτείνονται ή να μη διαπλατύνονται οι υπάρχοντες δρόμοι χωρίς ποτέ να έχει μελετηθεί το πρόβλημα, μας δημιουργεί έντονο σκεπτικισμό. Οι πραγματικοί δρόμοι που υπάρχουν σήμερα είναι από την αρχαιότητα, με μόνη εξαίρεση τον δρόμο Ερεσού-Σκάλας Ερεσού. Αλλά και αυτός θέλει διαπλάτυνση και αναμόρφωση λόγω των συχνών θανατηφόρων ατυχημάτων. Τις τελευταίες δεκαετίες όλο και πιο συχνά, τσιμεντοστρώνονται κοίτες χειμάρρων για να γίνουν δρόμοι! Αυτό είναι περιβαλλοντικά απαράδεκτο. Πρέπει να γίνει ένα μελετημένο δίκτυο αγροτικών δρόμων και να ελευθερωθούν οι κοίτες των χειμάρρων. Δεν είναι δυνατόν ΜΟΝΑΧΑ να απαγορεύουμε διάνοιξη νέων αγροτικών δρόμων ή την διαπλάτυνση των παλαιών, διότι μοιραία θα καταλήξουμε να τσιμεντοστρώνουμε χειμάρρους κάτι που είναι χειρότερο από έγκλημα: ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!

     

     

 

[ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΡΕΣΙΩΝ ‘Ο ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ’]

Ο  ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΡΕΣΙΩΝ «Ο ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ» έχοντας ιστορία άνω των 50 ετών , δείχνει πάντα ενδιαφέρον για την περιβαλλοντικά υπεύθυνη ανάπτυξη του ιδιαίτερου τόπου καταγωγής μας, της Ερεσού και επιθυμούμε να συμβάλλουμε στην παρούσα διαβούλευση  σχετικά με την ΕΠΜ σχεδίου διαχείρησης  των περιοχών Natura 2000 με τις παρακάτω επισημάνσεις.

• <u>Ως προς την Ζώνη Προστασίας της Φύσης ΖΠΦ-21 </u>συμφωνούμε απολύτως με την απαγόρευση οιασδήποτε δόμησης με την επισήμανση ότι καλό θα ήταν  να  οριοθετηθεί η περιοχή  του αδόμητου με συντεταγμένες  ΕΓΣΑ ώστε να είναι σαφής . Δεδομένου οτι δεν υπάρχει για την Ερεσό Σχέδιο Χωρικής οικιστικής οργάνωσης πόλης  (ΣΧΟΟΑΠ,  θεωρούμε οτι η μελέτη ορθά προστατεύει την περιοχή αυτή ( εκβολές  χειμάρρου  Χαλάνδρα υγρότοπος Υ411LES028 – Δυτικό Άκρο της παραλίας Ερεσού) καθώς είναι ο κατεξοχήν πόλος έλξης  τουρισμού  ακριβώς διότι παραμένει έως σήμερα αδόμητος , ένας τόπος φυσικής ομορφιάς. Μάλιστα, στο ΦΕΚ Δ, 181/16-4-2019 «Έγκριση αναθ/σης του Περιφερειακού Χωροταξ. Πλαισίου της Περιφ. Β.Αιγαίου και Περιβαλλοντική Έγκριση αυτού», στην Ζώνη 3 της Νοτιοδυτικής Λέσβου η Παραλία Ερεσού κατονομάζεται ρητά ως «<u>ιδιαίτερο χαρακτηριστικό»,</u> ενός <u>«τοπίου διεθνούς αξίας</u>».   Ο σύλλογος μας με αίτηση του προς το ΥΠΕΚΑ  τον Μάρτιο του 2024, ζήτησε να χαρακτηρισθεί η παραλία Αφεντέλι  της Ερεσού , «απάτητη» κατά τον Ν.5092/4 -3-24, Άρθρο 6, παρ.5  με το σκεπτικό ότι ο νόμος ,σε περιοχές ΝΑΤURA2000 ,τον παλαιό αιγιαλό που συνορεύει με απάτητη παραλία (Ν.5092/4.3.2024, Άρθρο 22, παρ. 1, τον καθιστά ως ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ ΠΡΑΓΜΑ (Αστικός Κώδικας, Άρθρα 966, 967 & 968 με κοινή περιγραφή «ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ – ΚΟΙΝΑ – ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ»)  και οχι ως εκποιήσιμη ιδιωτική περιουσία του  Δημοσίου (ΕΤΑΔ).  Η απάντηση που λάβαμε  ήταν θετική προς το αίτημά μας καθώς μας είπαν οτι περιλαμβάνεται στην ΚΥΑ (ΦΕΚ Β ‘ 2364) πλην όμως δεν περιλαμβάνονταν στο ΦΕΚ αυτό. Τούτο σημαίνει ότι ο παλαιός αιγιαλός παραμένει στην ιδιοκτησια της ΕΤΑΔ ως ΙΔΙΩΤΙΚΗ περιουσία του Δημοσίου με δικαίωμα παραχώρησης του  με πώληση ή ενοικίαση σε επιχειρήσεις με όποια επακόλουθα θα έχει κάτι τέτοιο.  Ζητούμε την συνηγορία σας να αναγνωριστεί ως «απάτητη παραλία» , ώστε ο συνορεύων με αυτό κηρυγμένος -με το ίδιο ΦΕΚ 36, Δ, 14-2-2012- Παλαιός Αιγιαλός, να πάψει να είναι εκποιήσιμη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου, αλλά να γίνει ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ  ΠΡΑΓΜΑ.
  Αυτά τα αναφέρουμε και για έναν ακόμη λόγο που αφορά στις επιτρεπόμενες χρήσεις εντος της ΖΠΦ-21 , τα αναψυκτήρια και τις επιχειρήσεις διάθεσης ομπρελών και ξαπλωστρών. Επισημαίνουμε οτι επί σειρά ετών δραστηριοποιούνται στην περιοχή αυτή τρεις τέτοιες επιχειρήσεις και θεωρούμε ότι πρέπει να παραμείνουν τόσες ώστε να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της παραλίας. Ζητάμε να το λάβετε υπόψη και να δηλώσετε αυτόν τον αριθμό   ως όριο της χρήσης αυτής  με αναστρέψιμες κατασκευές έως  50τμ με φυσικά υλικά
• .<u>Ως προς τη ΖΒΔΦΠ-13</u> : α) διαφωνούμε ως προς το μέγεθος που προσδιορίζει η μελέτη για τις πολιτιστικές εγκαταστάσεις (1200τ.μ) . Θεωρούμε ότι τέτοιες χρήσεις μπορούν να οριστούν έως 200τ.μ. εκτός εάν οριστεί διαφορετικά από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο.

β) Δεν αναφέρεται καμία  εξειδίκευση/ προυπόθεση όσον αφορά στους θρησκευτικούς χώρους . Καλό θα ήταν να διευκρινισθεί το μέγεθος     π.χ  εξωκλήσι 40τμ .

γ)Τα αναψυκτήρια που προβλέπονται  θα πρέπει να είναι στο μέγεθος καντίνας δηλ εως 50 τμ με φυσικά υλικά (ξύλο,πέτρα) .

δ) Αναφέρονται τουριστικές εγκαταστάσεις έως 150 κλίνες. Θεωρούμε οτι μέχρι να γίνει Μελέτη Φέρουσας Τουριστικής Ικανότητας  δεν πρέπει να γίνει καμία νέα τουριστική εγκατάσταση. Θα πρέπει πρώτα να οριστεί ο βαθμός κορεσμού του τόπου για τη δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων  σε συνάρτηση με τη διαθεσιμότητα των φυσικών πόρων – νερό, αποχέτευση,καλλιέργειες και ντόπιος πληθυσμός ώστε να μη γίνει η τουριστική πίεση αφόρητη.

• <u>Ως προς την ζώνη ΖΔΟΕ</u><u>-27</u> είναι σημαντικό να  εξακολουθήσει η αποκλειστική  χρήση του νερού του φράγματος Ερεσού για την άρδευση του κάμπου της Ερεσού ,λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκε άλλωστε.  Είναι επιτακτική ανάγκη  να μεριμνήσει η αρμόδια αρχή για τον καθαρισμό και τη συντήρηση του
• Συμφωνούμε με την απαγόρευση εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην συγκεκριμένη ζώνη.
• Προτείνουμε να προβλεφθούν πολιτιστικές εγκαταστάσεις  όπως προβλέπει το Π.Δ. 59/2018 για τις ΖΔΟΕ-  στο ανατολικό τμήμα του κάμπου της Ερεσού όπου υπάρχουν εκτεταμένοι αρχαιολογικοί χώροι της αρχαίας και βυζαντινής Ερεσού. Κυρίως όμως υπάρχουν αρκετά μεγάλες δημοτικές εκτάσεις («Συκεώνας Σχολειού», «Παναγιάς Λιές») που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τον «Θεοφράστειο Βοτανικό Κήπο» και σχετική «Βοτανική βιβλιοθήκη».
• O δρόμος από Ερεσό για Σίγρι μέσω Τζιχλιώντας, σωστά παραμένει τοπικής αξίας για την εξυπηρέτηση κτηνοτρόφων και περιπατητών. Πρέπει να αποκλειστεί η μεταροπή του σε δρόμο εμπορικών μεταφορών υπερτοπικής σημασίας. Υπάρχει πάντως ανάγκη κατασκευής γεφυριού με τεχνικό έργο, διότι όσα (3-4 φορές) γεφύρια χτίστηκαν τον 20ό αιώνα, όλα παρασύρθηκαν από τον χείμαρρο Τζιχλιώντα.
• <u>Μελέτη/χάραξη αγροτικού οδικού δικτύου και για την ΖΔΟΕ-27 και την ΖΒΔΦΠ-13.</u> Το να μη επεκτείνονται ή να μη διαπλατύνονται οι υπάρχοντες δρόμοι χωρίς ποτέ να έχει μελετηθεί το πρόβλημα, μας δημιουργεί έντονο σκεπτικισμό. Οι πραγματικοί δρόμοι που υπάρχουν σήμερα είναι από την αρχαιότητα, με μόνη εξαίρεση τον δρόμο Ερεσού-Σκάλας Ερεσού. Αλλά και αυτός θέλει διαπλάτυνση και αναμόρφωση λόγω των συχνών θανατηφόρων ατυχημάτων. Τις τελευταίες δεκαετίες όλο και πιο συχνά, τσιμεντοστρώνονται κοίτες χειμάρρων για να γίνουν δρόμοι! Αυτό είναι περιβαλλοντικά απαράδεκτο. Πρέπει να γίνει ένα μελετημένο δίκτυο αγροτικών δρόμων και να ελευθερωθούν οι κοίτες των χειμάρρων. Δεν είναι δυνατόν ΜΟΝΑΧΑ να απαγορεύουμε διάνοιξη νέων αγροτικών δρόμων ή την διαπλάτυνση των παλαιών, διότι μοιραία θα καταλήξουμε να τσιμεντοστρώνουμε χειμάρρους κάτι που ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!

 

[ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΙΟΥ Η ΑΡΤΕΜΙΣ]

Ως Κυνηγετικός Σύλλογος Χίου «Η Άρτεμης»  εκπροσωπώντας 1.700 κυνηγούς -κατοίκους των νήσων Χίου, Ψαρών και Οινουσσών  συμφωνούμε απόλυτα με τις θέσεις της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Αρχιπελάγους.

Ο περιορισμός της νόμιμης θήρας σε περιοχές όπως αυτές ζωνοποιούνται στο Κεφαλαίο 4, στερείται αιτιολόγησης και τεκμηρίωσης. Ενώ η αναγωγή της λαθροθηρίας (G10) σε κυρίαρχο θέμα αποτελεί πρόσχημα για επιπλέον περιορισμούς της κυνηγετικής δραστηριότητας, με απώτερο σκοπό  την πλήρη κατάργηση της θήρας στις περιοχές αυτές.

Η ελαφρότητα με την οποία προτείνονται περιορισμοί και απαγορεύσεις θήρας αναλύεται:

Στο νησί της Χίου φαίνονται τα μεγαλύτερα λάθη σε σχέση με τα Καταφύγια Άγριας Ζωής σας αναφέρουμε τα εξής: οι μελετητές δίνουν την έκταση του ΚΑΖ Παρπαριά 4.600 στρέμματα ενώ στην πραγματικότητα είναι 8270 στρέμματα, το ΚΑΖ Άγιο Γάλας το εμφανίζουν 1790 στρέμματα ενώ είναι 1725, το ΚΑΖ Κυμινάς αναφέρεται στην ΕΠΜ 6360 στρέμματα ενώ είναι 6370 στρέμματα, το ΚΑΖ Περδικάς το δίνουν 6.090 στρέμματα ενώ είναι 6750 στρέμματα, το ΚΑΖ Αγ. Ιωάννης Τρυπατές το αναγράφουν 4.610 στρέμματα ενώ είναι 5.700 στρέμματα. Δεν εμφανίζονται καθόλου 2 ακόμα ΚΑΖ αυτά του Κόφινα -Συρικάρι 2.200 στρεμμάτων και το Μαγιάτικο 8.923 στρέμματα. Επιπλέον υπάρχουν 3 φράγματα με τη θήρα να απαγορεύεται σε Βίκι, Αγ. Γεώργιο Συκούσης και Κατράρη. Επομένως η θήρα απαγορεύεται μόνιμα σε 9.738+ στρέμματα περισσότερα από αυτά που μας παρουσίασαν οι μελετητές της ΕΠΜ. Σε αυτές τις απαγορεύσεις έρχονται να προστεθούν και οι περιοχές που απαγορεύεται η θήρα μέσω βραχυχρόνιων Δασικών Απαγορευτικών Διατάξεων Θήρας (ΔΑΔ) με αποτέλεσμα το γεωγραφικό μέγεθος των περιοχών όπου το κυνήγι απαγορεύεται να αυξάνεται κι άλλο. Επίσης στις περιοχές που απαγορεύεται η θήρα πρέπει να προστεθούν οι εκτάσεις των οικισμών, των μεμονωμένων κατοικιών, της ζώνης του οδικού δικτύου, της ζώνης των στρατοπέδων, των αρχαιολογικών χώρων, της ακτογραμμής, κ.α.. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω και το γεγονός ότι εκτείνονται στην περιορισμένη έκταση των νήσων και νησίδων μας διαπιστώνεται ότι ο χώρος άσκησης της δραστηριότητας της θήρας είναι ήδη περιορισμένος. Ο Βαθμός Διατήρησης των ειδών που σύμφωνα με τους μελετητές ατεκμηρίωτα φέρονται να επηρεάζονται από τη θήρα στα ΤΕΔ καταγράφονται στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ως «εξαιρετικός» ή «πολύ καλός». Άρα το υφιστάμενο δίκτυο απαγορευμένων στη θήρα περιοχών αποδεικνύεται ότι είναι ικανοποιητικό για τη διατήρηση των τιθέμενων επιθυμητικών τιμών για τα ανωτέρω είδη. Επομένως, κάθε επιπλέον απαγόρευση θήρας είναι εκ του περισσού, εκτός προδιαγραφών και εκφράζει τις αντικυνηγετικές θέσεις  των συντακτών της ΕΠΜ.

GR4130003 «Βόρεια Χίος»

Στο Κεφάλαιο 2 στην κωδικοποίηση  των απειλών η επίδραση της θήρας (G07)  καταγράφεται ως απειλή με μικρή σημασία/επίπτωση στη διατήρηση της περιοχής. Το κυνήγι έχει μικρή απευθείας ή άμεση επιρροή, έμμεση επιρροή και/ή επενέργεια σε μικρό τμήμα της περιοχής/μόνο σε τοπικό επίπεδο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ΥΠΕΝ οι πιέσεις/ απειλές που χαρακτηρίζονται ως “LOW” πρέπει να μη ληφθούν υπόψη στην αξιολόγηση.

Παρόλα αυτά οι μελετητές στο Κεφάλαιο 4 προτείνουν την απαγόρευση της θήρας σε τεράστιες εκτάσεις. Αιτιολογώντας ότι εκεί βρίσκεται το μοναδικό δάσος δρυός της Χίου και είναι τόπος τροφοληψίας και αναπαραγωγής αρπακτικών, ερπετών και νυχτερίδων. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε πως την αναπαραγωγική περίοδο των ειδών η θήρα  απαγορεύεται όχι μόνο στην εν λόγω περιοχή, αλλά σε όλη την επικράτεια. Η διαχρονική παρουσία των αρπακτικών πουλιών στην περιοχή, καταδεικνύει ακριβώς την επάρκεια τροφικών διαθεσίμων για τα αρπακτικά πουλιά “παρά” τη διεξαγωγή της θήρας.

Οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση θήρας σε εκτάσεις εξαιτίας της παρουσίας ερπετών και νυχτερίδων. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος επιστήμονας περιβάλλοντος για να αντιληφθεί ότι η θήρα δε δύναται να επηρεάσει αρνητικά τη διατήρηση των ανωτέρω ειδών.

