Εισαγωγή – Περιεχόμενα

Στην παρούσα διαβούλευση παρουσιάζονται τα κάτωθι αρχεία:

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣ:

EPM3b_Periexomena_MΒ – Περιλαμβάνει αναλυτικό πίνακα περιεχομένων των επιμέρους τμημάτων (κεφαλαίων) των Τευχών Μελέτης της ΕΠΜ.

ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕΛΕΤΗΣ:

EPM3b_Periexomena_Pinakon_MΒ – Περιλαμβάνει κατάλογο πινάκων των επιμέρους τμημάτων (κεφαλαίων) των Τευχών Μελέτης της ΕΠΜ.

ΑΡΧΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ:

EPM3b_ MB_Kef1 – Το τεύχος αφορά το Κεφάλαιο 1 του Τεύχους Μελέτης της ΕΠΜ και περιλαμβάνει:

• τα εισαγωγικά στοιχεία μελέτης
• τον προσδιορισμό της περιοχής μελέτης
• τον προσδιορισμό της ευρύτερης περιοχής

EPM3b_ MB_Kef2 – Το τεύχος αφορά το Κεφάλαιο 2 του Τεύχους Μελέτης της ΕΠΜ και περιλαμβάνει:

• την περιγραφή του αβιοτικού περιβάλλοντος του προστατευτέου αντικειμένου
• την περιγραφή του βιοτικού περιβάλλοντος του προστατευτέου αντικειμένου
• την περιγραφή των κοινωνικών και οικονομικών στοιχείων της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των πιέσεων και απειλών στο προστατευτέο αντικείμενο

EPM3b_ MB_Kef3 – Το τεύχος αφορά το Κεφάλαιο 3 του Τεύχους Μελέτης της ΕΠΜ και περιλαμβάνει:

• Την αξιολόγηση του φυσικού περιβάλλοντος και τον καθορισμό προτεραιοτήτων διαχείρισης
• Τις αλληλεπιδράσεις με την ευρύτερη περιοχή μελέτης
• Την εκτίμηση και αξιολόγηση των δυνητικών συγκρούσεων μεταξύ της διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος και των οικονομικών δραστηριοτήτων
• Τις φυσικές και αναπτυξιακές δυνατότητες της περιοχής μελέτης

EPM3b_ MB_Kef4 – Το τεύχος αφορά το Κεφάλαιο 4 του Τεύχους Μελέτης της ΕΠΜ και περιλαμβάνει:

• Τον καθορισμό των προστατευόμενων περιοχών και του πλαισίου για την προστασία του προστατευτέου αντικειμένου (χαρακτηρισμός προστατευόμενων περιοχών, καθορισμός ζωνών προστασίας ανά περιοχή και καθορισμός όρων προστασίας ανά ζώνη)
• Την περιγραφή του πλαισίου διοίκησης των περιοχών

EPM3b_ MB_Kef5 – Το τεύχος αφορά το Κεφάλαιο 5 του Τεύχους Μελέτης της ΕΠΜ και περιλαμβάνει:

• Την καταγραφή του γενικού πλαισίου διαχείρισης
• Τη διατύπωση γενικών και ειδικών στόχων διαχείρισης ανά προστατευόμενη περιοχή
• Την πρόταση μέτρων διαχείρισης ανά προστατευόμενη περιοχή και σύνθεση του προγράμματος μέτρων
• Την πρόταση μέτρων οργάνωσης και λειτουργίας

ΧΑΡΤΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΖΩΝΟΠΟΙΗΣΗΣ

XARTHS_3b – Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Περιοχής Προστασίας Βιοποικιλότητας «Λίμνες Οροπεδίου Αμυνταίου (Ζάζαρη- Χειμαδίτιδα – Πετρών – Βεγορίτιδα) και Υγρότοπος Άγρα», όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

XARTHS_3b – Χάρτης με τις προτεινόμενες ζώνες προστασίας της Περιοχής Προστασίας Βιοποικιλότητας «Όρη Βούρινος και Μελλιάς», όπου αποτυπώνονται οι προτεινόμενες ζώνες προστασίας και τα πολύγωνα ανά κατηγορία ζώνης.

ΑΡΧΕΙΑ ΖΩΝΟΦΥΛΛΩΝ

ΕΠ Ολύμπου Φύλλα ζωνών – Φύλλα των ζωνών προστασίας του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου, όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΠΠΒ Πιέρια_Τίταρος Φύλλα ζωνών – Φύλλα των ζωνών προστασίας της Περιοχής Βιοποικιλότητας «Όρη Πιέρια και Τίταρος», όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΠΠΒ Στενά_Αλιάκμονα Φύλλα ζωνών – Φύλλα των ζωνών προστασίας της Περιοχής Βιοποικιλότητας «Στενά Αλιάκμονα», όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΠΠΒ Βέρνον Φύλλα ζωνών – Φύλλα των ζωνών προστασίας της Περιοχής Βιοποικιλότητας «Όρος Βέρνον», όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΠΠΒ Γράμμος Φύλλα ζωνών – Φύλλα των ζωνών προστασίας της Περιοχής Βιοποικιλότητας «Όρος Γράμμος», όπου παρουσιάζονται συγκεντρωτικά οι επιτρεπόμενες χρήσεις ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας.

ΠΙΝΑΚΕΣ ΧΡΗΣΕΩΝ ΑΝΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΖΩΝΗ

Ειδικές χρήσεις ΕΠ Ολύμπου – Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας του «Εθνικού Πάρκου Ολύμπου».

Ειδικές χρήσεις ΠΠΒ Πιέρια Τίταρος – Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχής Προστασίας Βιοποικιλότητας «Όρη Πιέρια και Τίταρος».

Ειδικές χρήσεις ΠΠΒ Στενών Αλιάκμονα – Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχής Προστασίας Βιοποικιλότητας «Στενά Αλιάκμονα».

Ειδικές χρήσεις ΠΠΒ Βέρνον – Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχής Προστασίας Βιοποικιλότητας «Όρος Βέρνον».

Ειδικές χρήσεις ΠΠΒ Γράμμος – Πίνακες χρήσεων ανά κατηγορία και ανά πολύγωνο ζώνης προστασίας της Περιοχής Προστασίας Βιοποικιλότητας «Όρος Γράμμος».

ΑΡΧΕΙΑ ΜΕΤΡΟΦΥΛΛΩΝ

EPM 3_ΜΒ_Β_μέτρα – Φύλλα μέτρων διαχείρισης κοινών για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου και τις τέσσερεις προτεινόμενες Περιοχές Προστασίας της Βιοποικιλότητας.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ:

EPM3b_ ΤΤB_Kef1
EPM 3b_ΤΤΒ_Kef2_1__2_2
EPM 3b_ΤΤΒ_Kef2_2_5 Δασική διαχείριση
EPM 3b_ΤΤΒ_kef2_3
EPM3b_ ΤΤB_Kef3

ΧΑΡΤΕΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Γεωχωρικά δεδομένα και χάρτες της ΕΠΜ

Η χαρτογραφική πληροφορία της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης, που οργανώθηκε χρησιμοποιώντας Συστήματα Γεωγραφικής Πληροφορίας (GIS), αναλύεται σε γεωχωρικά επίπεδα (Layers). Τα γεωχωρικά επίπεδα αντιστοιχούν στη γεωγραφική απεικόνιση στοιχείων ενδιαφέροντος του αντικειμένου της ΕΠΜ. Η απεικόνιση των επιπέδων γίνεται μέσω 12 ψηφιακών χαρτογραφικών συνθέσεων οι οποίες συνδέονται με τα θεματικά αντικείμενα που πραγματεύονται τα Κεφάλαια της ΕΠΜ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Χάρτης 1 – Υφιστάμενη κατάσταση

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ
2.1 Χάρτης 2 – Σημαντικά στοιχεία αβιοτικού περιβάλλοντος
2.2 Χάρτης 3 – Βλάστηση – φυσικοί τύποι οικοτόπων
2.2 Χάρτης 4 – Εξάπλωση και αφθονία σημαντικών ειδών χλωρίδας
2.2 Χάρτης 5.1 – Ενδιαιτήματα και πληθυσμοί σημαντικών ειδών πανίδας πλην ορνιθοπανίδας
2.2 Χάρτης 5.2 – Ενδιαιτήματα και πληθυσμοί σημαντικών ειδών ορνιθοπανίδας
2.3 Χάρτης 6 – Χρήσεις γης και δραστηριότητες
2.3 Χάρτης 7.1 – Πιέσεις / απειλές στα προστατευτέα αντικείμενα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
Χάρτης 7.2 – Συνολική εκτίμηση προστατευτέου αντικειμένου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ/ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ
Χάρτης 8 – Οριοθέτηση προστατευτέου αντικειμένου – Ζωνών προστασίας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ
Χάρτης 9 – Προτάσεις διαχείρισης
Χάρτης 10 – Χάρτης συνόλου γεωχωρικών πληροφοριών ΕΠΜ

Attachments:

1. EPM3b-PerexomenaPinakon-MB.docx
2. EPM3b-Perexomena-MB.docx

Θέμα

[Κυνηγετικός Σύλλογος Βελβεντού “Τα Πιέρια”]

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Βελβεντού ” Τα Πιέρια”, εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.
Σε ότι αφορά ειδικότερα στην περιοχή μας, δηλώνουμε αντίθετοι στις προτεινόμενες αυθαίρετες νέες απαγορεύσεις θήρας στα Πιέρια όρη και Τιταρο (40.000 στρ. νέων απαγορεύσεων), στο Βέρμιο (154.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) στις Κορυφές του Γράμμου (80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) στο όρος Βέρνον (12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων) και στα Στενά του Αλιάκμονα.
Συμφωνούμε απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

[Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης]

ΕΠΜ (3β) ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΑΘ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΜ3β, τμήμα 1:

Εισαγωγή

<span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ) συμμετέχει στη διαβούλευση του έργου “Εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ), Σύνταξη Προεδρικών Διαταγμάτων Προστασίας και Σχεδίων Διαχείρισης για Περιοχές του Δικτύου Natura 2000” και συγκεκριμένα για την ΕΠΜ 3β: Τμήμα 1 Περιοχές Natura 2000 της Δυτικής Μακεδονίας και Κεντρικής Μακεδονίας, ως ενδιαφερόμενο μέρος των διαλαμβανομένων σε αυτή.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η επιστημονική ομάδα της ΚΟΜΑΘ, αποτελούμενη από 5 Δασολόγους και 2 Δασοπόνους, εξειδικευμένη σε θέματα διαχείρισης της θήρας, εξέτασε λεπτομερώς τη μελέτη και παρακάτω παραθέτει τεκμηριωμένα σχόλια – στοιχεία, με τα οποία καταρρίπτει πολλούς ατεκμηρίωτους και μη επιστημονικούς ισχυρισμούς των μελετητών, οι οποίοι προτείνουν εκτεταμένες απαγορεύσεις θήρας στην περιοχή, με πολλαπλασιασμό των μη επιτρεπόμενων για τη θήρα εκτάσεων. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει πως είναι πλήρως αντίθετη σε αυτή τη μελέτη, σε ότι αφορά στην προσέγγιση του κυνηγιού και τις προτεινόμενες νέες απαγορεύσεις θήρας. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει ότι θα λάβει κάθε πρόσφορο μέτρο για να μην οδηγηθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο να αποδεχθεί τις προτάσεις της εν λόγω ΕΠΜ για τη θήρα, οι οποίες θα είναι απολύτως επιβαρυντικές για τους κυνηγούς.</span>

Α. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί της διαδικασίας της διαβούλευσης

<span style=”font-weight: 400;”>Τα δύο τμήματα της  ΕΠΜ3β, αφορούν σε επτά προστατευόμενες περιοχές που βρίσκονται σε εννέα Περιφερειακές Ενότητες : Πέλλα, Πιερία, Ημαθία, Φλώρινα, Καστοριά, Κιλκίς, Κοζάνη, Λάρισα και Ιωάννινα.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η συνολική έκταση που καλύπτουν οι επτά παραπάνω προστατευόμενες περιοχές είναι  3.198.812 στρ.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα περιεχόμενα των δύο τμημάτων της ΕΠΜ3β (κείμενα, χάρτες και πίνακες), ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες σελίδες.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η έκταση των προστατευόμενων περιοχών, αλλά και η έκταση των περιεχομένων της ΕΠΜ3β, καθιστά πρακτικά αδύνατη την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και τη συμμετοχή στη διαβούλευση, η οποία διαρκεί μόλις ένα μήνα από τις 4/3/2026, ως και τις 4/4/2026, με τρεις ενημερωτικές ημερίδες στο διάστημα αυτό, σε Λιτόχωρο, Έδεσσα και Καστοριά.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η συμμετοχή φορέων και πολιτών, τόσο στα σχόλια της διαβούλευσης, όσο και στις ημερίδες παρουσίασης των τμημάτων των ΕΠΜ σε Λιτόχωρο, Έδεσσα και Καστοριά να είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, ακυρώνοντας στην πράξη την έννοια της διαβούλευσης.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αν ισχύουν τα όσα ανέφερε η ομάδα μελέτης, στην ημερίδα στο Λιτόχωρο, πως η μελέτη ολοκληρώθηκε πριν 3 χρόνια, εγείρονται έντονα ερωτηματικά για το χρόνο που δόθηκε σε φορείς και πολίτες να τοποθετηθούν στα πλαίσια της διαβούλευσης της συγκεκριμένης ΕΠΜ.</span>

 

Β. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί των προτάσεων της ΕΠΜ3β τμήμα 1,  για τη θήρα.