Δραστηριότητες όπως η θήρα προάγουν τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων, την βιώσιμη ανάπτυξη, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή. Οι κυνηγοί του νησιού είναι οι μοναδικοί που κάνουν έργα (σπορές, πηγές, δεξαμενές, ποτίστρες, κ.α.) για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας. Επιπρόσθετα στη Ζώνη Β’ του αρχαιολογικού χώρου Ανάβατος απαγορεύονται χρήσεις οι οποίες υπάρχει κίνδυνος να αλλοιώσουν το μνημειακό χαρακτήρα του (π.χ. βιοτεχνίες, βιομηχανικές μονάδες, γεωργοκτηνοτροφικές μονάδες, αθλητικές- τουριστικές εγκαταστάσεις,  χώροι απορριμμάτων, κ.α.). Η θήρα ως δραστηριότητα (Φθινόπωρο -Χειμώνα) δεν μπορεί ούτε να αλλοιώσει το μνημειακό χαρακτήρα αλλά ούτε να προκαλέσει όχληση στο προστατευταίο αντικείμενο.

Η ζώνη ΖΒΔΦΠ-10 ανήκει στην ΕΖΔ και όχι στην ΖΕΠ και τα προστατευτέα αντικείμενα είναι τα θαλάσσια λιβάδια Posidonias, η Caretta caretta, η Monachus monachus, ερπετά και τη Πεταλούδα της Ρόδου. Οποιαδήποτε χρήση του κωδικού (G07) στα υποστηρικτικά αρχεία δεν αφορά την δραστηριότητα της θήρας.

Στην περιφερειακή ζώνη Ψαρών (όπου υπάρχει ΚΑΖ 12.300 στρεμμάτων και καλύπτει το 1/3 της συνολικής έκτασης του νησιού) προτείνεται  η απαγόρευση της θήρας σε όλη την περίμετρο του νησιού επειδή αποτελεί ενδιαίτημα αναπαραγωγής / τροφοληψίας του είδους Falco eleonorae μεταναστευτικό είδος που έρχεται αναπαράγεται και τρέφεται στην περιοχή κατά την περίοδο που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Επίσης αναφέρεται ότι είναι περιοχές αναπαραγωγής του Phalacrocorax aristotelis desmarestii, ο οποίος αναπαράγεται μόνο σε βράχια της ακτογραμμής την άνοιξη όπου η θήρα απαγορεύεται. Παρόλα αυτά οι μελετητές προτείνουν την συνολική απαγόρευση του κυνηγιού. Άρα, δε δίνεται καμία δυνατότητα στους ντόπιους ακρίτες κυνηγούς να κυνηγήσουν στον τόπο τους, ιδιαίτερα την χειμερινή περίοδο που είναι αδύνατες οι μετακινήσεις οπουδήποτε αλλού.

Ο Κυνηγετικό Σύλλογος Χίου είναι ένα από τα πιο δραστήρια Σωματεία μας σε Πανελλαδικό επίπεδο, εφαρμόζουμε κάθε χρόνο εκτεταμένα φιλοθηραματικά / φιλοπεριβαλλοντικά έργα σε όλη την επιφάνεια της Χίου, με αποκλειστικά δικούς μας πόρους και κατά κύρια βάση εθελοντική προσφορά των μελών και φίλων μας. Με εποπτεία από τις τοπικές Αρμόδιες Δασικές Αρχές δημιουργούμε ειδικές μεικτές σπορές, θέσεις νερού με τη χρήση ποτιστρών και δεξαμενών, θέσεις νερού με την καλλιέργεια πηγών, θέσεις νερού με την δημιουργία μικρών φυσικών φραγμάτων, παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας τους με καταγραφές πεδίου, ρίψη τροφών σε περιοχές μετά από πυρκαγιές, δασοπροστασία και πυρασφάλεια. Ενώ και για τις ανάγκες θηροφύλαξης δραστηριοποιούνται δύο (2) ομοσπονδιακοί θηροφύλακες ενισχύοντας την φύλαξη σε κάθε περιοχή.

Οι συγγραφείς κατηγορούν ότι το νόμιμο κυνήγι δεν συνάδει με την προστασία των ειδών και κυρίως των αρπακτικών όμως αυτό δεν ισχύει σε καμία περίπτωση επειδή  η θήρα ασκείται με ορθολογικό τρόπο όπως καθορίζει και επιβάλλει η εθνική και κοινοτική νομοθεσία, ενώ επίσης υπάρχει και επαρκή αστυνόμευση. Η μεγαλύτερη όμως απόδειξη της συμβατότητας της θήρας με την προστασία των σημαντικών ειδών και την διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας στα νησιά μας είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα (σε όλες αυτές τις περιοχές που σήμερα επιτρέπεται η θήρα αλλά οι συντάκτες προτείνουν απαγορεύσεις) ενδιαιτούνται ικανοποιητικοί πληθυσμοί μη θηρεύσιμων ειδών. Οι οποίοι απαντώνται επειδή ακριβώς αυτά τα είδη είναι απαραγνώριστα, δεν εμφανίζουν κανένα θηραματικό ενδιαφέρον και δεν οχλούνται από την κυνηγετική δραστηριότητα, πολύ περισσότερο όταν το μεγαλύτερο πλήθος αυτών κατά την περίοδο που ασκείται η θήρα (Σεπτέμβριο – Φεβρουάριο) εγκαταλείπουν τα νησιά μας και εγκαθίστανται στις θέσεις διαχείμασης, αλλά αντίθετα ευνοούνται από τα φιλοθηραματικά έργα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που οι μελετητές καταλήγουν σε αυθαίρετα ή μη αιτιολογημένα συμπεράσματα στο ΚΕΦ 4 για την απαγόρευση της θήρας σε διάφορες Ζώνες Προστασίας είναι:

• Σε Ζώνες σε περιοχές της Χίου «περιλαμβάνεται το μοναδικό για τη Χίο δρυοδάσος, σημαντικό πυκνό πευκοδάσος και την κοιλάδα των Καμπίων που είναι σημαντική για την πανίδα της Χίου.», δηλαδή στα δρυοδάση και τα πευκοδάση δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η θήρα για τους μελετητές.

Οι ΕΠΜ θα πρέπει να είναι σαφώς προσανατολισμένες στο προστατευτέο αντικείμενο και να προτείνουν κανονιστικά και διαχειριστικά μέτρα, τα οποία θα εξασφαλίζουν την καλή κατάσταση των οικοτόπων και ειδών που προστατεύονται. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ενώ η θήρα δεν θεωρείται απειλή από τους ίδιους τους συντάκτες και κανένα από τα είδη χαρακτηρισμού (προστατευτέο αντικείμενο) των ΖΕΠ δεν είναι θηρεύσιμο οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση σε τεράστιες εκτάσεις με διάφορες προφάσεις.

Είναι καταφανές ότι στην ΕΠΜ υπάρχουν αναντιστοιχίες και ανακολουθίες, καθώς και «παραβάσεις» των προδιαγραφών σύνταξης των ΕΠΜ που εξέδωσε το ΥΠΕΝ. Η αντιεπιστημονική μεθοδολογία και οι ελλείψεις οδηγούν σε απαγορεύσεις, απειλώντας με ένα δυσμενές καθεστώς το μέλλον των χρηστών της περιοχής. Για εμάς αποτελεί επιπολαιότητα, να εμφανίζεται η λαθροθηρία και το κυνήγι ως μία από τις κυριότερες απειλές για την διατήρηση των ειδών στις ΖΕΠ του έργου.

Συμπερασματικά με τρόπο ατεκμηρίωτο και χωρίς επιστημονικά στοιχεία που να συνηγορούν ότι η θήρα έχει αρνητικές επιδράσεις στο προστατευτέο αντικείμενο, προτείνεται μέσω της ΕΠΜ η απαγόρευση της θήρας στις περιοχές Natura όπως ανωτέρω αναλύθηκε, οδηγώντας συνολικά σε τεράστια συρρίκνωση τον ήδη περιορισμένο χώρο των 1700 κυνηγών που δραστηριοποιούνται στα νησιά της αρμοδιότητάς μας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητάμε να επιτρέπεται η κυνηγετική δραστηριότητα με το καθεστώς που αυτή ασκείται:

Α. Στην περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βραχονησίδες Καλόγεροι και Θαλάσσια ζώνη στις Ζώνες: ΖΠΦ-01 και ΖΠΦ-02

Β. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησιά Αντίψαρα & νησίδες Δασκαλιό, Μαστρογιώργι, Πρασονήσι, Κάτω Νησί, Μεσιακό, Κουτσουλιά & Θαλάσσια Ζώνη στις Ζώνες: ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-03, ΖΠΦ-04, ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-06, ΖΠΦ-07, ΖΠΦ-08 και ΖΠΦ-09

Γ. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησίδα Βενέτικο στη Ζώνη: ΖΠΦ-01

Δ. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βόρειας Χίου στις Ζώνες: ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-08, ΖΠΦ-09, ΖΠΦ-10, ΖΠΦ-11, ΖΠΦ-12, ΖΠΦ-13, ΖΠΦ-14, ΖΠΦ-15, ΖΠΦ-16, ΖΠΦ-17, ΖΔΟΕ-03, ΖΔΟΕ-04, ΖΒΔΦΠ-01, ΖΒΔΦΠ-09 και ΖΒΔΦΠ-10.

[Κυνηγετικός σύλλογος Μυτιλήνης]

 

[Κυνηγετικός σύλλογος Μυτιλήνης]

Ο κυνηγετικός σύλλογος Μυτιλήνης εκπροσωπώντας περίπου 700 νόμιμους κυνηγούς-μέλη του,κατοίκους του νόμου Λέσβου δηλώνει την αντίθεση του στην παρούσα ΕΠΜ στα θέματα που αφορούν τη δραστηριότητα της θήρας.Παρακάτω σας παρουσιάζουμε τις θέσεις του Συλλόγου μας.

 

GR4110011 «Όρος Όλυμπος -Λέσβος»
Η απειλή/πίεση (G07) θήρα έχει χαμηλή επίδραση στη διατήρηση της περιοχής, άρα δε θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη στην περαιτέρω αξιολόγηση, ενώ η πίεση/απειλή (G10) λαθροθηρία δεν αναγράφεται στο ΤΕΔ της περιοχή.
Και σε αυτή την περίπτωση οι μελετητές στο Κεφάλαιο 4 προτείνουν τέσσερις (4) από τις (7) ζώνες προστασίας της ΖΕΠ να απαγορεύεται η θήρα.
Για άλλη μία φορά, με γενικόλογες αιτιολογήσεις που αναφέρονται στην διατήρηση των αρπακτικών, των ερπετών και των νυχτερίδων καταλήγουν σε πρόταση απαγορεύσεων της θήρας σε τεράστιες εκτάσεις.

GR4110007 «Υγρότοποι -Κόλπος Αλυκής» και GR4110013 «Κόλπος Γέρας -Ντίπι -Χαραμίδα»
Με αιτιολόγηση την αναπαραγωγή υδρόβιων, παρυδάτιων, αρπακτικών (γενικά) προτείνεται από την ΕΠΜ η απαγόρευση της θήρας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ενώ δε λαμβάνεται υπόψη ότι την αναπαραγωγική περίοδο το κυνήγι, ούτως ή αλλώς, απαγορεύεται.
Οι μελετητές παρόλο που δεν θεωρούν τους κυνηγούς ως απειλή για την διατήρηση της περιοχής προτείνουν τον καθολικό αποκλεισμό τους από κάθε υγροτοπική έκταση της Λέσβου.
Η γειτνίαση μιας Ζώνης Προστασίας με υφιστάμενη ή με προτεινόμενη απαγόρευση θήρας, θεωρείται σημαντικό επιχείρημα για τους μελετητές, για να προτείνουν την επιπλέον απαγόρευση εκτάσεων στο κυνήγι.
Η θήρα στις περιοχές που επιτρέπεται αυτή τη στιγμή και προτείνεται από την ΕΠΜ να απαγορευτεί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πίεση ή απειλή, διότι δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στη διατήρηση της περιοχής και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η περιοχή φιλοξενεί σημαντικά είδη με εξαιρετικό ή πολύ καλό βαθμό διατήρησης.

GR4110012 «Βόρεια Λέσβος»
Στο ΤΕΔ της περιοχής το κυνήγι δεν αναγράφεται ως πίεση ή απειλή για την διατήρηση της περιοχής, όπως επίσης και η λαθροθηρία. Και σε αυτή την περίπτωση άλλη μια φορά οι μελετητές συγχέουν την δραστηριότητα της θήρας με το παράνομο κυνήγι/θανάτωση(G10).
Η περιοχή θεωρείται σημαντική σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τα στρουθιόμορφα Emberiza caesia, Emberiza cineracea και Curruca rueppelli τα οποία δεν είναι θηρεύσιμα, δεν παρουσιάζουν κανένα θηρευτικό ενδιαφέρον, είναι μεταναστευτικά τα οποία έρχονται στην περιοχή για την αναπαραγωγή τους τον Μάρτιο, περίοδος που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια και αναχωρούν προς τις περιοχές διαχείμασης στο τέλος του καλοκαιριού, πριν την έναρξη της νέας θηρευτικής περιόδου. Επίσης η αναπαραγωγή των αρπακτικών ειδών (π.χ. Buteo rufinus, που αναφέρεται ως αιτιολόγηση για την απαγόρευση της θήρας) πραγματοποιείται την άνοιξη, περίοδο του έτους που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια.
Επίσης πρέπει να αναφερθεί πως σε Ζώνες Προστασίας της φύσης όπως π.χ. συμβαίνει με τη ΖΠΦ-40, ενώ τμήμα της έκτασής δεν περιλαμβάνεται στα όρια του ΚΑΖ «Σαρακίνα» οι μελετητές προτείνουν την καθολική απαγόρευση της θήρας, θεωρώντας λανθασμένα ότι ανήκει εξ ολοκλήρου η έκτασή της εντός του ΚΑΖ.

GR4110010 «Νοτιοδυτική Χερσόνησος -Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου»
Τα είδη ορνιθοπανίδας που διαβιούν στα αγρολίβαδα για τα οποία η περιοχή είναι σηματική για τη διατήρησή τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι τα Emberiza caesia και Emberiza cineracea, μεταναστευτικά είδη που έρχονται στο νησί για την αναπαραγωγή τους από τον Μάρτιο, περίοδος που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Ενώ και η αναπαραγωγή των αρπακτικών (π.χ. Buteo rufinus και Circaetus gallicus, που αναφέρεται ως αιτιολόγηση για την απαγόρευση της θήρας) δεν υφίσταται αφού και αυτή πραγματοποιείται την άνοιξη, περίοδο όπου το κυνήγι απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Τέλος ακόμα και το είδος Ciconia ciconia που αναφέρεται (ενώ δεν εμπίπτει στα είδη χαρακτηρισμού) δεν μπορεί να απειληθεί από τη θήρα με κανέναν τρόπο αφού πρόκειται και αυτό για ένα είδος μεταναστευτικό που έρχεται στο νησί όταν η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια.
Η περιοχή περικλείει δυο (2) ΚΑΖ το Απολιθωμένο (20.070 στεμμάτων) και Άγρας (6.990 στρεμμάτων). Οι εμπάθεια προς τη δραστηριότητας τη θήρας εμφαίνετε και σε αυτήν την περίπτωση, καθώς οι μελετητές αναίτια προτείνουν μέσω της ζωνοποίησης της περιοχής την ένταξή της στην έκταση των υφιστάμενων ΚΑΖ.
Και σε αυτή την περίπτωση οι μελετητές αναίτια προτείνουν την αύξηση της απαγόρευση της θήρας μέσω της καθολικής απαγόρευσης Ζωνών Προστασίας (π.χ, ΖΠΦ-24, ΖΠΦ-25 και ΖΠΦ-26) των οποίων η έκτασή τμηματικά και όχι καθολικά περιλαμβάνεται στα ΚΑΖ.
Στην ΖΑΠΦ-01 «Κορυφή Προφήτη Ηλία Όρος Ορδύμνου», οι μελετητές μέσω του χαρακτηρισμού της ως Ζώνη Απολύτου Προστασίας απαγορεύουν την δραστηριότητα της θήρας επειδη φύονται τα είδη Rhododedron luteum και Fritillaria pontica και είναι σημαντική περιοχή (όπως αναφέρεται στην ΕΠΜ) για την αναπαραγωγή /τροφοληψία ερπετών (Testudo greaca, Zamenis situla) θηλαστικών (Myotis capaccinii, κ.α.) και ασπόνδυλων. Σήμερα η θήρα επιτρέπεται στην ανωτέρω έκταση και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπονομεύσει τη διατήρηση των φυτών, ερπετών και νυχτερίδων της περιοχής. Η απαγόρευση που «προτείνουν» οι συντάκτες είναι για άλλη μια φορά αναίτια και πραγματικά προκαλεί γέλιο στους αναγνώστες και κλάματα στον κυνηγετικό κόσμο που δέχεται την επίδραση των αυθαιρεσιών.
Ο Κυνηγετικό Σύλλογος Μυτιλήνης είναι ένα δραστήριο Σωματείο, εφαρμόζουμε κάθε χρόνο εκτεταμένα φιλοθηραματικά / φιλοπεριβαλλοντικά έργα σε μεγάλη επιφάνεια της Λέσβου, με αποκλειστικά δικούς μας πόρους και κατά κύρια βάση εθελοντική προσφορά των μελών και φίλων μας. Με εποπτεία από τις τοπικές Αρμόδιες Δασικές Αρχές δημιουργούμε ειδικές μεικτές σπορές, θέσεις νερού με τη χρήση ποτιστρών & δεξαμενών, εμπλουτισμούς, παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας τους με καταγραφές πεδίου, ρίψη τροφών σε περιοχές μετά από πυρκαγιές, δασοπροστασία και πυρασφάλεια. Ενώ και για τις ανάγκες θηροφύλαξης δραστηριοποιούνται τρεις (3) ομοσπονδιακοί θηροφύλακες ενισχύοντας την φύλαξη σε κάθε περιοχή.
Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητάμε την επανεξέταση των παραδοτέων της ΕΠΜ σε ότι αφορά τα θέματα θήρας και τον χαρακτηρισμό σε ΖΠΦ του:
ΖΑΠΦ-01 του Εθνικού Πάρκου Λέσβου
Επίσης ζητάμε να επιτρέπεται η κυνηγετική δραστηριότητα με το καθεστώς που αυτή ασκείται:
Στο Εθνικό Πάρκο Λέσβου στις Ζώνες: ΖΑΠΦ-01, ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-03, ΖΠΦ-04, ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-06, ΖΠΦ-07, ΖΠΦ-08, ΖΠΦ-09, ΖΠΦ-10, ΖΠΦ-11, ΖΠΦ-12, ΖΠΦ-13, ΖΠΦ-14, ΖΠΦ-15, ΖΠΦ-16, ΖΠΦ-17, ΖΠΦ-18, ΖΠΦ-19, ΖΠΦ-20, ΖΠΦ-21, ΖΠΦ-22, ΖΠΦ-24, ΖΠΦ-25, ΖΠΦ-26, ΖΠΦ-30, ΖΠΦ-31, ΖΠΦ-32, ΖΠΦ-34, ΖΠΦ-35, ΖΠΦ-36, ΖΠΦ-38, ΖΠΦ-39, ΖΠΦ-40, ΖΠΦ-41, ΖΠΦ-42, ΖΠΦ-43, ΖΠΦ-44, ΖΠΦ-45, ΖΠΦ-46, ΖΠΦ-47, ΖΠΦ-48, ΖΠΦ-49, ΖΠΦ-50, ΖΠΦ-51, ΖΠΦ-52, ΖΠΦ-53, ΖΠΦ-54, ΖΠΦ-55, ΖΠΦ-56, ΖΠΦ-57, ΖΠΦ-58, ΖΠΦ-59, ΖΔΟΕ-01, ΖΔΟΕ-02, ΖΔΟΕ-03, ΖΔΟΕ-07, ΖΔΟΕ-13, ΖΔΟΕ-16, ΖΔΟΕ-17, ΖΔΟΕ-18, ΖΔΟΕ-19, ΖΔΟΕ-20, ΖΔΟΕ-23, ΖΔΟΕ-29, ΖΔΟΕ-32, ΖΔΟΕ-33, ΖΒΔΦΠ-01, ΖΒΔΦΠ-02, ΖΒΔΦΠ-03, ΖΒΔΦΠ-04, ΖΒΔΦΠ-05, ΖΒΔΦΠ-06, ΖΒΔΦΠ-07, ΖΒΔΦΠ-09, ΖΒΔΦΠ-23, ΖΒΔΦΠ-25, ΖΒΔΦΠ-26, ΖΒΔΦΠ-27 και ΖΒΔΦΠ-28.

[ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΗΣ]

Σχετικά με:

Κωδικός προστατευόμενης περιοχής ELBA41201

Ονομασία προστατευόμενης περιοχής: σύνθετη περιοχή προστασίας της βιοποικιλότητας υγρότοποι Σάμου.

Κατηγορία ζώνης: περιφερειακή ζώνη

Ονομασία περιφερειακής ζώνης: Ανάντη βορειοδυτικοί λόφοι Αλυκής, Ψιλή Άμμος

Κωδικός περιφερειακής ζώνης: ΠΖ-04

GR4120007 «Σάμος: Αλυκή Ψιλής Άμμου»

Απάντηση / Ένσταση από Π. Ζουμπούλη, Γ. Σωτηρόπουλο και Ιωάννη Ιντα και λοιποί συνιδιοκτήτες

Η περιβαλλοντική μελέτη ΕΠΜ7Β 4.2. 11 προτείνει ρυθμίσεις δραστηριοτήτων στην περιοχή ΠΖ-04 (οι λόφοι βόρεια της αλυκής), όπου βρίσκονται και οι ιδιοκτησίες μας. Αυτές οι ιδιοκτησίες καλύπτουν συνολικά 40 στρέμματα περίπου (25 και 15), και έχουν αγοραστεί για επένδυση τουριστικής ανάπτυξης, για την οποία άλλωστε προορίζεται η περιοχή βάση του σχεδίου του ΥΠΕΧΟΔΕ. Με την επέκταση της ζώνης Νatura 2000, ουσιαστικά μας παίρνετε τις ιδιοκτησίες μας. Μπαίνουν όλες στην ζώνη ΠΖ-04 και με τους περιορισμούς που παρουσιάζονται αχρηστεύονται εντελώς. Δεν θα υπάρξει πια ενδιαφέρον επενδυτικό, ούτε από μας ούτε από άλλους ιδιοκτήτες στην ζώνη αυτή αφού η ρύθμιση ουσιαστικά μεταβάλει και εμποδίζει οποιαδήποτε επέμβαση στην περιοχή.  Όλα τα κτήματα στην περιοχή αυτή είναι ιδιωτικά. Τα δικά μας συγκεκριμένα έχουν αγοραστεί με ιδρώτα και θυσία, δεν τα βρήκαμε από κληρονομιά. Με μόνο σκοπό την τουριστική ανάπτυξη. Η προτεινόμενη ρύθμιση μας βλάπτει σε μεγάλο βαθμό και ανατρέπει παντελώς τα επιχειρισιακά μας σχέδια.

Δεν συμφωνούμε λοιπόν με την επέκταση της ζώνης Νatura 2000, διότι είναι ιδιωτική περιοχή η οποία προορίζεται κυρίως για τουριστική εκμετάλλευση στο χάρτη του ΥΠΕΧΟΔΕ. Δεν γίνεται κάθε φορά να αλλάζετε τον χωροταξικό χάρτη η να επεκτείνετε τις ζώνες με περιορισμούς σε περιοχές που είναι μέσα σε τουριστική ζώνη. Αποθαρρύνετε έτσι οποιοδήποτε σχεδιασμό και τουριστική ανάπτυξη που έχει τόσο ανάγκη η Σάμος, για να μην φεύγουν τα παιδιά από το νησί μας. Οπωσδήποτε το νησί μας χρειάζεται θεσμική σταθερότητα ωστε να μπορούν να υπάρξουν και σταθερά επιχειρησιακά σχέδια.

Προτείνουμε να παραμείνει το χωροταξικό και οι ζώνες ως είναι και να εξαιρεθεί η ζώνη ΠΖ-04 από τον σχεδιασμό σας. Μόνο έτσι θα μπορέσει να κρατήσει αξία για τουριστική  ανάπτυξη η περιοχή μας, που ήταν και ο λόγος για τον οποίον αγοράστηκαν αυτά τα κτήματα, και θα μπορέσουν να χτιστούν όπως προβλεπόταν μέχρι τώρα.

Σε άλλη περίπτωση το σχέδιό σας θα πρέπει να προβλέψει αποζημιώσεις για τις ιδιοκτησίες μας που επηρεάζονται ουσιαστικά… Και δεν είναι μόνο στην ζώνη ΠΖ-04, αλλά υπάρχουν και κάτω από την συγκεκριμένη ζώνη (στην ζώνη ΖΔΟΕ-01) κομμάτια της ιδιοκτησίας μας που μας τα παίρνουν με την κύρια ζώνη πέριξ του υγροτόπου της Αλυκής.

4-2-2025

Ιδιοκτήτες στην περιφερειακή ζώνη ΠΖ-04

Ζουμπουλης Παναγιωτης – Σωτηρόπουλος Ιωάννης – Ιντας Ιωάννης και συνιδιοκτήτες

[Μισετζής Γιώργος N.]

ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

Eίναι λανθασμένη η πληροφορία που γράφει Η Β κυνηγετική ομοσπονδία αρχιπελάγους : Στην περιφερειακή ζώνη Ψαρών (όπου υπάρχει ΚΑΖ 12.300 στρεμμάτων και καλύπτει το 1/3 της συνολικής έκτασης του νησιού) προτείνεται  η απαγόρευση της θήρας σε όλη την περίμετρο του νησιού επειδή αποτελεί ενδιαίτημα αναπαραγωγής / τροφοληψίας του είδους Falco eleonorae μεταναστευτικό είδος που έρχεται αναπαράγεται και τρέφεται στην περιοχή κατά την περίοδο που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια.

Η σωστή πληροφορία είναι ότι τo Falcon eleonorae κλωσάει τα αυγά του τον Σεπτέμβριο στην ακτογραμμή των Ψαρών και στην βραχονησίδα Βενέτικο κ.α. εποχή που το κυνήγι επιτρέπεται..!

[Μισετζής Γιώργος N.]

Eίναι λανθασμένη η πληροφορία που γράφετε : Στην περιφερειακή ζώνη Ψαρών (όπου υπάρχει ΚΑΖ 12.300 στρεμμάτων και καλύπτει το 1/3 της συνολικής έκτασης του νησιού) προτείνεται  η απαγόρευση της θήρας σε όλη την περίμετρο του νησιού επειδή αποτελεί ενδιαίτημα αναπαραγωγής / τροφοληψίας του είδους Falco eleonorae μεταναστευτικό είδος που έρχεται αναπαράγεται και τρέφεται στην περιοχή κατά την περίοδο που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια.

To Falco eleonorae κλωσάει τα αυγά του τον Σεπτέμβριο στην ακτογραμμή των Ψαρών και στην βραχονησίδα Βενέτικο κ.α. εποχή που το κυνήγι επιτρέπεται..!

[Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης]

Συμμετοχή στη δημόσια διαβούλευση του έργου “Εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών, Σύνταξη Προεδρικών Διαταγμάτων Προστασίας και Σχεδίων Διαχείρισης για τις Περιοχές του Δικτύου Natura 2000” › ΕΠΜ 7Β: Περιοχές Natura 2000 της Περιφέρειας Αττικής και της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Ειδικότερα, σχετικά με: GR4110007 «Λέσβος: Παράκτιοι Υγρότοποι και Κόλπος Καλλονής»

Ο κόλπος της Καλλονής Λέσβου υπάγεται εξ’ ολοκλήρου στο δίκτυο NATURA 2000 με κωδικό GR4110004 και ονομασία «Λέσβος: κόλπος Καλλονής και χερσαία παράκτια» (ΕΖΔ) της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και με κωδικό GR4110007 και ονομασία «Λέσβος: παράκτιοι υγρότοποι και Κόλπος Καλλονής» που αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) της Οδηγίας 2009/147/ΕΚ.  Το εν λόγω οικοσύστημα υποστηρίζει πολλά προστατευόμενα είδη (Μεσογειακή φώκια/monachus-monachus, θαλάσσια χελώνα/Caretta-caretta, πράσινη χελώνα Chelonias mydas, Λαμπροβούτη (Gavia artica), Ποταμογλάρονο (Sternia hirundo), Χειμονογλάρονο (Thalasseus sadvicensis) κ.ά.), απειλούμενα είδη (δίθυρο Πίνα (Pinna nobillis), που απειλείται με ολική εξαφάνιση στη Μεσόγειο θάλασσα), ζώα, φυτά κ.λπ. Ο Κόλπος Καλλονής περιέχει επίσης τύπους οικοτόπων του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ: 1120* εκτάσεις θαλάσσιας βλάστησης με Poseidonia Oceanica και 1170* που αφορά τους ρηχούς υφάλους – Υβώματα – Ατραγάνες, είδη σημαντικότατης οικολογικής αξίας ενόψει και της κλιματικής αλλαγής.

Σύμφωνα με το Ειδικό Προεδρικό Διάταγμα 17/1995 (ΦΕΚ 8Α/26.01.1995) για την προστασία του Κόλπου Καλλονής Λέσβου, η χρήση του Αργαλειού στον εν λόγω κόλπο απαγορεύθηκε.  Εντούτοις, με δύο γενικής φύσεως Προεδρικά Διατάγματα, το 1998 (ΠΔ 86/1998, ΦΕΚ 78Α’) και το 2003 (ΠΔ 227/2003, ΦΕΚ 198Α’) σχετικά με την αλίευση οστράκων σε όλη την επικράτεια, η Διοίκηση κατήργησε το Ειδικό Π.Δ. του 1995 και, παρά τα αντίθετα Πρακτικά Επεξεργασίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, τα διατάγματα αυτά επανέφεραν την χρήση του Αργαλειού ως αλιευτικού εργαλείου οστράκων εντός του κόλπου Καλλονής Λέσβου. Και ενώ το καθεστώς προστασίας του κόλπου Καλλονής ήταν αυστηρά καθορισμένο από την ευρωπαϊκή και την εθνική νομοθεσία, εντούτοις δεν ορίστηκε ποτέ φορέας διαχείρισης για το προστατευτέο αυτό οικοσύστημα, δεν συντάχθηκε Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, δεν εκπονήθηκε διαχειριστικό σχέδιο κ.λπ. και, επιπλέον, η Διοίκηση δεν κατέγραψε, μελέτησε και χαρτογράφησε (ως όφειλε) το οικοσύστημα αυτό, ώστε στη συνέχεια να ληφθούν τα απαιτούμενα μέτρα για την προστασία του. Δηλαδή, με ευθύνη της Διοίκησης δεν έχουν χαρτογραφηθεί/ καταγραφεί <u>οι ασβεστοφυτικοί βυθοί</u> (καπαλιές) και τα<u> κοραλλιογενή ενδιαιτήματα</u> (<u>Υβώματα</u> – <u>Ατραγάνες</u>) που απαντώνται παντού στον κόλπο της Καλλονής και είναι εξαιρετικοί βιότοποί του, καθώς και όλοι οι υπόλοιποι βιότοποι του εν λόγω κόλπου.

Αν είχαν τηρηθεί τα παραπάνω, και κατ’ εφαρμογή του άρθ. 9 («Ρυθμίσεις για την προστασία και διαχείριση των περιοχών του Δικτύου Natura 2000») του Ν. 3937/2011, ΦΕΚ 60Α για την Διατήρηση της βιοποικιλότητας, σύμφωνα με το οποίο «Απαγορεύεται η αλιεία με δίχτυα τράτας, <u>δράγες</u>, πεζότρατες ή παρόμοια δίχτυα και με στατικά δίχτυα πάνω από κοραλλιογενή ενδιαιτήματα και ασβεστοφυκικούς βυθούς», θα άπρεπε στους εν λόγω βιότοπους, δηλ. τελικά στον Κόλπο της Καλλονής, να απαγορεύεται ρητά και εν γένει η χρήση της Δράγας (Αργαλειός).

Αντ’ αυτού, η Διοίκηση δυστυχέστατα χρησιμοποιεί τις παραπάνω παραλείψεις της ως άλλοθι για να μην λαμβάνονται τα αναγκαία προστατευτικά μέτρα στον κόλπο της Καλλονής.  Όμως, αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη νομολογία του Ε’ Τμήματος ΣτΕ (βλ. Π.Ε. 185/1997 κ.λπ.), όπου υπάρχει βιότοπος, η Διοίκηση υποχρεούται να ρυθμίσει το ιδιαίτερο καθεστώς διαχείρισής του, η ρύθμιση αυτή πρέπει να γίνει εντός εύλογου χρόνου και, αν αυτό δεν συμβεί, <u>τότε ο βιότοπος αυτός υπάγεται στο αυστηρότερο καθεστώς προστασίας του Ν. 1650/86 (άρθ. 19 παρ.1) και ως εκ τούτου απαγορεύεται κάθε εν γένει δραστηριότητα.</u>

Χωρίς την οφειλόμενη και δέουσα επιστημονική τεκμηρίωση και παρά τα αντίθετα Πρακτικά Επεξεργασίας του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Διοίκηση υπολαμβάνει ως καταργημένο το ειδικό Προεδρικό Διάταγμα 17/1995 για την προστασία του Κόλπου Καλλονής Λέσβου, το οποίο απαγόρευε την χρήση του Αργαλειού στον εν λόγω κόλπο. Αντ’ αυτού, εφαρμόζει ένα γενικό Προεδρικό Διάταγμα (υπ’ αρ. 227/2003, ΦΕΚ 198Α/11.8.2003) που αφορά στην χρήση αλιευτικών εργαλείων σε όλη την επικράτεια.

Είναι σαφές ότι η Διοίκηση, αν και γνωρίζει ήδη από το 1987 και διαχρονικά την καταστροφή που προκαλεί η χρήση του εργαλείου «Αργαλειός», τόσο από σχετική Μελέτη του Καθηγητή κ. Ι. Λυκάκη, τμήμα Βιολογίας Πανεπιστημίου Πατρών, (αποσπάσματα της οποίας περιλαμβάνει η Εποπτεία Αλιείας της Νομαρχίας Λέσβου στο Α.Π. 850/10.11.1987 έγγραφό της), όσο και από τις σχετικά Πρακτικά Επεξεργασίας του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ (κατά τα έτη 1994, 1995, 1996, 1997 και 2003), αλλά και από τις πρόσφατες απόψεις τόσο του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και κλιματικής αλλαγής – Ο.ΦΥ.ΠΕ Κ.Α (Α.Π. 12215 της 24/4/2024) για την μη χρήση του εν λόγω εργαλείου στον κόλπο Καλλονής όσο και της Δ/νσης Περιβάλλοντος και Χωρικού σχεδιασμού της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (σύμφωνα με την οποία κάθε δράση αλίευσης βυθού στον Κόλπο Καλλονής, με συρόμενα εργαλεία απειλεί τον οικότοπο και δημιουργεί μη αναστρέψιμες βλάβες), εν τούτοις η Διοίκηση δεν προβαίνει, ως οφείλει, σε ενέργειες κατάργησης του εργαλείου «Αργαλειός».

Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης
τηλ: +30 210 3823 850
info@environ-sustain.gr
Καλλιδρομίου 30, 11473 ΑΘΗΝΑ

 

[Β’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Αρχιπελάγους]

Η Β’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Αρχιπελάγους εκπροσωπώντας 4.500 κυνηγούς -κατοίκους των νησιών Λήμνου, Αγίου Ευστρατίου, Λέσβου, Χίου, Σάμου, Ικαρίας και Φούρνων -Κορσεών , καταγγέλλει ως εκτός προδιαγραφών του ΥΠΕΝ την παρούσα ΕΠΜ σε ότι αφορά θέματα που άπτονται της δραστηριότητας της θήρας, διότι δεν συνδέει ως όφειλε τα αποτελέσματα των Κεφαλαίων 1, 2 & 3, δηλαδή την αξιολόγηση των πιέσεων /απειλών στο προστατευτέο αντικείμενο με τα παράγωγα του Κεφαλαίου 4, που είναι ο καθορισμός των Γενικών και Ειδικών Χρήσεων. Στην πλειοψηφία των ειδικών χρήσεων ανά ζώνη (Κεφ.4) προτείνεται η απαγόρευση της θήρας χωρίς αυτό να εκπορεύεται (για την ακρίβεια έρχεται σε αντίθεση) με την αξιολόγηση της δραστηριότητας στα Κεφάλαια 1, 2 & 3 της ΕΠΜ.

Ο περιορισμός της νόμιμης θήρας σε περιοχές όπως αυτές ζωνοποιούνται στο Κεφαλαίο 4, στερείται αιτιολόγησης και τεκμηρίωσης. Ενώ η αναγωγή της λαθροθηρίας (G10) σε κυρίαρχο θέμα αποτελεί πρόσχημα για επιπλέον περιορισμούς της κυνηγετικής δραστηριότητας, με απώτερο σκοπό  την πλήρη κατάργηση της θήρας στις περιοχές αυτές. Απόδειξη των ως άνω είναι ότι για τις περιοχές που αναφέρονται δεν υπάρχει κανένα περιστατικό λαθροθηρίας που να αφορά είδος χαρακτηρισμού, που να έχει καταγραφεί τα τελευταία 15 χρόνια στα αρχεία συμβάντων της Ομοσπονδιακής θηροφυλακής και ούτε τέτοια ενημέρωση έχουμε για τα αρχεία συμβάντων των 3 Διευθύνσεων Δασών της περιφέρειας μας.

Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται προσπάθεια από τους μελετητές να εξομοιωθεί η δραστηριότητα της θήρας με τη λαθροθηρία (π.χ. «μπερδεύοντας» την κωδικοποίηση), αποκρύπτοντας το γεγονός ότι η θήρα αποτελεί διαχειριστικό εργαλείο σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική για τα Δάση, ενώ οι κυνηγοί και οι Κυνηγετικές τους Οργανώσεις πρωτοστατούν με έργα διατήρησης και επιτελούν έργο δημόσιου συμφέροντος. Το ίδιο το ΥΠΕΝ έχει ως διαχειριστικό μέτρο τη θήρα και για το θέμα του αγριοκούνελου στη Λήμνο και για το θέμα του αγριόχοιρου στη Σάμου. Επομένως επιπλέον περιορισμοί θα αυξήσουν το πρόβλημα των καταστροφών στον πρωτογενή τομέα.

Η θήρα λανθασμένα στην ΕΠΜ σχετίζεται με την λαθροθηρία. Η αντιμετώπιση της λαθροθηρίας απαιτεί ειδικά διαχειριστικά και όχι κανονιστικά μέτρα, όπως εφαρμογή τοπικών σχεδίων ελέγχου της με την συνεργασία των αρμόδιων αρχών. Σε καμία περίπτωση η ύπαρξη λαθροθηρίας δεν οδηγεί στο κανονιστικό μέτρο της απαγόρευσης της θήρας, γιατί απλούστατα θα επέλθουν αντίθετα αποτελέσματα. Θεωρούμε ότι όταν επιβάλλεται ο περιορισμός της δραστηριότητας νόμιμων πολιτών (εν προκειμένω της θήρας) τα στοιχεία θα έπρεπε να είναι πιο αναλυτικά και τεκμηριωμένα και όχι απλά έκθεση ιδεών ή παράθεση προσωπικών απόψεων. Τονίζουμε ρητά και κατηγορηματικά ότι η (G07) νόμιμη θήρα δεν μπορεί να συνδυαστεί ή να ταυτιστεί με την (G10) λαθροθηρία, αυτό θα μπορούσε να είναι αληθινό στοιχείο μόνο εάν για την αγορά και κατοχή λειόκαννων όπλων ήταν υποχρεωτική η έκδοση άδειας θήρας, πράγμα που δεν συμβαίνει.

Τα υφιστάμενα Καταφύγια Άγριας Ζωής όπου η θήρα απαγορεύεται αυστηρά στα νησιά και τις βραχονησίδες που εξετάζει η ΕΠΜ εκτείνονται σε ένα μεγάλο δίκτυο 48 περιοχών (Λέσβος 16, Λήμνος, 09, Ικαρία 07, Χίος 07, Σάμος 03, Σύμπλεγμα Οινουσσών 02, Ψαρών 01, Αντίψαρων 01), συνολικής έκτασης 337.484 στρεμμάτων. Σε αυτές έρχονται να προστεθούν και οι περιοχές που απαγορεύεται η θήρα μέσω βραχυχρόνιων Δασικών Απαγορευτικών Διατάξεων Θήρας (ΔΑΔ) με αποτέλεσμα το γεωγραφικό μέγεθος των περιοχών όπου το κυνήγι απαγορεύεται να αυξάνεται κι άλλο. Επίσης στις περιοχές που απαγορεύεται η θήρα πρέπει να προστεθούν οι εκτάσεις των οικισμών, των μεμονωμένων κατοικιών, της ζώνης του οδικού δικτύου, της ζώνης των στρατοπέδων, των αρχαιολογικών χώρων, της ακτογραμμής, κ.α.. Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω και το γεγονός ότι εκτείνονται στην περιορισμένη έκταση των νήσων και νησίδων του Βορείου Αιγαίου διαπιστώνεται ότι ο χώρος άσκησης της δραστηριότητας της θήρας είναι ήδη περιορισμένος. Ο Βαθμός Διατήρησης των ειδών που σύμφωνα με τους μελετητές ατεκμηρίωτα φέρονται να επηρεάζονται από τη θήρα στα ΤΕΔ καταγράφονται στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ως «εξαιρετικός» ή πολύ καλός. Άρα το υφιστάμενο δίκτυο απαγορευμένων στη θήρα περιοχών αποδεικνύεται ότι είναι ικανοποιητικό για τη διατήρηση των τιθέμενων επιθυμητικών τιμών για τα ανωτέρω είδη. Επομένως, κάθε επιπλέον απαγόρευση θήρας είναι εκ του περισσού, εκτός προδιαγραφών και εκφράζει το αντικυνηγετικό μένος των συντακτών της ΕΠΜ. Συγκεκριμένα, από τους συντάκτες προτείνονται πέρα των υφιστάμενων απαγορεύσεων θήρας (έκτασης 173km²), επιπλέον αναίτιες νέες απαγορεύσεις θήρας στην περιοχή έρευνας της εν λόγω ΕΠΜ έκτασης 179 km², αυξάνοντας  κατά 103% τις απαγορεύσεις στην περιοχή έρευνας της ΕΠΜ.

Με άλλα λόγια, οι συντάκτες της ΕΠΜ προτείνουν τον υπερπολλαπλασιασμό των απαγορεύσεων κυνηγίου και χωρίς επαρκή αιτιολόγηση παραβιάζουν κατάφορα την δυνατότητα κάλυψης των ψυχαγωγικών αναγκών των κατοίκων που προβλέπεται στο άρθρο 2 της Κοινοτικής Οδηγίας για τα Πτηνά (2009/14/ΕΟΚ) παραβιάζοντας εμφανώς το Κοινοτικό και Εθνικό Δίκαιο, καθώς σε πολλά σημεία της ΕΠΜ παρόλο που η θήρα δεν αναγράφεται ως πίεση/απειλή αναίτια στην συνέχεια προτείνεται από τους μελετητές η απαγόρευσή της στις περισσότερες Ζώνες Προστασίας.

Τα στοιχεία που παρατίθενται στην ΕΠΜ και αφορούν τα Καταφύγια Άγριας Ζωής διαπιστώνεται ότι περιέχουν λανθασμένα στοιχεία ή παραλήψεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το ΚΑΖ της Παρπαριάς στη Χίο όπου στην ΕΠΜ εμφανίζεται να έχει έκταση 4.600 στρέμματα ενώ στην πραγματικότητα είναι 8.270 στρέμματα (σχεδόν το διπλάσιο). Επίσης στο νησί της Ικαρίας έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν 7 Καταφύγια Άγριας Ζωής ενώ στην ΕΠΜ εμφανίζεται ότι στην Ικαρία δεν λειτουργεί κανέναν ΚΑΖ! Παραλήψεις ή λανθασμένα στοιχεία στην καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης τελικά οδήγησαν  σε λανθασμένα αποτέλεσμα κατά της διαδικασία της αξιολόγησης της δραστηριότητας της θήρας στην εν λόγω ΕΠΜ.

Με πρόχειρο τρόπο και χωρίς να είναι επαρκώς τεκμηριωμένα  προτείνεται η απαγόρευση θήρας σε τεράστιες εκτάσεις. Πιο συγκεκριμένα για την:

<u>GR</u><u>4110006</u> “Λίμνες Χορταρολιμνη -Αλυκή – Κόλπος Μούδρου -Διαπόρι -Φακός-Σεργίτσι κτλ»

Σύμφωνα με την ΕΠΜ η θήρα (G07) θεωρείται απειλή για το είδος Mareca penelope (Σφυριχτάρι), είδος για το οποίο η περιοχή δεν είναι σημαντική για την διατήρησή του σε ευρωπαϊκό επίπεδο και του οποίου ο  διαχειμάζων πληθυσμός την περίοδο 2007-2018 ήταν αυξητικός και επιπλέον περιλαμβάνεται στον πίνακα θηρεύσιμων ειδών της Ρυθμιστικής Απόφασης για τη Θήρα που εκδίδει το ΥΠΕΝ. Επίσης οι συντάκτες της μελέτης θεωρούν ως απειλή το κυνήγι για την διατήρηση του είδους Tadorna tadorna (Βαρβάρα), παρόλο που το είδος δεν ήταν και δεν είναι θηρεύσιμο, ενώ ποτέ δεν έχει καταγραφεί στην περιοχή περιστατικό λαθροθηρίας. Οι μελετητές επίσης θεωρούν ως απειλή τη λαθροθηρία (G10), για το είδος Anas  platyrhynchos (Πρασινοκέφαλη πάπια) θηρεύσιμο είδος για το οποίο δεν υπήρξε περιστατικό λαθροθηρίας τα προηγούμενα χρόνια την περιοχή μελέτης.

Στα είδη χαρακτηρισμού της περιοχής περιλαμβάνεται το είδος Branta ruficollis (Κοκκινόχηνα), είδος που καταγράφεται στον τόμο «Οι Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά της Ελλάδας» (2009) με διαχειμάζον πληθυσμό 0-45 άτομα με περίοδο παρατήρησης  2000-2008. Αντιθέτως όμως στις «Μεσοχειμωνιάτικες Παρατηρήσεις Υδρόβιων Πουλιών στην Ελλάδα 1968-2006» (ΕΟΕ, 2015) το είδος αναγράφεται ως σπάνιος χειμερινός επισκέπτης στην Ελλάδα και η Λήμνος δεν περιλαμβάνεται σε καμία από τις καταγραφές, ενώ στο «Παραδοτέο 8 – Οδηγός οικολογικών απαιτήσεων, απειλών και ενδεδειγμένων μέτρων για τα είδη χαρακτηρισμού» (Δημαλέξης, 2009) αναφέρεται ότι πρόκειται για παγκοσμίως απειλούμενο είδος, που διαχειμάζει σήμερα (λίγες εκατοντάδες άτομα κατά μέσο όρο) στην Ελλάδα ουσιαστικά, μόνον στο Δέλτα Έβρου, σπανίως αλλού στην Β. Ελλάδα. Σύμφωνα με τον Γεώργιου Χανδρινό σε σχετικό του άρθρο για την κοκκινόχηνα (ΕΟΕ) αναγράφεται ότι σήμερα όλες οι Branta ruficollis διαχειμάζουν σε υγρότοπους σε Ρουμανία και Βόρεια Βουλγαρία ενώ στην Ελλάδα διαχειμάζουν τακτικά, όχι όμως κάθε χειμώνα (μόνο όταν τα τροφικά διαθέσιμα στις βασικές χώρες διαχείμασης δεν επαρκούν) συνήθως μόνο στο Δέλτα Έβρου, σπανιότερα σε θρακικούς υγροτόπους. Από το 1846 έτος πρώτης καταγραφής στην Ελλάδα μέχρι σήμερα έχουν καταχωρηθεί 50 περίπου παρατηρήσεις, ενώ οι υγρότοποι της Λήμνου δεν περιέχονται μέσα σε αυτές.

Στην ΕΠΜ επίσης αναφέρεται ότι ο μεταναστευτικός πληθυσμός (c) του είδους Branta ruficollis, σύμφωνα με την προτεινόμενη μεθοδολογία, δεν μπορεί να αξιολογηθεί λόγω έλλειψης δεδομένων, ωστόσο από την αντίστοιχη αξιολόγηση για τον διαχειμάζοντα πληθυσμό (w) (μιας βιβλιογραφικής αναφοράς;) του είδους αυτό καταχωρείται ως Υψηλής προτεραιότητας (1) για την λήψη διαχειριστικών μέτρων. Όλες οι παραπάνω ενέργειες αποτελούν άλματα λογικής και ορθής επιστημονικής προσέγγισης του θέματος.

Στο Κεφάλαιο 3 της ΕΠΜ αναφέρεται ότι απαιτείται συλλογή πρωτογενών δεδομένων, επομένως  δεν υπάρχουν επαρκής καταγραφές πεδίου, ενώ οι μελετητές στο ίδιο κεφάλαιο αναφέρουν την παρουσία του είδους Υψηλή και ότι η απειλή (G10) λαθροθηρία καταγράφεται μακροχρόνια και η πίεση είναι μόνιμη. Ασχέτως αν δεν έχει καταγραφεί το είδος στην περιοχή μελέτης.

Εάν ποτέ το είδος καταγράφηκε στην περιοχή μόνο ως «τυχαίο» γεγονός μπορεί να  θεωρηθεί και εκτός της γεωγραφικής του κατανομής. Παρόλα αυτά οι μελετητές θεωρούν τη συγκέντρωση του είδους υψηλή και πως η πίεση (G10) λαθροθηρία, μπορεί να επηρεάσει τη διατήρησή του, χωρίς κανένα καταγεγραμμένο περιστατικό λαθροθηρίας!!!

Στην ΕΠΜ αναφέρεται ότι δεν υπάρχουν πρωτογενή δεδομένα για 8 από τα 13 είδη χαρακτηρισμού της περιοχής (Buteo rufinus, Charadrius alexandrinus, Circus aeruginosus, Falco naumanni, Phalacrocorax aristotelis, Phoenicopterus roseus, Sterna Hirundo, Tadorna tadorna).  Πρωτογενή δεδομένα δεν υπάρχουν και για επτά (7) θηρεύσιμα είδη, μεταξύ των οποίων Anas platyrhynchos, Mareca penelope, Fulica atra. Χωρίς να υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τα είδη, οι συντάκτες εφευρίσκουν τις απειλές (G07 & G10) στην περιοχή. Με τις ανωτέρω εφευρέσεις ουσιαστικά στερούμενες τεκμηρίωσης οι μελετητές πλέκουν την «απειλή» θήρα και κατ’ επέκταση προτείνουν την απαγόρευση της σε διάφορες ζώνες της περιοχής.

Η θήρα δεν δύναται να αποτελεί απειλή για τη διατήρηση της ελληνικής και της στικτής νεροχελώνας, ενώ σε διάφορα σημεία της ΕΠΜ αναφέρεται η θήρα ως απειλή για τη διατήρηση των ειδών της ορνιθοπανίδας την περίοδο της αναπαραγωγής, γεγονός που δεν υφίσταται καθώς την εν λόγω περίοδο καμία θηρευτική δραστηριότητα δεν λαμβάνει χώρα στην περιοχή.