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΕΠΜ3β, τμήμα 2, έχει σαν αντικείμενο τις προστατευόμενες περιοχές του Ολύμπου, του Γράμμου, των Πιερίων – Τιτάρου, των στενών του Αλιάκμονα και του όρους Βέρνον.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ομάδα μελέτης προτείνει να θεσπιστούν:</span>

<span style=”font-weight: 400;”>1) οκτώ (νέες) ζώνες προστασίας στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου,</span>

<span style=”font-weight: 400;”>2) δεκαεπτά ζώνες προστασίας στην προστατευόμενη περιοχή “Πιέρια-Τίταρος”, </span>

<span style=”font-weight: 400;”>3) οκτώ ζώνες προστασίας στο όρος Βέρνον, </span>

<span style=”font-weight: 400;”>4) δεκαοκτώ ζώνες προστασίας στις κορυφές του Γράμμου, </span>

<span style=”font-weight: 400;”>5) και οκτώ ζώνες προστασίας στα Στενά του Αλιάκμονα</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Σε αυτές τις εκτάσεις προτείνονται από την ΕΠΜ περιπου 130.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, περίπου 80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στις κορυφές του Γράμμου,  περίπου 40.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στα Πιέρια όρη και τον Τίταρο, 12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο όρος Βέρνον και 937 στρ. νέας απαγόρευσης θήρας στα Στενά του Αλιάκμονα, Συνολικά προτείνονται δηλαδή κατά προσέγγιση 263.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στις προστατευόμενες περιοχές που αποτελούν το αντικείμενο στο τμήμα 1 της ΕΠΜ3β.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα παραπάνω συμβαίνουν όταν στο κεφ. 4, σελ. 10 της ΕΠΜ3β , τμήμα 2, αναφέρεται: “</span><i><span style=”font-weight: 400;”>Σύμφωνα με τις οδηγίες της επιβλέπουσας Υπηρεσίας, οι προβλέψεις των ΕΠΜ για τη θήρα θα έχουν τελικά ως εξής: “Επιτρέπεται το κυνήγι σύμφωνα με την ισχύουσα τη δεδομένη χρονική στιγμή νομοθεσία. Τροποποίηση των όρων και των ορίων σχετικά με το κυνήγι μπορεί να γίνει μετά από τη γνώμη του ΟΦΥΠΕΚΑ ανάλογα με τα επιστημονικά δεδομένα σχετικής μελέτης και την έκδοση σχετικού κανονισμού. Επιτρέπεται η έκδοση απαγορευτικών διατάξεων για τη θήρα λόγω έκτακτων αναγκών από τις αρμόδιες δασικές αρχές”. </span></i>

<span style=”font-weight: 400;”>Παρόλα αυτά, οι μελετητές στη συνέχεια γράφουν: “</span><i><span style=”font-weight: 400;”>Στο πλαίσιο αυτό οι προτεινόμενες ρυθμίσεις για τη θήρα που παρουσιάζονται στα επόμενα κεφάλαια της παρούσας μελέτης, έχουν ως σκοπό να αποτελέσουν τεκμηριωμένες εισηγήσεις τόσο προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΦΥΠΕΚΑ, όσο και προς τις αρμόδιες δασικές αρχές, ώστε να μπορούν να τις εφαρμόσουν εντός των ορίων της περιοχής μελέτης με στόχο την ορθολογική διαχείριση της θήρας και την προστασία της βιοποικιλότητας.” </span></i>

<span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης, έχοντας μελετήσει αναλυτικά τα προστατευταία αντικείμενα, τις απειλές και γενικότερα το σύνολο των περιεχομένων της ΕΠΜ 3β, δεν εντόπισε ούτε στο ελάχιστο, τεκμηρίωση για τις παραπάνω προτάσεις νέων απαγορεύσεων θήρας, οι οποίες κατ΄επέκταση, μόνο αυθαίρετες και προϊόν προκατάληψης ενάντια στη νόμιμη θήρα μπορούν να χαρακτηριστούν. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τη διαπίστωση αυτή τη βασίζουμε στα εξής:</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα Πιέρια Όρη – Τίταρος, τα Στενά του Αλιάκμονα και το όρος Βέρνον, είναι χαρακτηρισμένα ως Ειδική Ζώνη διατήρησης (οδηγία για τους οικοτόπους). Στις ΕΖΔ, μέχρι σήμερα, δεν υπήρχαν προτάσεις για απαγόρευση θήρας, διότι η θήρα δεν αποτελεί απειλή για τους σημαντικούς οικοτόπους, ούτε για τα είδη της πανίδας που αποτελούν είδη προτεραιότητας που ζουν σε αυτούς (π.χ. βίδρα στα στενά του Αλιάκμονα). </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η κυνηγετική δραστηριότητα έχει μειωθεί σε ποσοστό 70-80 % τα τελευταία 20 χρόνια. Η εξέλιξη αυτή, δεν αποτυπώνεται σε κανένα σημείο της μελέτης.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αναφορές όπως “η θήρα στερεί τροφή από σημαντικά είδη της πανίδας όπως ο χρυσαετός”, πέραν του ότι είναι άτοπες, δεν αναλύονται με βάση τη φθίνουσα πορεία της κυνηγετικής δραστηριότητας που αναφέρουμε παραπάνω.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Σε σύνολο 212 προτεινόμενων ζωνών προστασίας (στα δύο τμήματα της ΕΠΜ3Β), στους πίνακες των χρήσεων γης, στο κεφ. 4, δεν επιλέγεται η θήρα ως επιτρεπόμενη χρήση ούτε σε μία. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν υπάρχει καμία αναφορά για τη θήρα στις απειλές των προτεινόμενων ζωνών προστασίας όπου προβλέπονται οι νέες απαγορεύσεις θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν γίνεται καμία αναφορά, ή προσέγγιση για αντισταθμιστικά οφέλη στις προτεινόμενες νέες απαγορεύσεις θήρας</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν φαίνεται να ζητήθηκαν  στοιχεία από την πλέον αρμόδια Δασική Υπηρεσία (ΥΠΕΝ) για θέματα που αφορούν τη θήρα. Ως εκ τούτου δεν αξιολογείται, ούτε στο ελάχιστο, η διαχρονική εξέλιξη της άσκησης της θήρας (κυνηγετική πίεση – επισκεψιμοτητα, αριθμός κυνηγετικών αδειών, θεσμικό πλαίσιο – υφιστάμενοι περιορισμοί κλπ) στις 7 προστατευόμενες περιοχές των δύο ΕΠΜ. Εφόσον, ζητήθηκαν τέτοια στοιχεία και δεν κατέστη δυνατό να τα αποστείλει η Δασική Υπηρεσία, οι μελετητές μπορούσαν να απευθυνθούν στους θεσμικά αναγνωρισμένους και συνεργαζόμενους με το ΥΠΕΝ φορείς που σχετίζονται με την κυνηγετική δραστηριότητα, τις Κυνηγετικές Οργανώσεις. Κάτι που δεν έγινε. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως η κυνηγετική δραστηριότητα στη Μακεδονία και τη Θράκη έχει μειωθεί στο 15 – 20% σε σχέση με 20 έτη πριν.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Γενικά, η μελέτη δείχνει μια απαξίωση ως προς τη Δασική Υπηρεσία, αφού αναφέρεται ελάχιστα ή και καθόλου, και δεν λαμβάνονται υπόψη τα νομοθετικά εργαλεία που εκδίδει ετησίως αυτή για τη διαχείριση της θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν αναλύονται οι πιθανές συνέπειες των εκτεταμένων νέων απαγορεύσεων θήρας σε διάφορα ζητήματα, για μερικά από τα οποία το κράτος έχει την ακριβώς αντίθετη με τη μελέτη θεσμοθετημένη πολιτική,  όπως:</span>

<span style=”font-weight: 400;”>1) οι συνέπειες στους κυνηγούς που βλέπουν τη δραστηριότητά τους να περιορίζεται αναίτια κατά χώρο, σε καιρό που περιορίζεται επισης σε χρόνο για άλλους λόγους (οικονομικούς κλπ)</span>

<span style=”font-weight: 400;”>2) ο υπερπληθυσμος του αγριόχοιρου, η μείωση του οποίου αποτελεί διαχρονικό στόχο του κράτους για την προστασία της αγροτικής οικονομίας,</span>

<span style=”font-weight: 400;”>3) το δημογραφικό στις παραμεθόριες περιοχές</span>

<span style=”font-weight: 400;”>4) η αντιμετώπιση νόσων όπως η Αφρικανική Πανώλη των Χοίρων, η λύσσα κλπ (ενεργητική επιτήρηση), που αποτελούν στόχο του ΥΠΑΑΤ</span>

<span style=”font-weight: 400;”>5) η απουσία του ανθρώπινου παράγοντα (κυνηγοί), οι οποίοι αποδεδειγμένα αποτελούν την μοναδική εθελοντική ομάδα που συνδράμει ουσιαστικά τις προσπάθειες των αρμόδιων υπηρεσιών σε περιπτώσεις δασικών πυρκαγιών, φυσικών καταστροφών,  εντοπισμού αγνοούμενων κ.α. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για το πώς θα ελεγχθεί η εφαρμογή – τήρηση νέων διαχειριστικών μέτρων, ούτε (το κυριότερο), σε ποιο βαθμό ελέγχθηκε στο παρελθόν η εφαρμογή – τήρηση των διαχειριστικών μέτρων που ισχύουν σήμερα. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν παρατίθενται στοιχεία για τις αναφορές που γίνονται από τους μελετητές περί λαθροθηρίας και της αντιεπιστημονικής σύνδεσής της με τη θήρα που επιχειρούν.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ταύτιση της απαγόρευσης θήρας με την προστασία της πανίδας από την ομάδα μελέτης, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την Ευρωπαϊκή και Εθνική νομοθεσία και τα κανονιστικά πλαίσια, και συγκεκριμένα με τα εξής έγγραφα – αποφάσεις:</span>

<span style=”font-weight: 400;”>1) Το έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου αναφέρεται πως η θήρα είναι δραστηριότητα συμβατή με τους σκοπούς προστασίας των περιοχών του δικτύου Natura.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>2) Την Υπουργική Απόφαση για την Εθνική Στρατηγική για τα δάση όπου η θήρα αναγνωρίζεται ως διαχειριστικό εργαλείο.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>3) Τις ετήσιες Υπουργικές Ρυθμιστικές Αποφάσεις Θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>4) Τις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις για την αντιμετώπιση της Αφρικανικής Πανώλης των Χοίρων.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>5) Την 1660/2022 Απόφαση του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της αίτησης ακύρωσης της Ρυθμιστικής Απόφασης Θήρας 2021-2022. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>6) Συνολικά το θεσμικό πλαίσιο βάσει του οποίου έχουν θεσπιστεί τα Καταφύγια Άγριας Ζωής και οι Προστατευόμενες Περιοχές της χώρας μέχρι σήμερα.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η συστηματική απόκλιση από κάθε έννοια επιστημονικού λόγου και τεκμηρίωσης στις προτεινόμενες από την ΕΠΜ 3β, τμήμα 1, νέες απαγορεύσεις θήρας στην ΕΠΜ 3β, τμήμα 1. αποτυπώνεται απόλυτα στην απάντηση που έδωσε ο εκπρόσωπος της ομάδας μελέτης , κ. Μπούσμπουρας, στην ημερίδα για την παρουσίαση της ΕΠΜ στο Λιτόχωρο στις 24/3/2026, όπου αιτιολόγησε τις προτεινόμενες απαγορεύσεις θήρας λέγοντας πως  “ο πρωθυπουργός ζήτησε απάτητα βουνά μέσα από τη διαδικασία της εκπόνησης των ΕΠΜ” και πως όταν ο ίδιος επισκέφτηκε για πρώτη φορά τον Όλυμπο το 1990, είδε ένα κυνηγό να κατεβαίνει ένα λαγό πάνω στο όχημά του, εικόνα απαράδεκτη για ένα Εθνικό Πάρκο. Αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής, πως οι παραπάνω γενικές και αόριστες αναφορές, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποτελέσουν επιστημονική τεκμηρίωση για την πρόταση για εκτεταμένες νέες απαγορεύσεις θήρας από την ομάδα μελέτης. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Συνοψίζοντας με βάση τα παραπάνω, Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει αντίθετη στο σύνολο των προτεινομένων νέων απαγορεύσεων ή ρυθμίσεων θήρας στην περιοχή μελέτης. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Επίσης η ΚΟΜΑΘ θεωρεί πως οι προτάσεις της ΕΠΜ, δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση “τεκμηριωμένη” εισήγηση για τη ρύθμιση της θήρας στο μέλλον, όπως ισχυρίζονται οι μελετητές, με δεδομένο το γεγονός πως δεν εντοπίζεται ούτε στο ελάχιστο, τεκμηρίωση για τις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνουν για το ορεινό τόξο Αριδαίας και το Όρος Βέρμιο.</span>

 

Γ. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί των προτάσεων της ΕΠΜ3β, τμήμα 1. για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου

<span style=”font-weight: 400;”>Στον Όλυμπο, προτείνεται ριζική τροποποίηση των υφιστάμενων ζωνών προστασίας που θεσπίστηκαν πριν μόλις πέντε έτη, με την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Δ΄ 610/17.09.2021), μετά από διαβουλεύσεις και καθυστέρηση πολλών ετών.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Προτείνεται στην ουσία αντικατάσταση της ζώνης Δ του Εθνικού Πάρκου, από Ζώνες Β και Γ, στις οποίες οι επιτρεπόμενες χρήσεις (υλοτομία, θήρα κλπ), περιορίζονται δραστικά, ιδίως στη Ζώνη Β (ΖΠΦ), αλλά και στη Ζώνη Γ  (ΖΔΟΕ).</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Συγκεκριμένα η ομάδα μελέτης, προτείνει επέκταση της Ζώνης Β κατά 130.000 στρ. περίπου σε περιοχές που σήμερα είναι οι Ζώνες Γ και Δ, και επέκταση της Ζώνης Γ στις υπόλοιπες περιοχές της Ζώνης Δ η οποία στην ουσία καταργείται – αντικαθίσταται από Ζώνες Β και Γ.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ζώνη Β, (ΖΠΦ), προτείνεται να καταλάβει σημαντικές εκτάσεις εκτός περιοχής natura στη Δυτική πλευρά του Ολύμπου, αλλά και να αποτελέσει το όριο του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου στα Ανατολικά, προσέγγιση πρωτοφανής, που καταργεί την έννοια της κλιμακωτής ζωνοποίησης. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα παραπάνω αν εφαρμοστουν, θα σημάνουν νέες απαγορεύσεις θήρας, και υλοτομίας και άλλων δραστηριοτήτων, σε έκταση 130.000 στρ. περίπου στον Όλυμπο και άλλων 40.000 στρ. περίπου στα γειτονικά Πιέρια και τον Τίταρο, χωρίς την παραμικρή επιστημονική τεκμηρίωση.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Εκπρόσωπος της ομάδας μελέτης, στην ημερίδα παρουσίασης της ΕΠΜ, στο Λιτόχωρο, δήλωσε πως η μελέτη ολοκληρώθηκε πριν τρία χρόνια, το 2023. Η ομάδα μελέτης επομένως, δύο μόλις χρόνια μετά την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου, πρότεινε τη ριζική τροποποίηση των ζωνών προστασίας του, γεγονός που εγείρει έντονα ερωτηματικά για τις διαδικασίες που σχετίζονται με τη θέσπιση των προστατευόμενων περιοχών.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής ως Εθνικό Πάρκο, με τη διαδικασία του Προεδρικού Διατάγματος, αποτελεί ιδιαίτερα σύνθετη διαδικασία, η οποια στην περίπτωση του Ολύμπου διήρκεσε πολλά χρόνια.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αν εφαρμοστούν οι προτάσεις της ΕΠΜ για τον Όλυμπο, θα ακυρωθούν αναίτια,  προσπάθειες ετών για τη θέσπιση του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου και θα τεθούν σε αμφισβήτηση οι διαδικασίες που ακολούθησε και ακολουθεί το ΥΠΕΝ για μία ιδιαίτερα σημαντική θεσμική διαδικασία, όπως είναι η ίδρυση ενός Εθνικού Πάρκου.</span>

[Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω]

<h4>Σχόλια Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω στη δημόσια διαβούλευση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης ΕΠΜ 3β: Τμήμα 1 – Περιοχές Natura 2000 της Δυτικής Μακεδονίας και Κεντρικής Μακεδονίας GR1250001(ΟΡΟΣ ΟΛΥΜΠΟΣ)</h4>
 

1. Η Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω ιδρύθηκε το έτος 1543, στη θέση προϋπάρχοντος, παλαιότερου ελληνορθόδοξου βυζαντινού Μοναστικού Οικισμού.

Λειτουργεί και αναπτύσσεται εκ της συστάσεώς της, και αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα, υπό την οργανωτική δομή της «Λαύρας» με εγκαταστάσεις, οικιστικά σύνολα και κτιριακά συγκροτήματα (ασκηταριά, παρεκκλήσια, ερημητήρια, κελλιά, σπήλαια κ.λπ.), διασκορπισμένα εντός του ιστορικού Όρους του Ολύμπου. Έχοντας ως κύριες εγκαταστάσεις, την κυρίως (παλαιά) Μονή και το Μετόχιο της Σκάλας.

Ως Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή οργανώνεται διαχρονικά υπό τη βιώσιμη προοπτική ενός θρησκευτικού, χριστιανικού, μοναστηριακού οικισμού/συνοικισμού Μοναχών, που κατοικούν, διαβιούν και δραστηριοποιούνται αποκλειστικά υπέρ των ενασκούμενων θρησκευτικών, των πνευματικών και των λειτουργικών βιοτικών τους αναγκών εντός ενός οικιστικού πολεοδομικού συνόλου επιμέρους διακριτών οικιστικών ενοτήτων, κάτω από το ειδικό εκκλησιαστικό συλλογικό μοναστηριακό καθεστώς, που τελούν οι ελληνορθόδοξοι Μοναχοί.

 

2. Ανάμεσα στους αιώνες η Ιερά Μονή του Αγίου Διονυσίου, ως οικιστικό σύνολο αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο του όρους του Ολύμπου, συνδέοντας το φυσικό περιβάλλον με το πολιτιστικό περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά. Γι’ αυτό και η ανάδειξή της εντός του προστατευόμενων οικοτόπων επιβάλλεται να επιδιώκει την ως άνω εναρμόνιση και στοχευμένη ενσωμάτωση του ενός στοιχείου με το άλλο, αλλά και τη διαφύλαξη της εύρυθμης λειτουργίας και της αξιοποίησης των αναγκαίων (φυσικών) πόρων για την ίδια τη βιωσιμότητα της Ιεράς Μονής. Παράμετροι που πρέπει να συμπεριληφθούν ακόμα πιο συντεταμένα σε μία Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, όπως στην παρούσα, με σφαιρική και ολιστική εκτίμηση όλων των παραπάνω και όχι μόνο με μία απλή παρεμπίπτουσα αναφορά της ύπαρξης της Ιεράς Μονής στον προστατευόμενο Χώρο. Η τελευταία εξάλλου συγκεντρώνει πλήθος προσκυνητών, επισκεπτών και φιλοξενούμενων πιστών πέρα των μόνιμα εγκαταβιούντων Μοναχών γεγονός που χρήζει ειδική μέριμνας και προστασίας για την ανάπτυξη της Μονής εντός του Όρους Ολύμπου.

Περαιτέρω η Μονή λόγω και της προσωπικότητος του Αγίου Διονυσίου αποτελούσε και αποτελεί σημαντικότατο θρησκευτικό προσκύνημα και προορισμό.

 

3. Αξίζει να υπομνηστεί επίσης ότι Ιερά Μονή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω ως «Λαύρα», ήτοι ως ιστορικός ελληνορθόδοξος Μοναστικός Συνοικισμός:

α) Το έτος 1918 αναγνωρίστηκε ως αυτοτελής διοικητικά Συνοικισμός με το από 28.06.1918 Β.Δ. περί αναγνωρίσεως των Κοινοτήτων «εν τη Γενική Διοικήσει Θεσσαλονίκης» (ΦΕΚ Α΄ 152/09.07.1918).

 β) Από το έτος 1920, και κατά τις εν συνεχεία αδιάλειπτες απογραφές του: 1928, 1940, 1951, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011, 2021 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής της Ελλάδας απογράφεται ως αυτοτελής Οικισμός με διακριτό Αριθμό Μητρώου 1102010104 και απεικονίζεται αντιστοίχως στους οικείους πίνακες-χάρτες της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, καθώς και του Δήμου Δίου-Ολύμπου.

γ) Το έτος 1995, με πράξη της Ελληνικής Πολιτείας χαρακτηρίστηκε, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β/1/Φ34/43500/1250/11.9.1995 απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού (ΦΕΚ Β΄ 83/1995), διότι «αφενός είναι σημαντικότατο αρχιτεκτονικό συγκρότημα, ανάλογα με τα μεγάλα μοναστήρια της Μακεδονίας που ακολουθούν στην οργάνωση τις αγιορείτικες Μονές και αφετέρου είναι στενά δεμένο με την σύγχρονη Ελληνική Ιστορία».

δ) Με την υπ’ αρ. ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/117246/4943/ 29.11.2011 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού (ΦΕΚ ΑΠΠ 342/2011), αναοριοθετήθηκε ο αρχαιολογικός χώρος του Πιερικού Ολύμπου με την καταγραφή εντός αυτού και του οικιστικού συνόλου της Ιεράς Μονής, με ειδική μνεία στη περιγραφή των σπουδαιότερων επιμέρους αρχαιολογικών χώρων και μνημείων του οικισμού της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ήτοι της κυρίας Μονής, καθώς επίσης και των εγκαταστάσεων επί του Αγίου Σπηλαίου και του Αγίου Λαζάρου.

 

4. Με το άρθρο 24 παρ. 1 και 6 του Συντάγματος, καθιερώνεται η προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και η αρχή της αειφορίας για το πολιτιστικό περιβάλλον, ήτοι η προστασία του, στο διηνεκές, ώστε να διατηρηθεί η πολιτιστική κληρονομιά της Χώρας και για τις μελλοντικές γενεές (ΣτΕ Ολομ. 2175/2004, ΣτΕ Ολομ. 3454/2004, ΣτΕ 307/2018, ΣτΕ 1304/2018,, ΣτΕ 7μ. 3050/2004).

Με το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος κατοχυ­ρώνεται στην Ελλάδα το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και με τις δύο εκδηλώσεις του ήτοι τόσο της ελευθερίας της συνειδήσεως, όσο και της ελευθερίας της λατρείας, και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο, η δε άσκηση αυτού είναι ελεύθερη εντός των υπό της διατάξεως αυτής τιθεμένων ορίων (Ολομ. ΣτΕ 866/1974, ΣτΕ 245/1997, ΣτΕ 2956/2005, Α. Μάνεση, Ατομικές ελευθερίες, 1985, σ. 250).

Από την ανωτέρω αναφερθείσα διάταξη του άρθρου 13 του Συντάγματος, ερμηνευόμενη σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγματος συνάγεται ότι:

(α) Αναπόσπαστο τμήμα του πολιτιστικού περιβάλλοντος, το οποίο απολαύει της ως άνω προστασίας του Συντάγματος, αποτελούν, αναμφισβήτητα, εν όψει της ιδιάζουσας σημασίας, την οποία διαδραματίζει, πάντοτε, το θρησκευτικό στοιχείο στην διαμόρφωση του πολιτισμού κάθε λαού, και οι θρησκευτικού χαρακτήρος χώροι, δηλαδή οι χώροι πνευματικής ασκήσεως και λατρείας, στους οποίους τόσο οι πιστοί όσο και οι θρησκευτικοί λειτουργοί (ιερείς, μοναχοί) κάθε θρησκείας ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και στους οποίους χώρους συγκαταλέγονται και οι χώροι λατρείας (Ιεροί Ναοί και Ιερές Μονές) της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως προς την οποία κατοχυρούται επίσης το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και οι οποίοι, ως χώροι Ιεροί, συνιστούν ουσιώδη στοιχεία της παραδόσεως και ιστορίας και, άρα, της εν γένει πολιτιστικής κληρονομιάς ολοκλήρου του Ελληνικού Λαού (Ολομ. ΣτΕ 866/74, ΣτΕ 245/1997, ΣτΕ 2956/2005).

(β) Τα όργανα του Κράτους οφείλουν όπως, πέραν της προστασίας την οποία πρέπει να εξασφαλίζουν, κατ’ επιταγή του Συντάγματος, στους ως άνω χώρους πνευματικής ασκήσεως και λατρείας (Ιερούς Ναούς και Ιερές Μονές), ώστε να μη προσβάλλεται η ιερότητα και να μη αλλοιώνεται ο θρησκευτικός χαρακτήρας αυτών, να λαμβάνουν επί πλέον και την δέουσα πρόνοια, ώστε να εξασφαλίζεται συγχρόνως και η άσκηση του μοναχικού βίου των εγκαταβιούντων στις Ιερές Μονές μοναχών, να εξασφαλίζεται δηλαδή η άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών, οι οποίες αποτελούν ειδικότερες εκδηλώσεις του ατομικού δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας (ΣτΕ 245/1997, ΣτΕ 2956/2005).

 

5. Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 4858/2021, «Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Χώρας συνίσταται κυρίως: . . . β) στη διατήρηση και στην αποτροπή της καταστροφής, της αλλοίωσης και γενικά κάθε άμεσης ή έμμεσης βλάβης της, . . . δ) στη συντήρηση και την κατά περίπτωση αναγκαία αποκατάστασή της, ε) στη διευκόλυνση της πρόσβασης και της επικοινωνίας του κοινού με αυτήν, στ) στην ανάδειξη και την ένταξή της στη σύγχρονη κοινωνική ζωή . . .».

Καί κατά το άρθρο 73 παρ. 12 του ανωτέρω νόμου «12. Προκειμένου περί ακινήτων ή εκτάσεων πολλαπλώς χαρακτηρισμένων υπερισχύει ο παρών Κώδικας, εφόσον πρόκειται για μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους ή ιστορικούς τόπους».

Μεγάλο μέρος των ακινήτων της Μονής καθώς επίσης και τα κτιριακά συγκροτήματα τόσο της παλαιάς όσο και της νέας Μονής βρίσκονται εντός του αρχαιολογικού χώρου του Πιερικού Ολύμπου (ΦΕΚ ΤΑΑΠΘ 342/2011).

Τον Οκτώβριο του 2011, εκπονήθηκε Αρχαιολογική Μελέτη για την οριοθέτηση Ζωνών Προστασίας Α΄και Β΄ και Χρήσεων Γης στον Μακεδονικό/Πιερικό Όλυμπο. Η μελέτη αυτή κατατέθηκε με το υπ’ αρ. 3667/24-10-2011 έγγραφο της ΚΖ’ ΕΠΚΑ  στο Υπουργείο Πολιτισμού, στην οποία προβλέπεται και η οριοθέτηση Ζωνών Προστασίας Β΄ και Χρήσεων Γης στον Μακεδονικό Όλυμπο, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν θεσμοθετήθηκαν, μεταξύ των οποίων είναι και η Ζώνη Προστασίας Β΄ Ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Ολύμπου (περιοχή παλιάς Μονής).

 

6. <u>Κατ’ επέκταση, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερθέντα στις παραγράφους 1 έως 5 του παρόντος και όλως ενδεικτικά για το σύνολο της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης αιτούμαστε όπως :</u>

6.1  Λειτουργία της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.

Δεδομένου ότι η Ι. Μονή όπως και τα παραρτήματά της βρίσκονται εντός αρχαιολογικού χώρου και είναι χαρακτηρισμένα Μνημεία, για την ειδική Χρήση Γης με α/α (5) – Θρησκευτικοί χώροι, για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α, είναι αναγκαία η εξής συμπλήρωση και αναδιατύπωση των σχετικών προβλέψεων στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου  καθώς επίσης και του πίνακα 4.26 (σελ. 124 του Κεφαλαίου 4) και των Πινάκων στις σελ. 3 και 5 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4   της Μελέτης (και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά) :

«Επιτρέπεται στην Iερά Μονή Αγίου Διονυσίου (ήτοι του μοναστικού οικισμού που αποτελείται από την κυρία Μονή και τα παραρτήματά της – ασκηταριά, παρεκκλήσια, ερημητήρια, κελλιά, σπήλαια κ.λπ.), η εκτέλεση έργων (κτιρίων, υποδομών, δικτύων κ.λ.π.) εξυπηρέτησης των λειτουργικών αναγκών, της ασφάλειας και της προστασίας της Ι. Μονής και των προσκυνητών της, έργων συντήρησης, βελτίωσης, ανάδειξης και αποκατάστασης της κτιριακής υποδομής της Ι. Μονής και των υφισταμένων παραρτημάτων της, και η κατά τον προορισμό χρήση τους, σύμφωνα με τις ανάγκες για την συνέχιση των παραδοσιακών/ιστορικών δραστηριοτήτων, του «πράσινου» ενεργειακού παραγωγικού τομέα, των διακονημάτων και της εύρυθμης και βιώσιμης λειτουργίας της Ι. Μονής, των μονίμως εγκαταβιούντων Μοναχών και των επισκεπτών/φιλοξενούμενων – προσκυνητών αυτής, προς αντίστοιχη διαφύλαξη της Βιώσιμης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και των πολιτιστικών ταυτοτικών στοιχείων και λειτουργιών της Ι. Μονής. Επιτρέπεται η ελεύθερη πρόσβαση / επίσκεψη, μέσω των υφισταμένων δρόμων και μονοπατιών, στην Ι. Μονή και τα παραρτήματά της, σύμφωνα με το καθορισμένο από τη Μονή πρόγραμμα λειτουργίας τους, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα. Περιορισμοί στην πρόσβαση και επίσκεψη επιβάλλονται μόνο σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης (π.χ. πυρκαγιές, σεισμοί και πλημμύρες) και για ορισμένη χρονική διάρκεια».

Τα ανωτέρω είναι σύμφωνα με την αρχαιολογική νομοθεσία και την από Οκτωβρίου του 2011, Αρχαιολογική Μελέτη για την οριοθέτηση Ζωνών Προστασίας Α΄και Β΄ και Χρήσεων Γης στον Μακεδονικό/Πιερικό Όλυμπο που εκπονήθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία (υπ’ αρ. 3667/24-10-2011 έγγραφο της ΚΖ’ ΕΠΚΑ) και τα προβλεπόμενα για την Ζώνη Προστασίας Β΄ Ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Ολύμπου (περιοχή παλιάς Μονής).  Και για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο να θεσμοθετηθεί και οριοθετηθεί η προβλεπόμενη από την ανωτέρω αρχαιολογική μελέτη  Ζώνη Προστασίας Β΄ Ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Ολύμπου (περιοχή παλιάς Μονής).