Σε διάφορες ζώνες τις υπό εξέτασης περιοχής οι μελετητές αναφέρουν «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η δίωξη των επιβλαβών θηραμάτων (κουνέλια, κορακοεδή) σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις της υφιστάμενης νομοθεσίας». Προτείνουν την απαγόρευση της θήρας σε περιοχές που πλήττονται από τα αγριοκούνελα και τα κορακοειδή και προτείνουν κατ’ εξαίρεση τη δίωξη, διαχειριστικό μέτρο που δεν λειτούργησε κατά το παρελθόν και εδώ και 10 χρόνια δεν εφαρμόζεται. Εάν οι μελετητές προτείνουν τον περιορισμό της θήρας σε τεράστιες εκτάσεις πιστεύουν ότι οι κυνηγοί θα ανταποκριθούν σε ενδεχόμενο κάλεσμα της «κατ’ εξαίρεση δίωξης;»

Στο Κεφάλαιο 4. Προτείνεται η επέκταση / «η αντιστοίχιση των προτεινόμενων ζωνών με το ισχύον καθεστώς προστασίας, όπου αυτό υφίσταται» και οι μελετητές προτείνουν την ενσωμάτωση της ΠΖ-16 στο ΚΑΖ «Πολιόχνη Λιβαδοχωρίου» χωρίς να αναγράφεται ή να τεκμηριώνεται πουθενά η αρνητική επίδραση της θήρας στη διατήρηση των ειδών και των οικοτόπων της περιοχής. Με το ίδιο ακριβώς σκεπτικό και διαδικασία οι μελετητές προτείνουν την ενσωμάτωση των ΖΒΔΦΠ-07 και ΖΒΔΦΠ-08 στο ΚΑΖ «Φακός Διαπόρι» παρόλο που στις χρήσεις γης αναφέρουν ότι η θήρα είναι επιτρεπόμενη δραστηριότητα. Τα προαναφερόμενα ΚΑΖ έχουν έκταση 39.270στρέμματα. Οι επιπλέον εκτάσεις που οι μελετητές προτείνουν να χαρακτηριστούν ως ΚΑΖ αφορούν κυρίως γεωργική γη, γεγονός που θα επιδεινώσει το ήδη μεγάλο πρόβλημα που οφείλεται στις καταστροφές λόγω του υπερπληθυσμού του αγριοκούνελου.

Όσον αφορά τη ΖΑΠΦ-01 «Αλυκή», αναφέρετε η παρουσία 7.000 διαφόρων υδροβίων και 3.000 φοινικόπτερων, ενώ και για την ΖΑΠΦ-02 «Ασπρόλιμνη», ότι είναι ενδιαίτημα σπάνιων και απειλούμενων ειδών (χωρίς βέβαια να υπάρχει αναφορά σε ποια είδη αναφέρονται) και για αυτό το λόγο οι μελετητές χαρακτηρίζουν τις εν λόγω περιοχές ως απολύτου προστασίας απαγορεύοντας το κυνήγι. Οι μελετητές αγνοούν το γεγονός ότι οι εν λόγω περιοχές είναι επιτρεπόμενες στη θήρα, η οποία ασκείται με ορθολογικό τρόπο όπως ακριβώς επιβάλλει η κοινοτική και εθνική νομοθεσία. Η μεγαλύτερη απόδειξη της συμβατότητας του κυνηγιού με την προστασία των ειδών και την διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας στην περιοχή, αποτελεί το γεγονός ότι μέχρι και σήμερα στις περιοχές αυτές παρατηρούνται εύρωστοι πληθυσμοί θηρεύσιμων και μη θηρεύσιμων ειδών. Άρα είναι εκτός προδιαγραφών του ΥΠΕΝ οι οποίοι προβλέπουν ότι για την πρόταση χαρακτηρισμού μίας ζώνης απολύτου προστασίας θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι υφιστάμενες δραστηριότητες.

GR4130003 «Βόρεια Χίος»

Στο Κεφάλαιο 2 στην κωδικοποίηση  των απειλών η επίδραση της θήρας (G07)  καταγράφεται ως απειλή με μικρή σημασία/επίπτωση στη διατήρηση της περιοχής. Το κυνήγι έχει μικρή απευθείας ή άμεση επιρροή, έμμεση επιρροή και/ή επενέργεια σε μικρό τμήμα της περιοχής/μόνο σε τοπικό επίπεδο, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ΥΠΕΝ οι πιέσεις/ απειλές που χαρακτηρίζονται ως “LOW” πρέπει να μη ληφθούν υπόψη στην αξιολόγηση.

Παρόλα αυτά οι μελετητές στο Κεφάλαιο 4 προτείνουν την απαγόρευση της θήρας σε τεράστιες εκτάσεις. Αιτιολογώντας ότι εκεί βρίσκεται το μοναδικό δάσος δρυός της Χίου και είναι τόπος τροφοληψίας και αναπαραγωγής αρπακτικών, ερπετών και νυχτερίδων. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε πως την αναπαραγωγική περίοδο των ειδών η θήρα  απαγορεύεται όχι μόνο στην εν λόγω περιοχή, αλλά σε όλη την επικράτεια. Η διαχρονική παρουσία των αρπακτικών πουλιών στην περιοχή, καταδεικνύει ακριβώς την επάρκεια τροφικών διαθεσίμων για τα αρπακτικά πουλιά “παρά” τη διεξαγωγή της θήρας.

Οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση θήρας σε εκτάσεις εξαιτίας της παρουσίας ερπετών και νυχτερίδων. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος επιστήμονας περιβάλλοντος για να αντιληφθεί ότι η θήρα δε δύναται να επηρεάσει αρνητικά τη διατήρηση των ανωτέρω ειδών.

Δραστηριότητες όπως η θήρα προάγουν τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων, την βιώσιμη ανάπτυξη, την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή. Οι κυνηγοί του νησιού είναι οι μοναδικοί που κάνουν έργα (σπορές, πηγές, δεξαμενές, ποτίστρες, κ.α.) για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας. Επιπρόσθετα στη Ζώνη Β’ του αρχαιολογικού χώρου Ανάβατος απαγορεύονται χρήσεις οι οποίες υπάρχει κίνδυνος να αλλοιώσουν το μνημειακό χαρακτήρα του (π.χ. βιοτεχνίες, βιομηχανικές μονάδες, γεωργοκτηνοτροφικές μονάδες, αθλητικές- τουριστικές εγκαταστάσεις,  χώροι απορριμμάτων, κ.α.). Η θήρα ως δραστηριότητα (Φθινόπωρο -Χειμώνα) δεν μπορεί ούτε να αλλοιώσει το μνημειακό χαρακτήρα αλλά ούτε να προκαλέσει όχληση στο προστατευταίο αντικείμενο.

Η ζώνη ΖΒΔΦΠ-10 ανήκει στην ΕΖΔ και όχι στην ΖΕΠ και τα προστατευτέα αντικείμενα είναι τα θαλάσσια λιβάδια Posidonias, η Caretta caretta, η Monachus monachus, ερπετά και τη Πεταλούδα της Ρόδου. Οποιαδήποτε χρήση του κωδικού (G07) στα υποστηρικτικά αρχεία δεν αφορά την δραστηριότητα της θήρας.

Στην περιφερειακή ζώνη Ψαρών (όπου υπάρχει ΚΑΖ 12.300 στρεμμάτων και καλύπτει το 1/3 της συνολικής έκτασης του νησιού) προτείνεται  η απαγόρευση της θήρας σε όλη την περίμετρο του νησιού επειδή αποτελεί ενδιαίτημα αναπαραγωγής / τροφοληψίας του είδους Falco eleonorae μεταναστευτικό είδος που έρχεται αναπαράγεται και τρέφεται στην περιοχή κατά την περίοδο που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Επίσης αναφέρεται ότι είναι περιοχές αναπαραγωγής του Phalacrocorax aristotelis desmarestii, ο οποίος αναπαράγεται μόνο σε βράχια της ακτογραμμής την άνοιξη όπου η θήρα απαγορεύεται. Παρόλα αυτά οι μελετητές προτείνουν την συνολική απαγόρευση του κυνηγιού. Άρα, δε δίνεται καμία δυνατότητα στους ντόπιους ακρίτες κυνηγούς να κυνηγήσουν στον τόπο τους, ιδιαίτερα την χειμερινή περίοδο που είναι αδύνατες οι μετακινήσεις οπουδήποτε αλλού.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί πως οι μελετητές έχουν λάβει υπόψη τους για την εκπόνηση της ΕΠΜ λανθασμένα στοιχεία όσον αφορά την ύπαρξη ή την έκταση των ΚΑΖ. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως το ΚΑΖ Παρπαριά έχει έκταση  8270 στρέμματα ενώ οι μελετητές αναφέρουν πως η έκτασή του είναι. 4.600 στρέμματα, ενώ αγνοούν την ύπαρξη των ΚΑΖ Κόφινα -Συρικάρι έκτασης 2.200 στρεμμάτων και Μαγιάτικο 8.923 στρεμμάτων. Επιπλέον υπάρχουν 3 μόνιμες απαγορεύσεις θήρα στα  φράγματα Βίκι, Αγ. Γεώργιος Συκούσης και Κατράρη.

GR4110011 «Όρος Όλυμπος -Λέσβος»

Η απειλή/πίεση (G07) θήρα έχει χαμηλή επίδραση στη διατήρηση της περιοχής, άρα δε θα έπρεπε να ληφθεί  υπόψη στην περαιτέρω αξιολόγηση, ενώ η πίεση/απειλή (G10) λαθροθηρία δεν αναγράφεται στο ΤΕΔ της περιοχή.

Και σε αυτή την περίπτωση οι μελετητές στο Κεφάλαιο 4 προτείνουν τέσσερις (4) από τις (7) ζώνες προστασίας της ΖΕΠ να απαγορεύεται η θήρα.

Για άλλη μία φορά, με γενικόλογες αιτιολογήσεις που αναφέρονται στην διατήρηση των αρπακτικών, των ερπετών και των νυχτερίδων καταλήγουν σε πρόταση απαγορεύσεων της θήρας σε τεράστιες εκτάσεις.

GR4110007 «Υγρότοποι -Κόλπος Αλυκής» και GR4110013 «Κόλπος Γέρας -Ντίπι -Χαραμίδα»

Με αιτιολόγηση την αναπαραγωγή υδρόβιων, παρυδάτιων, αρπακτικών (γενικά) προτείνεται από την ΕΠΜ η απαγόρευση της θήρας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ενώ δε λαμβάνεται υπόψη ότι την αναπαραγωγική περίοδο το κυνήγι, ούτως ή αλλώς, απαγορεύεται.

Οι μελετητές παρόλο που δεν θεωρούν τους κυνηγούς ως απειλή για την διατήρηση της περιοχής προτείνουν τον καθολικό αποκλεισμό τους από κάθε υγροτοπική έκταση της Λέσβου.

Η γειτνίαση μιας Ζώνης Προστασίας με υφιστάμενη ή με προτεινόμενη απαγόρευση θήρας, θεωρείται σημαντικό επιχείρημα για τους μελετητές, για να προτείνουν την επιπλέον απαγόρευση εκτάσεων στο κυνήγι.

Η θήρα στις περιοχές που επιτρέπεται αυτή τη στιγμή και προτείνεται από την ΕΠΜ να απαγορευτεί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πίεση ή απειλή, διότι δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στη διατήρηση της περιοχής και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η περιοχή φιλοξενεί σημαντικά είδη με εξαιρετικό ή πολύ καλό βαθμό διατήρησης.

GR4110012 «Βόρεια Λέσβος»

Στο ΤΕΔ της περιοχής το κυνήγι δεν αναγράφεται ως πίεση ή απειλή για την διατήρηση της περιοχής, όπως επίσης και η λαθροθηρία. Και σε αυτή την περίπτωση άλλη μια φορά οι μελετητές συγχέουν την δραστηριότητα της θήρας με το παράνομο κυνήγι/θανάτωση(G10).

Η περιοχή θεωρείται σημαντική σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τα στρουθιόμορφα Emberiza caesia, Emberiza cineracea και Curruca rueppelli τα οποία δεν είναι θηρεύσιμα, δεν παρουσιάζουν κανένα θηρευτικό ενδιαφέρον, είναι μεταναστευτικά τα οποία έρχονται στην περιοχή για την αναπαραγωγή τους τον Μάρτιο, περίοδος που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια και αναχωρούν προς τις περιοχές διαχείμασης στο τέλος του καλοκαιριού, πριν την έναρξη της νέας θηρευτικής περιόδου.  Επίσης η αναπαραγωγή των αρπακτικών ειδών (π.χ. Buteo rufinus, που αναφέρεται ως αιτιολόγηση για την απαγόρευση της θήρας) πραγματοποιείται την άνοιξη, περίοδο του έτους που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια.

Επίσης πρέπει να αναφερθεί πως σε Ζώνες Προστασίας της φύσης όπως π.χ. συμβαίνει με τη ΖΠΦ-40, ενώ τμήμα της έκτασής δεν περιλαμβάνεται στα όρια του ΚΑΖ «Σαρακίνα» οι μελετητές προτείνουν την καθολική απαγόρευση της θήρας, θεωρώντας λανθασμένα ότι ανήκει εξ ολοκλήρου η έκτασή της εντός του ΚΑΖ.

GR4110010 «Νοτιοδυτική Χερσόνησος -Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου»

Τα είδη ορνιθοπανίδας που διαβιούν στα αγρολίβαδα για τα οποία η περιοχή είναι σηματική για τη διατήρησή τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο  είναι τα Emberiza caesia και Emberiza cineracea, μεταναστευτικά είδη που έρχονται στο νησί για την αναπαραγωγή τους από τον Μάρτιο, περίοδος που η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Ενώ και η αναπαραγωγή των αρπακτικών (π.χ. Buteo rufinus και Circaetus gallicus, που αναφέρεται ως αιτιολόγηση για την απαγόρευση της θήρας) δεν υφίσταται αφού και αυτή πραγματοποιείται την άνοιξη, περίοδο όπου το κυνήγι απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Τέλος ακόμα και το είδος Ciconia ciconia που αναφέρεται (ενώ δεν εμπίπτει στα είδη χαρακτηρισμού) δεν μπορεί να απειληθεί από τη θήρα με κανέναν τρόπο αφού πρόκειται και αυτό για ένα είδος μεταναστευτικό που έρχεται στο νησί όταν η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια.

Η περιοχή περικλείει δυο (2) ΚΑΖ το Απολιθωμένο (20.070 στεμμάτων) και Άγρας (6.990 στρεμμάτων). Οι εμπάθεια προς τη δραστηριότητας τη θήρας εμφαίνετε και σε αυτήν την περίπτωση, καθώς οι μελετητές αναίτια προτείνουν μέσω της ζωνοποίησης της περιοχής την ένταξή της στην έκταση των υφιστάμενων ΚΑΖ.

Και σε αυτή την περίπτωση οι μελετητές αναίτια προτείνουν την αύξηση της απαγόρευση της θήρας μέσω της καθολικής απαγόρευσης Ζωνών Προστασίας (π.χ, ΖΠΦ-24, ΖΠΦ-25 και ΖΠΦ-26) των οποίων η έκτασή τμηματικά και όχι καθολικά περιλαμβάνεται στα ΚΑΖ.

Στην ΖΑΠΦ-01 «Κορυφή Προφήτη Ηλία Όρος Ορδύμνου», οι μελετητές μέσω του χαρακτηρισμού της ως Ζώνη Απολύτου Προστασίας απαγορεύουν την δραστηριότητα της θήρας επειδη φύονται τα είδη Rhododedron luteum και Fritillaria pontica και είναι σημαντική περιοχή (όπως αναφέρεται στην ΕΠΜ) για την αναπαραγωγή /τροφοληψία ερπετών (Testudo greaca, Zamenis situla) θηλαστικών (Myotis capaccinii, κ.α.) και ασπόνδυλων. Σήμερα η θήρα επιτρέπεται στην ανωτέρω έκταση και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπονομεύσει τη διατήρηση των φυτών, ερπετών και νυχτερίδων της περιοχής. Η απαγόρευση που «προτείνουν» οι συντάκτες είναι για άλλη μια φορά αναίτια και πραγματικά προκαλεί γέλιο στους αναγνώστες και κλάματα στον κυνηγετικό κόσμο που δέχεται την επίδραση των αυθαιρεσιών.

ΕΖΔ GR4120002 «Όρος Άμπελος -Καρβούνης (Σάμος)»

Στο ΤΕΔ της περιοχής το κυνήγι καταγράφεται ως πίεση/απειλή με χαμηλή επίδραση στη διατήρηση της, άρα θα έπρεπε να απαλειφθεί από τη διαδικασία της αξιολόγησης για τη λήψη κανονιστικών μέτρων.

Ενώ η απειλή παράνομο κυνήγι (G10) για το τσακάλι δεν μπορεί να συνδεθεί με τη δραστηριότητα της θήρας και δεν έχουν υπάρξει καταγεγραμμένα περιστατικά λαθροθηρίας ούτε στην Δασική Υπηρεσία, αλλά ούτε και στην Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή, παρόλα αυτά οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση της θήρας σε μεγάλες εκτάσεις, ενώ θα έπρεπε για την αντιμετώπιση της δήθεν λαθροθηρίας να προτείνουν διαχειριστικά και μόνο μέτρα όπως αύξηση της θηροφύλαξης.

Τμήμα των ζωνών προστασίας ΖΠΦ-04 και ΖΠΦ-05 ανήκουν στο ΚΑΖ «Άμπελος -Μανολάτες» (14.150 στρεμμάτων). Με αφορμή την ανωτέρω επικάλυψη οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση της θήρας στο σύνολο των ΖΠΦ-04 και ΖΠΦ-05 . Ζητάμε την τροποποίηση της χρήσης ώστε να συνεχίσει να επιτρέπεται η θήρα στις εκτός του ΚΑΖ εκτάσεις. Η επιλογή των γενικών και ειδικών χρήσεων δεν είναι δυνατόν να υπαγορεύονται από οριζόντια μέτρα ομογενοποίησης της χαρτογραφικής αποτύπωσης. Αν δεν υπήρχε η ανάλογη εξειδίκευση και τεκμηρίωση δε θα υπήρχε λόγος ανάθεσης του έργου των ΕΠΜ και των διαχειριστικών σχεδίων.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί πως το ΥΠΕΝ έχει ξεκινήσει άμεσες ενέργειες για τον έλεγχο του πληθυσμού του αγριόχοιρου στο νησί, με τους αγρότες να βρίσκονται σε αδιέξοδο. Ο περιορισμός της θήρας που προτείνεται μέσω της ΕΠΜ θα διογκώσει το πρόβλημα στο νησί της Σάμου.

SCI GR4120001 «Παραλία Αλυκή»

Η περιοχή είναι σημαντική σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διατήρηση των ειδών και των οικοτόπων εκτός από την ορνιθοπανίδα. Η ΖΔΟΕ-02 ανήκει συνολικά στην GR4120001 (και όχι στην SPA GR4120007). Τμήμα της ΖΔΟΕ-02 ανήκει στο ΚΑΖ «Ψιλή Άμμος» (3.640 στρεμμάτων). Η εν λόγω ζώνη είναι χερσαία, ενώ η έκτασή της που γειτνιάζει με την ακτογραμμή ανήκει στο ΚΑΖ. Οι μελετητές προτείνουν αναίτια και χωρίς καμία τεκμηρίωση την απαγόρευση της θήρας στο σύνολο της Ζώνης, λειτουργώντας για άλλη μία φορά οριζόντια και αφοριστικά ως προς τη νόμιμη δραστηριότητα της θήρας.

GR4120008 «Όρος Κέρκης -Σάμος»

Και σε αυτή την περίπτωση οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση της θήρας σε Ζώνες Προστασίας της περιοχής, χωρίς καμία τεκμηρίωση και ερχόμενοι σε αντίθεση με τα γραφόμενα στα προηγούμενα κεφάλαια της ΕΠΜ.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τη ΖΑΠΦ-01 «Δυτική βραχώδης Κορυφή Όρος Κέρκης» στην οποία όπως αναφέρεται στην ΕΠΜ είναι περιοχή αναπαραγωγής / τροφοληψία /διαχείμασης αρπακτικών και αγρολιβαδικών πουλιών, νυχτερίδων και περιοχή εξάπλωσης του Consolida samia. Ενώ και σε αυτή την περίπτωση ο περιορισμός της θήρας δεν θεωρείται από τους συντάκτες απειλή, χαρακτηρίζοντας την περιοχή ως απολύτου προστασίας, απαγορεύουν μεταξύ άλλων και τη θήρα που αποτελεί υφιστάμενη χρήση.

GR4120005 «Ικαρία»

Στο ΤΕΔ της περιοχής η θήρα (G07) δεν καταγράφεται ως πίεση/απειλή.

Η περιοχή είναι σημαντική σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διατήρηση του σμυρνοτσίχλονου, μεταναστευτικού είδος που φωλιάζει στην περιοχή, έρχεται την άνοιξη και φεύγει στο τέλος του καλοκαιριού, περίοδο όπου η θήρα απαγορεύεται. Επίσης η θήρα δεν δίνατε να επιφέρει αρνητικές επιδράσεις στην  αναπαραγωγή του είδους Buteo rufinus (Αετογερακίνα) επειδή η αναπαραγωγή του ξεκινάει τον Μάρτιο περίοδο όπου το κυνήγι απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Παρόλα αυτά οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευσή της σε τεράστιες εκτάσεις με πρόσχημα την προστασία της αναπαραγωγής του είδους.

Και σε αυτή την περιοχή του δικτύου Natura οι μελετητές έχοντας χρησιμοποιήσει είτε λανθασμένα αρχεία των ΚΑΖ είτε σκόπιμα, προτείνουν την καθολική απαγόρευση στις ΖΠ, οι οποίες όμως τμηματικά ανήκουν σε έκταση ΚΑΖ. Η ΖΠΦ-02 π.χ. όπου προτείνεται απαγόρευση της θήρας εμπίπτει στο ΚΑΖ ΧΑΛΑΡΗ-ΓΙΑΜΕΛΙΑ (2.500 στρεμμάτων), παρόλα αυτά οι μελετητές προτείνουν τη συνολική απαγόρευση της Ζώνης Προστασίας.

Σε άλλες περιπτώσεις όπως οι ΖΒΔΦΠ-01, ΖΒΔΦΠ-02, ΖΒΔΦΠ-03, ΖΒΔΦΠ-04, ΖΒΔΦΠ-05, ΖΒΔΦΠ-06, ΖΒΔΦΠ-07, ΖΒΔΦΠ-08 με το πρόσχημα ότι περικλείουν οικισμούς,  οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση της θήρας σε πολύ μεγαλύτερες από τις υφιστάμενες εκτάσεις, αγνοώντας (;;;) ότι αυτή περιορίζεται ήδη από τις Ρυθμιστικές Διατάξεις για τη Θήρα του ΥΠΕΝ σε συγκεκριμένες αποστάσεις από οικισμούς και μεμονωμένες κατοικίες.

Για την ΠΖ-02 αναφέρεται στην ΕΠΜ “Η συγκεκριμένη ΠΖ διαθέτει τον Ελληνικό Τ.Ο. 934Α «Ελληνικά Δάση Πρίνου» και βρίσκεται σε άμεση επαφή με το κρίσιμο ενδιαίτημα τροφοληψίας του Σμυρνοτσίχλονου (Emberiza cineracea), καθώς με τους τόπους αναπαραγωγής, τροφοληψίας ή διαχείμασης αρπακτικών πουλιών και σχετίζεται με τις πιέσεις/απειλές που αφορούν τα συγκεκριμένα είδη (ενδεικτικά Α01, A09, Α10, Α11, Β10, D01), όπως επίσης και με την απειλή του κυνηγιού (G10), το οποίο απαγορεύεται στην εφαπτόμενη ΖΠΦ-01 οι μελετητές και σε αυτή την περίπτωση συγχέουν τις απειλές κυνήγι (G07) και λαθροθηρία (G10). Ζητάμε να συνεχίσει να διεξάγεται η θήρα στην περιοχή με το καθεστώς που σήμερα πραγματοποιείται.

GR4120006 «Φούρνοι -Θύμαινα»

Στο ΤΕΔ της περιοχή και στο Κεφάλαιο 2 στην κωδικοποίηση  των απειλών η θήρα (G07) δεν καταγράφεται ως απειλή στη διατήρηση των ειδών της περιοχής. Παρόλα αυτά οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευσή της χωρίς καμία τεκμηρίωση σε μεγάλες εκτάσεις.

Ενδεικτικά αναφέρουμε πως στις ΖΑΠΦ-01 έως ΖΑΠΦ-09 περιοχές: Θυμαινάκι, Αλατονήσι, Στρογγυλό, Πλάκα, Πλακάκι, Μακρονήσι, Πρασονησάκι, Μαγάλος Ανθρωποφάγος και Μικρός Ανθρωποφάγος προτείνεται η απαγόρευση της θήρας με το πρόσχημα ότι είναι περιοχές σημαντικές για την αναπαραγωγή θαλασσοπουλιών και αρπακτικών. Και σε αυτό το σημείο πρέπει να επαναλάβουμε πως η αναπαραγωγή των ειδών λαμβάνει χώρα όταν η θήρα απαγορεύεται σε όλη την επικράτεια. Παρόλα αυτά οι συντάκτες θεωρούν  το κυνήγι ως απειλή και προτείνουν την απαγόρευση του

Οι εμπλεκόμενες Κυνηγετικές Οργανώσεις εφαρμόζουν κάθε χρόνο εκτεταμένα φιλοθηραματικά / φιλοπεριβαλλοντικά έργα σε όλα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, με αποκλειστικά δικούς τους πόρους και κατά κύρια βάση εθελοντική προσφορά. Με εποπτεία από τις τοπικές Αρμόδιες Δασικές Αρχές δημιουργούμε ειδικές μεικτές σπορές, θέσεις νερού με τη χρήση ποτιστρών και δεξαμενών, θέσεις νερού με την καλλιέργεια πηγών, θέσεις νερού με την δημιουργία μικρών φυσικών φραγμάτων, παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας τους με καταγραφές πεδίου, ρίψη τροφών σε περιοχές μετά από πυρκαγιές, δασοπροστασία και πυρασφάλεια. Ενώ και για τις ανάγκες θηροφύλαξης δραστηριοποιούνται δέκα (10) ομοσπονδιακοί θηροφύλακες ενισχύοντας την φύλαξη σε κάθε περιοχή.

Οι συγγραφείς κατηγορούν ότι το νόμιμο κυνήγι δεν συνάδει με την προστασία των ειδών και κυρίως των αρπακτικών, ενώ αποκρύπτουν το γεγονός πως οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι που δραστηριοποιούνται στις περιοχές του έργου και η Β’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Αρχιπελάγους απελευθερώνουν σε ετήσια βάση πλέον των 4.000 νησιωτικών περδίκων, μετά από εγκεκριμένο από τις δασικές υπηρεσίες σχέδιο εμπλουτισμού, γενετικούς και κτηνιατρικούς ελέγχους. Εμείς θεωρούμε ότι 4.000 πέρδικες συμβάλλουν τα μέγιστα στη διατήρηση των περισσοτέρων αρπακτικών που ενδιαιτούν στις προστατευόμενες περιοχές. Αν εφαρμοστούν οι αναίτιες απαγορεύσεις θήρας που προτείνει η ΕΠΜ δε θα υπάρξουν πόροι για τη συνέχιση των ανωτέρω φιλοπεριβαλλοντικών έργων και φυσικά δεν θα υπάρχει και η διάθεση για εθελοντική συμμετοχή των κυνηγών που εξορίζονται από τους τόπους που ως τώρα δραστηριοποιούνται.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι η θήρα ασκείται με ορθολογικό τρόπο όπως καθορίζει και επιβάλλει η εθνική και κοινοτική νομοθεσία, ενώ επίσης υπάρχει και επαρκή αστυνόμευση. Η μεγαλύτερη όμως απόδειξη της συμβατότητας της θήρας με την προστασία των σημαντικών ειδών και την διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας στα νησιά του Βορείου Αιγαίου είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα (σε όλες αυτές τις περιοχές που σήμερα επιτρέπεται η θήρα αλλά οι συντάκτες προτείνουν απαγορεύσεις) ενδιαιτούνται ικανοποιητικοί πληθυσμοί μη θηρεύσιμων ειδών. Οι οποίοι απαντώνται επειδή ακριβώς αυτά τα είδη είναι απαραγνώριστα, δεν εμφανίζουν κανένα θηραματικό ενδιαφέρον και δεν οχλούνται από την κυνηγετική δραστηριότητα, πολύ περισσότερο όταν το μεγαλύτερο πλήθος αυτών κατά την περίοδο που ασκείται η θήρα (Σεπτέμβριο – Φεβρουάριο) εγκαταλείπουν τα νησιά μας και εγκαθίστανται στις θέσεις διαχείμασης, αλλά αντίθετα ευνοούνται από τα φιλοθηραματικά έργα.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα που οι μελετητές καταλήγουν σε αυθαίρετα ή μη αιτιολογημένα συμπεράσματα στο ΚΕΦ 4 για την απαγόρευση της θήρας σε διάφορες Ζώνες Προστασίας είναι:

• «Οι ζώνες…… αποτελούν μικρές παράκτιες υγροτοπικες και αμμοθινικές εκτάσεις και περιλαμβάνονται τμήματα αυτών, εντός θεσμοθετημένων μικρών νησιωτικών υγροτόπων ….» και για αυτό το λόγο προτείνουν την απαγόρευση του κυνηγιού.
• «Οι ζώνες….. γειτνιάζουν με υγροτοπικές εκτάσεις ….» και για αυτό το λόγο συμπεραίνουν ότι η θήρα δεν είναι δραστηριότητα συμβατή με τη διατήρηση της περιοχής.
• Σε Ζώνες σε περιοχές της Χίου «περιλαμβάνεται το μοναδικό για τη Χίο δρυοδάσος, σημαντικό πυκνό πευκοδάσος και την κοιλάδα των Καμπίων που είναι σημαντική για την πανίδα της Χίου.», δηλαδή στα δρυοδάση και τα πευκοδάση δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η θήρα για τους μελετητές.
• «Οι Ζώνες….. ανήκουν σε νησίδες και η συγκεκριμένη χρήση δεν συνάδει με την προστασία των προστατευτέων αντικειμένων». Σε αυτή την περίπτωση οι μελετητές απλά αναφέρουν και επιβάλλουν την άποψή τους.
• «Οι Ζώνες…… βρίσκονται πλησίον οικισμών». Εδώ οι μελετητές αγνοούν ότι η Νομοθεσία θέτει συγκεκριμένους περιορισμούς για την άσκηση της θήρας πλησίον κατοικημένων περιοχών και μεμονωμένων κατοικιών, αλλά οι ίδιοι με πρόσχημα την κατοικία επιβάλλουν πολλαπλάσιούς από τους υφιστάμενους περιορισμούς θήρας.

Επίσης οι συγγραφείς προτείνουν κανονιστικού χαρακτήρα μέτρα όπως η επέκταση των Καταφυγίων Άγριας Ζωής, μέσω της επαναξιολόγησης των ορίων τους, ισχυριζόμενοι ότι έτσι περιλαμβάνουν το σύνολο των κρίσιμων ενδιαιτημάτων, καθώς για τους ίδιους είναι σημαντική πίεση /απειλή η παράνομη θανάτωση ειδών. Όμως η παράνομη θανάτωση προστατευμένων ειδών, κατά την περίπτωση που όντως υφίσταται, είναι προφανές ότι δεν σταματάει με την επέκταση των απαγορευμένων περιοχών, αλλά με συντονισμό, φύλαξη και εποπτεία, και στην τελική αντικείμενο της ΕΠΜ δεν είναι ο επανακαθορισμός των ΚΑΖ, ούτε ο επανακαθορισμός της επιφάνειας του δικτύου Natura 2000, άρα για άλλη μία φορά η εν λόγω ΕΠΜ είναι εκτός των προδιαγραφών του ΥΠΕΝ.

Οι ΕΠΜ θα πρέπει να είναι σαφώς προσανατολισμένες στο προστατευτέο αντικείμενο και να προτείνουν κανονιστικά και διαχειριστικά μέτρα, τα οποία θα εξασφαλίζουν την καλή κατάσταση των οικοτόπων και ειδών που προστατεύονται. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ενώ η θήρα δεν θεωρείται απειλή από τους ίδιους τους συντάκτες και κανένα από τα είδη χαρακτηρισμού (προστατευτέο αντικείμενο) των ΖΕΠ δεν είναι θηρεύσιμο οι μελετητές προτείνουν την απαγόρευση σε τεράστιες εκτάσεις με διάφορες προφάσεις.

Είναι καταφανές ότι στην ΕΠΜ υπάρχουν αναντιστοιχίες και ανακολουθίες, καθώς και «παραβάσεις» των προδιαγραφών σύνταξης των ΕΠΜ που εξέδωσε το ΥΠΕΝ. Η αντιεπιστημονική μεθοδολογία και οι ελλείψεις οδηγούν σε απαγορεύσεις, απειλώντας με ένα δυσμενές καθεστώς το μέλλον των χρηστών της περιοχής. Για εμάς αποτελεί επιπολαιότητα, να εμφανίζεται η λαθροθηρία και το κυνήγι ως μία από τις κυριότερες απειλές για την διατήρηση των ειδών στις ΖΕΠ του έργου.