Σε συνάφεια με τα ανωτέρω στο Κεφάλαιο 2 και σελίδες 134-136 στην Ενότητα «2.3 Κοινωνικά και οικονομικά στοιχεία 2.3.1 Χαρακτηριστικά – Επιπτώσεις χρήσεων και δραστηριοτήτων 2.3.1.1 Χαρακτηριστικά πληθυσμού – Χρήσεων γης – δραστηριοτήτων – υποδομών» πρέπει να καταγραφούν και να υπάρξει στοχευμένη μέριμνα για την προστασία και τη βιώσιμη ανάπτυξη των Μοναστικών εγκαταστάσεων της Ι. Μονής του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, καθώς και να προβλεφθούν έστω περιγραφικά ήπιες και συμβατές με το περιβάλλον δραστηριότητες που εξυπηρετούν ευθέως και τα διακονήματα των μόνιμα εγκαταβιούντων Μοναχών, αλλά και την επισκεψιμότητα των προσκυνητών. Ειδικής δε αναφοράς χρήζει η ρητή πρόβλεψη περί ήπιας ανάπτυξης του πρωτογενή, του δευτερογενή και του «πράσινου» ενεργειακού παραγωγικού τομέα σε κτηματολογικές μερίδες ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής. Η Ι. Μονή δεν πρέπει να αναφέρεται και να αντιμετωπίζεται μόνο παρεμπίπτοντος ως συμπληρωματικό στοιχείο ενδιαφέροντος, αλλά να τεκμηριωθεί κατά τη δέουσα εκτίμηση η σημασία και η βιώσιμη λειτουργικότητα του μη οριοθετημένου και ήδη προϋφιστάμενου του 1923 Μοναστικού Συνοικισμού της.

Είναι επομένως απαραίτητο να υπάρχει πρόβλεψη στην ΕΠΜ ειδικής χρήσης για τη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργίας της Ιεράς Μονής (με τις μέχρι τούδε συνθήκες λειτουργίας) και, επομένως, δυνατότητα αυτόνομης εξέλιξης και ανάπτυξης της κοινοβιακής ζωής των μοναχών,  άλλως περιορίζεται η Ιερά Μονή στην επιτέλεση του θρησκευτικού της ρόλου και απομειώνεται η ιστορική και θρησκευτική της σπουδαιότητα, κατά παράβαση των άρθρων 13 και 24 του Συντάγματος.

6.2. Ελεύθερη πρόσβαση στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.

Συναφείς διορθωτικές αναφορές, σε σχέση με τα ανωτέρω (παρ. 1 έως 5 του παρόντος), ήτοι με το  δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και με τις δύο εκδηλώσεις του ήτοι τόσο της ελευθερίας της συνειδήσεως, όσο και της ελευθερίας της λατρείας, και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο που κατοχυρώνεται από το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος,  για την ειδική Χρήση Γης με α/α (26.12.1) – Οδοί (κίνησης μηχανοκινήτων οχημάτων), για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α (ΖΠΦΑ), την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Β (ΖΠΦΒ) και την Ζώνη Διατήρησης Οικοτόπων Ειδών Εθνικού Πάρκου Ολύμπου (ΖΔΟΕ), είναι αναγκαία η εξής συμπλήρωση και αναδιατύπωση των σχετικών προβλέψεων στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στις σελ. 3 και 5 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης (και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά), ήτοι σε συμφωνία με τα αναφερόμενα στην παρ. 6 του παρόντος για την ειδική Χρήση Γης με α/α (5) – Θρησκευτικοί χώροι, για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α, στην συνέχεια της παραγράφου :

«Είναι δυνατή η απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων και ατόμων, σε τμήματα του οδικού δικτύου για λόγους προστασίας της άγριας πανίδας, της αυτοφυούς χλωρίδας και των βιοτόπων τους, τη διευκόλυνση της φύλαξης της περιοχής (τοποθέτηση μπαρών, πινακίδων κ.ά.) και για λόγους πυροπροστασίας ή προστασίας από φυσικές καταστροφές, με απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος μετά από εισήγηση του ΟΦΥΠΕΚΑ».

να προστεθεί ότι  :

«Οι απαγορεύσεις αυτές δεν θα δύνανται να εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση και επίσκεψη, μέσω υφισταμένων δρόμων και μονοπατιών, στην Ιερά Μονή. Περιορισμοί στην πρόσβαση και επίσκεψη θα δύνανται να επιβληθούν μόνο σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης (π.χ. πυρκαγιές, σεισμοί και πλημμύρες) και για ορισμένο χρονικά για την κάθε απαγόρευση χρονικό διάστημα», όπως άλλωστε προβλέπεται και στο ισχύον ΠΔ για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, ΦΕΚ Δ 610/2021, (βλ. και παρ. 4 και 5 του παρόντος).

Διότι η ελεύθερη πρόσβαση και διαμονή στον μοναστικό οικισμό, αποτελεί δικαίωμα τόσο των πιστών, όσο και των ιδίων των μοναχών που επιλέγουν να εγκαταβιώνουν στην Ιερά Μονή και να έχουν την δυνατότητα να επιλέγουν τις συνθήκες κατοικίας, διαβίωσης, άσκησης λατρείας αυτών και φιλοξενίας των πιστών.

Συναφείς διορθωτικές αναφορές, σε σχέση με τα ανωτέρω επιβάλλεται να υπάρξουν και στις Ειδικές Χρήσεις Γης ΕΠ Ολύμπου Κεφάλαιο 4 του οικείου Τεύχους της Μελέτης (σελ.133) και των παραρτημάτων του Κεφαλαίου αυτού όπου αναφέρεται στις παρατηρήσεις ότι «Η άριστη λύση θα ήταν η χρήση μικρού λεωφορείου για την κίνηση των επισκεπτών. . .  Ένα Λεωφορείο σε κίνηση από το Λιτόχωρο προς τα Πριόνια θα έλυνε πολλά προβλήματα ιδιαίτερα το καλοκαίρι».

Δεν θα πρέπει η χρήση λεωφορείου να είναι ο αποκλειστικός τρόπος μεταφοράς των επισκεπτών. Διαφορετικά θα περιορίζεται κατά τα ανωτέρω η ελεύθερη πρόσβαση των επισκεπτών – προσκυνητών της Ιεράς Μονής (βλ. και παρ. 4, 5 και 7 του παρόντος). Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά στις Εορτές και Πανηγύρεις της Μονής ο αριθμός των επισκεπτών τόσο της Ιεράς Μονής και του Εθνικού Δρυμού γενικότερα, είναι τόσο μεγάλος που δεν μπορεί επ’ ουδενί να εξυπηρετηθεί από λεωφορεία.

6.3. Υφιστάμενα αναψυκτήρια.

Ενώ ερμηνεύεται διασταλτικά η ειδική χρήση γης με κωδικό (1), κατοικία για προσωπικό ασφαλείας και εργαζομένων, για να επιτραπεί η συντήρηση, βελτίωση και λειτουργία των υφιστάμενων Ορειβατικών Καταφυγίων και Καταφυγίων Ανάγκης, δεν επιτρέπεται η ειδική χρήση γης με κωδικό (13), Αναψυκτήρια μέχρι 50 τ.μ.

Στην προκειμένη περίπτωση είναι αναγκαία στις σχετικές προβλέψεις για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α (ΖΠΦΑ), σε σχέση με τα ανωτέρω για την ειδική Χρήση Γης με α/α (13), Αναψυκτήρια μέχρι 50 τ.μ.,  να επιτραπεί η συντήρηση, βελτίωση και λειτουργία των υφιστάμενων Αναψυκτηρίων.

Ειδικότερα το υφιστάμενο αναψυκτήριο στην θέση Πριόνια, παρέχει πολύ σημαντικές υπηρεσίες στους επισκέπτες, περιηγητές και ορειβάτες του Ολύμπου και στις ομάδες διάσωσης, αποτελώντας το τέλος του σημαντικότερου δρόμου του Ανατολικού Ολύμπου και την κύρια πύλη όσων θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα μονοπάτια προς τις κορυφές του Ολύμπου.

6.4. Η πώληση τοπικών προϊόντων.

Στο ισχύον Π.Δ. για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, ορίζεται ότι επιτρέπεται : «Η πώληση τοπικών προϊόντων σε συγκεκριμένους υπαίθριους ή και στεγασμένους χώρους, όπως ορίζεται στο Σχέδιο Διαχείρισης της περιοχής» (άρθρο 4 παρ. 3 ι ). Στην σελ. 125 της μελέτης για την Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.1) Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις και δραστηριότητες, δεν περιλαμβάνεται η πώληση κατά τα ανωτέρω των τοπικών προϊόντων, με την αναφορά ότι : «Δεν έχει νόημα αυτή η πώληση τοπικών προϊόντων εκτός των οικισμών», χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αιτιολογία.

Η πώληση των τοπικών προϊόντων μπορεί να συνδυασθεί με το μέτρο 3Β12501CA1601 (σελ. 7 του Κεφάλαιο 5. Φύλλα περιγραφής μέτρων διαχείρισης της Μελέτης), που αφορά την πιστοποίηση προϊόντων παραγόμενων σε περιοχές NATURA 2000. Άλλωστε η πώληση τοπικών προϊόντων σε συγκεκριμένους υπαίθριους ή και στεγασμένους χώρους είναι μία πρακτική που ακολουθείται και στα Εθνικά Πάρκα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ενδεικτικά New Forest National Park, Black Forest, Parc national des Cévennes, Parco Nazionale delle Dolomiti Bellunesi, Parque Natural de las Sierras de Cazorla Segura y Las Villas).

Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο η Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.1) Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις και δραστηριότητες, να διατηρηθεί η προβλεπόμενη χρήση από το ισχύον ΠΔ του ΕΠ Ολύμπου για την Ζώνη Διατήρησης Οικοτόπων Ειδών Εθνικού Πάρκου Ολύμπου (ΖΔΟΕ) ήτοι να επιτρέπεται η πώληση τοπικών προϊόντων σε συγκεκριμένους υπαίθριους ή και στεγασμένους χώρους

H άδεια πώλησης θα πρέπει να δίνεται με τρόπο που να καλύπτει την πώληση προϊόντων παραγόμενων αποκλειστικά στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου και να μην μετατραπεί σε λιανεμπόριο δήθεν τοπικών προιόντων. Έτσι προτείνουμε η αδειοδότηση να αφορά και να δίνεται μόνο σε πρόσωπα που ζουν μόνιμα ή δραστηριοποιούνται στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου και παράγουν σε αυτόν προϊόντα και μόνο για τα προιόντα αυτά και μόνο σε χώρους που γειτνιάζουν σε εύλογη απόσταση από τον χώρο παραγωγής ή βρίσκονται μέσα σε αυτόν  ή στην περίπτωση των Ομάδων Παραγωγών που δραστηριοποιούνται στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, των προϊόντων που παράγουν τα μέλη των Ομάδων Παραγωγών στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου  σε χώρους που γειτνιάζουν σε εύλογη απόσταση από τον χώρο παραγωγής ενός από τα μέλη της ομάδος παραγωγών ή βρίσκονται μέσα σε αυτόν .

6.5. Δασική διαχείριση. Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.1).

Όσον αφορά την δασική διαχείριση ( είναι αναγκαία η εξής συμπλήρωση :

(α) Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA), Ζώνη προστασίας της φύσης Β (ΖΠΦΒ) και Ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ).

Στις εκτός διαχείρισης δασικές εκτάσεις πρέπει να επιτρέπεται η απόληψη βιομάζας για λόγους πυροπροστασίας μετά από σχετική μελέτη και εγκρίσεις και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στις σελ. 3, 5, 7 και 11 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

(β) Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ).

Να επιτρέπεται η υλοτομία δασικών ειδών για λόγους αντιπυρικής προστασίας μετά από σχετική μελέτη και εγκρίσεις και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 15 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

6.6. Κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.3).

Όσον αφορά τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις :

(α) Στην Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA), δεν επιτρέπονται κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Προτείνεται να επιτρέπεται  η κατασκευή  πρόχειρων καταλύμάτων ζώων, για τα ζώα που βοσκούν νόμιμα στην ζώνη(άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 4056/2012), και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 3 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

(β) Στην Ζώνη προστασίας της φύσης B (ΖΠΦB), επιτρέπεται η βελτίωση υφισταμένων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και πρόχειρων καταλυμάτων ζώων. Προτείνεται να επιτρέπεται  η κατασκευή  πρόχειρων καταλυμάτων ζώων (άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 4056/2012), και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 5 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

(γ) Στην  Ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ), επιτρέπονται εκτός των τ.ο. του παραρτήματος Ι της οδηγίας, 92/43. Ο όρος είναι ασαφής και πρέπει να προσδιοριστεί χωρικά και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 8 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

6.7. Βόσκηση. Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.8)

Όσον αφορά την βόσκηση για την Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA), προτείνεται να επιτρέπεται η βόσκηση μετά από σχετική μελέτη και επιπλέον όρους άσκησης της δραστηριότητας αυτής, δεδομένου ότι ανέκαθεν ασκείτο η δραστηριότητα αυτή από την Ιερά Μονή και κτηνοτρόφους της περιοχής, χωρίς βλάβη του προστατευτέου αντικειμένου, και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 3 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά).

6.8. Κατασκευές για την εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία ή και εμποδιζομένων ατόμων. Ειδική Χρήση Γης με α/α (48.1 Α).

Τέτοια έργα  δεν έχουν προβλεφθεί σε καμία ζώνη. Πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα υλοποίησης των έργων αυτών σε όλες τις ζώνες για την ισότιμη πρόσβαση όλων και την αποφυγή διακρίσεων εις βάρος κοινωνικών ομάδων για τις οποίες πρέπει να δείχνουμε ιδιαίτερη μέριμνα.

6.9. Έργα αντιπυρικής προστασίας και έργα αντιπλημμυρικά.

Έργα αντιπλημμυρικά ή αντιπυρικής προστασίας δεν έχουν προβλεφθεί σε καμία ζώνη. Πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα υλοποίησης έργων τόσο αντιπλημμυρικής προστασίας (έργα ορεινής υδρονομίας) όσο και έργων αντιπυρικής προστασίας.

Επίσης να επιτρέπονται και έργα προστασίας από κατολισθήσεις και στήριξη εδαφών, ειδική Χρήση Γης με α/α (51), στην στην Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA) και στην Ζώνη προστασίας της φύσης Β (ΖΠΦΒ).

6.10. Αναψυχή

Αναψυχή δεν έχει προβλεφθεί σε καμία ζώνη.

6.11. Περιοχές εκτός των τ.ο. του παραρτήματος Ι της οδηγίας 92/43.

Ο όρος αυτός αναφέρεται :

(α) Στις Ζώνες προστασίας της φύσης Α και B (ΖΠΦΑ και ΖΠΦB)  στις χρήσεις Γης με α/α (24.3) και (36).

(β) Στη Ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ)  στις χρήσεις Γης με α/α (5), (16), (24.3), (24.5), (24.13), (34), (36), (47), (49) και (51).

(γ) Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ)  στις χρήσεις Γης με α/α (24.13) και (34).

Ο όρος αυτός είναι ασαφής και πρέπει να προσδιοριστεί χωρικά και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ

6.12. Καθορισμός υπηρεσίας φύλαξης του ΕΠ Ολύμπου.

Είναι  απαραίτητο να καθορισθεί η Υπηρεσία η οποία θα είναι υπεύθυνη για την διαφύλαξη από παραβατικές συμπεριφορές, σε όλη την έκταση του ΕΠ Ολύμπου. Είναι δυστυχώς πολλά τα περιστατικά βανδαλισμών, ρύπανσης των ποταμών αλλά και πυρκαγιών στην περιοχή της παλαιάς Μονής από παράνομους κατασκηνωτές, που παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις μας  προς τις αρμόδιες Αρχές δεν έχουν αντιμετωπιστεί . Ενδεικτικά στις στο πρόσφατο παρελθόν προκλήθηκε μεγάλη πυρκαγιά από κατασκηνωτές η οποία ευτυχώς δεν επεκτάθηκε περισσότερο.