Συμπερασματικά με τρόπο ατεκμηρίωτο και χωρίς επιστημονικά στοιχεία που να συνηγορούν ότι η θήρα έχει αρνητικές επιδράσεις στο προστατευτέο αντικείμενο, προτείνεται μέσω της ΕΠΜ η απαγόρευση της θήρας στις περιοχές Natura όπως ανωτέρω αναλύθηκε. Οι μελετητές ακόμα και έμμεσα προτείνουν τον περιορισμό του κυνηγιού και την επέκταση του δικτύου των ΚΑΖ  μέσω της δημιουργίας Περιφερειακών Ζωνών, οδηγώντας συνολικά σε τεράστια συρρίκνωση τον ήδη περιορισμένο χώρο των 4.500 κυνηγών που δραστηριοποιούνται στα νησιά της αρμοδιότητάς μας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητάμε την επανεξέταση των παραδοτέων της ΕΠΜ σε ότι αφορά τα θέματα θήρας και τον χαρακτηρισμό σε ΖΠΦ των:

Α. ΖΑΠΦ-01, ΖΑΠΦ-02, ΖΑΠΦ-04, ΖΑΠΦ-05, ΖΑΠΦ-06, ΖΑΠΦ-07, ΖΑΠΦ-08, ΖΑΠΦ-09, ΖΑΠΦ-10 και ΖΑΠΦ-11 του Εθνικού Πάρκου Λήμνου – Αγίου Ευστρατίου

Β. ΖΑΠΦ-01 του Εθνικού Πάρκου Λέσβου

Γ. ΖΑΠΦ-01, ΖΑΠΦ-02, ΖΑΠΦ-03, ΖΑΠΦ-04, ΖΑΠΦ-05, ΖΑΠΦ-06, ΖΑΠΦ-07, ΖΑΠΦ-08 και ΖΑΠΦ-09 της σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ικαρίας – Φούρνων

Δ. ΖΑΠΦ-01 της σύνθετης Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ορεινή Σάμος

Επίσης ζητάμε να επιτρέπεται η κυνηγετική δραστηριότητα με το καθεστώς που αυτή ασκείται:

Α. Στο Εθνικό Πάρκο Λήμνου – Αγίου Ευστρατίου στις Ζώνες:

ΖΑΠΦ-01, ΖΑΠΦ-02, ΖΑΠΦ-04, ΖΑΠΦ-05, ΖΑΠΦ-06, ΖΑΠΦ-07, ΖΑΠΦ-08, ΖΑΠΦ-09, ΖΑΠΦ-10, ΖΑΠΦ-11, ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-03, ΖΠΦ-04, ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-06, ΖΠΦ-07, ΖΠΦ-08, ΖΠΦ-09, ΖΔΟΕ-01, ΖΔΟΕ-02, ΖΔΟΕ-03, ΖΔΟΕ-04, ΖΔΟΕ-05, ΖΔΟΕ-07 και ΖΒΔΦΠ-11

Β. Στο Εθνικό Πάρκο Λέσβου στις Ζώνες: ΖΑΠΦ-01, ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-03, ΖΠΦ-04, ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-06, ΖΠΦ-07, ΖΠΦ-08, ΖΠΦ-09, ΖΠΦ-10, ΖΠΦ-11, ΖΠΦ-12, ΖΠΦ-13, ΖΠΦ-14, ΖΠΦ-15, ΖΠΦ-16, ΖΠΦ-17, ΖΠΦ-18, ΖΠΦ-19, ΖΠΦ-20, ΖΠΦ-21, ΖΠΦ-22, ΖΠΦ-24, ΖΠΦ-25, ΖΠΦ-26, ΖΠΦ-30, ΖΠΦ-31, ΖΠΦ-32, ΖΠΦ-34, ΖΠΦ-35, ΖΠΦ-36, ΖΠΦ-38, ΖΠΦ-39, ΖΠΦ-40, ΖΠΦ-41, ΖΠΦ-42, ΖΠΦ-43, ΖΠΦ-44, ΖΠΦ-45, ΖΠΦ-46, ΖΠΦ-47, ΖΠΦ-48, ΖΠΦ-49, ΖΠΦ-50, ΖΠΦ-51, ΖΠΦ-52, ΖΠΦ-53, ΖΠΦ-54, ΖΠΦ-55, ΖΠΦ-56, ΖΠΦ-57, ΖΠΦ-58, ΖΠΦ-59, ΖΔΟΕ-01, ΖΔΟΕ-02, ΖΔΟΕ-03, ΖΔΟΕ-07, ΖΔΟΕ-13, ΖΔΟΕ-16, ΖΔΟΕ-17, ΖΔΟΕ-18, ΖΔΟΕ-19, ΖΔΟΕ-20, ΖΔΟΕ-23, ΖΔΟΕ-29, ΖΔΟΕ-32, ΖΔΟΕ-33, ΖΒΔΦΠ-01, ΖΒΔΦΠ-02, ΖΒΔΦΠ-03, ΖΒΔΦΠ-04, ΖΒΔΦΠ-05, ΖΒΔΦΠ-06, ΖΒΔΦΠ-07, ΖΒΔΦΠ-09, ΖΒΔΦΠ-23, ΖΒΔΦΠ-25, ΖΒΔΦΠ-26, ΖΒΔΦΠ-27 και ΖΒΔΦΠ-28.

Γ. Στην περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βραχονησίδες Καλόγεροι και Θαλάσσια ζώνη στις Ζώνες: ΖΠΦ-01 και ΖΠΦ-02

Δ. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησιά Αντίψαρα & νησίδες Δασκαλιό, Μαστρογιώργι, Πρασονήσι, Κάτω Νησί, Μεσιακό, Κουτσουλιά & Θαλάσσια Ζώνη στις Ζώνες: ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-03, ΖΠΦ-04, ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-06, ΖΠΦ-07, ΖΠΦ-08 και ΖΠΦ-09

Ε. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Νησίδα Βενέτικο στη Ζώνη: ΖΠΦ-01

ΣΤ. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Βόρειας Χίου στις Ζώνες: ΖΠΦ-05, ΖΠΦ-08, ΖΠΦ-09, ΖΠΦ-10, ΖΠΦ-11, ΖΠΦ-12, ΖΠΦ-13, ΖΠΦ-14, ΖΠΦ-15, ΖΠΦ-16, ΖΠΦ-17, ΖΔΟΕ-03, ΖΔΟΕ-04, ΖΒΔΦΠ-01, ΖΒΔΦΠ-09 και ΖΒΔΦΠ-10.

Ζ. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ικαρίας – Φούρνων στις Ζώνες: ΖΑΠΦ-01, ΖΑΠΦ-02, ΖΑΠΦ-03, ΖΑΠΦ-04, ΖΑΠΦ-05, ΖΑΠΦ-06, ΖΑΠΦ-07, ΖΑΠΦ-08, ΖΑΠΦ-09, ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-06, ΖΠΦ-07, ΖΠΦ-08, ΖΠΦ-09, ΖΒΔΦΠ-01, ΖΒΔΦΠ-02, ΖΒΔΦΠ-03, ΖΒΔΦΠ-04, ΖΒΔΦΠ-05, ΖΒΔΦΠ-06, ΖΒΔΦΠ-07, ΖΒΔΦΠ-08, ΖΒΔΦΠ-09, ΖΒΔΦΠ-10 και ΖΒΔΦΠ-11.

Η. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Ορεινή Σάμος στις Ζώνες: ΖΑΠΦ-01, ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-04 και ΖΠΦ-05

Θ. Στην Περιοχή Προστασίας της Βιοποικιλότητας Υγρότοποι Σάμου στις Ζώνες: ΖΠΦ-01, ΖΠΦ-02, ΖΠΦ-03, ΖΔΟΕ-01 και ΖΔΟΕ-02

[ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΛΙΜΠΟΣ]

Πρεπει να υπαρξει μεγαλυτερη προστασια στον Ορεινο Ογκο Λεπετυμου και ιδιαιτερα για τις περιοχες με πανω απο 530 μετρα υψομετρο.

[ΔΗΜΟΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΣΑΜΟΥ]

https://diavgeia.gov.gr/doc/9%CE%9B%CE%92%CE%9B46%CE%9C%CE%A6%CE%9F8-%CE%9E%CE%A8%CE%9C?inline=true

ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ NATURA ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΣΑΜΟΥ

[Άννα Κανταρά]

1. Στην σελίδα 7 του κεφαλαίου 4 της παρούσης ΕΠΜ αναφέρεται ότι υπάρχουν ιδιωτικές εκτάσεις  και  καλλιέργειες αλλά ακολούθως αυτές αγνοούνται. Επίσης, αναφέρεται σε ανανεώσιμες πηγές ΑΠΕ αλλά αυτές γίνονται αποδεχτές χωρίς να υπάρχει αιτιολόγηση.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Οι     ιδιωτικές   εκτάσεις   να  ληφθούν  υπ’  όψιν  και  να   μην  απαξιωθούν.  Υπάρχει μεγάλη  δημόσια  γη, που  μπορεί    να   καλύψει   όλες τις  ανάγκες.

Για  τις   ΑΠΕ   υπάρχουν έκτος  NATURA  μεγάλες   εκτάσεις, στις οποίες μπορούν   να  αναπτυχτούν  ΑΠΕ.   Η θαλάσσια   περιοχή  της ΖΠΦ 13   να   μην   γίνει   η  ανάπτυξη ΑΠΕ  αλλά σύμφωνα με  την   ΡΑΕ, η εν λόγω ανάπτυξη, μπορεί  να  γίνει  βορειότερα. Ως εκ τούτου όπως υιοθετηθεί η πρόταση της ΡΑΕ.

2.Στην σελίδα 22 του κεφαλαίου 4 αναφέρεται ότι οι ζώνες καθορίζονται με όσο το δυνατόν σταθερά φυσικά ή τεχνητά στοιχεία του εδάφους και όχι με συντεταγμένες ΕΓΣΑ   87. Τούτο όχι μόνο είναι αόριστο αλλά χωρίς τον προσδιορισμό των σταθερών αυτών σημείων με συγκεκριμένες συντεταγμένες που να καθορίζουν την κάθε μια ζώνη ξεχωριστά, γεννάται μεγάλος κίνδυνος νομικών και ουσιαστικών προβλημάτων.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Να   γίνει  ακριβής   οριοθέτηση    με  συνταγμένες   ΕΓΣΑ   87    των   περιοχών,  που  οριοθετούν   τις  ζώνες   και   όχι   να  αφήνονται   για  αργότερα. Σήμερα    οι  συντεταγμένες   ΕΓΣΑ    87   χρησιμοποιούνται   από   όλες  τις  υπηρεσίες  (πολεοδομία,  Μηχανικοί    ,  υπηρεσίες  υδάτων   κ.λ.π.). Το κράτος δικαίου οφείλει να μεριμνά για την πρόληψη και αποφυγή προβλημάτων. Άλλωστε η αόριστη αυτή τακτική χρησιμοποιήθηκε και  πριν 25  χρόνια  και  μέχρι    σήμερα  δεν  έχουν  οριοθετηθεί επ’ ακριβώς τα  όρια  NATURA  2000.

3.Στις σελίδες 22-23 του κεφαλαίου 4 γίνεται αναφορά στην ζωνοποίηση των περιοχών.

ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΛΗΦΘΕΙ ΥΠ’  ΟΨΙΝ:

α.  ΖΑΠΦ να απαρτίζεται αποκλειστικά από δημόσια γη, η οποία εν τοις πράγμασι καλύπτει μεγάλες εκτάσεις και να μην συμπεριληφθούν σε αυτή ιδιωτικές εκτάσεις. Σε διαφορετική περίπτωση να προβλεφθεί να αποζημιωθούν οι  ιδιόκτητες ή να καταβάλλεται ενοίκιο, σύμφωνα  με τις εκάστοτε τρέχουσες εμπορικές αξίες.

β.   ΖΠΦ πρέπει να περιλαμβάνεται όλος ο δημόσιος χώρος με ακριβείς συντεταγμένες.

γ.   ΖΒΔΦΠ να επιτρέπονται τα  οριζόμενα από τον Νόμο για την   δόμηση στα εκτός οικισμού των  ιδιωτικών  εκτάσεων,  και να μην ορίζονται από την παρούσα ΕΠΜ.

4.Στην σελίδα 26 του κεφαλαίου 4 αναφέρεται για την χρήση 15 του Π.Δ.59/2018 για την δημιουργία camping στο αλσύλλιο του Κέρους από τον Δήμο Λήμνου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει ισότιμη μεταχείριση μεταξύ των ιδιόκτητων εκτάσεων και αυτών του ευρύτερου δημοσίου τομέα, όπως είναι και οι ΟΤΑ, δοθέντος ότι δίδεται στον Δήμο το δικαίωμα αυτό δημιουργίας δημοτικής   επιχείρησης    camping σε δημόσια γη για και ακριβώς σε παρακείμενες ιδιωτικές εκτάσεις και δη περί τα πενήντα (50) περίπου   μέτρα σε απόσταση από την εν λόγω έκταση να απαξιώνονται οι   ιδιωτικές ιδιοκτησίες.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Αριστερά   του   δρόμου   από    το  σημείο   Χ   614777,33       Υ  4417572,20  ΚΑΙ  ΕΩΣ    και   το   σημείο     Χ  616961,86   Υ4418927,40   να  επιτρέπεται και σε  ιδιώτες, που  πληρούν  τις  πολεοδομικές  προϋποθέσεις  να  δημιουργούν  camping.

5. Σε πολλές ζώνες προστασίας γίνεται αναφορά ως προς την χρήση  24.8  Βόσκηση,   σύμφωνα με το Π.Δ.59/2018, και μάλιστα προτείνεται ότι για την αύξηση του ζωικού κεφαλαίου πρέπει να γίνεται ειδική μελέτη και κατόπιν έγκρισής της από τις αρμόδιες υπηρεσίες   να  γίνεται  η  αύξηση  του  ζωικού  κεφαλαίου. Εν προκειμένω, θα πρέπει να   προβλεφτεί   η έγκριση   να  δίνεται   εντός 30 ημερολογιακών ημερών από  τις  αρμόδιες  υπηρεσίες άλλως και σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να αποζημιωθεί ο κτηνοτρόφος για την όποια καθυστέρηση.
6. Στην σελίδα 76 του κεφαλαίου 4 γίνεται αναφορά ότι «για την χρήση 58 επειδή δεν περιλαμβάνεται στο  Π.Δ.59/2018» προτείνεται  να   γίνει   οριοθέτηση για την προστασία των αμμοθινών στην παραλία Κερους από την Μ.Δ.Π.Π..

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Να γίνει   οριοθέτηση   των  αμμοθινών   του  Κέρους πριν από την    οριστικοποίηση  και δημοσίευση της παρούσης Ε.Π.Μ. με ακριβείς συντεταγμένες ΕΓΣΑ   87.

7. Στην σελίδα 58 του κεφαλαίου 4 το αναγραφόμενο για την χρήση 26.12.1.Οδοί του Π.Δ.59/2018 περί απαγόρευσης κίνησης από διασταύρωση από το ξωκλήσι Αγ. Ιωάννη έως διασταύρωση  του δρόμου που κατέρχεται από Blue Keros να αναγραφεί ότι επιτρέπεται η κίνηση  και η στάθμευση και στις αγροτικές ιδιοκτησίες, σύμφωνα με τις νόμιμες άδειες των ιδιοκτήτων, όπως ο Νόμος ορίζει για   την   χρήση αυτών. Είναι σαφές ότι εκ παραλείψεως δεν ανεγράφη το ορθό (και λογικό).
8. Στην σελίδα 168 του κεφαλαίου 4 γίνεται αναφορά στην χρήση 16.Στάθμευση. Να διαγραφεί ο περιορισμός των 100 μέτρων, διότι σε όλη  την  παράλια  του Κέρους υπάρχει χάραξη του αιγιαλού  και  παραλίας, σύμφωνα  με  τα:   ΦΕΚ 603 Δ /17-9-2021 –   Νόμος   40704, ΦΕΚ 66Δ/7-3-2014  – Νόμος   11416/974,  ΦΕΚ  545Δ/4-12-2014 –  Νόμος  88925, ΦΕΚ 315Δ/5-4-1994  Νόμος  1045, τελική   οριστικοποίηση   αιγιαλού  ΦΕΚ  433 Δ/18-10-2018- Νόμος  57592.  Σε   όλη  την  παραλία   του  Κέρους   θα  πρέπει   να   υπάρχει   ένας   ενιαίος  τρόπος   αντιμέτωπης  όλης  της  περιοχής   για   την  χρήση  αιγιαλού   και  παράλιας.
9. Στην σελίδα 51 του κεφαλαίου 4 το αναγραφόμενο στην ΖΠΦ-01, που περιλαμβάνει τα αγροτεμάχια της πρώτης γραμμής από Αλσύλλιο Κέρους έως Αγία Παρασκευή  υπάρχει  προβλέψει  για  απαξίωση   των   εφαπτόμενων   αριστερά  του  δρόμου   αγροτικών   τεμαχίων  στα  οποία  θέτει  αντισυνταγματικούς περιορισμούς.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

α.    Να   εφαρμοστούν  τα  υπάρχοντα ΦΕΚ  :

ΦΕΚ 603 Δ /17-9-2021- Νόμος   40704,ΦΕΚ 66Δ/7-3-2014 -Νόμος   11416/974, ΦΕΚ  545Δ/4-12-2014 –  Νόμος  88925,  ΦΕΚ  315 Δ/5-4-1994 – Νόμος  1045, τελική   οριστικοποίηση   αιγιαλού  ΦΕΚ  433 Δ/18-10-2018 – Νόμος 57592.  Σε   όλη  την  παραλία  του  Κέρους   θα  πρέπει   να  υπάρχει   ένας   ενιαίος  τρόπος   αντιμετώπισης     όλης   της  περιοχής.

β.  Να   ληφθεί  υπ’  όψιν το  ΦΕΚ 3734Δ/28-6-2024 – Νόμος   ΥΠΕΝ/Δ ΔΦΠΒ  /68831/1806.