6.13. Αποθήκες. Ειδική Χρήση Γης με α/α (20).

Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ) να επιτρέπονται οι αποθήκες και εκτός των ορίων οικισμών (και εκτός δασών και δασικών εκτάσεων).

6.14. Κέντρα δεδομένων. Ειδική Χρήση Γης με α/α (21 Α).

Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ) να επιτρέπονται τα Κέντρα δεδομένων και τεχνολογικής υποστήριξης επιχειρήσεων και εκτός των ορίων οικισμών (και εκτός δασών και δασικών εκτάσεων).

6.15. Εγκατάσταση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ειδική Χρήση Γης με α/α (48.2 Ε).

Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ) να επιτρέπεται η εγκατάσταση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων, εκτός δασών και δασικών εκτάσεων, δεδομένου ότι αποτελεί μία δραστηριότητα φιλική προς το Περιβάλλον, υπάγεται ως απαραίτητη εγκατάσταση σε όλες τις νεότερες υποδομές, έχει ραγδαία επεκταση και γίνεται όλο και περισσότερο αναγκαία η ύπαρξή της.

[Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω]

Σχόλια Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω στη δημόσια διαβούλευση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης ΕΠΜ 3β: Τμήμα 1 – Περιοχές Natura 2000 της Δυτικής Μακεδονίας και Κεντρικής Μακεδονίας GR1250001 (ΟΡΟΣ ΟΛΥΜΠΟΣ).

1. Η Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω ιδρύθηκε το έτος 1543, στη θέση προϋπάρχοντος, παλαιότερου ελληνορθόδοξου βυζαντινού Μοναστικού Οικισμού.

Λειτουργεί και αναπτύσσεται εκ της συστάσεώς της, και αδιάλειπτα μέχρι και σήμερα, υπό την οργανωτική δομή της «Λαύρας» με εγκαταστάσεις, οικιστικά σύνολα και κτιριακά συγκροτήματα (ασκηταριά, παρεκκλήσια, ερημητήρια, κελλιά, σπήλαια κ.λπ.), διασκορπισμένα εντός του ιστορικού Όρους του Ολύμπου. Έχοντας ως κύριες εγκαταστάσεις, την κυρίως (παλαιά) Μονή και το Μετόχιο της Σκάλας.

Ως Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή οργανώνεται διαχρονικά υπό τη βιώσιμη προοπτική ενός θρησκευτικού, χριστιανικού, μοναστηριακού οικισμού/συνοικισμού Μοναχών, που κατοικούν, διαβιούν και δραστηριοποιούνται αποκλειστικά υπέρ των ενασκούμενων θρησκευτικών, των πνευματικών και των λειτουργικών βιοτικών τους αναγκών εντός ενός οικιστικού πολεοδομικού συνόλου επιμέρους διακριτών οικιστικών ενοτήτων, κάτω από το ειδικό εκκλησιαστικό συλλογικό μοναστηριακό καθεστώς, που τελούν οι ελληνορθόδοξοι Μοναχοί.

 

2. Ανάμεσα στους αιώνες η Ιερά Μονή του Αγίου Διονυσίου, ως οικιστικό σύνολο αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο του όρους του Ολύμπου, συνδέοντας το φυσικό περιβάλλον με το πολιτιστικό περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά. Γι’ αυτό και η ανάδειξή της εντός του προστατευόμενων οικοτόπων επιβάλλεται να επιδιώκει την ως άνω εναρμόνιση και στοχευμένη ενσωμάτωση του ενός στοιχείου με το άλλο, αλλά και τη διαφύλαξη της εύρυθμης λειτουργίας και της αξιοποίησης των αναγκαίων (φυσικών) πόρων για την ίδια τη βιωσιμότητα της Ιεράς Μονής. Παράμετροι που πρέπει να συμπεριληφθούν ακόμα πιο συντεταμένα σε μία Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, όπως στην παρούσα, με σφαιρική και ολιστική εκτίμηση όλων των παραπάνω και όχι μόνο με μία απλή παρεμπίπτουσα αναφορά της ύπαρξης της Ιεράς Μονής στον προστατευόμενο Χώρο. Η τελευταία εξάλλου συγκεντρώνει πλήθος προσκυνητών, επισκεπτών και φιλοξενούμενων πιστών πέρα των μόνιμα εγκαταβιούντων Μοναχών γεγονός που χρήζει ειδική μέριμνας και προστασίας για την ανάπτυξη της Μονής εντός του Όρους Ολύμπου.

Περαιτέρω η Μονή λόγω και της προσωπικότητος του Αγίου Διονυσίου αποτελούσε και αποτελεί σημαντικότατο θρησκευτικό προσκύνημα και προορισμό.

 

3. Αξίζει να υπομνηστεί επίσης ότι Ιερά Μονή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω ως «Λαύρα», ήτοι ως ιστορικός ελληνορθόδοξος Μοναστικός Συνοικισμός:

α) Το έτος 1918 αναγνωρίστηκε ως αυτοτελής διοικητικά Συνοικισμός με το από 28.06.1918 Β.Δ. περί αναγνωρίσεως των Κοινοτήτων «εν τη Γενική Διοικήσει Θεσσαλονίκης» (ΦΕΚ Α΄ 152/09.07.1918).

 β) Από το έτος 1920, και κατά τις εν συνεχεία αδιάλειπτες απογραφές του: 1928, 1940, 1951, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011, 2021 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής της Ελλάδας απογράφεται ως αυτοτελής Οικισμός με διακριτό Αριθμό Μητρώου 1102010104 και απεικονίζεται αντιστοίχως στους οικείους πίνακες-χάρτες της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, καθώς και του Δήμου Δίου-Ολύμπου.

γ) Το έτος 1995, με πράξη της Ελληνικής Πολιτείας χαρακτηρίστηκε, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β/1/Φ34/43500/1250/11.9.1995 απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού (ΦΕΚ Β΄ 83/1995), διότι «αφενός είναι σημαντικότατο αρχιτεκτονικό συγκρότημα, ανάλογα με τα μεγάλα μοναστήρια της Μακεδονίας που ακολουθούν στην οργάνωση τις αγιορείτικες Μονές και αφετέρου είναι στενά δεμένο με την σύγχρονη Ελληνική Ιστορία».

δ) Με την υπ’ αρ. ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/117246/4943/ 29.11.2011 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού (ΦΕΚ ΑΠΠ 342/2011), αναοριοθετήθηκε ο αρχαιολογικός χώρος του Πιερικού Ολύμπου με την καταγραφή εντός αυτού και του οικιστικού συνόλου της Ιεράς Μονής, με ειδική μνεία στη περιγραφή των σπουδαιότερων επιμέρους αρχαιολογικών χώρων και μνημείων του οικισμού της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ήτοι της κυρίας Μονής, καθώς επίσης και των εγκαταστάσεων επί του Αγίου Σπηλαίου και του Αγίου Λαζάρου.

 

4. Με το άρθρο 24 παρ. 1 και 6 του Συντάγματος, καθιερώνεται η προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και η αρχή της αειφορίας για το πολιτιστικό περιβάλλον, ήτοι η προστασία του, στο διηνεκές, ώστε να διατηρηθεί η πολιτιστική κληρονομιά της Χώρας και για τις μελλοντικές γενεές (ΣτΕ Ολομ. 2175/2004, ΣτΕ Ολομ. 3454/2004, ΣτΕ 307/2018, ΣτΕ 1304/2018,, ΣτΕ 7μ. 3050/2004).

Με το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος κατοχυ­ρώνεται στην Ελλάδα το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και με τις δύο εκδηλώσεις του ήτοι τόσο της ελευθερίας της συνειδήσεως, όσο και της ελευθερίας της λατρείας, και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο, η δε άσκηση αυτού είναι ελεύθερη εντός των υπό της διατάξεως αυτής τιθεμένων ορίων (Ολομ. ΣτΕ 866/1974, ΣτΕ 245/1997, ΣτΕ 2956/2005, Α. Μάνεση, Ατομικές ελευθερίες, 1985, σ. 250).

Από την ανωτέρω αναφερθείσα διάταξη του άρθρου 13 του Συντάγματος, ερμηνευόμενη σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1 του Συντάγματος συνάγεται ότι:

(α) Αναπόσπαστο τμήμα του πολιτιστικού περιβάλλοντος, το οποίο απολαύει της ως άνω προστασίας του Συντάγματος, αποτελούν, αναμφισβήτητα, εν όψει της ιδιάζουσας σημασίας, την οποία διαδραματίζει, πάντοτε, το θρησκευτικό στοιχείο στην διαμόρφωση του πολιτισμού κάθε λαού, και οι θρησκευτικού χαρακτήρος χώροι, δηλαδή οι χώροι πνευματικής ασκήσεως και λατρείας, στους οποίους τόσο οι πιστοί όσο και οι θρησκευτικοί λειτουργοί (ιερείς, μοναχοί) κάθε θρησκείας ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και στους οποίους χώρους συγκαταλέγονται και οι χώροι λατρείας (Ιεροί Ναοί και Ιερές Μονές) της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως προς την οποία κατοχυρούται επίσης το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και οι οποίοι, ως χώροι Ιεροί, συνιστούν ουσιώδη στοιχεία της παραδόσεως και ιστορίας και, άρα, της εν γένει πολιτιστικής κληρονομιάς ολοκλήρου του Ελληνικού Λαού (Ολομ. ΣτΕ 866/74, ΣτΕ 245/1997, ΣτΕ 2956/2005).

(β) Τα όργανα του Κράτους οφείλουν όπως, πέραν της προστασίας την οποία πρέπει να εξασφαλίζουν, κατ’ επιταγή του Συντάγματος, στους ως άνω χώρους πνευματικής ασκήσεως και λατρείας (Ιερούς Ναούς και Ιερές Μονές), ώστε να μη προσβάλλεται η ιερότητα και να μη αλλοιώνεται ο θρησκευτικός χαρακτήρας αυτών, να λαμβάνουν επί πλέον και την δέουσα πρόνοια, ώστε να εξασφαλίζεται συγχρόνως και η άσκηση του μοναχικού βίου των εγκαταβιούντων στις Ιερές Μονές μοναχών, να εξασφαλίζεται δηλαδή η άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών, οι οποίες αποτελούν ειδικότερες εκδηλώσεις του ατομικού δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας (ΣτΕ 245/1997, ΣτΕ 2956/2005).

 

5. Κατά το άρθρο 3 παρ. 1 του Ν. 4858/2021, «Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Χώρας συνίσταται κυρίως: . . . β) στη διατήρηση και στην αποτροπή της καταστροφής, της αλλοίωσης και γενικά κάθε άμεσης ή έμμεσης βλάβης της, . . . δ) στη συντήρηση και την κατά περίπτωση αναγκαία αποκατάστασή της, ε) στη διευκόλυνση της πρόσβασης και της επικοινωνίας του κοινού με αυτήν, στ) στην ανάδειξη και την ένταξή της στη σύγχρονη κοινωνική ζωή . . .».

Καί κατά το άρθρο 73 παρ. 12 του ανωτέρω νόμου «12. Προκειμένου περί ακινήτων ή εκτάσεων πολλαπλώς χαρακτηρισμένων υπερισχύει ο παρών Κώδικας, εφόσον πρόκειται για μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους ή ιστορικούς τόπους».

Μεγάλο μέρος των ακινήτων της Μονής καθώς επίσης και τα κτιριακά συγκροτήματα τόσο της παλαιάς όσο και της νέας Μονής βρίσκονται εντός του αρχαιολογικού χώρου του Πιερικού Ολύμπου (ΦΕΚ ΤΑΑΠΘ 342/2011).

Τον Οκτώβριο του 2011, εκπονήθηκε Αρχαιολογική Μελέτη για την οριοθέτηση Ζωνών Προστασίας Α΄και Β΄ και Χρήσεων Γης στον Μακεδονικό/Πιερικό Όλυμπο. Η μελέτη αυτή κατατέθηκε με το υπ’ αρ. 3667/24-10-2011 έγγραφο της ΚΖ’ ΕΠΚΑ  στο Υπουργείο Πολιτισμού, στην οποία προβλέπεται και η οριοθέτηση Ζωνών Προστασίας Β΄ και Χρήσεων Γης στον Μακεδονικό Όλυμπο, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν θεσμοθετήθηκαν, μεταξύ των οποίων είναι και η Ζώνη Προστασίας Β΄ Ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Ολύμπου (περιοχή παλιάς Μονής).

 

6. <u>Κατ’ επέκταση, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερθέντα στις παραγράφους 1 έως 5 του παρόντος και όλως ενδεικτικά για το σύνολο της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης αιτούμαστε όπως :</u>

 

6.1  Λειτουργία της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.

Δεδομένου ότι η Ι. Μονή όπως και τα παραρτήματά της βρίσκονται εντός αρχαιολογικού χώρου και είναι χαρακτηρισμένα Μνημεία, για την ειδική Χρήση Γης με α/α (5) – Θρησκευτικοί χώροι, για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α, είναι αναγκαία η εξής συμπλήρωση και αναδιατύπωση των σχετικών προβλέψεων στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου  καθώς επίσης και του πίνακα 4.26 (σελ. 124 του Κεφαλαίου 4) και των Πινάκων στις σελ. 3 και 5 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4   της Μελέτης (και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά) :

«Επιτρέπεται στην Iερά Μονή Αγίου Διονυσίου (ήτοι του μοναστικού οικισμού που αποτελείται από την κυρία Μονή και τα παραρτήματά της – ασκηταριά, παρεκκλήσια, ερημητήρια, κελλιά, σπήλαια κ.λπ.), η εκτέλεση έργων (κτιρίων, υποδομών, δικτύων κ.λ.π.) εξυπηρέτησης των λειτουργικών αναγκών, της ασφάλειας και της προστασίας της Ι. Μονής και των προσκυνητών της, έργων συντήρησης, βελτίωσης, ανάδειξης και αποκατάστασης της κτιριακής υποδομής της Ι. Μονής και των υφισταμένων παραρτημάτων της, και η κατά τον προορισμό χρήση τους, σύμφωνα με τις ανάγκες για την συνέχιση των παραδοσιακών/ιστορικών δραστηριοτήτων, του «πράσινου» ενεργειακού παραγωγικού τομέα, των διακονημάτων και της εύρυθμης και βιώσιμης λειτουργίας της Ι. Μονής, των μονίμως εγκαταβιούντων Μοναχών και των επισκεπτών/φιλοξενούμενων – προσκυνητών αυτής, προς αντίστοιχη διαφύλαξη της Βιώσιμης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και των πολιτιστικών ταυτοτικών στοιχείων και λειτουργιών της Ι. Μονής. Επιτρέπεται η ελεύθερη πρόσβαση / επίσκεψη, μέσω των υφισταμένων δρόμων και μονοπατιών, στην Ι. Μονή και τα παραρτήματά της, σύμφωνα με το καθορισμένο από τη Μονή πρόγραμμα λειτουργίας τους, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα. Περιορισμοί στην πρόσβαση και επίσκεψη επιβάλλονται μόνο σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης (π.χ. πυρκαγιές, σεισμοί και πλημμύρες) και για ορισμένη χρονική διάρκεια».