γ.    Τα ευρισκόμενα κτήματα αριστερά του δρόμου από αλσύλλιο Κέρους έως Αγία Παρασκευή να επιτραπεί η χρήση και η αξιοποίηση τους, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τους νόμους περί   δόμησης. Ενώ δεξιά από τον δρόμο να εφαρμοσθεί η απαγόρευση  και να γίνει η υπαγωγή τους στην ΖΠΦ-01  και από το   σημείο Χ 614777,33   Υ  4417572,20  ΚΑΙ  ΕΩΣ    το   σημείο     Χ  616961,86   Υ4418927,40, στην  οποία  ζώνη περιλαμβάνονται  ιδιωτικές εκτάσεις, οι οποίες δεν δύνανται να δεσμευτούν και καταστούν εν τοις πράγμασι «άχρηστες» χωρίς το κράτος να τις αποζημιώσει. Συνεπώς θα πρέπει να προβλεφθεί μια διαδικασία, παρόμοιας της απαλλοτριώσεως, προκειμένου οι ιδιωτικές εκτάσεις να αποζημιωθούν λόγω της εν λόγω νομικής και ουσιαστικής δεσμεύσεώς τους.

10. Από όλη την μελέτη που αφορά το Κέρος αποδεικνύεται ότι η παραλία του Κερους αντιμετωπίζεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Σύμφωνα με τα ΦΕΚ, που προαναφέρθηκαν έχει γίνει οριοθέτηση αιγιαλού  και  παραλίας σε ολόκληρη την παραλία του Κέρους από την Αγία Κυριακή έως Αγία Παρασκευή. Περαιτέρω, σύμφωνα με το ΦΕΚ3734Δ/2024, η ανωτέρω έκταση χαρακτηρίστηκε ως απάτητη. Τα εν λόγω ΦΕΚ δεν έχουν ληφθεί υπόψιν κατά τη σύνταξη της μελέτης και σε κάθε περίπτωση η όποια παραχώρηση που αφορά τους θερινούς μήνες να πραγματοποιείται με συγκεκριμένες προϋποθέσεις και περιορισμούς.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Οι ζώνες χρήσεις να αντιμετωπίζονται  αναλογικά λαμβάνοντας  υπ’   όψιν  την  υφιστάμενη  κατάσταση. Η   χρήση γης να αντιμετωπιστεί    σύμφωνα με τα οριζόμενα  από τους Νόμους αιγιαλού και παραλίας   και  τον  πολεοδομικό   κανονισμό, ώστε   τα  ευρισκόμενα  αγροτεμάχια     εκατέρωθεν   του υφιστάμενου οδικού δικτύου να μην απαξιωθούν άλλως να προβλεφθεί διαδικασία αποζημιώσεώς τους.

11. Στην σελίδα 260 του κεφαλαίου 4  γίνεται αναφορά στην χρήση 26.8, σύμφωνα με το Π.Δ.59/2018, αναγράφεται δε περιορισμός ΜΟΝΟ   Αγία   Κυριακή  –    Ακ.  Καβαλάρης  για την ζώνη ΖΒΔΦΠ-05  και δη την απόσταση των 100 μέτρων από το όριο του αιγιαλού και παραλίας.  Θεωρείται αδιανόητο ενώ σε όλο το μήκος της παραλίας του Κέρους να εφαρμόζονται τα όρια αιγιαλού και παραλίας, να τίθεται περιορισμός αποκλειστικά και ΜΟΝΟ για την περιοχή Αγ. Κυριακή και   Ακρ. Καβαλάρης. Δεν  αντιλαμβανόμαστε τον  λόγο. Επιθυμούμε ενημέρωση.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Να εφαρμοσθούν όσα προβλέπονται στα προαναφερόμενα ΦΕΚ, ήτοι να εφαρμοστεί ο Νόμος.

12. Στην σελίδα 268 του κεφαλαίου 4 γίνεται αναφορά στην χρήση 1.Κατοικια, σύμφωνα με το Π.Δ.59/2018 και προτείνεται   η   οικοδόμηση  έως  150 τμ μέγιστη επιτρεπόμενη κάλυψη για επιφάνεια κατοικιών,  ενώ   επιτρέπονται για τουριστικά καταλύματα   έως    150 κλίνες. Η εν λόγω πρόβλεψη αντίκειται στους κανόνες ίσης μεταχείρισης των πολιτών και ιδιοκτησιών, μιας και απαγορεύει την ανέγερση οικίας με την τρέχουσα προβλεπόμενη δόμηση των 186τμ αλλά επιτρέπει να γίνουν μεγάλα τουριστικά καταλύματα πολλών τετραγωνικών μέτρων με  περισσότερη επιβάρυνση για το περιβάλλον.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Να αναγραφεί η προβλεπόμενη από τον Νόμο δόμηση και σύμφωνα με τον πολεοδομικό κανονισμό για άπαντα τα κτήρια και όχι επιλεκτικά για τις ιδιόκτητες κατοικίες.

13. Στην παρούσα ΕΠΜ αναφέρεται σε  πολλά  σημεια   το ΣΧΟΟΑΠ Μούδρου. Το ΣΧΟΟΑΠ Μούδρου χρήζει   ΑΜΕΣΑ  επικαιροποίησης   με τα σημερινά δεδομένα διότι από της συντάξεώς του έως και σήμερα έχουν υπάρξει πολλές αλλαγές λόγω της ανάπτυξης   των   περιοχών των τελευταίων ετών.
14. Στην σελίδα 260 του κεφαλαίου 4 γίνεται αναφορά στην χρήση 26.11   Λιμενικές Ζώνες, σύμφωνα με το Π.Δ.59/2018και δη επιτρέπεται η συντήρηση, επισκευή και βελτίωση του λιμανιού Αγίας Κυριακής, το οποίο νόμιμα έχει κατασκευαστεί αλλά απαγορεύεται η στάθμευση των φορτηγών οχημάτων, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στους επαγγελματίες αλιείς, που χρησιμοποιούν το λιμάνι ώστε να πάνε να εκτελέσουν την  αλιευτική τους δραστηριότητα ή την φορτοεκφόρτωση των αλιευμάτων  και  λοιπών  δραστηριοτήτων .

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

Να εφαρμοστεί ότι ο Νόμος ορίζει για τις ζώνες λιμένων.

15. Δεν προβλέπονται αποζημιώσεις αγροτών με  την εφαρμογή της ΕΠΜ, η οποία επηρεάζει αρνητικά τις ιδιωτικές εκτάσεις. Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα υπάρχουν πολλά σημεία εντός ζωνών που απαξιώνουν αγροτικές ιδιωτικές εκτάσεις και θέτουν      περιορισμούς    (καλλιέργειες,  φάρμακα,  λιπάσματα   κ.λ.π ) χωρίς, ωστόσο, να υπάρχει πρόβλεψη για την αποζημίωση αυτών για την εν λόγω 0δέσμευση ή περιορισμό.

ΠΡΟΤΑΣΗ επ’ αυτού:

• Να προβλεφθεί αποζημίωση για την όποια απαγόρευση ή απαξίωση της αγροτικής ιδιωτικής έκτασης στην περιοχή εφαρμογής τω ζωνών.
• Υπάρχει μεγάλη δημόσια έκταση που μπορούν να εφαρμοσθούν οι ζώνες που καλώς προβλέπονται.
• Να δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς που πληρούν τους οικοδομικούς όρους να μπορούν να αξιοποιήσουν τις περιουσίες τους σύμφωνα με τις λοιπές προϋποθέσεις που θέτει η παρούσα ΕΠΜ.
• Να εφαρμοστούν τα ΦΕΚ που οριοθετούν την παραλία και τον αιγιαλό   του Κέρους.
• Η ΖΑΠΦ-01,ΖΑΠΦ-02 να γίνουν απάτητες περιοχές διότι μέχρι και σήμερα έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα καταπάτησης και καταστροφής των προστατευόμενων περιοχών. Στην ΖΠΦ-01 από το σημείο Χ618332,01   και  Υ 4418418,87 και έως το σημείο Χ 620488,37 Υ 4424389,21 να γίνει ότι προβλέπει το ΦΕΚ 3734Δ/28-6-2024  Νόμος   ΥΠΕΝ/Δ ΔΦΠΒ  /68831/1806.
• Για την ανάπτυξη και αξιοποίηση του τουριστικού ενδιαφέροντος στην ΖΠΦ-02  μπορούν να δοθούν περιορισμένες    χρήσεις   αλλά θα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις  και  περιορισμοί  (π.χ   έναρξη, λήξη, κατασκευές  κ.λ.π).
• Να γίνει  ακριβής  οριοθέτηση  της  δημόσιας   γης   πριν  την  εφαρμογή της  παρούσης   για   την προστασία   των  αμμοθινών  του    Κέρους.
• Να λάβουν  γνώση   οι  ιδιοκτήτες  περί   των  απαγορεύσεων   πριν   από   την   τελική  οριστικοποίηση  της   ΕΠΜ  εάν  αυτό  είναι  δυνατό.
• Ο δρόμος από Χορταρόλιμνη από    το    σημείο      Χ   614777,33      Υ  4417572,20  ΚΑΙ  ΕΩΣ το   σημείο     Χ  616961,86   Υ4418927,40   και     μέχρι το τέλος της ΖΔΟΕ-03  και δη  οι ευρισκόμενες δεξιά του  δρόμου ιδιωτικές εκτάσεις, να υπαχθούν στις απαγορεύσεις   της ΖΠΦ-01 ,  με  τις  όποιες  χρήσεις δίδονται και για  την δημόσια   γη.   .

[Πρωτοβουλία Ερεσού – Περιβαλλοντικός Κοινωνικός Σύλλογος]

Ως Πρωτοβουλία Ερεσού – Περιβαλλοντικός Κοινωνικός Σύλλογος που δραστηριοποιούμαστε στην Ερεσό της Λέσβου και την ευρύτερη Δυτική Λέσβο μοιραζόμαστε στην επίσημη διαβούλευση του Υπουργείου τα παρακάτω:

 

Λίγα εισαγωγικά και που συμφωνούμε:

 

• Αρχικά όπως είπαμε και στην τοποθέτηση μας στην παρουσίαση της Περιβαλλοντικής Μελέτης από την Περιφέρεια, στην περιοχή μας η Ανάπτυξη συμβαδίζει με την Περιβαλλοντική προστασία. Δεν είναι δηλαδή αντιπαραθετικές έννοιες αλλά πάνε αλληλοσυμπληρωματικές. Απόδειξη το γεγονός ότι οι δύο βασικοί πυλώνες του Τουρισμού στην Δυτική Λέσβο είναι α) Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου το οποίο επί της ουσίας αναδεικνύει την περιβαλλοντική κληρονομιά του τόπου μας, β) η παραλία της Σκάλας Ερεσού που αποτελεί την νο1 Διεθνώς αναγνωρισμένη παραλία της Λέσβου επειδή ακριβώς το δυτικό της άκρο παραμένει ένα άγριο φυσικό τοπίο, αδόμητο, ένας δημόσιος και ελεύθερα προσβάσιμος σε όλους χώρος. Με βάση αυτά είναι πολύ κρίσιμο να προστατευτούν οι περιοχές αυτές καθώς πέρα από το περιβαλλοντικό σκέλος , πάνω τους έχει αναπτυχθεί ολόκληρος ο τουριστικός κλάδος της περιοχής με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται μία βιώσιμη ανάπτυξη. Ο τουριστικός κλάδος αυτή την στιγμή που βασίζεται στα παραπάνω, επί της ουσίας μαζί με την κτηνοτροφία αποτελούν τις μοναδικές προοπτικές βιοπορισμού για έναν νέο να παραμείνει στο χωριό, αλλά και μία ανοικτή πόρτα για όσους έφυγαν το 09’-24’. Με τον τρόπο αυτό αποτελούν βασικό μοχλό ανάσχεσης της πληθυσμιακής συρρίκνωσης της κοινότητας Ερεσού. Η προστασία της παραλίας Ερεσού και της ευρύτερης περιοχής λοιπόν αποκτά χαρακτήρα υπαρξιακό για το μέλλον της τοπικής κοινωνίας, οικονομίας και του περιβάλλοντος.

 

• Στην περιοχή της Ερεσού δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμη τοπικό χωροταξικό πλαίσιο, δηλαδή ΣΧΟΑΠ. Με βάση αυτό η περιβαλλοντική αυτή μελέτη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία ως προς την ανάγκη να μπουν κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος.

 

• Με βάση τα παραπάνω συμφωνούμε με την απαγόρευση οποιαδήποτε Δόμησης εντός της ζώνης ΖΠΦ-21 ( Δυτικό άκρο Παραλία Ερεσού και Ψαροποταμός) όπως επίσης και συμφωνούμε με την απαγόρευση εγκατάστασης ανεμογεννητριών στις ζώνες ΖΔΟΕ-27 , ΖΠΦ-25, ΖΠΦ-26 και ευρύτερα.

 

Τι προτείνουμε συμπληρωματικά:

 

 

• Ως προς την ζώνη ΖΠΦ-21 δηλαδή το Δυτικό άκρο της παραλίας Ερεσού και τον Ψαροποταμό προτείνουμε το εξής. Στην ζώνη αυτή καλώς επιτρέπεται η λειτουργία αναψυκτήριων έως 50τ.μ. Δεδομένου όμως ότι ο Παλαιός Αιγιαλός έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία της ΕΤΑΔ υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αυξηθούν αλόγιστα οι άδειες για αναψυκτήρια εντός της ζώνης αυτής. Αυτό με την σειρά του θα οδηγήσει στην αλλοίωση της ζώνης περιβαλλοντικά αλλά και θα χαλάσει με αρνητικό πρόσημο την ισορροπία ανάμεσα στην προστασία της περιοχής αυτής και την ήπια επιχειρηματική δραστηριότητα που υπάρχει έτσι τα τελευταία 40-50 χρόνια. Για τον λόγο αυτό προτείνουμε στους μελετητές να ορίσουν ένα ανώτατο όριο αναψυκτήριων στην ζώνη αυτή. Παραδοσιακά 40-50 χρόνια τώρα υπάρχουν μαξ 3 καντίνες. Οπότε η πρόταση μας είναι να μπει ανώτατο όριο 3 αναψυκτήριων στην ζώνη ΖΠΦ-21. Επίσης προτείνουμε την απαγόρευση τοποθέτησης νέων ξαπλωστρών πλην όσων ήδη υπάρχουν κάθε χρόνο από επιχείρηση το σημείο της οργανωμένης πλαζ αλλά και του ξενοδοχείου Aeolian Vilage. Η αλόγιστη τοποθέτηση ξαπλώστρας και από τα αναψυκτήρια θα οδηγήσει στην σημαντική αισθητική αλλοίωση της περιοχής αυτής με σημαντικές επιπτώσεις και στο περιβάλλον αλλά και στην τοπική οικονομία.
• Ως προς την ζώνη ΖΒΔΠΦ-13 δηλαδή την περιοχή του Δυτικού Κάμπου Ερεσού προτείνουμε το εξής. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει η κλιματική αλλαγή , την ίδια στιγμή στην Λέσβο και στην Ερεσό υπάρχει μεγάλο πρόβλημα έλλειψης πόσιμου νερού κατά τον μήνα Αύγουστο. Όλα δείχνουν ότι τα αποθέματα νερού της περιοχής έχουν εξασθενίσει σημαντικά. Για τον λόγο αυτό λοιπόν προτείνουμε να απαγορεύονται οι οικοδομικές άδειες που περιλαμβάνουν ιδιωτικές πισίνες.
• Ως προς την ζώνη ΖΔΟΕ-27 δηλαδή της περιοχής πέριξ του κάμπου Ερεσού. Ζητάμε α) την απαγόρευση οποιαδήποτε λειτουργίας παράνομης χωματερής στην περιοχή αυτή. Αυτή την στιγμή δυστυχώς λειτουργεί παράνομα μία στην περιοχή λίγο πριν το φράγμα Ερεσού, δίπλα από την κοίτη του ποταμού Χαλάντρα και λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις γεωτρήσεις πόσιμου νερού της κοινότητας Ερεσού   Β) Την απαγόρευση αλλαγής της χρήσης του νερού του φράγματος Ερεσού. Το φράγμα Ερεσού έγινε αποκλειστικά για τις ανάγκες άρδευσης του κάμπου Ερεσού. Επίσης όσο παραμένει δημόσιο δίνει την δυνατότητα μελλοντικά να αξιοποιηθεί και για τις ανάγκες πόσιμου νερού. Στο δε φράγμα και περιμετρικά έχει αναπτυχθεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα που χρήζει προστασίας. Ζητάμε λοιπόν να απαγορευτεί οποιαδήποτε προσπάθεια αξιοποίησης του φράγματος Ερεσού και της ευρύτερης περιοχής για την κατασκευή υδροηλεκτρικού σταθμού ή αιολικών πάρκων καθώς αυτό θα επιφέρει μεγάλη περιβαλλοντική ζημιά στην περιοχή, αλλά και στην τοπική κοινωνία.

 

Πρωτοβουλία Ερεσού – Περιβαλλοντικός Κοινωνικός Σύλλογος.

[Συντάκτης]

Απαντήσεις