Τα ανωτέρω είναι σύμφωνα με την αρχαιολογική νομοθεσία και την από Οκτωβρίου του 2011, Αρχαιολογική Μελέτη για την οριοθέτηση Ζωνών Προστασίας Α΄και Β΄ και Χρήσεων Γης στον Μακεδονικό/Πιερικό Όλυμπο που εκπονήθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία (υπ’ αρ. 3667/24-10-2011 έγγραφο της ΚΖ’ ΕΠΚΑ) και τα προβλεπόμενα για την Ζώνη Προστασίας Β΄ Ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Ολύμπου (περιοχή παλιάς Μονής).  Και για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο να θεσμοθετηθεί και οριοθετηθεί η προβλεπόμενη από την ανωτέρω αρχαιολογική μελέτη  Ζώνη Προστασίας Β΄ Ιεράς Μονής Αγ. Διονυσίου Ολύμπου (περιοχή παλιάς Μονής).

Σε συνάφεια με τα ανωτέρω στο Κεφάλαιο 2 και σελίδες 134-136 στην Ενότητα «2.3 Κοινωνικά και οικονομικά στοιχεία 2.3.1 Χαρακτηριστικά – Επιπτώσεις χρήσεων και δραστηριοτήτων 2.3.1.1 Χαρακτηριστικά πληθυσμού – Χρήσεων γης – δραστηριοτήτων – υποδομών» πρέπει να καταγραφούν και να υπάρξει στοχευμένη μέριμνα για την προστασία και τη βιώσιμη ανάπτυξη των Μοναστικών εγκαταστάσεων της Ι. Μονής του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, καθώς και να προβλεφθούν έστω περιγραφικά ήπιες και συμβατές με το περιβάλλον δραστηριότητες που εξυπηρετούν ευθέως και τα διακονήματα των μόνιμα εγκαταβιούντων Μοναχών, αλλά και την επισκεψιμότητα των προσκυνητών. Ειδικής δε αναφοράς χρήζει η ρητή πρόβλεψη περί ήπιας ανάπτυξης του πρωτογενή, του δευτερογενή και του «πράσινου» ενεργειακού παραγωγικού τομέα σε κτηματολογικές μερίδες ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής. Η Ι. Μονή δεν πρέπει να αναφέρεται και να αντιμετωπίζεται μόνο παρεμπίπτοντος ως συμπληρωματικό στοιχείο ενδιαφέροντος, αλλά να τεκμηριωθεί κατά τη δέουσα εκτίμηση η σημασία και η βιώσιμη λειτουργικότητα του μη οριοθετημένου και ήδη προϋφιστάμενου του 1923 Μοναστικού Συνοικισμού της.

Είναι επομένως απαραίτητο να υπάρχει πρόβλεψη στην ΕΠΜ ειδικής χρήσης για τη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργίας της Ιεράς Μονής (με τις μέχρι τούδε συνθήκες λειτουργίας) και, επομένως, δυνατότητα αυτόνομης εξέλιξης και ανάπτυξης της κοινοβιακής ζωής των μοναχών,  άλλως περιορίζεται η Ιερά Μονή στην επιτέλεση του θρησκευτικού της ρόλου και απομειώνεται η ιστορική και θρησκευτική της σπουδαιότητα, κατά παράβαση των άρθρων 13 και 24 του Συντάγματος.

 

6.2. Ελεύθερη πρόσβαση στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.

Συναφείς διορθωτικές αναφορές, σε σχέση με τα ανωτέρω (παρ. 1 έως 5 του παρόντος), ήτοι με το  δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας και με τις δύο εκδηλώσεις του ήτοι τόσο της ελευθερίας της συνειδήσεως, όσο και της ελευθερίας της λατρείας, και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο που κατοχυρώνεται από το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος,  για την ειδική Χρήση Γης με α/α (26.12.1) – Οδοί (κίνησης μηχανοκινήτων οχημάτων), για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α (ΖΠΦΑ), την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Β (ΖΠΦΒ) και την Ζώνη Διατήρησης Οικοτόπων Ειδών Εθνικού Πάρκου Ολύμπου (ΖΔΟΕ), είναι αναγκαία η εξής συμπλήρωση και αναδιατύπωση των σχετικών προβλέψεων στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στις σελ. 3 και 5 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης (και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά), ήτοι σε συμφωνία με τα αναφερόμενα στην παρ. 6 του παρόντος για την ειδική Χρήση Γης με α/α (5) – Θρησκευτικοί χώροι, για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α, στην συνέχεια της παραγράφου :

«Είναι δυνατή η απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων και ατόμων, σε τμήματα του οδικού δικτύου για λόγους προστασίας της άγριας πανίδας, της αυτοφυούς χλωρίδας και των βιοτόπων τους, τη διευκόλυνση της φύλαξης της περιοχής (τοποθέτηση μπαρών, πινακίδων κ.ά.) και για λόγους πυροπροστασίας ή προστασίας από φυσικές καταστροφές, με απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος μετά από εισήγηση του ΟΦΥΠΕΚΑ».

να προστεθεί ότι  :

«Οι απαγορεύσεις αυτές δεν θα δύνανται να εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση και επίσκεψη, μέσω υφισταμένων δρόμων και μονοπατιών, στην Ιερά Μονή. Περιορισμοί στην πρόσβαση και επίσκεψη θα δύνανται να επιβληθούν μόνο σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης (π.χ. πυρκαγιές, σεισμοί και πλημμύρες) και για ορισμένο χρονικά για την κάθε απαγόρευση χρονικό διάστημα», όπως άλλωστε προβλέπεται και στο ισχύον ΠΔ για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, ΦΕΚ Δ 610/2021, (βλ. και παρ. 4 και 5 του παρόντος).

Διότι η ελεύθερη πρόσβαση και διαμονή στον μοναστικό οικισμό, αποτελεί δικαίωμα τόσο των πιστών, όσο και των ιδίων των μοναχών που επιλέγουν να εγκαταβιώνουν στην Ιερά Μονή και να έχουν την δυνατότητα να επιλέγουν τις συνθήκες κατοικίας, διαβίωσης, άσκησης λατρείας αυτών και φιλοξενίας των πιστών.

Συναφείς διορθωτικές αναφορές, σε σχέση με τα ανωτέρω επιβάλλεται να υπάρξουν και στις Ειδικές Χρήσεις Γης ΕΠ Ολύμπου Κεφάλαιο 4 του οικείου Τεύχους της Μελέτης (σελ.133) και των παραρτημάτων του Κεφαλαίου αυτού όπου αναφέρεται στις παρατηρήσεις ότι «Η άριστη λύση θα ήταν η χρήση μικρού λεωφορείου για την κίνηση των επισκεπτών. . .  Ένα Λεωφορείο σε κίνηση από το Λιτόχωρο προς τα Πριόνια θα έλυνε πολλά προβλήματα ιδιαίτερα το καλοκαίρι».

Δεν θα πρέπει η χρήση λεωφορείου να είναι ο αποκλειστικός τρόπος μεταφοράς των επισκεπτών. Διαφορετικά θα περιορίζεται κατά τα ανωτέρω η ελεύθερη πρόσβαση των επισκεπτών – προσκυνητών της Ιεράς Μονής (βλ. και παρ. 4, 5 και 7 του παρόντος). Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά στις Εορτές και Πανηγύρεις της Μονής ο αριθμός των επισκεπτών τόσο της Ιεράς Μονής και του Εθνικού Δρυμού γενικότερα, είναι τόσο μεγάλος που δεν μπορεί επ’ ουδενί να εξυπηρετηθεί από λεωφορεία.

 

6.3. Υφιστάμενα αναψυκτήρια.

Ενώ ερμηνεύεται διασταλτικά η ειδική χρήση γης με κωδικό (1), κατοικία για προσωπικό ασφαλείας και εργαζομένων, για να επιτραπεί η συντήρηση, βελτίωση και λειτουργία των υφιστάμενων Ορειβατικών Καταφυγίων και Καταφυγίων Ανάγκης, δεν επιτρέπεται η ειδική χρήση γης με κωδικό (13), Αναψυκτήρια μέχρι 50 τ.μ.

Στην προκειμένη περίπτωση είναι αναγκαία στις σχετικές προβλέψεις για την Ζώνη Προστασίας της Φύσης του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου Α (ΖΠΦΑ), σε σχέση με τα ανωτέρω για την ειδική Χρήση Γης με α/α (13), Αναψυκτήρια μέχρι 50 τ.μ.,  να επιτραπεί η συντήρηση, βελτίωση και λειτουργία των υφιστάμενων Αναψυκτηρίων.

Ειδικότερα το υφιστάμενο αναψυκτήριο στην θέση Πριόνια, παρέχει πολύ σημαντικές υπηρεσίες στους επισκέπτες, περιηγητές και ορειβάτες του Ολύμπου και στις ομάδες διάσωσης, αποτελώντας το τέλος του σημαντικότερου δρόμου του Ανατολικού Ολύμπου και την κύρια πύλη όσων θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα μονοπάτια προς τις κορυφές του Ολύμπου.

 

6.4. Η πώληση τοπικών προϊόντων.

Στο ισχύον Π.Δ. για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, ορίζεται ότι επιτρέπεται : «Η πώληση τοπικών προϊόντων σε συγκεκριμένους υπαίθριους ή και στεγασμένους χώρους, όπως ορίζεται στο Σχέδιο Διαχείρισης της περιοχής» (άρθρο 4 παρ. 3 ι ). Στην σελ. 125 της μελέτης για την Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.1) Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις και δραστηριότητες, δεν περιλαμβάνεται η πώληση κατά τα ανωτέρω των τοπικών προϊόντων, με την αναφορά ότι : «Δεν έχει νόημα αυτή η πώληση τοπικών προϊόντων εκτός των οικισμών», χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε αιτιολογία.

Η πώληση των τοπικών προϊόντων μπορεί να συνδυασθεί με το μέτρο 3Β12501CA1601 (σελ. 7 του Κεφάλαιο 5. Φύλλα περιγραφής μέτρων διαχείρισης της Μελέτης), που αφορά την πιστοποίηση προϊόντων παραγόμενων σε περιοχές NATURA 2000. Άλλωστε η πώληση τοπικών προϊόντων σε συγκεκριμένους υπαίθριους ή και στεγασμένους χώρους είναι μία πρακτική που ακολουθείται και στα Εθνικά Πάρκα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ενδεικτικά New Forest National Park, Black Forest, Parc national des Cévennes, Parco Nazionale delle Dolomiti Bellunesi, Parque Natural de las Sierras de Cazorla Segura y Las Villas).

Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο η Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.1) Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις και δραστηριότητες, να διατηρηθεί η προβλεπόμενη χρήση από το ισχύον ΠΔ του ΕΠ Ολύμπου για την Ζώνη Διατήρησης Οικοτόπων Ειδών Εθνικού Πάρκου Ολύμπου (ΖΔΟΕ) ήτοι να επιτρέπεται η πώληση τοπικών προϊόντων σε συγκεκριμένους υπαίθριους ή και στεγασμένους χώρους

H άδεια πώλησης θα πρέπει να δίνεται με τρόπο που να καλύπτει την πώληση προϊόντων παραγόμενων αποκλειστικά στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου και να μην μετατραπεί σε λιανεμπόριο δήθεν τοπικών προιόντων. Έτσι προτείνουμε η αδειοδότηση να αφορά και να δίνεται μόνο σε πρόσωπα που ζουν μόνιμα ή δραστηριοποιούνται στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου και παράγουν σε αυτόν προϊόντα και μόνο για τα προιόντα αυτά και μόνο σε χώρους που γειτνιάζουν σε εύλογη απόσταση από τον χώρο παραγωγής ή βρίσκονται μέσα σε αυτόν  ή στην περίπτωση των Ομάδων Παραγωγών που δραστηριοποιούνται στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, των προϊόντων που παράγουν τα μέλη των Ομάδων Παραγωγών στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου  σε χώρους που γειτνιάζουν σε εύλογη απόσταση από τον χώρο παραγωγής ενός από τα μέλη της ομάδος παραγωγών ή βρίσκονται μέσα σε αυτόν .

 

6.5. Δασική διαχείριση. Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.1).

Όσον αφορά την δασική διαχείριση ( είναι αναγκαία η εξής συμπλήρωση :

(α) Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA), Ζώνη προστασίας της φύσης Β (ΖΠΦΒ) και Ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ).

Στις εκτός διαχείρισης δασικές εκτάσεις πρέπει να επιτρέπεται η απόληψη βιομάζας για λόγους πυροπροστασίας μετά από σχετική μελέτη και εγκρίσεις και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στις σελ. 3, 5, 7 και 11 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

(β) Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ).

Να επιτρέπεται η υλοτομία δασικών ειδών για λόγους αντιπυρικής προστασίας μετά από σχετική μελέτη και εγκρίσεις και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 15 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

 

           6.6. Κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.3).

Όσον αφορά τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις :

(α) Στην Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA), δεν επιτρέπονται κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Προτείνεται να επιτρέπεται  η κατασκευή  πρόχειρων καταλύμάτων ζώων, για τα ζώα που βοσκούν νόμιμα στην ζώνη(άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 4056/2012), και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 3 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

(β) Στην Ζώνη προστασίας της φύσης B (ΖΠΦB), επιτρέπεται η βελτίωση υφισταμένων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και πρόχειρων καταλυμάτων ζώων. Προτείνεται να επιτρέπεται  η κατασκευή  πρόχειρων καταλυμάτων ζώων (άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 4056/2012), και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 5 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

(γ) Στην  Ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ), επιτρέπονται εκτός των τ.ο. του παραρτήματος Ι της οδηγίας, 92/43. Ο όρος είναι ασαφής και πρέπει να προσδιοριστεί χωρικά και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 8 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά)).

 

           6.7. Βόσκηση. Ειδική Χρήση Γης με α/α (24.8)

Όσον αφορά την βόσκηση για την Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA), προτείνεται να επιτρέπεται η βόσκηση μετά από σχετική μελέτη και επιπλέον όρους άσκησης της δραστηριότητας αυτής, δεδομένου ότι ανέκαθεν ασκείτο η δραστηριότητα αυτή από την Ιερά Μονή και κτηνοτρόφους της περιοχής, χωρίς βλάβη του προστατευτέου αντικειμένου, και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ (στους πίνακες με τις ειδικές Χρήσεις Γης Ε.Π. Ολύμπου της Μελέτης  καθώς επίσης και των Πινάκων στην σελ. 3 του Παραρτήματος του Κεφαλαίου 4  της Μελέτης και σε όποιο άλλο σημείο της ΕΠΜ γίνεται σχετική αναφορά).

 

           6.8. Κατασκευές για την εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία ή και εμποδιζομένων ατόμων. Ειδική Χρήση Γης με α/α (48.1 Α).

Τέτοια έργα  δεν έχουν προβλεφθεί σε καμία ζώνη. Πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα υλοποίησης των έργων αυτών σε όλες τις ζώνες για την ισότιμη πρόσβαση όλων και την αποφυγή διακρίσεων εις βάρος κοινωνικών ομάδων για τις οποίες πρέπει να δείχνουμε ιδιαίτερη μέριμνα.

 

6.9. Έργα αντιπυρικής προστασίας και έργα αντιπλημμυρικά.

Έργα αντιπλημμυρικά ή αντιπυρικής προστασίας δεν έχουν προβλεφθεί σε καμία ζώνη. Πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα υλοποίησης έργων τόσο αντιπλημμυρικής προστασίας (έργα ορεινής υδρονομίας) όσο και έργων αντιπυρικής προστασίας.

Επίσης να επιτρέπονται και έργα προστασίας από κατολισθήσεις και στήριξη εδαφών, ειδική Χρήση Γης με α/α (51), στην στην Ζώνη προστασίας της φύσης A (ΖΠΦA) και στην Ζώνη προστασίας της φύσης Β (ΖΠΦΒ).

 

           6.10. Αναψυχή

Αναψυχή δεν έχει προβλεφθεί σε καμία ζώνη.

 

6.11. Περιοχές εκτός των τ.ο. του παραρτήματος Ι της οδηγίας 92/43.

Ο όρος αυτός αναφέρεται :

(α) Στις Ζώνες προστασίας της φύσης Α και B (ΖΠΦΑ και ΖΠΦB)  στις χρήσεις Γης με α/α (24.3) και (36).

(β) Στη Ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών (ΖΔΟΕ)  στις χρήσεις Γης με α/α (5), (16), (24.3), (24.5), (24.13), (34), (36), (47), (49) και (51).

(γ) Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ)  στις χρήσεις Γης με α/α (24.13) και (34).

Ο όρος αυτός είναι ασαφής και πρέπει να προσδιοριστεί χωρικά και να γίνουν οι σχετικές διορθώσεις στην ΕΠΜ

 

6.12. Καθορισμός υπηρεσίας φύλαξης του ΕΠ Ολύμπου.

Είναι  απαραίτητο να καθορισθεί η Υπηρεσία η οποία θα είναι υπεύθυνη για την διαφύλαξη από παραβατικές συμπεριφορές, σε όλη την έκταση του ΕΠ Ολύμπου. Είναι δυστυχώς πολλά τα περιστατικά βανδαλισμών, ρύπανσης των ποταμών αλλά και πυρκαγιών στην περιοχή της παλαιάς Μονής από παράνομους κατασκηνωτές, που παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις μας  προς τις αρμόδιες Αρχές δεν έχουν αντιμετωπιστεί . Ενδεικτικά στις στο πρόσφατο παρελθόν προκλήθηκε μεγάλη πυρκαγιά από κατασκηνωτές η οποία ευτυχώς δεν επεκτάθηκε περισσότερο.

 

           6.13. Αποθήκες. Ειδική Χρήση Γης με α/α (20).

Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ) να επιτρέπονται οι αποθήκες και εκτός των ορίων οικισμών (και εκτός δασών και δασικών εκτάσεων).

 

           6.14. Κέντρα δεδομένων. Ειδική Χρήση Γης με α/α (21 Α).

Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ) να επιτρέπονται τα Κέντρα δεδομένων και τεχνολογικής υποστήριξης επιχειρήσεων και εκτός των ορίων οικισμών (και εκτός δασών και δασικών εκτάσεων).

 

           6.15. Εγκατάσταση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Ειδική Χρήση Γης με α/α (48.2 Ε).

Στη Ζώνη βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων (ΖΒΔΦΠ) να επιτρέπεται η εγκατάσταση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων, εκτός δασών και δασικών εκτάσεων, δεδομένου ότι αποτελεί μία δραστηριότητα φιλική προς το Περιβάλλον, υπάγεται ως απαραίτητη εγκατάσταση σε όλες τις νεότερες υποδομές, έχει ραγδαία επεκταση και γίνεται όλο και περισσότερο αναγκαία η ύπαρξή της.

[Σωτήρης Δημηρόπουλος]

Εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα αυτών των προτάσεων. Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

[Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο (MedINA)]

Σχόλια του Μεσογειακού Ινστιτούτου για τη Φύση και τον Άνθρωπο (MedINA) στη δημόσια διαβούλευση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης ΕΠΜ 3β: Τμήμα 1 – Περιοχές Natura 2000 της Δυτικής Μακεδονίας και Κεντρικής Μακεδονίας (Κορυφές Όρους Γράμμος GR1320002)
<p class=”isSelectedEnd”>Η ολοκλήρωση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης ΕΠΜ 3β είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ουσιαστική προστασία της περιοχής Natura 2000 «Κορυφές Όρους Γράμμος» (GR1320002), η οποία εντάσσεται στην υπό διαβούλευση μελέτη. Το Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο (MedINA) παρακολουθεί διαχρονικά ζητήματα προστασίας του ποταμού Αώου, Σαρανταπόρου και Βοϊδομάτη, και έχει συμβάλει με έρευνα, τεκμηρίωση, δράσεις πεδίου, ενδυνάμωση των τοπικών κοινοτήτων και δράσεις περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην ανάδειξη της οικολογικής και πολιτιστικής αξίας της ευρύτερης περιοχής. Στο πλαίσιο αυτό, τα παρόντα σχόλια εστιάζουν ιδίως σε ζητήματα που αφορούν τα ποτάμια οικοσυστήματα, την ιχθυοπανίδα και την ανάγκη διαμόρφωσης συνεκτικών μέτρων προστασίας και διαχείρισης για την περιοχή.</p>
Εδώ μπορείτε να αναζητήσετε το σύνολο των σχολίων του MedINA σε μορφή pdf και εντός της πλατφόρμας για τα κεφάλαια 2,4 και 5.

https://med-ina.org/wp-content/uploads/2026/04/%CE%A3%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%95%CE%A0%CE%9C3%CE%B2_MedINA_.pdf

[Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης]

<b>ΕΠΜ (3β) ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ</b>

<b>ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΜΑΘ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΜ3β, τμήμα 1:</b>

<b>Εισαγωγή</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης (ΚΟΜΑΘ) συμμετέχει στη διαβούλευση του έργου “Εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ), Σύνταξη Προεδρικών Διαταγμάτων Προστασίας και Σχεδίων Διαχείρισης για Περιοχές του Δικτύου Natura 2000” και συγκεκριμένα για την ΕΠΜ 3β: Τμήμα 1 Περιοχές Natura 2000 της Δυτικής Μακεδονίας και Κεντρικής Μακεδονίας, ως ενδιαφερόμενο μέρος των διαλαμβανομένων σε αυτή.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η επιστημονική ομάδα της ΚΟΜΑΘ, αποτελούμενη από 5 Δασολόγους και 2 Δασοπόνους, εξειδικευμένη σε θέματα διαχείρισης της θήρας, εξέτασε λεπτομερώς τη μελέτη και παρακάτω παραθέτει τεκμηριωμένα σχόλια – στοιχεία, με τα οποία καταρρίπτει πολλούς ατεκμηρίωτους και μη επιστημονικούς ισχυρισμούς των μελετητών, οι οποίοι προτείνουν εκτεταμένες απαγορεύσεις θήρας στην περιοχή, με πολλαπλασιασμό των μη επιτρεπόμενων για τη θήρα εκτάσεων. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει πως είναι πλήρως αντίθετη σε αυτή τη μελέτη, σε ότι αφορά στην προσέγγιση του κυνηγιού και τις προτεινόμενες νέες απαγορεύσεις θήρας. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει ότι θα λάβει κάθε πρόσφορο μέτρο για να μην οδηγηθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο να αποδεχθεί τις προτάσεις της εν λόγω ΕΠΜ για τη θήρα, οι οποίες θα είναι απολύτως επιβαρυντικές για τους κυνηγούς.</span>

<b>Α. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί της διαδικασίας της διαβούλευσης</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα δύο τμήματα της  ΕΠΜ3β, αφορούν σε επτά προστατευόμενες περιοχές που βρίσκονται σε εννέα Περιφερειακές Ενότητες : Πέλλα, Πιερία, Ημαθία, Φλώρινα, Καστοριά, Κιλκίς, Κοζάνη, Λάρισα και Ιωάννινα.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η συνολική έκταση που καλύπτουν οι επτά παραπάνω προστατευόμενες περιοχές είναι  3.198.812 στρ.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα περιεχόμενα των δύο τμημάτων της ΕΠΜ3β (κείμενα, χάρτες και πίνακες), ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες σελίδες.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η έκταση των προστατευόμενων περιοχών, αλλά και η έκταση των περιεχομένων της ΕΠΜ3β, καθιστά πρακτικά αδύνατη την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και τη συμμετοχή στη διαβούλευση, η οποία διαρκεί μόλις ένα μήνα από τις 4/3/2026, ως και τις 4/4/2026, με τρεις ενημερωτικές ημερίδες στο διάστημα αυτό, σε Λιτόχωρο, Έδεσσα και Καστοριά.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η συμμετοχή φορέων και πολιτών, τόσο στα σχόλια της διαβούλευσης, όσο και στις ημερίδες παρουσίασης των τμημάτων των ΕΠΜ σε Λιτόχωρο, Έδεσσα και Καστοριά να είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, ακυρώνοντας στην πράξη την έννοια της διαβούλευσης.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αν ισχύουν τα όσα ανέφερε η ομάδα μελέτης, στην ημερίδα στο Λιτόχωρο, πως η μελέτη ολοκληρώθηκε πριν 3 χρόνια, εγείρονται έντονα ερωτηματικά για το χρόνο που δόθηκε σε φορείς και πολίτες να τοποθετηθούν στα πλαίσια της διαβούλευσης της συγκεκριμένης ΕΠΜ.</span>

<b>Β. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί των προτάσεων της ΕΠΜ3β τμήμα 1, για τη θήρα.</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ΕΠΜ3β, τμήμα 2, έχει σαν αντικείμενο τις προστατευόμενες περιοχές του Ολύμπου, του Γράμμου, των Πιερίων – Τιτάρου, των στενών του Αλιάκμονα και του όρους Βέρνον.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ομάδα μελέτης προτείνει να θεσπιστούν:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>οκτώ (νέες) ζώνες προστασίας στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου,</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>δεκαεπτά ζώνες προστασίας στην προστατευόμενη περιοχή “Πιέρια-Τίταρος”, </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>οκτώ ζώνες προστασίας στο όρος Βέρνον, </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>δεκαοκτώ ζώνες προστασίας στις κορυφές του Γράμμου, </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>και οκτώ ζώνες προστασίας στα Στενά του Αλιάκμονα</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Σε αυτές τις εκτάσεις προτείνονται από την ΕΠΜ περιπου 130.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο Εθνικό Πάρκο Ολύμπου, περίπου 80.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στις κορυφές του Γράμμου,  περίπου 40.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στα Πιέρια όρη και τον Τίταρο, 12.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στο όρος Βέρνον και 937 στρ. νέας απαγόρευσης θήρας στα Στενά του Αλιάκμονα, Συνολικά προτείνονται δηλαδή κατά προσέγγιση 263.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας στις προστατευόμενες περιοχές που αποτελούν το αντικείμενο στο τμήμα 1 της ΕΠΜ3β.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα παραπάνω συμβαίνουν όταν στο κεφ. 4, σελ. 10 της ΕΠΜ3β , τμήμα 2, αναφέρεται: “</span><i><span style=”font-weight: 400;”>Σύμφωνα με τις οδηγίες της επιβλέπουσας Υπηρεσίας, οι προβλέψεις των ΕΠΜ για τη θήρα θα έχουν τελικά ως εξής: “Επιτρέπεται το κυνήγι σύμφωνα με την ισχύουσα τη δεδομένη χρονική στιγμή νομοθεσία. Τροποποίηση των όρων και των ορίων σχετικά με το κυνήγι μπορεί να γίνει μετά από τη γνώμη του ΟΦΥΠΕΚΑ ανάλογα με τα επιστημονικά δεδομένα σχετικής μελέτης και την έκδοση σχετικού κανονισμού. Επιτρέπεται η έκδοση απαγορευτικών διατάξεων για τη θήρα λόγω έκτακτων αναγκών από τις αρμόδιες δασικές αρχές”. </span></i>

<span style=”font-weight: 400;”>Παρόλα αυτά, οι μελετητές στη συνέχεια γράφουν: “</span><i><span style=”font-weight: 400;”>Στο πλαίσιο αυτό οι προτεινόμενες ρυθμίσεις για τη θήρα που παρουσιάζονται στα επόμενα κεφάλαια της παρούσας μελέτης, έχουν ως σκοπό να αποτελέσουν τεκμηριωμένες εισηγήσεις τόσο προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΦΥΠΕΚΑ, όσο και προς τις αρμόδιες δασικές αρχές, ώστε να μπορούν να τις εφαρμόσουν εντός των ορίων της περιοχής μελέτης με στόχο την ορθολογική διαχείριση της θήρας και την προστασία της βιοποικιλότητας.” </span></i>

<span style=”font-weight: 400;”>Η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης, έχοντας μελετήσει αναλυτικά τα προστατευταία αντικείμενα, τις απειλές και γενικότερα το σύνολο των περιεχομένων της ΕΠΜ 3β, δεν εντόπισε ούτε στο ελάχιστο, τεκμηρίωση για τις παραπάνω προτάσεις νέων απαγορεύσεων θήρας, οι οποίες κατ΄επέκταση, μόνο αυθαίρετες και προϊόν προκατάληψης ενάντια στη νόμιμη θήρα μπορούν να χαρακτηριστούν. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τη διαπίστωση αυτή τη βασίζουμε στα εξής:</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα Πιέρια Όρη – Τίταρος, τα Στενά του Αλιάκμονα και το όρος Βέρνον, είναι χαρακτηρισμένα ως Ειδική Ζώνη διατήρησης (οδηγία για τους οικοτόπους). Στις ΕΖΔ, μέχρι σήμερα, δεν υπήρχαν προτάσεις για απαγόρευση θήρας, διότι η θήρα δεν αποτελεί απειλή για τους σημαντικούς οικοτόπους, ούτε για τα είδη της πανίδας που αποτελούν είδη προτεραιότητας που ζουν σε αυτούς (π.χ. βίδρα στα στενά του Αλιάκμονα). </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η κυνηγετική δραστηριότητα έχει μειωθεί σε ποσοστό 70-80 % τα τελευταία 20 χρόνια. Η εξέλιξη αυτή, δεν αποτυπώνεται σε κανένα σημείο της μελέτης.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αναφορές όπως “η θήρα στερεί τροφή από σημαντικά είδη της πανίδας όπως ο χρυσαετός”, πέραν του ότι είναι άτοπες, δεν αναλύονται με βάση τη φθίνουσα πορεία της κυνηγετικής δραστηριότητας που αναφέρουμε παραπάνω.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Σε σύνολο 212 προτεινόμενων ζωνών προστασίας (στα δύο τμήματα της ΕΠΜ3Β), στους πίνακες των χρήσεων γης, στο κεφ. 4, δεν επιλέγεται η θήρα ως επιτρεπόμενη χρήση ούτε σε μία. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν υπάρχει καμία αναφορά για τη θήρα στις απειλές των προτεινόμενων ζωνών προστασίας όπου προβλέπονται οι νέες απαγορεύσεις θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν γίνεται καμία αναφορά, ή προσέγγιση για αντισταθμιστικά οφέλη στις προτεινόμενες νέες απαγορεύσεις θήρας</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν φαίνεται να ζητήθηκαν  στοιχεία από την πλέον αρμόδια Δασική Υπηρεσία (ΥΠΕΝ) για θέματα που αφορούν τη θήρα. Ως εκ τούτου δεν αξιολογείται, ούτε στο ελάχιστο, η διαχρονική εξέλιξη της άσκησης της θήρας (κυνηγετική πίεση – επισκεψιμοτητα, αριθμός κυνηγετικών αδειών, θεσμικό πλαίσιο – υφιστάμενοι περιορισμοί κλπ) στις 7 προστατευόμενες περιοχές των δύο ΕΠΜ. Εφόσον, ζητήθηκαν τέτοια στοιχεία και δεν κατέστη δυνατό να τα αποστείλει η Δασική Υπηρεσία, οι μελετητές μπορούσαν να απευθυνθούν στους θεσμικά αναγνωρισμένους και συνεργαζόμενους με το ΥΠΕΝ φορείς που σχετίζονται με την κυνηγετική δραστηριότητα, τις Κυνηγετικές Οργανώσεις. Κάτι που δεν έγινε. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως η κυνηγετική δραστηριότητα στη Μακεδονία και τη Θράκη έχει μειωθεί στο 15 – 20% σε σχέση με 20 έτη πριν.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Γενικά, η μελέτη δείχνει μια απαξίωση ως προς τη Δασική Υπηρεσία, αφού αναφέρεται ελάχιστα ή και καθόλου, και δεν λαμβάνονται υπόψη τα νομοθετικά εργαλεία που εκδίδει ετησίως αυτή για τη διαχείριση της θήρας.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν αναλύονται οι πιθανές συνέπειες των εκτεταμένων νέων απαγορεύσεων θήρας σε διάφορα ζητήματα, για μερικά από τα οποία το κράτος έχει την ακριβώς αντίθετη με τη μελέτη θεσμοθετημένη πολιτική,  όπως:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>·</span><span style=”font-weight: 400;”>οι συνέπειες στους κυνηγούς που βλέπουν τη δραστηριότητά τους να περιορίζεται αναίτια κατά χώρο, σε καιρό που περιορίζεται επισης σε χρόνο για άλλους λόγους (οικονομικούς κλπ)</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>ο υπερπληθυσμος του αγριόχοιρου, η μείωση του οποίου αποτελεί διαχρονικό στόχο του κράτους για την προστασία της αγροτικής οικονομίας,</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>το δημογραφικό στις παραμεθόριες περιοχές</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>η αντιμετώπιση νόσων όπως η Αφρικανική Πανώλη των Χοίρων, η λύσσα κλπ (ενεργητική επιτήρηση), που αποτελούν στόχο του ΥΠΑΑΤ</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>η απουσία του ανθρώπινου παράγοντα (κυνηγοί), οι οποίοι αποδεδειγμένα αποτελούν την μοναδική εθελοντική ομάδα που συνδράμει ουσιαστικά τις προσπάθειες των αρμόδιων υπηρεσιών σε περιπτώσεις δασικών πυρκαγιών, φυσικών καταστροφών,  εντοπισμού αγνοούμενων κ.α. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για το πώς θα ελεγχθεί η εφαρμογή – τήρηση νέων διαχειριστικών μέτρων, ούτε (το κυριότερο), σε ποιο βαθμό ελέγχθηκε στο παρελθόν η εφαρμογή – τήρηση των διαχειριστικών μέτρων που ισχύουν σήμερα. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Δεν παρατίθενται στοιχεία για τις αναφορές που γίνονται από τους μελετητές περί λαθροθηρίας και της αντιεπιστημονικής σύνδεσής της με τη θήρα που επιχειρούν.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ταύτιση της απαγόρευσης θήρας με την προστασία της πανίδας από την ομάδα μελέτης, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την Ευρωπαϊκή και Εθνική νομοθεσία και τα κανονιστικά πλαίσια, και συγκεκριμένα με τα εξής έγγραφα – αποφάσεις:</span>

<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Το έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου αναφέρεται πως η θήρα είναι δραστηριότητα συμβατή με τους σκοπούς προστασίας των περιοχών του δικτύου Natura.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Την Υπουργική Απόφαση για την Εθνική Στρατηγική για τα δάση όπου η θήρα αναγνωρίζεται ως διαχειριστικό εργαλείο.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Τις ετήσιες Υπουργικές Ρυθμιστικές Αποφάσεις Θήρας.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Τις Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις για την αντιμετώπιση της Αφρικανικής Πανώλης των Χοίρων.</span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Την 1660/2022 Απόφαση του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της αίτησης ακύρωσης της Ρυθμιστικής Απόφασης Θήρας 2021-2022. </span>
<li style=”font-weight: 400;” aria-level=”1″><span style=”font-weight: 400;”>Συνολικά το θεσμικό πλαίσιο βάσει του οποίου έχουν θεσπιστεί τα Καταφύγια Άγριας Ζωής και οι Προστατευόμενες Περιοχές της χώρας μέχρι σήμερα.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η συστηματική απόκλιση από κάθε έννοια επιστημονικού λόγου και τεκμηρίωσης στις προτεινόμενες από την ΕΠΜ 3β, τμήμα 1, νέες απαγορεύσεις θήρας στην ΕΠΜ 3β, τμήμα 1. αποτυπώνεται απόλυτα στην απάντηση που έδωσε ο εκπρόσωπος της ομάδας μελέτης , κ. Μπούσμπουρας, στην ημερίδα για την παρουσίαση της ΕΠΜ στο Λιτόχωρο στις 24/3/2026, όπου αιτιολόγησε τις προτεινόμενες απαγορεύσεις θήρας λέγοντας πως  “ο πρωθυπουργός ζήτησε απάτητα βουνά μέσα από τη διαδικασία της εκπόνησης των ΕΠΜ” και πως όταν ο ίδιος επισκέφτηκε για πρώτη φορά τον Όλυμπο το 1990, είδε ένα κυνηγό να κατεβαίνει ένα λαγό πάνω στο όχημά του, εικόνα απαράδεκτη για ένα Εθνικό Πάρκο. Αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής, πως οι παραπάνω γενικές και αόριστες αναφορές, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποτελέσουν επιστημονική τεκμηρίωση για την πρόταση για εκτεταμένες νέες απαγορεύσεις θήρας από την ομάδα μελέτης. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Συνοψίζοντας με βάση τα παραπάνω, Η ΚΟΜΑΘ δηλώνει αντίθετη στο σύνολο των προτεινομένων νέων απαγορεύσεων ή ρυθμίσεων θήρας στην περιοχή μελέτης. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Επίσης η ΚΟΜΑΘ θεωρεί πως οι προτάσεις της ΕΠΜ, δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση “τεκμηριωμένη” εισήγηση για τη ρύθμιση της θήρας στο μέλλον, όπως ισχυρίζονται οι μελετητές, με δεδομένο το γεγονός πως δεν εντοπίζεται ούτε στο ελάχιστο, τεκμηρίωση για τις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνουν για το ορεινό τόξο Αριδαίας και το Όρος Βέρμιο.</span>

<b> Γ. Παρατηρήσεις της ΚΟΜΑΘ επί των προτάσεων της ΕΠΜ3β, τμήμα 1. για το Εθνικό Πάρκο Ολύμπου</b>

<span style=”font-weight: 400;”>Στον Όλυμπο, προτείνεται ριζική τροποποίηση των υφιστάμενων ζωνών προστασίας που θεσπίστηκαν πριν μόλις πέντε έτη, με την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Δ΄ 610/17.09.2021), μετά από διαβουλεύσεις και καθυστέρηση πολλών ετών.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Προτείνεται στην ουσία αντικατάσταση της ζώνης Δ του Εθνικού Πάρκου, από Ζώνες Β και Γ, στις οποίες οι επιτρεπόμενες χρήσεις (υλοτομία, θήρα κλπ), περιορίζονται δραστικά, ιδίως στη Ζώνη Β (ΖΠΦ), αλλά και στη Ζώνη Γ  (ΖΔΟΕ).</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Συγκεκριμένα η ομάδα μελέτης, προτείνει επέκταση της Ζώνης Β κατά 130.000 στρ. περίπου σε περιοχές που σήμερα είναι οι Ζώνες Γ και Δ, και επέκταση της Ζώνης Γ στις υπόλοιπες περιοχές της Ζώνης Δ η οποία στην ουσία καταργείται – αντικαθίσταται από Ζώνες Β και Γ.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Η ζώνη Β, (ΖΠΦ), προτείνεται να καταλάβει σημαντικές εκτάσεις εκτός περιοχής natura στη Δυτική πλευρά του Ολύμπου, αλλά και να αποτελέσει το όριο του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου στα Ανατολικά, προσέγγιση πρωτοφανής, που καταργεί την έννοια της κλιμακωτής ζωνοποίησης. </span>

<span style=”font-weight: 400;”>Τα παραπάνω αν εφαρμοστουν, θα σημάνουν νέες απαγορεύσεις θήρας, και υλοτομίας και άλλων δραστηριοτήτων, σε έκταση 130.000 στρ. περίπου στον Όλυμπο και άλλων 40.000 στρ. περίπου στα γειτονικά Πιέρια και τον Τίταρο, χωρίς την παραμικρή επιστημονική τεκμηρίωση.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Εκπρόσωπος της ομάδας μελέτης, στην ημερίδα παρουσίασης της ΕΠΜ, στο Λιτόχωρο, δήλωσε πως η μελέτη ολοκληρώθηκε πριν τρία χρόνια, το 2023. Η ομάδα μελέτης επομένως, δύο μόλις χρόνια μετά την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου, πρότεινε τη ριζική τροποποίηση των ζωνών προστασίας του, γεγονός που εγείρει έντονα ερωτηματικά για τις διαδικασίες που σχετίζονται με τη θέσπιση των προστατευόμενων περιοχών.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής ως Εθνικό Πάρκο, με τη διαδικασία του Προεδρικού Διατάγματος, αποτελεί ιδιαίτερα σύνθετη διαδικασία, η οποια στην περίπτωση του Ολύμπου διήρκεσε πολλά χρόνια.</span>

<span style=”font-weight: 400;”>Αν εφαρμοστούν οι προτάσεις της ΕΠΜ για τον Όλυμπο, θα ακυρωθούν αναίτια,  προσπάθειες ετών για τη θέσπιση του Εθνικού Πάρκου Ολύμπου και θα τεθούν σε αμφισβήτηση οι διαδικασίες που ακολούθησε και ακολουθεί το ΥΠΕΝ για μία ιδιαίτερα σημαντική θεσμική διαδικασία, όπως είναι η ίδρυση ενός Εθνικού Πάρκου.</span>

[Κωνσταντίνος Καλαϊτζίδης]

Εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα αυτών των προτάσεων. Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

[ΚΥΝΗΓΙΕΤΙΚΟΣ ΣΎΛΛΟΓΟΣ ΜΕΛΙΚΗΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ Ο ΤΟΞΟΤΗΣ]

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος …., που εκπροσωπεί …… μέλη, εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2.), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. και στους περιορισμούς που προτείνονται για 1.450.000 στρ. στο Ορεινό τόξο Αριδαίας που καταλαμβάνει τεράστιες εκτάσεις , από το Όρος Πάικο, μέχρι το Όρος Βόρας, που στην ουσία συνιστούν επίσης, πρόταση για πλήρη απαγόρευση θήρας.

Σε ότι αφορά στην ευρύτερη περιοχή ευθύνης του Συλλόγου μας, δηλώνουμε αντίθετοι στις νέες αυθαίρετες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται στο όρος Βέρμιο (154.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας), στα Πιέρια όρη και τον Τίταρο (40.000 στρ. νέων απαγορεύσεων θήρας) στα Στενά του Αλιάκμονα και την πρόταση για εκτεταμένες απαγορεύσεις θήρας στο ορεινό τόξο Αριδαίας, σε έκταση που ξεπερνά το 1.700.000 στρ.

1. Συμφωνούμε απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

[Ζάμπας Ηλίας]

Εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα αυτών των προτάσεων. Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

[Φραγγιδης Ιωαννης]

Εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις νέες απαγορεύσεις θήρας που προτείνονται αυθαίρετα από την ΕΠΜ 3β (τμήματα 1 και 2), οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περισσότερα από 530.000 στρ. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση που να αποδεικνύει την αναγκαιότητα αυτών των προτάσεων. Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης στη διαβούλευση.

[Νίκος Παπαϊωάννου]

Το κυνήγι είναι μια νόμιμη δραστηριότητα που ασκείται παντού σε όλον τον πλανήτη, από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα.
Ειδικά στην Ελλάδα, ασκείται με πολύ αυστηρό και περιοριστικό πλαίσιο, ίσως το αυστηρότερο στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τα θηρεύσιμα είδη, τις χρονικές περιόδους θήρας, τις ημέρες, ακόμα και τις ώρες που επιτρέπεται η θήρα.

Ο κυνηγός και το κυνήγι είναι αναπόσπαστο μέρος της φύσης. Οι πέρδικες, οι λαγοί και τα υπόλοιπα ενδημικά θηράματα επιβιώνουν από την αρχαιότητα, συνυπάρχοντας με τους κυνηγούς. Δεν υπάρχει θηρεύσιμο είδος που κινδυνεύει ο πληθυσμός του από το κυνήγι στην Ελλάδα.

Το κυνήγι δεν αποτελεί απειλή για το περιβάλλον, αντιθέτως, το προστατεύει. Ο κυνηγός είναι ο πρώτος που θα εντοπίσει και θα καταγγείλει κάθε παρανομία στην ύπαιθρο, όπως λαθροϋλοτομία, εκχερσώσεις, καταπατήσεις, ακόμα και λαθροθηρία.
Είναι γνωστό ότι οι ίδιοι οι κυνηγοί χρηματοδοτούν αποκλειστικά το σώμα της Θηροφυλακής, για την πάταξη της λαθροθηρίας και των λοιπών παράνομων δραστηριοτήτων εκεί έξω.

Ο άνθρωπος γενικά και ο κυνηγός ειδικότερα είναι αναπόσπαστο μέρος της φύσης. Τη φύση τη βιώνουμε – δεν την αποστειρώνουμε, όπως επιθυμούν οι κατ’ επάγγελμα “οικολόγοι”!

Διαφωνώ κάθετα με την απαγόρευση θήρας σε οποιοδήποτε τμήμα των υπόψη περιοχών. Οι τοπικές απαγορεύσεις δεν θα έχουν οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη πυκνότητα κυνηγών στις γύρω εναπομείνασες ελεύθερες περιοχές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Συμφωνώ απόλυτα με τις επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις που διατυπώνει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας – Θράκης.

[Συντάκτης]

Απαντήσεις